Νέο «κούρεμα» οφειλών εγγυήτριας σε δάνειο του συζύγου της

Ακόμη μια απόφαση με την οποία κου­ρεύ­ε­ται χρέος μιας ημε­δα­πής εγγυ­ή­τριας σε δάνειο και ρυθ­μί­ζο­νται με ευνοϊ­κούς όρους οι υπο­λει­πό­με­νες οφειλές της εξέδωσε το Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου.

Πιο συγκε­κρι­μένα, εγγυ­ή­τρια σε οφειλές 141.000 ευρώ, θα πλη­ρώ­σει σε βάθος τριε­τίας 1800 ευρώ (50 ευρώ το μήνα) και θα απαλ­λα­γεί από το υπό­λοιπο.

Η αιτούσα ηλικίας 45 ετών είναι παντρε­μένη και απο τον γάμο της έχει απο­κτή­σει δύο τέκνα.

Από το 2011 με την εμφά­νιση και της οικο­νο­μι­κής κρίσης ξεκί­νη­σαν να μειώ­νο­νται βαθ­μιαία τα εισο­δή­ματα του συζύγου της. Η αιτούσα πέραν των εται­ρι­κών της μερι­δίων σε μια Ε.Π.Ε. δια­θέ­τει στην κυριό­τητά της ένα αυτο­κί­νητο η αξία του οποίου ανέρ­χε­ται στα 2.500 ευρώ.

Το 2002 προ­κει­μέ­νου ο σύζυγός της να προβεί στην αγορά της κατοι­κίας ιδιο­κτη­σίας του, όπου δια­μέ­νει η οικο­γέ­νεια, συμ­βλή­θηκε υπέρ του ως εγγυ­ή­τρια σε στε­γα­στικό δάνειο με την οφειλή από το στε­γα­στικό δάνειο που είναι ανέγγυο ως προς την αιτούσα να ανέρ­χε­ται στα 125.713,26 ευρώ.

Περαι­τέρω η αιτούσα σε χρόνο προ­γε­νέ­στερο του έτους από την κατά­θεση της αίτησης έλαβε δύο ακόμη τρα­πε­ζικά προ­ϊ­ό­ντα, η ανέγγυα απαί­τηση από τα οποία ανέρ­χε­ται συνο­λικά στα 3.941,22 ευρώ και από τρεις πιστω­τι­κές κάρτες, η ανέγγυα απαί­τηση από τις οποίες ανέρ­χε­ται συνο­λικά στα 14.004,89 ευρώ.

Κατά τον χρόνο λήψης του στε­γα­στι­κού δανείου που απο­τε­λεί και τη μεγα­λύ­τερη οφειλή και τα επόμενα έτη, τα οικο­γε­νειακά εισο­δή­ματα της αιτού­σας ήταν ικα­νο­ποι­η­τικά και επαρ­κού­σαν για την απο­πλη­ρωμή των δανεια­κών υπο­χρε­ώ­σεων, ξεπερ­νώ­ντας τα 18.000 ευρώ το 2010.

Με την εμφά­νιση ωστόσο της οικο­νο­μι­κής κρίσης άρχισε η στα­διακή μείωση των οικο­γε­νεια­κών εισο­δη­μά­των από το 2011, ενώ η αιτούσα καθώς ήταν και επι­φορ­τι­σμένη με την ανα­τροφή των δύο ανή­λι­κων τέκνων της αδυ­να­τούσε να ανεύρει εργασία.

Απο­τέ­λε­σμα ήταν από το 2013, έτος κατά το οποίο καταγ­γέλ­θη­καν και όλες οι δανεια­κές συμ­βά­σεις της, η αιτούσα να μην είναι πλέον σε θέση να αντα­πο­κρι­θεί στις δανεια­κές της υπο­χρε­ώ­σεις και έτσι έχει περιέλ­θει χωρίς υπαι­τιό­τητά της σε μόνιμη και διαρκή αδυ­να­μία πλη­ρω­μής των ληξι­πρό­θε­σμων χρη­μα­τι­κών οφειλών της.

Οι μηνιαίες δαπάνες δια­βί­ω­σης της αιτού­σας περιο­ρί­ζο­νται σ’ αυτές που απαι­τού­νται για την κάλυψη των στοι­χειω­δών βιο­τι­κών αναγκών της ίδιας και της οικο­γέ­νειάς της, οι οποίες, με βάση τις συν­θή­κες ζωής και την ηλικία της, περι­λαμ­βά­νουν τα στοι­χειώδη έξοδα για δια­τροφή, ένδυση – υπόδηση, ηλε­κτρο­φω­τι­σμό, ύδρευση, θέρ­μανση, εκπαί­δευση του ανη­λί­κου, φορο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις, ιατρο­φαρ­μα­κευ­τική περί­θαλψη, συνε­κτι­μώ­ντας και το γεγονός ότι δεν επι­βα­ρύ­νε­ται με δαπάνη ενοι­κίου και ανέρ­χο­νται στα 1.000 περίπου ευρώ το μήνα.

Το δικα­στή­ριο με την απόφασή του ρύθμισε τα χρέη της επί μία τριετία (36 μήνες), ορί­ζο­ντας μηνιαίες κατα­βο­λές ποσού 50 ευρώ, οι οποίες θα ξεκι­νή­σουν εντός του πρώτου δεκαη­μέ­ρου από τον επόμενο μήνα από τη δημο­σί­ευση της από­φα­σης συμ­μέ­τρως δια­νε­μό­μενο προς τους πιστω­τές.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Κώστας Δια­κο­νής.