Στο αρχείο τίθεται η ογκώδης δικογραφία για τη μεταφορά νερού στα άνυδρα νησιά

Στο αρχείο τίθεται σύμφωνα με όλες τις ενδεί­ξεις, μετά και την έκδοση τυπικών κλήσεων από τον Ανα­κριτή Ρόδου, η δικο­γρα­φία που έχει σχη­μα­τι­στεί εις βάρος των εκπρο­σώ­πων δύο ναυ­τι­λια­κών εται­ρειών, που είχαν ανα­λά­βει δυνάμει συμ­βά­σεων τη μετα­φορά νερού στα άνυδρα νησιά και διώ­κο­νται για απάτη σε βάρος του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου από την οποία το συνο­λικό όφελος και η επα­χθείσα ζημία υπερ­βαί­νει το ποσό των 30.000 ευρώ, των 120.000 ευρώ, αλλά και το ποσό των 150.000 ευρώ κατ’ επάγ­γελμα και κατ’ εξα­κο­λού­θηση.

Οπως απε­κά­λυψε η «δημο­κρα­τική», στην δικο­γρα­φία, που έχει σχη­μα­τι­στεί από το έτος 2015, ανα­φέ­ρετο ότι στη δεκα­ε­τία 2005-2014 η δημόσια δαπάνη για τη μετα­φορά νερού στα άνυδρα νησιά του Αιγαίου ανήλθε συνο­λικά στο ποσό των 71.299.704,64 ευρώ.

Για την ανάθεση της μετα­φο­ράς νερού διε­νερ­γή­θη­καν δια­γω­νι­σμοί που στην πλειο­ψη­φία τους απέ­βη­σαν άγονοι με απο­τέ­λε­σμα η ανάθεση να γίνει με τη δια­δι­κα­σία της δια­πραγ­μά­τευ­σης και με απευ­θείας ανα­θέ­σεις.

Στο διά­στημα 2009-2012 ελή­φθη­σαν 14 απο­φά­σεις για απευ­θείας ανα­θέ­σεις σε μια εται­ρεία με το σύνολο της δημό­σιας δαπάνης να ανέρ­χε­ται στα 11.672.757,86 ευρώ.

Προ­έ­κυψε επίσης ότι ελλεί­ψει αντα­γω­νι­σμού, δια του μονο­πω­λια­κού καθε­στώ­τος που δια­μορ­φώ­θηκε, οι τιμές μετα­φο­ράς ανά κυβικό μέτρο υπερ­δι­πλα­σιά­στη­καν από το έτος 2009 έως το έτος 2014.

Σημειώ­νε­ται ότι στις συμ­βά­σεις που συνή­φθη­σαν (υπήρξαν και ανα­θέ­σεις χωρίς την υπο­γραφή συμ­βά­σεων) δεν είχαν οριστεί επα­κρι­βώς οι ποσό­τη­τες νερού προς μετα­φορά με απο­τέ­λε­σμα να υπάρ­ξουν και μεγάλες απο­κλί­σεις – υπερ­βά­σεις του οικο­νο­μι­κού τους αντι­κει­μέ­νου (σε μια περί­πτωση σε ποσοστό 33%).

Οι ποσό­τη­τες νερού που μετα­φέρ­θη­καν π.χ. στη Σύμη κατά τα έτη 2007 και 2008 ανήλθαν σε 565.851 και 566.301 κυβικά μέτρα αντί­στοιχα χωρίς να προ­κύ­πτει ότι κατά το χρονικό διά­στημα των εν λόγω δύο ετών, ελέγ­χθηκε από την ανα­θέ­τουσα αρχή η ανα­γκαιό­τητα μετα­φο­ράς των συγκε­κρι­μέ­νων ποσο­τή­των νερού στο νησί.

Από τη ΔΕΥΑ Καλύ­μνου η νήσος Ψέριμος υδρο­δο­τεί­ται από το έτος 2001 από νερό γεώ­τρη­σης καθώς επίσης η Παλιό­νη­σος καλύ­πτει τις υδρευ­τι­κές της ανάγκες από το έτος 2008 και εντεύ­θεν από γεώ­τρηση. Παρά ταύτα, στα εν λόγω νησιά μετα­φέρ­θη­καν συνο­λικά 10.767 κ.μ. νερού, που παρε­λή­φθη­σαν τα έτη 2006 έως και 2014 για την Ψέριμο και κατά τα έτη 2009 έως 2014 για την Παλιό­νησο.

Στους Αρκιούς λει­τουρ­γούσε από το έτος 2012 μονάδα αφα­λά­τω­σης ημε­ρή­σιας δυνα­μι­κό­τη­τας 50 κυβ. μέτρων νερού και από τα πρα­κτικά της Κεντρι­κής Επι­τρο­πής Παρα­λα­βής προ­έ­κυψε ότι από τον Ιούνιο έως και το Σεπτέμ­βριο του 2013 μετα­φέρ­θη­καν στο νησί 2.497 κυβικά μέτρα νερού χωρίς να προ­κύ­πτει η ανα­γκαιό­τητα. Σε κατά­θεση μάρτυρα κατη­γο­ρίας ανα­φέ­ρε­ται ότι όταν πρω­το­ξε­κί­νησε τους ελέγ­χους τον Σεπτέμ­βριο του 2008 ανα­φο­ρικά με τις ποσό­τη­τες νερού που παρα­δι­δό­ταν στη Σύμη ο συνερ­γά­της της ανα­δό­χου εται­ρείας, κάτοι­κος Ρόδου τού δήλωσε χαρα­κτη­ρι­στικά:

«Καλά εσύ τώρα τι θέλεις και ανα­κα­τεύ­ε­σαι, εμείς μια χαρά τα έχουμε κανο­νι­σμένα, σου προ­τείνω να πάρεις ένα σημα­ντικό, διψήφιο νούμερο (σε χιλιά­ρικα €)»!

Από την δικα­στική έρευνα προ­έ­κυψε μεταξύ άλλων ότι η έλλειψη μετρη­τών στις εγκα­τα­στά­σεις της Καλάθου και η απουσία μετρή­σεων των ποσο­τή­των νερού από τα στοι­χεία υδρο­λη­ψίας έχει κατα­στή­σει αδύνατο τον έλεγχο τυχόν απο­κλί­σεων μεταξύ των ποσο­τή­των νερού που φορ­τώ­θη­καν στα πλοία και των αντί­στοι­χων ποσο­τή­των που παρα­δό­θη­καν στα νησιά.

Εχει προ­κύ­ψει εξάλλου ότι κατά τα έτη 2006 έως και 2008, ελή­φθη­σαν από την Κάλαθο ποσό­τη­τες νερού που υπε­ρέ­βαι­ναν κατά πολύ τις προ­βλε­φθεί­σες στις προ­γραμ­μα­τι­κές συμ­βά­σεις.

Προ­έ­κυψε εξάλλου πως τα μέλη των τοπικών τρι­με­λών επι­τρο­πών παρα­λα­βής δεν ήταν παρόντα στην δια­δι­κα­σία και απλώς υπέ­γρα­φαν τις σχε­τι­κές βεβαιώ­σεις παρά­δο­σης νερού.

Επι­πλέον, στις δεξα­με­νές παρα­λα­βής νερού δεν υπήρχαν εγκα­τε­στη­μέ­νοι ηλε­κτρο­νι­κοί υδρο­με­τρη­τές νερού.

Από λογι­στική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη που διε­νερ­γή­θηκε δεν προ­έ­κυψε ζημία του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου στην παρά­δοση νερού στην Χάλκη, ενώ η από­κλιση στις μετα­φε­ρό­με­νες ποσό­τη­τες νερού στη νήσο Μεγίστη είναι εντός των ορίων στα­τι­στι­κού λάθους.

Σε ό,τι αφορά στη Σύμη δεν προ­έ­κυ­ψαν από την έρευνα ασφαλή συμπε­ρά­σματα καθώς από το 2009 άρχισαν να λει­τουρ­γούν 3 μονάδες αφα­λά­τω­σης στο νησί.