ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

To success story του Φαληρακίου: Από την παρακμή… στην τουριστική ακμή

Μαίρη Φώτη 4 λεπτά ανάγνωση
ΦΑΛΗΡΑΚΙ

Το Φαλη­ράκι των οργίων και της ασυ­δο­σίας, των ξέφρε­νων πάρτι, της χωρίς μέτρο κατα­νά­λω­σης αλκοόλ, ο προ­ο­ρι­σμός δια­κο­πών νεαρών χού­λι­γκανς, σήμερα είναι ένας από τους πιο δημο­φι­λείς προ­ο­ρι­σμούς στην Ευρώπη για οικο­γε­νεια­κές δια­κο­πές.

Η προ 20ετίας εικόνα του Φαλη­ρα­κίου δεν θυμίζει σε τίποτα τον σημε­ρινό προ­ο­ρι­σμό που μέσα σε λίγα χρόνια κατά­φερε να απο­τι­νά­ξει από πάνω του τις… αμαρ­τίες του παρελ­θό­ντος.

Στο Φαλη­ράκι, έχουν γίνει στα τελευ­ταία χρόνια μεγάλες επεν­δύ­σεις σε κλίνες, επι­χει­ρή­σεις, ξενο­δο­χεία και κατα­στή­ματα προ­σελ­κύ­ο­ντας όλο και περισ­σό­τε­ρους ποιο­τι­κούς επι­σκέ­πτες και οικο­γέ­νειες του­ρι­στών, κάτι που μέχρι πριν από μερικά χρόνια ήταν αδια­νό­ητο.

Από το 2003, που τέθηκε σε εφαρ­μογή το σχέδιο των τοπικών φορέων για τον επα­να­προσ­διο­ρι­σμό του του­ρι­σμού στο Φαλη­ράκι, μέχρι σήμερα έχουν αλλάξει πολλά.

«Δικαί­ωση για την επιχείρηση-εκκαθάριση»

Κι αν τότε κάποιοι γκρί­νια­ζαν για την εξα­φά­νιση των νεαρών του­ρι­στών Βρε­τα­νών, που κρα­τού­σαν ζωντανό το Φαλη­ράκι και τις επι­χει­ρή­σεις τους, όσοι συνέ­βα­λαν στην επι­χεί­ρηση «εκκα­θά­ρι­σης» σήμερα νιώθουν δικαιω­μέ­νοι.

Η τότε δημο­τική αρχή με δήμαρχο Καλ­λι­θέας τον κ. Γιάννη Ιατρίδη, βλέ­πο­ντας «μπροστά», αντι­λή­φθηκε την ανα­γκαιό­τητα να ληφθούν μέτρα ώστε το Φαλη­ράκι να μπο­ρέ­σει κάποτε να φιλο­ξε­νή­σει ποιο­τικό του­ρι­σμό. Όπως κι έγινε. Χρειά­στηκε όμως να περάσει αρκετός καιρός, να πει­στούν οι τοπικοί επι­χει­ρη­μα­τίες να επεν­δύ­σουν και οι ίδιοι στην ποιό­τητα και να κατα­στή­σουν τις επι­χει­ρή­σεις τους αντα­γω­νι­στι­κές.

Το Φαλη­ράκι είναι η ζωντανή από­δειξη ότι δεν δια­μορ­φώ­νει ο επι­σκέ­πτης τον προ­ο­ρι­σμό, αλλά ο προ­ο­ρι­σμός τον επι­σκέ­πτη. Κι έτσι, οι υπο­τυ­πώ­δεις κατα­σκευές φθηνών δωμα­τίων που απευ­θύ­νο­νταν σε νεαρούς του­ρί­στες, τα προ­χει­ρο­φτιαγ­μένα κατα­στή­ματα, τα ελλενίτ και οι κακό­γου­στες αλου­μι­νο­κα­τα­σκευές, έδωσαν τη θέση τους σε νέα κατα­λύ­ματα, σύγ­χρονα ξενο­δο­χεία, ποιο­τικά εστια­τό­ρια και μπαρ, επεν­δύ­σεις πολλών χιλιά­δων ευρώ, που διέ­γρα­ψαν ορι­στικά τις εικόνες του παρελ­θό­ντος με τους μέθυ­σους νεαρούς να επι­δί­δο­νται σε όργια και επει­σό­δια ακόμα και μέσα στη μέση του δρόμου.

Το 2005, ο δήμαρ­χος Καλ­λι­θέας κ. Γιάννης Ιατρί­δης, παρά τα παρά­πονα που έπεφταν βροχή για τους νεαρούς του­ρί­στες που εξα­φα­νί­στη­καν, επέμενε ότι η κρίση είναι παρο­δική και ότι αυτός ήταν ο μόνος τρόπος για να επι­στρέ­ψουν οι οικο­γέ­νειες στο Φαλη­ράκι, που του είχαν γυρίσει την πλάτη εξαι­τίας των χού­λι­γκανς. Και δεν άργησε να δικαιω­θεί, κόντρα σε όσους επέ­με­ναν να ανα­κυ­κλώ­νουν το μοντέλο προ­σέλ­κυ­σης νεαρών του­ρι­στών που ξόδευαν τα λιγοστά τους χρήματα στην αλό­γι­στη κατα­νά­λωση αλκοόλ μετα­τρέ­πο­ντας μια περιοχή απα­ρά­μιλ­λου φυσικού κάλλους, σε παρακ­μιακό τόπο δια­κο­πών.

Η «άλωση» ξεκί­νησε από τη δεκα­ε­τία του ‘90

Ο του­ρι­σμός στην περιοχή ξεκί­νησε να ανα­πτύσ­σε­ται τη δεκα­ε­τία του ΄70 και του ΄80, λόγω του φυσικού της τοπίου, προ­σελ­κύ­ο­ντας αρχικά Σκαν­δι­να­βούς και στη συνέ­χεια Αυστρια­κούς και Γερ­μα­νούς και λιγό­τε­ρους Αγγλους. Από τη δεκα­ε­τία του ‘80 και μετά, όπως λέει, οι Βρε­τα­νοί άρχισαν να χρη­μα­το­δο­τούν με διπλά­σιες τιμές τα κατα­λύ­ματα με απο­τέ­λε­σμα από τις αρχές του ‘90 να ξεκι­νή­σει η μεγάλη στροφή και με κατεύ­θυνση των Βρε­τα­νών tour operators να εξε­λι­χθεί σε προ­ο­ρι­σμό που απευ­θυ­νό­ταν μόνο σε νεαρούς. Αυτό είχε όμως απο­τέ­λε­σμα να επέλθει συρ­ρί­κνωση της του­ρι­στι­κής περιό­δου αφενός και να ακο­λου­θή­σει βροχή από λουκέτα, αφού πολλές επι­χει­ρή­σεις ανα­γκά­στη­καν να κλεί­σουν λόγω της ποιό­τη­τας των του­ρι­στών. Οι επι­χει­ρή­σεις που ευη­με­ρού­σαν τότε ήταν μόνο μπαρ, καφε­τέ­ριες, εστια­τό­ρια με φθηνό φαγητό και κατα­στή­ματα με φθηνά αξε­σουάρ.

Αργησε η στροφή

Η στροφή άργησε να επι­τευ­χθεί διότι ακόμα και οι ίδιοι οι επαγ­γελ­μα­τίες δεν είχαν αντι­λη­φθεί την ανάγκη να επεν­δύ­σουν χρήματα ώστε να εκσυγ­χρο­νί­σουν τις επι­χει­ρή­σεις τους. «Υπήρχαν επαγ­γελ­μα­τίες που δεν προ­σαρ­μό­στη­καν εύκολα ή δεν ήθελαν να προ­σαρ­μο­στούν στα νέα δεδο­μένα. Μετά την απο­χώ­ρηση των νεαρών του­ρι­στών περί­με­ναν να “βρέξει” πάλι πελάτες, χωρίς οι ίδιοι όμως να προ­σπα­θή­σουν να αλλά­ξουν. Λίγοι ήμασταν τότε που απο­φα­σί­σαμε να επεν­δύ­σουμε στην ποιό­τητα, αλλά­ζο­ντας την μορφή των κατα­λυ­μά­των μας. Παρ΄ότι δεν είχαμε πια νεαρούς του­ρί­στες στο Φαλη­ράκι, οι επι­χει­ρή­σεις απευ­θύ­νο­νταν σε αυτόν τον κόσμο που δεν υπήρχε πια. Το απο­τέ­λε­σμα ήταν να αργή­σουμε να προ­σαρ­μο­στούμε και να χάσουμε πολύ­τιμο χρόνο. Μέχρι και το 2003 τα περισ­σό­τερα μαγαζιά είχαν απ΄έξω ταμπέ­λες για English Breakfast, εξα­κο­λου­θώ­ντας να ανα­κυ­κλώ­νουν το ίδιο μοντέλο. Δυστυ­χώς σε κάποιους πήρε δέκα και δεκα­πέ­ντε χρόνια να προ­σαρ­μο­στούν. Δεν είναι υπερ­βολή να σας πω ότι υπάρ­χουν επι­χει­ρη­μα­τίες που προ­τί­μη­σαν να κλεί­σουν τα κατα­στή­ματά τους αντί να τα ανα­και­νί­σουν. Τα τελευ­ταία πέντε έξι χρόνια ωστόσο, αφού συνει­δη­το­ποί­η­σαν την μεγάλη στροφή του Φαλη­ρα­κίου, που πλέον απευ­θύ­νε­ται σε όλους τους του­ρί­στες όλων των ηλικιών, άρχισαν οι ανα­και­νί­σεις ακόμα κι επι­χει­ρή­σεων που επί χρόνια ήταν κλει­στές», λέει στη «δ» ο κ. Π. Τοκού­ζης, πρό­ε­δρος της ΣΕΤΚΕ και της Ομο­σπον­δίας Κατα­λυ­μά­των Δωδε­κα­νή­σου, ο οποίος δρα­στη­ριο­ποιεί­ται για χρόνια στην περιοχή.

Μάλιστα, φέρει ως παρά­δειγμα την άλλοτε φημι­σμένη bar street όπου μέχρι πρό­τι­νος ήταν γεμάτη μπα­ρά­κια και clubs και σήμερα λει­τουρ­γούν εκεί πολλών και δια­φο­ρε­τι­κών ειδών κατα­στή­ματα. Λίγα είναι, όπως λέει, τα νυχτε­ρινά μαγαζιά με την ξέφρενη μουσική, αφού πλέον οι επι­σκέ­πτες του Φαλη­ρα­κίου έχουν άλλες ανάγκες και δια­φο­ρε­τι­κές απαι­τή­σεις.

«Τα τελευ­ταία χρόνια, έχουν γίνει μεγάλες επεν­δύ­σεις στην ευρύ­τερη περιοχή του Φαλη­ρα­κίου από ξενο­δο­χεία μέχρι εστια­τό­ρια. Δημιουρ­γού­νται νέες μονάδες, ανα­και­νί­ζο­νται παλιές επι­χει­ρή­σεις και πλέον το Φαλη­ράκι του σήμερα δεν έχει καμία σχέση με εκείνο πριν από 15 χρόνια» ανα­φέ­ρει στη «δ» ο κ. Τοκού­ζης, σημειώ­νο­ντας ότι η μεγάλη πληγή της περιο­χής είναι οι υπο­δο­μές που βρί­σκο­νται σε πλήρη ανα­ντι­στοι­χία με την ανά­πτυξη της περιο­χής.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.