To success story του Φαληρακίου: Από την παρακμή… στην τουριστική ακμή

Το Φα­λη­ρά­κι των ορ­γί­ων και της ασυ­δο­σί­ας, των ξέ­φρε­νων πάρτι, της χωρίς μέτρο κα­τα­νά­λω­σης αλ­κο­όλ, ο προ­ο­ρι­σμός δια­κο­πών νε­α­ρών χού­λι­γκανς, σή­με­ρα είναι ένας από τους πιο δη­μο­φι­λείς προ­ο­ρι­σμούς στην Ευ­ρώ­πη για οι­κο­γε­νεια­κές δια­κο­πές.

Η προ 20ετίας ει­κό­να του Φα­λη­ρα­κί­ου δεν θυ­μί­ζει σε τί­πο­τα τον ση­με­ρι­νό προ­ο­ρι­σμό που μέσα σε λίγα χρό­νια κα­τά­φε­ρε να απο­τι­νά­ξει από πάνω του τις… αμαρ­τί­ες του πα­ρελ­θό­ντος.

Στο Φα­λη­ρά­κι, έχουν γίνει στα τε­λευ­ταία χρό­νια με­γά­λες επεν­δύ­σεις σε κλί­νες, επι­χει­ρή­σεις, ξε­νο­δο­χεία και κα­τα­στή­μα­τα προ­σελ­κύ­ο­ντας όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρους ποιο­τι­κούς επι­σκέ­πτες και οι­κο­γέ­νειες του­ρι­στών, κάτι που μέχρι πριν από με­ρι­κά χρό­νια ήταν αδια­νό­η­το.

Από το 2003, που τέ­θη­κε σε εφαρ­μο­γή το σχέ­διο των το­πι­κών φο­ρέ­ων για τον επα­να­προσ­διο­ρι­σμό του του­ρι­σμού στο Φα­λη­ρά­κι, μέχρι σή­με­ρα έχουν αλ­λά­ξει πολλά.

«Δι­καί­ω­ση για την επι­χεί­ρη­ση-εκ­κα­θά­ρι­ση»

Κι αν τότε κά­ποιοι γκρί­νια­ζαν για την εξα­φά­νι­ση των νε­α­ρών του­ρι­στών Βρε­τα­νών, που κρα­τού­σαν ζω­ντα­νό το Φα­λη­ρά­κι και τις επι­χει­ρή­σεις τους, όσοι συ­νέ­βα­λαν στην επι­χεί­ρη­ση «εκ­κα­θά­ρι­σης» σή­με­ρα νιώ­θουν δι­καιω­μέ­νοι.

Η τότε δη­μο­τι­κή αρχή με δή­μαρ­χο Καλ­λι­θέ­ας τον κ. Γιάν­νη Ια­τρί­δη, βλέ­πο­ντας «μπρο­στά», αντι­λή­φθη­κε την ανα­γκαιό­τη­τα να λη­φθούν μέτρα ώστε το Φα­λη­ρά­κι να μπο­ρέ­σει κά­πο­τε να φι­λο­ξε­νή­σει ποιο­τι­κό του­ρι­σμό. Όπως κι έγινε. Χρειά­στη­κε όμως να πε­ρά­σει αρ­κε­τός και­ρός, να πει­στούν οι το­πι­κοί επι­χει­ρη­μα­τί­ες να επεν­δύ­σουν και οι ίδιοι στην ποιό­τη­τα και να κα­τα­στή­σουν τις επι­χει­ρή­σεις τους αντα­γω­νι­στι­κές.

Το Φα­λη­ρά­κι είναι η ζω­ντα­νή από­δει­ξη ότι δεν δια­μορ­φώ­νει ο επι­σκέ­πτης τον προ­ο­ρι­σμό, αλλά ο προ­ο­ρι­σμός τον επι­σκέ­πτη. Κι έτσι, οι υπο­τυ­πώ­δεις κα­τα­σκευ­ές φθη­νών δω­μα­τί­ων που απευ­θύ­νο­νταν σε νε­α­ρούς του­ρί­στες, τα προ­χει­ρο­φτιαγ­μέ­να κα­τα­στή­μα­τα, τα ελ­λε­νίτ και οι κα­κό­γου­στες αλου­μι­νο­κα­τα­σκευ­ές, έδω­σαν τη θέση τους σε νέα κα­τα­λύ­μα­τα, σύγ­χρο­να ξε­νο­δο­χεία, ποιο­τι­κά εστια­τό­ρια και μπαρ, επεν­δύ­σεις πολ­λών χι­λιά­δων ευρώ, που διέ­γρα­ψαν ορι­στι­κά τις ει­κό­νες του πα­ρελ­θό­ντος με τους μέ­θυ­σους νε­α­ρούς να επι­δί­δο­νται σε όργια και επει­σό­δια ακόμα και μέσα στη μέση του δρό­μου.

Το 2005, ο δή­μαρ­χος Καλ­λι­θέ­ας κ. Γιάν­νης Ια­τρί­δης, παρά τα πα­ρά­πο­να που έπε­φταν βροχή για τους νε­α­ρούς του­ρί­στες που εξα­φα­νί­στη­καν, επέ­με­νε ότι η κρίση είναι πα­ρο­δι­κή και ότι αυτός ήταν ο μόνος τρό­πος για να επι­στρέ­ψουν οι οι­κο­γέ­νειες στο Φα­λη­ρά­κι, που του είχαν γυ­ρί­σει την πλάτη εξαι­τί­ας των χού­λι­γκανς. Και δεν άρ­γη­σε να δι­καιω­θεί, κό­ντρα σε όσους επέ­με­ναν να ανα­κυ­κλώ­νουν το μο­ντέ­λο προ­σέλ­κυ­σης νε­α­ρών του­ρι­στών που ξό­δευαν τα λι­γο­στά τους χρή­μα­τα στην αλό­γι­στη κα­τα­νά­λω­ση αλ­κο­όλ με­τα­τρέ­πο­ντας μια πε­ριο­χή απα­ρά­μιλ­λου φυ­σι­κού κάλ­λους, σε πα­ρακ­μια­κό τόπο δια­κο­πών.

Η «άλωση» ξε­κί­νη­σε από τη δε­κα­ε­τία του ‘90

Ο του­ρι­σμός στην πε­ριο­χή ξε­κί­νη­σε να ανα­πτύσ­σε­ται τη δε­κα­ε­τία του ΄70 και του ΄80, λόγω του φυ­σι­κού της το­πί­ου, προ­σελ­κύ­ο­ντας αρ­χι­κά Σκαν­δι­να­βούς και στη συ­νέ­χεια Αυ­στρια­κούς και Γερ­μα­νούς και λι­γό­τε­ρους Αγ­γλους. Από τη δε­κα­ε­τία του ‘80 και μετά, όπως λέει, οι Βρε­τα­νοί άρ­χι­σαν να χρη­μα­το­δο­τούν με δι­πλά­σιες τιμές τα κα­τα­λύ­μα­τα με απο­τέ­λε­σμα από τις αρχές του ‘90 να ξε­κι­νή­σει η με­γά­λη στρο­φή και με κα­τεύ­θυν­ση των Βρε­τα­νών tour operators να εξε­λι­χθεί σε προ­ο­ρι­σμό που απευ­θυ­νό­ταν μόνο σε νε­α­ρούς. Αυτό είχε όμως απο­τέ­λε­σμα να επέλ­θει συρ­ρί­κνω­ση της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου αφε­νός και να ακο­λου­θή­σει βροχή από λου­κέ­τα, αφού πολ­λές επι­χει­ρή­σεις ανα­γκά­στη­καν να κλεί­σουν λόγω της ποιό­τη­τας των του­ρι­στών. Οι επι­χει­ρή­σεις που ευ­η­με­ρού­σαν τότε ήταν μόνο μπαρ, κα­φε­τέ­ριες, εστια­τό­ρια με φθηνό φα­γη­τό και κα­τα­στή­μα­τα με φθηνά αξε­σουάρ.

Αρ­γη­σε η στρο­φή

Η στρο­φή άρ­γη­σε να επι­τευ­χθεί διότι ακόμα και οι ίδιοι οι επαγ­γελ­μα­τί­ες δεν είχαν αντι­λη­φθεί την ανά­γκη να επεν­δύ­σουν χρή­μα­τα ώστε να εκ­συγ­χρο­νί­σουν τις επι­χει­ρή­σεις τους. «Υπήρ­χαν επαγ­γελ­μα­τί­ες που δεν προ­σαρ­μό­στη­καν εύ­κο­λα ή δεν ήθε­λαν να προ­σαρ­μο­στούν στα νέα δε­δο­μέ­να. Μετά την απο­χώ­ρη­ση των νε­α­ρών του­ρι­στών πε­ρί­με­ναν να “βρέ­ξει” πάλι πε­λά­τες, χωρίς οι ίδιοι όμως να προ­σπα­θή­σουν να αλ­λά­ξουν. Λίγοι ήμα­σταν τότε που απο­φα­σί­σα­με να επεν­δύ­σου­με στην ποιό­τη­τα, αλ­λά­ζο­ντας την μορφή των κα­τα­λυ­μά­των μας. Πα­ρ΄ό­τι δεν εί­χα­με πια νε­α­ρούς του­ρί­στες στο Φα­λη­ρά­κι, οι επι­χει­ρή­σεις απευ­θύ­νο­νταν σε αυτόν τον κόσμο που δεν υπήρ­χε πια. Το απο­τέ­λε­σμα ήταν να αρ­γή­σου­με να προ­σαρ­μο­στού­με και να χά­σου­με πο­λύ­τι­μο χρόνο. Μέχρι και το 2003 τα πε­ρισ­σό­τε­ρα μα­γα­ζιά είχαν απ΄έ­ξω τα­μπέ­λες για English Breakfast, εξα­κο­λου­θώ­ντας να ανα­κυ­κλώ­νουν το ίδιο μο­ντέ­λο. Δυ­στυ­χώς σε κά­ποιους πήρε δέκα και δε­κα­πέ­ντε χρό­νια να προ­σαρ­μο­στούν. Δεν είναι υπερ­βο­λή να σας πω ότι υπάρ­χουν επι­χει­ρη­μα­τί­ες που προ­τί­μη­σαν να κλεί­σουν τα κα­τα­στή­μα­τά τους αντί να τα ανα­και­νί­σουν. Τα τε­λευ­ταία πέντε έξι χρό­νια ωστό­σο, αφού συ­νει­δη­το­ποί­η­σαν την με­γά­λη στρο­φή του Φα­λη­ρα­κί­ου, που πλέον απευ­θύ­νε­ται σε όλους τους του­ρί­στες όλων των ηλι­κιών, άρ­χι­σαν οι ανα­και­νί­σεις ακόμα κι επι­χει­ρή­σε­ων που επί χρό­νια ήταν κλει­στές», λέει στη «δ» ο κ. Π. Το­κού­ζης, πρό­ε­δρος της ΣΕΤΚΕ και της Ομο­σπον­δί­ας Κα­τα­λυ­μά­των Δω­δε­κα­νή­σου, ο οποί­ος δρα­στη­ριο­ποιεί­ται για χρό­νια στην πε­ριο­χή.

Μά­λι­στα, φέρει ως πα­ρά­δειγ­μα την άλ­λο­τε φη­μι­σμέ­νη bar street όπου μέχρι πρό­τι­νος ήταν γε­μά­τη μπα­ρά­κια και clubs και σή­με­ρα λει­τουρ­γούν εκεί πολ­λών και δια­φο­ρε­τι­κών ειδών κα­τα­στή­μα­τα. Λίγα είναι, όπως λέει, τα νυ­χτε­ρι­νά μα­γα­ζιά με την ξέ­φρε­νη μου­σι­κή, αφού πλέον οι επι­σκέ­πτες του Φα­λη­ρα­κί­ου έχουν άλλες ανά­γκες και δια­φο­ρε­τι­κές απαι­τή­σεις.

«Τα τε­λευ­ταία χρό­νια, έχουν γίνει με­γά­λες επεν­δύ­σεις στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή του Φα­λη­ρα­κί­ου από ξε­νο­δο­χεία μέχρι εστια­τό­ρια. Δη­μιουρ­γού­νται νέες μο­νά­δες, ανα­και­νί­ζο­νται πα­λιές επι­χει­ρή­σεις και πλέον το Φα­λη­ρά­κι του σή­με­ρα δεν έχει καμία σχέση με εκεί­νο πριν από 15 χρό­νια» ανα­φέ­ρει στη «δ» ο κ. Το­κού­ζης, ση­μειώ­νο­ντας ότι η με­γά­λη πληγή της πε­ριο­χής είναι οι υπο­δο­μές που βρί­σκο­νται σε πλήρη ανα­ντι­στοι­χία με την ανά­πτυ­ξη της πε­ριο­χής.