Η μεγαλύτερη ζωντανή Μεσαιωνική πόλη της Ευρώπης στη Ρόδο

Σπάνια έχει κάποιος την ευκαι­ρία να διαβεί 2400 χρόνια ιστο­ρίας, συγκε­ντρω­μένα σε μια έκταση 58,37 εκτα­ρίων, που περι­κλεί­ε­ται ανάμεσα στα τείχη μιάς Μεσαιω­νι­κής πόλης.

Έναν υπέροχο τόπο όπου ακόμα και σήμερα οι 2500 κάτοι­κοι του μοι­ρά­ζο­νται μια θαυ­μά­σια παλέτα πολυ­ε­θνι­κών επιρ­ροών.

Τέτοιος τόπος είναι η Μεσαιω­νική πόλη της Ρόδου, ένα ανα­πό­σπα­στο κομμάτι της σύγ­χρο­νης πόλης, που το 1988 συμπε­ρι­λή­φθηκε στην λίστα των Μνη­μείων Παγκό­σμιας Κλη­ρο­νο­μιάς της UNESCO.

Περ­πα­τώ­ντας στη μεγα­λύ­τερη ζωντανή Μεσαιω­νική πόλη της Ευρώπης πολι­τι­σμοί και χρο­νι­κές ιστο­ρι­κές περί­ο­δοι εναλ­λάσ­σο­νται με τρόπο συναρ­πα­στικό, καθώς ο επι­σκέ­πτης μπαίνει στην παλιά πόλη της Ρόδου από την πύλη της ελευ­θε­ρίας ή αλλιώς θαλασ­σινή πύλη.

Μεσαιω­νικά κτίρια σαν φρούρια, στενά δρο­μά­κια, μινα­ρέ­δες, παλιά σπίτια με μπαλ­κό­νια, σιντρι­βά­νια, ήσυχες η πολυ­σύ­χνα­στες μικρές πλα­τείες, όλα δημιουρ­γούν μια μονα­δική αίσθηση μιας άλλης εποχής.

Μια βόλτα στα τείχη της πόλης είναι ο καλύ­τε­ρος τρόπος να εκτι­μή­σει κανείς το τερά­στιο επί­τευγμα της οχύ­ρω­σης της Μεσαιω­νι­κής πόλης και να απο­λαύ­σει μια εξαίσια πανο­ρα­μική θέα.

Η δια­δρομή περνά ανάμεσα σε «κουρ­τί­νες» από κισσό, τείχη και πύλες.

Από τα τείχη μπορεί κανείς να θαυ­μά­σει την Μεσαιω­νική τάφρο, η οποία έχει υπο­δειγ­μα­τικά συντη­ρη­θεί και ανα­μορ­φω­θεί σαν χώρος περι­πά­του.

Στην τάφρο βρί­σκε­ται το θέατρο Μελίνα Μερ­κούρη, το οποίο κάθε καλο­καίρι φιλο­ξε­νεί εξαι­ρε­τι­κές παρα­στά­σεις από κατα­ξιω­μέ­νους Έλληνες και ξένους καλ­λι­τέ­χνες.

Στην πλα­κό­στρωτη Οδό των Ιπποτών, έναν από τις καλύ­τερα συντη­ρη­μέ­νους μεσαιω­νι­κούς δρόμους σήμερα, βρί­σκο­νται τα κατα­λύ­ματα των δια­φό­ρων εθνι­κο­τή­των που συμ­με­τεί­χαν στο τάγμα των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη.

Στο τέλος του δρόμου στην πλατεία Μου­σείου συνα­ντάμε το νοσο­κο­μείο των Ιπποτών, το οποίο σήμερα στε­γά­ζει το Αρχαιο­λο­γικό Μουσείο της Ρόδου.

Απέ­να­ντι βρί­σκε­ται η Εκκλη­σία της Πανα­γιάς του Κάστρου, η οποία χρο­νο­λο­γεί­ται από τον 11ο μ.Χ. αιώνα.

Υπήρξε ο καθε­δρι­κός ναός των ορθό­δο­ξων Χρι­στια­νών της Ρόδου στα Βυζα­ντινά χρόνια και αργό­τερα όταν οι Ιππότες κατέ­λα­βαν την Ρόδο έγινε ο Καθε­δρι­κός ναός των Καθο­λι­κών Χρι­στια­νών.

Η οδός των ιπποτών είναι ο κύριος δρόμος από το λιμάνι προς το παλάτι του Μεγάλου Μαγί­στρου.

Το παλάτι ήταν αρχικά ένα βυζα­ντινό φρούριο το οποίο χτί­σθηκε τα τέλη του 7ουαιώνα μ.Χ. και μετα­τρά­πηκε στις αρχές του 14ου αιώνα από τους Ιππότες του Αγίου Ιωάννη σε κατοι­κία του Μεγάλου Μάγι­στρου, καθώς και σε διοι­κη­τικό κέντρο του τάγ­μα­τος των Ιπποτών.

Το παλάτι κατα­στρά­φηκε το 1856 από έκρηξη δυνα­μί­τι­δας που φυλασ­σό­ταν στην εκκλη­σία του Αγίου Ιωάννη απέ­να­ντι από το παλάτι.

Ξανα­κτί­στηκε κατά την διάρ­κεια της Ιτα­λι­κής κατοχής του νησιού στα τέλη της δεκα­ε­τίας του 1930, για να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί ως κατοι­κία του Ιταλού διοι­κητή.

Οι χώροι του ισο­γείου φιλο­ξε­νούν δυο μεγάλες μόνιμες εκθέ­σεις με θέμα «Πόλη της Ρόδου».

Η πρώτη ανα­φέ­ρε­ται στα χρόνια από την ίδρυση της πόλης το 408πχ μέχρι την εποχή της Ρωμαϊ­κής αυτο­κρα­το­ρίας και η δεύτερη από τον 4ο αιώνα μ.Χ. μέχρι την Οθω­μα­νική κατοχή το 1522.

Τα εκθέ­ματα παρου­σιά­ζο­νται σε ενό­τη­τες, πρω­το­χρι­στια­νικά και παλαιο­χρι­στια­νικά χρόνια, οικο­νο­μία, καθη­με­ρινή ζωή, άμυνα και διοί­κηση, ενώ χάρτες και οπτι­κο­α­ου­στικό υλικό δίνουν στον επι­σκέ­πτη μια πιο ολο­κλη­ρω­μένη εικόνα της ιστο­ρίας του νησιού από την αρχαιό­τητα μέχρι τα Μεσαιω­νικά χρόνια.

Η αυλή του παλα­τιού φιλο­ξε­νεί επίσης πολλά και ιδιαί­τερα αξιό­λογα ελλη­νικά και διεθνή καλ­λι­τε­χνικά γεγο­νότα.

Αφή­νο­ντας το Κολάκιο με τις εντυ­πω­σια­κές προ­σό­ψεις των κτιρίων, περνάμε στην οδό Πολυ­δώ­ρου, που οδηγεί σε μια πλατεία με καφέ και εστια­τό­ρια, όπου το σκηνικό αλλάζει δρα­μα­τικά.

Συνε­χί­ζο­ντας βαδί­ζουμε στην οδό Σωκρά­τους, τον κεντρικό δρόμο της Μεσαιω­νι­κής πόλης που σφύζει από ζωή όλη μέρα, με τα κατα­στή­ματα και τα καφέ της.

Η οδός Σωκρά­τους οδηγεί στο Τζαμί του Σου­λεϊ­μάν του Μεγα­λο­πρε­πούς, το οποίο οικο­δο­μή­θηκε το 1808, στη θέση όπου είχε κτιστεί στις αρχές του 16ου αιώνα ένα παλιό­τερο τζαμί από τον Σου­λεϊ­μάν τον Μεγα­λο­πρεπή.

Νότια της Σωκρά­τους κρυμ­μένα σε ένα δαι­δα­λώ­δες δίκτυο από στενά δρο­μά­κια, πολλά μικρά ξενο­δο­χεία και πανσιόν προ­σφέ­ρουν μια γοη­τευ­τική εναλ­λα­κτική πρόταση στα μεγάλα πολυ­τελή ξενο­δο­χεία της νέας πόλης.

Το Μπούρ­γκο, όπως ονο­μα­ζό­ταν τότε η περιοχή, έχει ένα εξίσου γοη­τευ­τικό πρόσωπο και το βράδυ.

Στρί­βο­ντας στην Πλατεία Αρίωνος, μπο­ρείτε να επι­σκε­φτείτε το τζαμί του Μου­σταφά Πασά και τα τουρ­κικά λουτρά, χτι­σμένα τον 16ο αιώνα.

Είναι τα δεύτερα οθω­μα­νικά λουτρά που χτί­σθη­καν στη Ρόδο, γι’ αυτό και ονο­μά­ζο­νται νέα λουτρά.

Σαν να καθο­δη­γεί­ται από μια μυστική δύναμη ο επι­σκέ­πτης της Μεσαιω­νι­κής πόλης οδη­γεί­ται ξανά και ξανά σ’ ένα περί­πατο στην πλα­κό­στρωτη οδό των Ιπποτών, σαν ένας προ­σκυ­νη­τής του Μεσαί­ωνα, που χαρού­μενα παρε­πι­δη­μεί στο νησί του Ηλίου.

Η Μεσαιω­νική πόλη είναι ένα μωσαϊκό πολλών πολι­τι­σμών, τη μονα­δι­κό­τητα της οποίας δεν μπορεί κάποιος να κατα­νο­ή­σει πλήρως, δια­βά­ζο­ντας απλώς αυτές τις γραμμές.

Realnews