Tρεις χαμένες μέρες

Κι ενώ είχαμε την ελπίδα να έχουμε μια προ­ε­κλο­γική περίοδο με τα μεγάλα και ουσια­στικά θέματα που απα­σχο­λούν τους πολίτες, για τα θέματα που απα­σχο­λούν τα νοι­κο­κυ­ριά, από προχθές έχουμε μπει σε μια προ­ε­κλο­γική περίοδο που έχει όλα τα χαρακτηριστικά-οι παλιό­τε­ροι θα το θυμού­νται πολύ καλά- της περιό­δου ΄89-΄90. Φεύγει με τον ανε­μι­στήρα η λάσπη απ’ όλες τις πλευρές, προς όλες τις πλευρές. Πάμε για λασπό­λου­τρο, από το οποίο δεν είναι σίγουρο ποιος θα βγει κερ­δι­σμέ­νος. Ειλι­κρινά δεν ξέρω σε τι θα εξυ­πη­ρε­τή­σει το δημόσιο συμ­φέ­ρον μια τρι­ή­μερη από­πειρα συμ­ψη­φι­σμού με κορώνες  Ουρ­λια­χτά καλύ­τερα, με ύβρεις να εκτο­ξεύ­ο­νται ένθεν κακεί­θεν (ρανταν­πλαν, κλόουν, αλήτη, πίθηκοι, ψεύτη, συμ­μο­ρία, βού­λω­στο, ψευ­τό­μα­γκα, απα­τε­ώνα, πουλάς μαγκιά, θα σε στείλω στη μπουζού, ντα­βα­τζή) είναι λίγα απ’ όσα ακού­στη­καν με την έναρξη της συζή­τη­σης. Αν δεν έβλεπες εικόνα και είχες μόνο ήχο, θα είχες την εντύ­πωση ότι μιλού­σαν σε καφε­νείο, σε κερκίδα γηπέδου, σε κάποιο κανάλι, απ’ αυτά του βρί­ζο­νται κάθε πρωί και όχι από το βήμα της Βουλής. Πόσο γράφει αυτό στην κοινή γνώμη; Το μόνο που πιστο­ποιεί μια πρόταση δυσπι­στίας με αφορμή κάποιο θέμα, είναι ότι  η κυβέρ­νηση θεωρεί ότι δεν έχει λόγο να δώσει εξη­γή­σεις, να γενι­κεύει τη συζή­τηση σε όλο το μήκος και το πλάτος της κυβερ­νη­τι­κής πολι­τι­κής και να εστιά­ζει στα «άπλυτα» της αντι­πο­λί­τευ­σης. Η  αντι­πο­λί­τευση πάλι, θεωρεί αυτό το θέμα ζήτημα ζωής και θανάτου. Να σφυ­ρο­κοπά την κυβέρ­νηση, αλλά να απο­φεύ­γει να πάρει θέση για τα δικά της πεπραγ­μένα όταν ήταν στην κυβέρ­νηση.Τι απο­μέ­νει συνήθως μετά από αυτές τις τρι­ή­με­ρες ολο­μέ­τω­πες μάχες; Καμιά απάντηση-συμπέρασμα από την κυβέρ­νηση για το θέμα το οποίο προ­κά­λεσε τη πρόταση δυσπι­στίας.  Μια αντι­πο­λί­τευση που επι­μέ­νει ότι «χτύπησε σαν χταπόδι» την κυβέρ­νηση, μια κυβέρ­νηση που θριαμ­βο­λο­γεί ότι επι­βε­βαιώ­θηκε η συνοχή της και μερικοί οξύ­τα­τοι διά­λο­γοι, που παίζουν σταυ­ρωτά στα δελτία ειδή­σεων. Θα μείνουν και κάποιοι ανα­λυ­τές που θα λένε: «Με αυτό το επίπεδο δια­λό­γου θα πάμε σε εκλογές;». Όσοι αρέ­σκο­νται στην  πόλωση και σφοδρές επι­θέ­σεις στον αντί­παλο θα ευχα­ρι­στη­θούν με την ψυχή τους αυτό το τρι­ή­μερο. Όσοι άλλοι πάλι όχι, θα κάνουν υπομονή. Τρι­ή­μερο είναι, θα περάσει. Tρεις χαμένες μέρες βέβαια.