ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Μάθημα

news room 2 λεπτά ανάγνωση
23 1 (3)

Eχοντας ανα­λά­βει την πρω­θυ­πουρ­γία στη χώρα της στα 37, ηγήθηκε με το δικό της μονα­δικό στιλ, συν­δυά­ζο­ντας το συναί­σθημα και την ανθρω­πιά -που συχνά λείπει από την πολιτική- με την απο­φα­σι­στι­κό­τητα και οδη­γώ­ντας τη Νέα Ζηλαν­δία μέσα από τις Συμπλη­γά­δες κρίσεων, η πρω­θυ­πουρ­γός Τζα­σί­ντα Άρντερν απο­φά­σισε να παραι­τη­θεί, μετά από πεντέ­μισι χρόνια, παρα­δε­χό­μενη ότι δεν έχει πια ενέρ­γεια και κου­ρά­γιο για να συνε­χί­σει. Ήταν άλλη μια φορά που η Τζα­σί­ντα έγραψε ιστορία. «Ξέρω τι χρειά­ζε­ται αυτή η δουλειά και ξέρω ότι δεν έχω πια αρκετή ενέρ­γεια για να αντα­πο­κριθώ, για την κάνω σωστά. Είναι τόσο απλό». Απλό;; Ποιος άλλος έχει παρα­δε­χτεί ότι δεν αισθά­νε­ται ικανός να αντα­πε­ξέλ­θει; Αντι­θέ­τως, ο κανόνας είναι πολι­τι­κοί που δεν φεύγουν με τίποτα από μπροστά μας, ακόμα και όταν μοιά­ζουν εξα­ντλη­μέ­νοι, άδειοι και ανί­κα­νοι για οτι­δή­ποτε. Γοη­τευ­μέ­νοι από την αίσθηση (συχνά και ψευ­δαί­σθηση) εξου­σίας, δεν πτο­ού­νται από τις απο­τυ­χίες τους, επι­μέ­νο­ντας εφ΄ όρου ζωής να διεκ­δι­κούν αξιώ­ματα και κάνο­ντας το παν για να κατα­φέ­ρουν να μείνουν προ­σκολ­λη­μέ­νοι ισοβίως στις καρέ­κλες τους, κάτι σαν τους δεσπο­τά­δες που απο­χω­ρούν με το θάνατο από την επι­σκο­πική έδρα. Είναι παρή­γορο, μα και τόσο σπάνιο, που υπάρ­χουν άνθρω­ποι που απο­φα­σί­ζουν να εγκα­τα­λεί­ψουν θέσεις εξου­σίας, επειδή ακριβώς προ­βλέ­πουν ότι δεν μπορούν να τις υπη­ρε­τή­σουν όπως πρέπει. Που έχουν τα κότσια να επι­στρέ­φουν εκεί που βρί­σκο­νταν πριν και που οι απο­φά­σεις και οι πράξεις τους, καθο­δη­γού­νται από την προ­σω­πική τους αξιο­πρέ­πεια και υπευ­θυ­νό­τητα να κάνουν καλά ότι κάνουν. Κι αν δεν μπορούν, ξέρουν να απο­χω­ρούν.  Έτσι κι αλλιώς οι άνθρω­ποι με ικα­νό­τη­τες και αξιακό σύστημα, ακόμα κι αν δεν έχουν εξουσία, πάλι σημα­ντικά πράγ­ματα θα κάνουν. Το παρά­δειγμα της πρω­θυ­πουρ­γού της Νέας Ζηλαν­δίας, είναι ένα θανά­σιμο πλήγμα στον επαγ­γελ­μα­τικό εγωισμό που υπάρχει γύρω μας – και, φυσικά, και μέσα μας. Εδωσε ένα μάθημα υψηλής πολι­τι­κής ηθικής, αφού είπε ότι ήταν μεγάλο προ­νό­μιο της, που της έδωσαν οι ψηφο­φό­ροι 5,5 χρόνια στην εξουσία της χώρας της, «μαζί όμως με το προ­νό­μιο έρχεται και η ευθύνη, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της ευθύνης να ξέρεις πότε είσαι πρόσωπο κατάλ­ληλο για να κυβερ­νή­σεις και πότε να απο­χω­ρή­σεις».

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.