Μορφή «προσωπικών διαφορών» προσέλαβαν πλέον οι ενστάσεις!

Ολο­κλη­ρώ­θηκε χθες και παρε­λή­φθη από τον ειση­γητή για την έκδοση από­φα­σης, ο φάκελος των ενστά­σεων των δημο­τι­κών παρα­τά­ξεων «Ροδίων Οραμα» με επι­κε­φα­λής τον κ. Στράτο Καρίκη και «Ροδιακή Δημιουρ­γία» με επι­κε­φα­λής τον κ. Χατζή Χατζηευ­θυ­μίου.

Συγκε­κρι­μένα χθες υπο­βλή­θη­καν ενώπιον του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου και οι αντι­κρού­σεις των δημο­τι­κών συν­δυα­σμών των κ.κ. Στράτου Καρίκη, Φώτη Χατζη­διά­κου και Χατζή Χατζηευ­θυ­μίου, επί των ισχυ­ρι­σμών που ανα­πτύ­χθη­καν εκα­τέ­ρω­θεν, με τα υπο­μνή­ματά τους.

Οι βολές μεταξύ τους είναι πολλές, ενώ οι ισχυ­ρι­σμοί που ανα­πτύσ­σο­νται έχουν εξαι­ρε­τικό ενδια­φέ­ρον.

Οι κ.κ. Μαριάνα Κολώνα, Ανα­στα­σία Τσούλ­λου, Μου­σταφά Σιέχ, Ειρήνη Μαντι­κού, Ανα­στά­σιος Χρήστος Ψαρού­λης και Στέργος Στάγκας, εκπρο­σω­πού­με­νοι από τον δικη­γόρο κ. Γ. Καρα­μι­χάλη και τον επι­κε­φα­λής της παρά­τα­ξης κ. Στράτο Καρίκη, βάλλουν κυρίως κατά του κ. Χατζη­διά­κου στο υπό­μνημά τους, ενο­χλη­μέ­νοι από το γεγονός ότι ήταν εκείνος που κατήγ­γειλε και μάλιστα δημόσια ότι οι ισχυ­ρι­σμοί, που είχαν ανα­πτυ­χθεί στο κείμενο της ενστά­σεώς τους, είναι προ­σβλη­τι­κοί για τους δικα­στές και τους δικα­στι­κούς υπαλ­λή­λους, που χει­ρί­στη­καν τον φάκελο Χατζηευ­θυ­μίου, με τις υπο­ψη­φιό­τη­τες.

Ο κ. Χατζη­διά­κος, όπως και ο κ. Χατζηευ­θυ­μίου, έχουν μάλιστα ζητήσει στα υπο­μνή­ματά τους, την επιβολή «ποινών τάξεως» για τον λόγο αυτό στους ενι­στά­με­νους της παρά­τα­ξης Καρίκη, επι­φυ­λασ­σό­με­νοι παρα­πέρα για τη μετα­φορά της ένδικης δια­φο­ράς και ενώπιον των ποι­νι­κών δικα­στη­ρίων.

Στο υπό­μνημα των ενι­στά­με­νων της παρά­τα­ξης Καρίκη, αφού επα­να­λαμ­βά­νο­νται οι ισχυ­ρι­σμοί για εκπρό­θε­σμες προ­σθή­κες στη δήλωση υπο­ψη­φιο­τή­των της παρά­τα­ξης Χατζηευ­θυ­μίου, ανα­φέ­ρο­νται και τα εξής:

«Μέχρι και την ημέρα εκδί­κα­σης της ένστα­σης, ο συν­δυα­σμός «ΡΟΔΟΣ ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΛΙΤΩΝ» τηρούσε μία ουδέ­τερη στάση απέ­να­ντι στο θέμα των ενστά­σεων. Κατά την ακρο­α­μα­τική δια­δι­κα­σία, όμως, τάχθηκε ανα­φαν­δόν υπέρ του αντι­δί­κου μας δια τη στάση που τηρή­θηκε από τον αντί­δικό μας και επι­κε­φα­λής του νική­σα­ντος συν­δυα­σμού κ. Φώτη Χατζη­διάκο.

Ο κ. Χατζη­διά­κος υπο­στή­ριξε ότι πρέπει να ντρε­πό­μα­στε που ανα­φέ­ρουμε τις παρά­νο­μες αντι­κα­τα­στά­σεις ΑΝΥΠΑΡΚΤΩΝ (στην αρχική δήλωση) υπο­ψη­φίων.

Είπε ότι αυτός θίγεται από τη δια­δι­κα­σία της υπο­βο­λής των ενστά­σεων αφού θα χάσει τη δημαρ­χία η οποία κρίθηκε με τη βούληση του Ροδια­κού λαού. Όμως ο ισχυ­ρι­σμός αυτός δεν απο­τε­λεί λόγο απο­στέ­ρη­σής μας από τα δικαιώ­ματα που μας δίδει ο νόμος, όπως αυτό της προ­σβο­λής ενός συν­δυα­σμού που εσφαλ­μέ­νως ανα­κη­ρύ­χθηκε. Και κατά δεύτερο λόγο, αν η βούληση του Ροδια­κού λαού ήταν αυτή που απο­τυ­πώ­θηκε στις κάλπες στη δεύτερη Κυριακή των εκλογών, τότε δεν έχει τίποτε να φοβάται, αφού ο Ροδια­κός λαός θα πράξει το καθήκον του και θα τον ξανα­τι­μή­σει με τη ψήφο του. Αυτό που κανείς δεν λέει είναι ότι ΑΥΤΟΣ, Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ 5 ΧΡΟΝΙΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΕΙ ΣΤΗΝ ΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ. Ακόμη κι αν εμείς διστά­ζαμε στην άσκηση της ένστα­σης αυτής ΑΥΤΟΣ ΕΠΡΕΠΕ ΩΣ ΘΕΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑΣ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ ΝΑ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙ ΤΗΝ ΑΡΣΗ ΚΑΘΕ ΣΚΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΥΠΟΝΟΙΑΣ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ!!!

Ποια είναι η εικόνα που πέρασε στο Δικα­στή­ριο;; Απο­τυ­πώ­θηκε στη φράση : «εγώ εκλέ­χθηκα τη δεύτερη Κυριακή, η ένσταση προ­σβάλ­λει την εκλογή της πρώτης Κυρια­κής άρα δεν πρέπει να πάμε σε εκλογές και να ακυ­ρω­θεί η εκλογή μου!!!». Ναι, αυτό ελέχθη επ’ ακρο­α­τη­ρίω!!!

Και η τήρηση της νομι­μό­τη­τας κ. δήμαρχε; Αν κάποιος παρα­βιά­σει το νόμο πρέπει να μείνει ατι­μώ­ρη­τος; Ή μήπως η τήρηση των νόμων υπο­χω­ρεί μπροστά στο μέγιστο αγαθό, που είναι η δια­τή­ρηση κάποιου στη θέση που εξελέγη; Μία θέση, που αν πράγ­ματι αξίζει και δικαιού­ται (και δεν έχω κανένα λόγο να υπο­στη­ρίζω το αντί­θετο) θα την κατα­λά­βει ξανά σε περί­πτωση επα­νά­λη­ψης των εκλογών. Τόσο μεγάλη σημασία έχει τελικά η δια­τή­ρηση της θέσης του δημάρ­χου, ώστε αξίζει να θυσιά­σει κανείς την τήρηση των νόμων και το σεβασμό των θεσμών; Ας απα­ντή­σει ο δήμαρ­χος πάνω σ’ αυτό».

Εξαι­ρε­τικό ενδια­φέ­ρον έχουν και τα όσα ανέ­πτυξε χθες στην αντί­κρουσή του, ο συν­δυα­σμός Χατζηευ­θυ­μίου, μέσω του πλη­ρε­ξου­σίου δικη­γό­ρου του κ. Γιάννη Κου­μπιάδη. Ανα­φέ­ρο­νται στην αντί­κρουση, εισα­γω­γικά, τα εξής:

«Πραγ­μα­τικά αδυ­να­τεί να παρα­κο­λου­θή­σει κανείς πλέον κάθε σκέψη ή ισχυ­ρι­σμό της άλλης πλευράς, οι οποίοι επι­τρέψτε μου να θεωρώ ότι εντάσ­σο­νται στον αστε­ρι­σμό του παρα­λό­γου.

Μετά την πρω­το­τυ­πία του υπο­γρά­φο­ντος της άλλης πλευράς, να εφαρ­μό­σει δική του δικο­νο­μία στην ένστασή του και επι­κα­λού­με­νος τη δική του μαρ­τυ­ρία, εμφα­νί­ζο­ντας τα πράγ­ματα κατά το δοκούν και απο­κρύ­πτο­ντας ή δια­στρέ­φο­ντας την πραγ­μα­τι­κό­τητα, να θεωρεί ως δεδο­μένο ότι με βάση αυτή την πρω­το­φανή δικο­νο­μικά επί­κληση της δικής του μαρ­τυ­ρίας κάθε ισχυ­ρι­σμός του είναι δεδο­μέ­νος και αυτα­πό­δει­κτος, ακο­λού­θησε και άλλη δικο­νο­μική πρω­το­τυ­πία, αυτή τη φορά στο υπό­μνημά του.

Ειδι­κό­τερα: ο υπο­γρά­φων πλη­ρε­ξού­σιος δικη­γό­ρος της άλλης πλευράς έφθασε στο σημείο, πρω­το­τυ­πώ­ντας δικο­νο­μικά για άλλη μια φορά να σχο­λιά­ζει τα όσα προ­φο­ρικά ελέ­χθη­σαν από τους δικη­γό­ρους των δια­δί­κων, χωρίς την τήρηση πρα­κτι­κών, αφού εννο­εί­ται, ότι η επίσημη δια­τύ­πωση των προ­φο­ρι­κώς ανα­πτυ­χθέ­ντων προ­κύ­πτει μόνο από τα έγγραφα υπο­μνή­ματα του καθενός και μόνο αντί­κρουση επί των υπο­μνη­μά­των δικο­νο­μικά επι­τρέ­πε­ται εντός της νόμιμης προ­θε­σμίας.

Η άλλη πλευρά έκρινε ότι μπορεί να σχο­λιά­ζει ό,τι θέλει κατά το δοκούν και να εμφα­νί­ζει ότι δήθεν ελέ­χθη­σαν προ­φο­ρικά δήθεν ισχυ­ρι­σμοί, ενώ δεν ειπώ­θη­καν ή ειπώ­θη­καν τελείως δια­φο­ρε­τικά ή δεν κατα­νό­ησε το ακριβές νόημα των λεχθέ­ντων, παρερ­μη­νεύ­ο­ντας τα , αν και δεν κατα­χω­ρί­στη­καν στα πρα­κτικά για να μπορεί να γίνει επα­λή­θευση ή διά­ψευση των σχο­λια­σμών της άλλης πλευράς».

Ανα­φέ­ρει παρα­πέρα και τα εξής: «…οι δικο­νο­μι­κοί κανόνες και η δικο­νο­μική τάξη απαιτεί και άλλους κανόνες και συμπε­ρι­φο­ρές από τους δια­δί­κους και τους παρά­γο­ντες της δίκης. Απαιτεί την τήρηση του καθή­κο­ντος της αλη­θείας, των χρηστών ηθών, της μη παρελ­κυ­στι­κής συμπε­ρι­φο­ράς και της μη υπο­στή­ρι­ξης, προ­δή­λως και εξώ­φθαλμα μη νόμιμης ή αβά­σι­μης αγωγής ή ένστα­σης, όπως εν προ­κει­μένω, της μη χρήσης και μη ανα­γρα­φής στα δικό­γραφα αναρ­μό­στων, προ­σβλη­τι­κών και εξυ­βρι­στι­κών φράσεων, προ­βλέ­πο­νται δε από τη δικο­νο­μία και αυτε­παγ­γέλ­τως εκτός από τη δια­γραφή των φράσεων αυτών, οι λεγό­με­νες ποινές τάξεως σ΄ όσους εκ των δια­δί­κων παρα­βιά­ζουν τις παρα­πάνω αρχές».

Υπο­στη­ρί­ζε­ται παρα­πέρα ότι η παρά­ταξη Καρίκη «έφτιαξε επι­με­λώς ένα σενάριο στα δικά της μέτρα και στο ενδο­πα­ρα­τα­ξιακό μικρό­κο­σμό της και δεν θέλει να απε­μπλα­κεί από την πλοκή που η ίδια ενέ­πλεξε και ανα­στά­τωσε στα καλά καθού­μενα τον κάθε Ροδίτη ψηφο­φόρο. Επε­χεί­ρησε να οικο­δο­μή­σει ψευδείς ισχυ­ρι­σμούς σε σαθρά θεμέλια και τώρα καταρ­ρέει το ατελές οικο­δό­μημα που επι­χεί­ρησε να δομήσει. Επε­χεί­ρησε να κτίσει στην άμμο και με το πρώτο κύμα τα πάντα απο­συ­ντί­θε­νται».

Δια­τεί­νε­ται παρα­πέρα ότι όλοι οι ισχυ­ρι­σμοί των ενι­στά­με­νων της παρά­τα­ξης Καρίκη… «είναι πομ­φό­λυ­γες, τροφή μόνο για ενδο­πα­ρα­τα­ξιακή κατα­νά­λωση και ακα­τά­σχετη φλύαρη φρα­σε­ο­λο­γία, που ατυχώς για την άλλη πλευρά συνε­χί­ζει επι­δει­νω­μένα και στο υπό­μνημά της, με το οποίο ουδέν νέο προ­σκό­μισε, αφού αν και της δόθηκε προ­θε­σμία για προ­σκό­μιση σχε­τι­κών μόνο τις επι­δό­σεις προ­σή­γαγε (τις περισ­σό­τε­ρες εκπρό­θε­σμες) και ουδέν απο­δει­κτικό στοι­χείο».

Σε κάποιο σημείο ανα­ρω­τά­ται μάλιστα ο κ. Κου­μπιά­δης:

«Εάν όντως είχαν γίνει τόσες παρά­νο­μες προ­σθέ­σεις υπο­ψη­φίων, το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου πώς δέχθηκε και ανα­κή­ρυξε τον εν λόγω συν­δυα­σμό;»

Υπο­στη­ρί­ζει παρα­πέρα και τα εξής:

«Αντι­λαμ­βα­νό­με­νοι οι αντί­δι­κοι την σοβα­ρό­τατη προ­σβολή προς το Δικα­στή­ριο και τις πιθανές πει­θαρ­χι­κές (για τον συντά­ξα­ντα) και ποι­νι­κές (για τους ενι­στά­με­νους) ευθύνες, σπεύ­δουν με το υπό­μνημά τους να περι­σώ­σουν όσο μπορούν τους εαυτούς τους από την ανε­πα­νόρ­θωτη έκθεσή τους. Έτσι στην ουσία ανα­φέ­ρουν ότι το Δικα­στή­ριο δεν συμπλή­ρωσε σκο­πί­μως τους δήθεν παρά­νο­μους υπο­ψη­φί­ους αλλά ξεγε­λά­στηκε από το διευ­κρι­νι­στικό έγγραφο, που κατα­θέ­σαμε ενώπιόν του. Το επι­χεί­ρημα αυτό είναι φαιδρό και ψευδές, αυτό δε απο­δει­κνύ­ε­ται από το ίδιο το διευ­κρι­νι­στικό έγγραφο. Όπως προ­κύ­πτει από αυτό, στην πρώτη κιόλας σελίδα του ανα­φέ­ρε­ται ξεκά­θαρα ότι το εν λόγω έγγραφο κατα­τί­θε­ται ενώπιον του Δικα­στη­ρίου προς διευ­κρί­νιση και διόρ­θωση σφαλ­μά­των, που εκ παρα­δρο­μής έγιναν στην αρχικώς κατα­τε­θείσα δακτυ­λο­γρα­φη­μένη δήλωση. Επο­μέ­νως είναι αδύνατο να ξεγε­λά­στηκε το Δικα­στή­ριο και να θεώρησε το εν λόγω έγγραφο ως κατα­τε­θείσα δήλωση, τη στιγμή που στο ίδιο το σώμα του εγγρά­φου ανα­γρά­φε­ται ότι αυτό δεν επέχει θέση δήλωσης. Έτσι η ύπαρξη του εγγρά­φου και η διευ­κρί­νιση της δήλωσης κατάρ­τι­σης συν­δυα­σμού ήταν πλήρως σε γνώση του Δικα­στη­ρίου το οποίο την απο­δέ­χτηκε».