Γιώτα Κόσσυφα: «Οι συμβασιούχοι εκπαιδευτικοί αναπληρώνουμε τον εαυτό μας»

Για τις αγω­νί­ες, τα προ­βλή­μα­τα και τις τε­ρά­στιες δυ­σκο­λί­ες των ανα­πλη­ρω­τών εκ­παι­δευ­τι­κών, μιλά σή­με­ρα σε συ­νέ­ντευ­ξή της στη «δη­μο­κρα­τι­κή» η Γιώτα Κόσ­συ­φα ως εκ­πρό­σω­πος της Πρω­το­βου­λί­ας Ανα­πλη­ρω­τών Εκ­παι­δευ­τι­κών Ρόδου που απαρ­τί­ζε­ται από νέους αν­θρώ­πους οι οποί­οι είναι απο­φα­σι­σμέ­νοι να πα­λέ­ψουν για όσα στε­ρού­νται και όσα ονει­ρεύ­ο­νται.

Τα εμπό­δια, όπως λέει, για τους συμ­βα­σιού­χους εκ­παι­δευ­τι­κούς είναι πολλά αλλά δεν είναι ικανά να κάμ­ψουν την διά­θε­ση να διεκ­δι­κή­σουν κα­λύ­τε­ρες συν­θή­κες για τους ίδιους αλλά και για τους μα­θη­τές τους επι­ση­μαί­νο­ντας ότι «όλοι οι ανα­πλη­ρω­τές που κά­νουν το βήμα να ξε­σπι­τω­θούν και να πάνε σε ένα άλλο μέρος, να βγά­λουν χρή­μα­τα από την τσέπη τους, να το πα­λέ­ψουν για όσο μπο­ρούν, το κά­νουν ακρι­βώς επει­δή αγα­πούν τη δου­λειά τους και θέ­λου­νε να ασκή­σουν το λει­τούρ­γη­μά τους».

• Γιώτα, πώς ξε­κί­νη­σε η σκέψη για τη δη­μιουρ­γία της Πρω­το­βου­λί­ας Ανα­πλη­ρω­τών Εκ­παι­δευ­τι­κών Ρόδου;

Η Πρω­το­βου­λία αρ­χι­κά ξε­κί­νη­σε από πέ­ρυ­σι τον Μάρ­τιο ως απόρ­ροια των προ­βλη­μά­των που προ­έ­κυ­ψαν και από τις συν­θή­κες δι­δα­σκα­λί­ας εν μέσω της παν­δη­μί­ας που ήρθαν να προ­στε­θούν σε αυτά που ήδη αντι­με­τω­πί­ζα­με. Συ­γκρο­τή­σα­με αυτή την επι­τρο­πή αγώνα για να ανα­δεί­ξου­με τα πολλά και ιδιαί­τε­ρα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζου­με οι συμ­βα­σιού­χοι εκ­παι­δευ­τι­κοί, που κάθε χρόνο «ανα­πλη­ρώ­νου­με τον εαυτό μας». Φέτος βγή­κα­με πιο δυ­να­μι­κά μπρο­στά διότι η κα­τά­στα­ση είναι ακόμα πιο δυ­σχε­ρής για τους ανα­πλη­ρω­τές λόγω της ακρί­βειας, της ενερ­γεια­κής κρί­σης και βε­βαί­ως τις τε­ρά­στιες δυ­σκο­λί­ες στην εύ­ρε­ση κα­τοι­κί­ας. Απο­φα­σί­σα­με να ορ­γα­νω­θού­με και να δρά­σου­με συλ­λο­γι­κά για να έχου­με κι εμείς φωνή και να μπο­ρέ­σου­με να διεκ­δι­κή­σου­με λύ­σεις σε όλα αυτά τα προ­βλή­μα­τα που ξε­κι­νούν από την στιγ­μή που ένας ανα­πλη­ρω­τής εκ­παι­δευ­τι­κός διο­ρί­ζε­ται. Στό­χος είναι να στη­ρί­ξουν την πρω­το­βου­λία μας όσο το δυ­να­τόν πε­ρισ­σό­τε­ροι ανα­πλη­ρω­τές εκ­παι­δευ­τι­κοί για να έχουν όσο το δυ­να­τόν με­γα­λύ­τε­ρη δυ­να­μι­κή οι πα­ρεμ­βά­σεις μας. Επί­σης, επι­διώ­κου­με μέσα από τη συμ­με­το­χή και τη συλ­λο­γι­κή στάση να ζω­ντα­νέ­ψου­με τη λει­τουρ­γία των σω­μα­τεί­ων μας, να μεί­νου­με ενω­μέ­νοι, παρά την πο­λυ­διά­σπα­ση και την «ατο­μι­κή λύση» που επι­χει­ρούν διά­φο­ροι.

• Εσύ ως ανα­πλη­ρώ­τρια εκ­παι­δευ­τι­κός πα­ράλ­λη­λης στή­ρι­ξης, έχεις κλη­θεί σε σχο­λείο και εκτός Ρόδου;

Ναι, μια χρο­νιά χρειά­στη­κε να δι­δά­ξω στην Κω και να βιώσω κι εγώ όσα περ­νούν οι εκ­παι­δευ­τι­κοί που έρ­χο­νται ως ανα­πλη­ρω­τές στη Ρόδο από διά­φο­ρα μέρη της Ελ­λά­δας και οι οποί­οι πρέ­πει να τύ­χουν με­γα­λύ­τε­ρης στή­ρι­ξης για να συ­νε­χί­σουν και να συ­νε­χί­σου­με να επι­τε­λού­με το λει­τούρ­γη­μα αυτό που κρατά όρθια τα σχο­λεία μέχρι το πιο μικρό νησί και το πιο απο­μο­νω­μέ­νο χωριό. Είτε νε­ο­διό­ρι­στοι είτε ανα­πλη­ρω­τές, κυ­ρί­ως για ανα­πλη­ρω­τές μι­λά­με, που έρ­χο­νται από τα υπό­λοι­πα μέρη της Ελ­λά­δας ανα­γκά­ζο­νται να βά­ζουν πολλά χρή­μα­τα από την τσέπη τους. Ει­δι­κά στο ξε­κί­νη­μα μιας νέας σχο­λι­κής χρο­νιάς. Αρ­χι­κά οι ανα­πλη­ρω­τές δια­μέ­νουν σε ξε­νο­δο­χεία ως προ­σω­ρι­νή λύση ή δια­με­ρί­σμα­τα Airbnb, μέχρι να βρουν κα­τοι­κία για να μι­σθώ­σουν όπου εκεί θα χρεια­στεί να δώ­σουν και δύο και τρία ενοί­κια μπρο­στά, υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση βε­βαί­ως ότι θα βρουν σπίτι. Επι­πλέ­ον πρέ­πει να υπο­λο­γί­σου­με ότι τα αε­ρο­πο­ρι­κά ει­σι­τή­ρια για τη Ρόδο είναι στα ύψη. Ολα αυτά τα χρή­μα­τα βγαί­νουν από την τσέπη των ανα­πλη­ρω­τών, δεν υπάρ­χει κά­ποια κρα­τι­κή συν­δρο­μή, ούτε έκ­πτω­ση στα ει­σι­τή­ρια… Εκ­πτω­ση ισχύ­ει μόνο στα με­τα­φο­ρι­κά με το πλοίο κι αυτό μόνο για την πρώτη φάση. Ο ανα­πλη­ρω­τής που θα έρθει στη δεύ­τε­ρη, τρίτη, τέ­ταρ­τη φάση δεν δι­καιού­ται καμία έκ­πτω­ση στα με­τα­φο­ρι­κά.

• Υπάρ­χουν συ­νά­δελ­φοί σου που δεν έχουν βρει ακόμα σπίτι;

Φυ­σι­κά και υπάρ­χουν και υπάρ­χουν και οι­κο­γέ­νειες που ακόμα δεν κα­τά­φε­ραν να βρουν σπίτι να ενοι­κιά­σουν. Μέ­νουν σε ξε­νο­δο­χεία σε Airbnb και κά­ποιοι ακόμη και σε κά­μπινγκ όπως έγινε στην Πάρο! Γι’ αυτό και πή­ρα­με αυτή την πρω­το­βου­λία να λει­τουρ­γή­σου­με συλ­λο­γι­κά διότι πολλά από όσα βλέ­πα­με στις ει­δή­σεις μέχρι πρό­τι­νος, τώρα τα βιώ­νου­με και στη Ρόδο.

• Ο μι­σθός του ανα­πλη­ρω­τή εκ­παι­δευ­τι­κού σε τι ύψος ανέρ­χε­ται;

Ξε­κι­νά­ει από τα 885 ευρώ αλλά τα χρή­μα­τα που θα πρέ­πει να ξο­δέ­ψει ο ανα­πλη­ρω­τής μέχρι να πάρει τον πρώτο του μισθό είναι του­λά­χι­στον τρι­πλά­σια ή και τε­τρα­πλά­σια ακόμα από τον μισθό του για να εγκα­τα­στα­θεί. Επει­δή το έχω βιώ­σει κι εγώ σας λέω ότι είναι πολύ δύ­σκο­λο. Ει­δι­κά φέτος με την ακρί­βεια, το ενερ­γεια­κό που έχει εκτο­ξεύ­σει τους λο­γα­ρια­σμούς ρεύ­μα­τος στα ύψη το πρό­βλη­μα γί­νε­ται ακόμα πιο σο­βα­ρό.

Σκε­φτεί­τε ότι υπάρ­χουν και οι­κο­γέ­νειες που χω­ρί­ζο­νται. Γνω­ρί­ζω γυ­ναί­κα εκ­παι­δευ­τι­κό που έχει έρθει με δύο παι­διά, δίνει τα 400 ευρώ σε ενοί­κιο και τα πρω­ι­νά έχει κο­πέ­λα να της προ­σέ­χει τα παι­διά. Οπότε όπως κα­τα­λα­βαί­νε­τε δεν πε­ρισ­σεύ­ει ούτε ένα ευρώ από τον μισθό της, ούτε καν για τα πάγια έξοδά της και η οι­κο­γέ­νεια συ­ντη­ρεί δύο σπί­τια από τον μισθό του άντρα της… Και βε­βαί­ως δεν είναι μόνο αυτή η πε­ρί­πτω­ση. Οι νέοι συ­νά­δελ­φοι στη­ρί­ζο­νται στο ει­σό­δη­μα των γο­νέ­ων ή και των παπ­πού­δων τους. Ει­δι­κά φέτος το θέμα της στέ­γα­σης έχει απα­σχο­λή­σει πάρα πολλά νησιά και ει­δι­κά του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς, γιατί υπάρ­χουν πολλά ξε­νο­δο­χεία που δεν δέ­χο­νται ανα­πλη­ρω­τές λόγω σεζόν. Επει­τα είναι το θέμα της ακρί­βειας, της θέρ­μαν­σης, της ενέρ­γειας και φυ­σι­κά οι με­τα­κι­νή­σεις όχι μόνο προς τον τόπο διο­ρι­σμού αλλά και της με­τα­κί­νη­σης από το σπίτι προς τα σχο­λεία, ει­δι­κά εκτός πό­λε­ως Ρόδου, αφού η τιμή των καυ­σί­μων είναι σχε­δόν απα­γο­ρευ­τι­κή για τον μισθό μας. Ακόμα και εγώ που έχω ως μό­νι­μη κα­τοι­κία τη Ρόδο, μοι­ρά­ζω δρο­μο­λό­για με τους συ­να­δέλ­φους μου ανα­πλη­ρω­τές για να πε­ριο­ρί­σου­με τα έξοδα χρη­σι­μο­ποιώ­ντας ανά μια εβδο­μά­δα εκ πε­ρι­τρο­πής τα αυ­το­κί­νη­τά μας. Προ­σπα­θού­με με­τα­ξύ μας να βρού­με λύ­σεις.

• Αρα ου­σια­στι­κά Γιώτα αυ­το­ορ­γα­νώ­νε­στε.

Ναι. Και πρέ­πει να γίνει κα­τα­νοη­τό ότι τα σχο­λεία τα κρα­τά­με όρθια εμείς οι εκ­παι­δευ­τι­κοί, αυτή είναι η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Εχου­με βάλει άπει­ρες φορές πλάτη για τη λει­τουρ­γία των σχο­λεί­ων, ει­δι­κά από την τη­λεκ­παί­δευ­ση και μετά, οι ανα­πλη­ρω­τές βοη­θά­με ο ένας τον άλλον, στη­ρί­ζου­με ο ένας τον άλλον. Εγώ είμαι εκ­παι­δευ­τι­κός πα­ράλ­λη­λης στή­ρι­ξης γι’ αυτό και θα σας ανα­φέ­ρω ένα προ­σω­πι­κό μου βίωμα ως πα­ρά­δειγ­μα. Μπο­ρεί κά­ποιο παιδί να δι­καιού­ται και να χρή­ζει 24ωρης πα­ράλ­λη­λης στή­ρι­ξης δίπλα του -να διευ­κρι­νί­σω ότι οι συμ­βά­σεις μας είναι 24ωρες- και λόγω του ό,τι δεν επαρ­κούν οι εκ­παι­δευ­τι­κοί πα­ράλ­λη­λης στή­ρι­ξης σε κάθε σχο­λείο ανα­γκα­ζό­μα­στε να μοι­ρα­ζό­μα­στε σε δύο ή και τρία παι­διά.

• Με αυτή την κα­τά­στα­ση φαί­νε­ται πολύ δύ­σκο­λο ένας ανα­πλη­ρω­τής εκ­παι­δευ­τι­κός να μπο­ρεί να τα βγά­λει πέρα οι­κο­νο­μι­κά.

Βιώ­νου­με μια κα­θη­με­ρι­νή αγω­νία, έναν Γολ­γο­θά, που ξε­κι­νά από την ημέρα του διο­ρι­σμού μας, από το πώς θα κλεί­σου­με τα ει­σι­τή­ριά μας μέχρι το αν θα βρού­με σπίτι και αν θα τα βγά­λου­με τε­λι­κά πέρα με τον μισθό μας. Για έναν ανα­πλη­ρω­τή που πλη­ρώ­νει και ενοί­κιο, αν και εφό­σον βρει σπίτι, είναι σχε­δόν ανέ­φι­κτο να τα βγά­λει πέρα, γι’ αυτό και πολ­λές φορές λει­τουρ­γεί απο­τρε­πτι­κά οδη­γώ­ντας ακόμα και σε μη απο­δο­χή του διο­ρι­σμού με προ­σω­πι­κό κό­στος βέ­βαια, διότι σε αυτή την πε­ρί­πτω­ση απο­κλεί­ε­ται για δύο χρό­νια από τις δια­δι­κα­σί­ες.

• Αρα ένας ανα­πλη­ρω­τής ανα­γκά­ζε­ται να κάνει και άλλη δου­λειά.

Βε­βαί­ως, υπάρ­χει άδεια άσκη­σης ιδιω­τι­κού έργου που χο­ρη­γεί­ται από την Πρω­το­βάθ­μια Εκ­παί­δευ­ση. Η συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία των συ­να­δέλ­φων μου κάνει και δεύ­τε­ρη δου­λειά εις βάρος της ποιό­τη­τας ζωής τους. Ολη αυτή η κα­τά­στα­ση δεν μας επι­τρέ­πει να αντα­πο­κρι­νό­μα­στε ολό­ψυ­χα όπως θα θέ­λα­με στον ρόλο του παι­δα­γω­γού καθώς το άγχος για την επι­βί­ω­ση πε­ριο­ρί­ζει την δη­μιουρ­γι­κό­τη­τα, την όρεξη, το με­ρά­κι που έχει ο κάθε ένας μας όταν απο­φοι­τά­με από το Πα­νε­πι­στή­μιο και ετοι­μα­ζό­μα­στε να ακο­λου­θή­σου­με το επάγ­γελ­μά μας. Η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα στην άσκη­ση των κα­θη­κό­ντων μας είναι πολύ δια­φο­ρε­τι­κή από αυτή που φα­ντα­ζό­μα­στε ως φοι­τη­τές. Βέ­βαια το επάγ­γελ­μά μας, έχει πολ­λές χαρές και είναι αυτές που μας απο­ζη­μιώ­νουν για όλη την τα­λαι­πω­ρία που υφι­στά­με­θα. Αν όντως το αγα­πάς αυτό το επάγ­γελ­μα είναι ένα όνει­ρο, πα­ρό­τι οι συν­θή­κες ερ­γα­σί­ας και δια­βί­ω­σης σού βα­ραί­νουν την ψυχή. Ομως όλοι οι ανα­πλη­ρω­τές που κά­νουν το βήμα να ξε­σπι­τω­θούν και να πάνε σε ένα άλλο μέρος, να βά­λουν χρή­μα­τα από την τσέπη τους, να το πα­λέ­ψουν για όσο μπο­ρούν, το κά­νου­με ακρι­βώς επει­δή αγα­πά­με τη δου­λειά μας και θέ­λου­με να ασκή­σου­με το λει­τούρ­γη­μά μας.

• Εσένα ήταν η πρώτη σου επι­λο­γή;

Ναι! Ηταν η πρώτη μου επι­λο­γή, ήμουν από εκεί­να τα παι­διά που με ρω­τού­σαν τι θα γίνω όταν με­γα­λώ­σω και έλεγα “δα­σκά­λα”! Και στο δω­μά­τιό μου πα­ρί­στα­να ότι δί­δα­σκα σε τάξη! Εγώ είμαι από τους τυ­χε­ρούς και ζω πραγ­μα­τι­κά το όνει­ρο να κάνω αυτό που αγα­πάω!

• Πώς ένιω­σες την πρώτη φορά που μπή­κες σε τάξη;

Εκανα την πρα­κτι­κή μου και θυ­μά­μαι ότι ήμουν πάρα πολύ εν­θου­σια­σμέ­νη και ταυ­τό­χρο­να έτρε­μα από το άγχος μου… Αλλά ζούσα το όνει­ρό μου και αυτό με απο­ζη­μί­ω­σε!

• Στα παι­διά που σκέ­φτο­νται να ακο­λου­θή­σουν αυτό το επάγ­γελ­μα και θα δια­βά­σουν αυτή τη συ­νέ­ντευ­ξη μέσα από την οποία ανα­δει­κνύ­ο­νται και τα προ­βλή­μα­τα που θα κλη­θούν να αντι­με­τω­πί­σουν, τι θα ήθε­λες να τους πεις;

Το πρώτο που θέλω να πω, είναι φυ­σι­κά και να το ακο­λου­θή­σουν! Να μην απο­θαρ­ρύ­νο­νται. Είναι ένα επάγ­γελ­μα που θα τους χα­ρί­σει πολ­λές χαρές. Πάντα υπάρ­χει πε­ρι­θώ­ριο για διεκ­δί­κη­ση και αγώνα, αν μη τι άλλο ως εκ­παι­δευ­τι­κοί πρέ­πει να δί­νου­με και αυτό το πα­ρά­δειγ­μα στους μα­θη­τές μας. Οσο δύ­σκο­λο κι αν φαί­νε­ται και όσο κι αν δεν αρέ­σει σε κά­ποιους, εμείς θα κά­νου­με αυτή την προ­σπά­θεια γιατί αυτό οφεί­λου­με να κά­νου­με για τους εαυ­τούς μας και για τους μα­θη­τές μας. Δυ­σκο­λί­ες υπάρ­χουν και θα υπάρ­χουν πάντα, το ζή­τη­μα είναι πώς τις αντι­με­τω­πί­ζου­με.

-Ολο­κλη­ρώ­νο­ντας Γιώτα τη συ­νέ­ντευ­ξή μας, θα ήθελα να μας ανα­φέ­ρεις τα αι­τή­μα­τά σας, τι διεκ­δι­κεί­τε μέσω της Πρω­το­βου­λί­ας, που να πούμε ότι ανα­φέ­ρε­ται σε εκ­παι­δευ­τι­κούς ανα­πλη­ρω­τές Πρω­το­βάθ­μιας και Δευ­τε­ρο­βάθ­μιας Εκ­παί­δευ­σης.

Απαι­τού­με:

• Μό­νι­μους διο­ρι­σμούς με βάση τις πραγ­μα­τι­κές ανά­γκες των σχο­λεί­ων, μο­νι­μο­ποί­η­ση όλων των ανα­πλη­ρω­τών που ερ­γά­ζο­νται τα τε­λευ­ταία χρό­νια στα σχο­λεία.

• Εξί­σω­ση δι­καιω­μά­των μό­νι­μων και ανα­πλη­ρω­τών σε όλα επί­πε­δα. Άμεση θε­σμο­θέ­τη­ση 9μηνης άδειας ανα­τρο­φής για όλους τους ανα­πλη­ρω­τές/ριες.

• Δω­ρε­άν με­τα­κί­νη­ση στην πε­ριο­χή πρό­σλη­ψης και 50% έκ­πτω­ση σε όλα τα Μ.Μ.Μ. για όλο το έτος.

• Επι­δό­τη­ση ενοι­κί­ου στα 300€ το μήνα για όσους εκ­παι­δευ­τι­κούς ανα­γκά­ζο­νται να πλη­ρώ­νουν ενοί­κιο.

• Αξιο­ποί­η­ση όλων των δια­θέ­σι­μων δια­με­ρι­σμά­των, δω­μα­τί­ων, εστιών και ξε­νο­δο­χεί­ων για τη δω­ρε­άν στέ­γα­ση ανα­πλη­ρω­τών και νε­ο­διό­ρι­στων με ευ­θύ­νη της κυ­βέρ­νη­σης, των δήμων και των πε­ρι­φε­ρειών.

• Δω­ρε­άν σί­τι­ση για τους εκ­παι­δευ­τι­κούς σε στρα­τιω­τι­κές και φοι­τη­τι­κές λέ­σχες. Δη­μιουρ­γία λε­σχών σί­τι­σης σε πε­ριο­χές με με­γά­λη συ­γκέ­ντρω­ση εκ­παι­δευ­τι­κών.

• Αύ­ξη­ση του ποσού της χι­λιο­με­τρι­κής απο­ζη­μί­ω­σης για ανά­γκες της υπη­ρε­σί­ας από τα 0,15€/χλμ στα 0,35€/χλμ. Διεύ­ρυν­ση των κα­τη­γο­ριών που δι­καιού­νται απο­ζη­μί­ω­ση.

• Στα­θε­ρή κα­τα­βο­λή του μι­σθού κάθε μήνα, άμεση μι­σθο­λο­γι­κή ανα­γνώ­ρι­ση και κα­τα­βο­λή από την αρχή της σχο­λι­κής χρο­νιάς του με­τα­πτυ­χια­κού τί­τλου και των μι­σθο­λο­γι­κών κλι­μα­κί­ων.