Μηδενικές καταβολές υπέρ δανείου ζευγαριού που έχει χωρίσει

Με απόφαση του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου υπήχθη στο νόμο περί υπερ­χρε­ω­μέ­νων νοι­κο­κυ­ριών ένα ζευγάρι που έχει χωρίσει, ρυθ­μί­στη­καν οι οφειλές που είχαν ανα­λά­βει με μηδε­νι­κές κατα­βο­λές για τριετία ενώ κινεί­ται και η δια­δι­κα­σία εκκα­θά­ρι­σης ποσο­στών εξ΄ αδιαι­ρέ­του σε ακίνητα που τους ανήκουν και εξαι­ρέ­θηκε της εκποί­η­σης ο κύριος όγκος αυτών.

Οι αιτού­ντες, ηλικίας σήμερα 50 ο αιτών και 47 η αιτούσα αντί­στοιχα, είναι πρώην σύζυγοι και συγκε­κρι­μένα ο γάμος τους λύθηκε το έτος 2017.

Από τον γάμο τους έχουν απο­κτή­σει δύο τέκνα ηλικίας σήμερα 28 ετών και 23 ετών. Τα τέκνα τους είναι ενήλικα, εργά­ζο­νται και μπορούν να αντε­πε­ξέλ­θουν στις βιο­τι­κές τους ανάγκες, οπότε δεν εμπί­πτουν στην κατη­γο­ρία των προ­στα­τευό­με­νων μελών της οικο­γέ­νειας.

Ο αιτών στα προη­γού­μενα χρόνια εργα­ζό­ταν ως ιδιω­τι­κός υπάλ­λη­λος στη Ρόδο, ενώ πλέον έχει μετα­κο­μί­σει στο εξω­τε­ρικό όπου εργά­ζε­ται και πάλι ως ιδιω­τι­κός υπάλ­λη­λος.

Η αιτούσα από το έτος 2009 εργα­ζό­ταν επίσης ως ιδιω­τι­κός υπάλ­λη­λος, οπότε και απο­λύ­θηκε το έτος 2015 και έκτοτε είναι άνεργη πλην εκτός λίγων ημερών το έτος 2018.

Εχουν στην κυριό­τητά τους κατά εξ αδιαι­ρέ­του ο καθένας ένα δια­μέ­ρι­σμα ορόφου επι­φά­νειας 93,59 τμ.

Επι­πλέον, εξ αδιαι­ρέ­του ο καθένας έχουν ένα δια­μέ­ρι­σμα επι­φά­νειας 106,88 τμ,, μια κλειστή θέση στάθ­μευ­σης και ποσοστά εξ’ αδιαι­ρέ­του σε άλλα ακίνητα και μελ­λο­ντι­κές ορι­ζό­ντιες ιδιο­κτη­σίες. Ο αιτών έχει επίσης ένα αυτο­κί­νητο.

Είχαν ανα­λά­βει ως συνο­φει­λέ­τες δάνεια ύψους 205.915,60 ευρώ.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι η συρ­ρί­κνωση των οικο­γε­νεια­κών εισο­δη­μά­των των αιτού­ντων, οφει­λό­μενη σε μεγάλο βαθμό στη μείωση των εισο­δη­μά­των τους σε σχέση με το χρονικό διά­στημα, στο οποίο ανέ­λα­βαν τα δάνεια, το δια­ζύ­γιό τους, την κατά­σταση της ανερ­γίας της δεύ­τε­ρης αιτού­σας, τις έκτα­κτες εισφο­ρές που επι­βλή­θη­καν, την αύξηση του κόστους ζωής λόγω της υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης, επι­δεί­νω­σαν δρα­μα­τικά την οικο­νο­μική τους κατά­σταση και τελικά κατέ­στη­σαν αδύνατη την εξυ­πη­ρέ­τηση των οφειλών τους, με απο­τέ­λε­σμα να μην επαρκεί το μηνιαίο οικο­γε­νειακό εισό­δημα για την εξό­φληση των δανεια­κών υπο­χρε­ώ­σεων και, έτσι, να έχουν περιέλ­θει σε μόνιμη και διαρκή αδυ­να­μία πλη­ρω­μής των ληξι­προ­θέ­σμων χρη­μα­τι­κών οφειλών τους.

Το δικα­στή­ριο ρύθμισε τα χρέη τους, προσ­διο­ρί­ζο­ντας μηδε­νι­κές προς την τράπεζα κατα­βο­λές για χρονικό διά­στημα τριών ετών.

Εξαιρεί της εκποί­η­σης την κύρια κατοι­κία τους και τους επι­βάλ­λει την υπο­χρέ­ωση να κατα­βά­λουν στην εμπραγ­μά­τως εξα­σφα­λι­σμένη πιστώ­τριά τους για τη διάσωση της παρα­πάνω κατοι­κίας τους, το ποσό των 54.820 ευρώ για χρονικό διά­στημα 20 ετών, άλλως 240 μηνών, ήτοι το ποσό των 114,20 ευρώ μηνιαίως ο καθένας.

Εξαιρεί της εκποί­η­σης το αυτο­κί­νητο του αιτού­ντος και περιου­σιακά τους στοι­χεία και δια­τάσ­σει εντός προ­θε­σμίας δύο ετών την ελεύ­θερη εκποί­ηση, των ανη­κό­ντων στους αιτού­ντες κατά ποσοστό 1/2 περιου­σια­κών τους στοι­χείων και ορίζει ένα δικη­γόρο για να κινήσει την δια­δι­κα­σία εκκα­θά­ρι­σης αυτών.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Σπύρος Σαλα­μα­στρά­κης.