Για προβληματισμό

Οι ενα­πο­μεί­να­ντες κάτοι­κοι του ιστο­ρι­κού κέντρου της Βενε­τίας εκφρά­ζουν φόβους ότι η πόλη τους θα μετα­τρα­πεί σε ένα υπαί­θριο «μου­σειακό λείψανο» καθώς ο μόνιμος πλη­θυ­σμός υπο­λο­γί­ζε­ται κάτω από 50.000 για πρώτη φορά.  όσοι τελικά παρα­μέ­νουν στην πόλη αισθά­νο­νται «πνιγ­μέ­νοι» από μια «οικο­νο­μική μηχανή» που έχει επι­κε­ντρω­θεί στον του­ρι­σμό. Την ίδια στιγμή, οι κάτοι­κοι παλεύ­ουν με το υψηλό κόστος ζωής και την έλλειψη οικο­νο­μικά προ­σι­τών κατοι­κιών. «Ο του­ρι­σμός είναι δίκοπο μαχαίρι γιατί παίρ­νεις χρήματα αλλά ταυ­τό­χρονα διώ­χνεις όλες τις δρα­στη­ριό­τη­τες για τους κατοί­κους», λένε κάτοι­κοι που περι­γρά­φουν τη Βενετία ως «ταμειακή μηχανή». Στα καθ’ ημάς,  την ώρα που μέσα ενη­μέ­ρω­σης και κυβέρ­νηση επαί­ρο­νται για τον του­ρι­σμό που σπάει φέτος όλα τα ρεκόρ, η κατά­σταση σε πολλά νησιά έχει πλέον ξεφύγει. Κατα­λα­βαίνω τη χαρά ορι­σμέ­νων από εμάς – τα λεφτά των ξένων είναι κάτι παρα­πάνω από ευπρόσ­δε­κτα μετά από τόσα χρόνια οικο­νο­μι­κών κρίσεων – αλλά τώρα που τελειώ­νει σιγά-σιγά η φετινή σεζόν των αφίξεων ρεκόρ, έφτασε ίσως και η ώρα να προ­βλη­μα­τι­στούμε για το μέλλον. Το φαι­νό­μενο του υπερ­του­ρι­σμού δια­περνά ορι­ζό­ντια το σύνολο των μεσο­γεια­κών προ­ο­ρι­σμών με μια όμως ουσιώδη διαφορά: Η Ελλάδα, εκτός από τη μαζική ζήτηση, παρου­σιά­ζει σοβαρό έλλειμμα πολε­ο­δο­μι­κών και περι­βαλ­λο­ντι­κών κανόνων, έλλειμμα υπο­δο­μών και σημα­ντι­κές αστο­χίες στη δια­χεί­ριση των ιδιο­μορ­φιών που της προ­σθέ­τει η νησιω­τι­κό­τητα και η γεω­γρα­φία της.