Σταθερές

Για τις εμφα­νί­σεις των πολι­τι­κών αρχηγών των κομ­μά­των εξου­σίας στη Διεθνή Έκθεση Θεσ­σα­λο­νί­κης υπάρχει μια σταθερά: όταν ο πρω­θυ­πουρ­γός υπό­σχε­ται πέντε, ο επί­δο­ξος διά­δο­χός του δικαιού­ται να υπο­σχε­θεί έξι. Όταν κάνει εξαγ­γε­λίες ο (εκά­στοτε) πρω­θυ­πουρ­γός, την επομένη για τον φιλικό τύπο. Στελέχη και «οπαδούς», θεω­ρού­νται υπο­λο­γι­σμέ­νες μέχρι το τελευ­ταίο ευρώ. Όταν κάνουν εξαγ­γε­λίες οι υπό­λοι­ποι, δεν είναι υπο­λο­γι­σμέ­νες και το ανάποδο. Δεν υπήρξε και­νο­τό­μος πολι­τι­κός λόγος που θα έκανε τη διαφορά μεταξύ των κομ­μά­των. Οι εμμονές δεν λογί­ζο­νται και­νο­τό­μος λόγος. Που θα έδινε έναν τόνο ανα­νέ­ω­σης, που θα παρα­κι­νούσε τους πολίτες να προ­σέλ­θουν μαζι­κό­τερα στην επόμενη εκλο­γική ανα­μέ­τρηση προ­κει­μέ­νου να επι­λέ­ξουν μεταξύ δύο πλήρως δια­φο­ρο­ποι­η­μέ­νων εναλ­λα­κτι­κών. Και βέβαια εκτός από αριθ­μούς δεν ακού­σαμε (και αυτή τη φορα) ανα­φο­ρές για δομικές παρεμ­βά­σεις στην κοι­νω­νία, για ζητή­ματα που απα­σχο­λούν τη μέση οικο­γέ­νεια και που δεν αγγί­ζουν κατ’ ανάγκη το πορ­το­φόλι της, που είναι περισ­σό­τερο ποιο­τικά και αφορούν την καθη­με­ρι­νό­τητα. Μια καθη­με­ρι­νό­τητα που, κακά τα ψέματα, μετά τα μνη­μό­νια, την παν­δη­μία και τον πλη­θω­ρι­σμό έχει πληγεί βαρύ­τατα. Υ. Γ. Μήπως κάποια στιγμή το μοντέλο των συνε­ντεύ­ξεων στη Δ.Ε.Θ  πρέπει να αλλάξει; Ποιος βλέπει τρίωρη συνέ­ντευξη; Αφού σε μια ωρα έχουν ειπωθεί όλα τα σημα­ντικά. Ας γίνεται κλήρωση μέσων με 50% Αττική και 50% περι­φέ­ρεια και ας γίνο­νται 30 ερω­τή­σεις. Ισως έτσι γλυ­τώ­σουμε και από την απα­ρά­δε­κτη συζή­τηση της επο­μέ­νης, ποιος αρχηγός έδωσε τις πρώτες ερω­τή­σεις  στα «φιλικά» του μέσα και ποιος τα άφησε τελευ­ταία ή τα απα­ξί­ωσε.