Απόφαση – «σωσίβιο» για τους συμβασιούχους

Mια εξαι­ρε­τικά ενδια­φέ­ρουσα απόφαση «σωσίβιο» για αιρε­τούς, που προ­βαί­νουν σε ανα­νε­ώ­σεις συμ­βά­σεων συμ­βα­σιού­χων δημο­τι­κών επι­χει­ρή­σεων, οι οποίες κρί­νο­νται από το ΑΣΕΠ ως παρά­νο­μες, εξέδωσε το Γ’ Τμήμα του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας.

Το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας εξέτασε συγκε­κρι­μένα την προ­σφυγή του κ. Μιχαήλ Τσα­μπου­νιε­ράκη του Γεωρ­γίου, δημο­τι­κού συμ­βού­λου του Δήμου Καρ­πά­θου, κατοί­κου Πηγα­δίων κατά της με αριθμό πρω­το­κόλ­λου 735/4.3.2013 από­φα­σης της Γενικής Γραμ­μα­τέως της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου.

Με την απόφαση αυτή επι­βλή­θηκε στον προ­σφεύ­γο­ντα, ως αιρετό όργανο (δημο­τικό σύμ­βουλο), πει­θαρ­χική ποινή αργίας ενός μηνός για παρά­βαση καθή­κο­ντος σχετική με τη σύναψη, κατά το έτος 2010, συμ­βά­σεων εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου ορι­σμέ­νου χρόνου, με τις οποίες προ­σε­λή­φθη προ­σω­πικό για την αντι­με­τώ­πιση επο­χια­κών αναγκών από τη Δημο­τική Επι­χεί­ρηση Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης Καρ­πά­θου, στην οποία κατείχε κατά τον κρίσιμο χρόνο τη θέση του προ­έ­δρου του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου.

Σύμφωνα με την απόφαση ο κ. Τσα­μπου­νιε­ρά­κης είχε προ­σλά­βει στην ανωτέρω επι­χεί­ρηση κατά το έτος 2010 προ­σω­πικό με συμ­βά­σεις εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου ορι­σμέ­νου χρόνου, κατά παρά­βαση, όπως θεω­ρή­θηκε, του άρθρου 21 του ν. 2190/1994, σε συν­δυα­σμό με το άρθρο 6 παρ. 1 του π.δ. 164/2004, δεδο­μέ­νου ότι οι προ­σλη­φθέ­ντες είχαν απα­σχο­λη­θεί ήδη στην επι­χεί­ρηση με όμοιες συμ­βά­σεις και με την ίδια ειδι­κό­τητα για χρονικό διά­στημα μεγα­λύ­τερο των 24 μηνών.

Η έρευνα για την υπόθεση προ­κλή­θηκε μετά από καταγ­γε­λία προς το Α.Σ.Ε.Π. ενός κατοί­κου της Καρ­πά­θου, ο οποίος είχε μετά­σχει στη δια­δι­κα­σία επι­λο­γής ως υπο­ψή­φιος με την ειδι­κό­τητα του οδηγού αυτο­κι­νή­του, αλλά απο­κλεί­σθηκε, λόγω «έλλει­ψης άδειας οδή­γη­σης».

Διε­νερ­γή­θηκε έλεγχος από Σύμβουλο-Επιθεωρητή του Α.Σ.Ε.Π., ο οποίος συνέ­ταξε την από 22.12.2010 «Έκθεση Επι­θε­ώ­ρη­σης». Σύμφωνα με την άνω Έκθεση Επι­θε­ώ­ρη­σης, δια­πι­στώ­θηκε ότι εργα­ζό­με­νοι, παρότι είχαν ήδη συμπλη­ρώ­σει το χρονικό διά­στημα απα­σχό­λη­σης με δια­δο­χι­κές συμ­βά­σεις, απα­σχο­λή­θη­καν εκ νέου για το χρονικό διά­στημα από 8.6.2010 μέχρι 22.12.2010.

Ενόψει των ανωτέρω, ο Επι­θε­ω­ρη­τής του Α.Σ.Ε.Π. θεώρησε ότι η «κύρια ευθύνη για την παρά­νομη πρό­σληψη και απα­σχό­ληση του ανωτέρω προ­σω­πι­κού ανήκε αν όχι από δόλο του­λά­χι­στον από βαρεία αμέλεια στον πρόεδρο της ΔΕΥΑ…» και ότι κατόπιν αυτού η υπόθεση έπρεπε να δια­βι­βα­σθεί στον αρμόδιο εισαγ­γε­λέα για τον κατα­λο­γι­σμό τυχόν ποι­νι­κών ευθυνών και στο Γενικό Γραμ­μα­τέα της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου για τον κατα­λο­γι­σμό πει­θαρ­χι­κών ευθυνών.

Η ως άνω Έκθεση Επι­θε­ώ­ρη­σης δια­βι­βά­σθηκε στη συνέ­χεια στην Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση Αιγαίου, ως αρμόδια αρχή για τον κατα­λο­γι­σμό πει­θαρ­χι­κών ευθυνών.

Ο προ­σφεύ­γων, με την από 18.4.2011 έγγραφη απο­λο­γία του προς το Γενικό Γραμ­μα­τέα της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου, το από 11.10.2012 υπό­μνημά του προς το Πει­θαρ­χικό Συμ­βού­λιο του άρθρου 234 του ν. 3852/2010 και την προ­φο­ρική απο­λο­γία του ενώπιον του Πει­θαρ­χι­κού Συμ­βου­λίου κατά την από 11.12.2012 δημόσια συνε­δρί­ασή του (πρα­κτικό 1/2012), ισχυ­ρί­σθηκε ότι η πρό­σληψη των ανωτέρω προ­σώ­πων από τη ΔΕΥΑ Καρ­πά­θου έγινε για την αντι­με­τώ­πιση πραγ­μα­τικά επο­χια­κών και παρο­δι­κών αναγκών της επι­χεί­ρη­σης, οι οποίες δεν δικαιο­λο­γού­σαν την πρό­σληψη μόνιμου προ­σω­πι­κού, αφού κάτι τέτοιο θα επι­βά­ρυνε αδι­καιο­λό­γητα την επι­χεί­ρηση με την κατα­βολή πέντε επί πλέον μισθών ετησίως, χωρίς οι εργα­ζό­με­νοι να παρέ­χουν πραγ­μα­τι­κές υπη­ρε­σίες κατά το «νεκρό» χρονικό διά­στημα μεταξύ της λήξης και της έναρξης των χρο­νι­κών περιό­δων, κατά τις οποίες εμφα­νί­ζο­νταν επο­χιακά οι αυξη­μέ­νες ανάγκες της επι­χεί­ρη­σης.

Ο προ­σφεύ­γων ισχυ­ρί­σθηκε περαι­τέρω, προ­σκο­μί­ζο­ντας και σειρά εγγρά­φων της ΔΕΥΑ και του Δήμου Καρ­πά­θου, ότι, πέραν του ό,τι η πρό­σληψη μόνιμου προ­σω­πι­κού από τη ΔΕΥΑ Καρ­πά­θου δεν ήταν, εν πάση περι­πτώ­σει, δυνατή για δια­φό­ρους πραγ­μα­τι­κούς λόγους (οικο­νο­μι­κούς, έλλειψη ειδι­κο­τή­των και ενδια­φε­ρο­μέ­νων), την πρό­σληψη των ανωτέρω ατόμων με συμ­βά­σεις ορι­σμέ­νου χρόνου επέ­βαλ­λαν οι ειδικές και εξαι­ρε­τι­κές επο­χια­κές ανάγκες άμεσης και απο­τε­λε­σμα­τι­κής συντή­ρη­σης και λει­τουρ­γίας των υδρευ­τι­κών και απο­χε­τευ­τι­κών εγκα­τα­στά­σεων και δικτύων του νησιού.

Και τούτο, διότι η λει­τουρ­γία των εν λόγω εγκα­τα­στά­σεων και δικτύων ήταν εξόχως προ­βλη­μα­τική (δεδο­μέ­νου ότι η εξυ­πη­ρέ­τηση των υδρευ­τι­κών αναγκών γινόταν απο­κλει­στικά με γεω­τρή­σεις και μεγάλο αριθμό αντλιο­στα­σίων και πεπα­λαιω­μέ­νων δικτύων, που εκτεί­νο­νταν μάλιστα σε τερά­στια εδαφική έκταση, ενώ τα απο­χε­τευ­τικά δίκτυα λει­τουρ­γού­σαν επίσης με μεγάλο αριθμό αντλιο­στα­σίων και πεπα­λαιω­μέ­νων υπο­δο­μών και χωρίς βιο­λο­γικό καθα­ρι­σμό), βρι­σκό­ταν δε η λει­τουρ­γία αυτή κατά τους θερι­νούς μήνες, λόγω της σημα­ντι­κό­τα­της αύξησης του πλη­θυ­σμού της νήσου και των ανωτέρω συν­θη­κών, σε απο­λύ­τως οριακή κατά­σταση.

Η κατά­σταση αυτή καθι­στούσε ανα­γκαία την πρό­σληψη του ανωτέρω επο­χια­κού προ­σω­πι­κού, προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λί­ζε­ται η ακώλυτη και συνεχής προ­σφορά νερού προς τους οικια­κούς κατα­να­λω­τές και τις επι­χει­ρή­σεις και να απο­τρέ­πε­ται το ενδε­χό­μενο σοβαρής ρύπαν­σης από ενδε­χό­μενη έκχυση αστικών λυμάτων στη θάλασσα λόγω πιθανής αστο­χίας του απο­χε­τευ­τι­κού δικτύου. Οι συν­θή­κες αυτές επι­τά­θη­καν ακόμη περισ­σό­τερο, όπως ισχυ­ρί­σθηκε ο προ­σφεύ­γων, κατά τα έτη 2009 και 2010, λόγω ειδι­κό­τε­ρων, κατά τα έτη αυτά, αναγκών κατα­σκευής ή εκσυγ­χρο­νι­σμού δικτύων απο­χέ­τευ­σης και ύδρευ­σης σε συγκε­κρι­μέ­νες περιο­χές της νήσου (πρω­τεύ­ουσα και περιοχή από πηγή Μυρτώνα έως Πηγάδια).

Το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας έκρινε πράγ­ματι ότι οι ανάγκες αυτές, ενόψει των ειδικών συν­θη­κών που αντι­με­τώ­πιζε η Κάρ­πα­θος σε σχέση με τα μνη­μο­νευ­θέ­ντα προ­βλή­ματα λει­τουρ­γίας των υδρευ­τι­κών και απο­χε­τευ­τι­κών υπο­δο­μών της, δημιουρ­γού­νταν από την πρό­σκαιρη και επο­χιακή όξυνση των προ­βλη­μά­των αυτών λόγω της οριακής χρήσης και λει­τουρ­γίας των ανωτέρω υπο­δο­μών κατά τη διάρ­κεια της θερινής περιό­δου, καθώς και από την αυξη­μένη πίεση για άμεση απο­κα­τά­σταση βλαβών ή αστο­χιών κατά την περίοδο αυτή και κατά την αμέσως επόμενη αυτής.

Εκρινε εν τέλει ότι εφόσον δεν απο­δεί­χθηκε ο μη επο­χια­κός χαρα­κτή­ρας των αναγκών, για την κάλυψη των οποίων συνή­φθη­σαν οι επί­μα­χες συμ­βά­σεις ιδιω­τι­κού δικαίου ορι­σμέ­νου χρόνου μεταξύ της ΔΕΥΑ Καρ­πά­θου και των εργα­ζο­μέ­νων, δεν στοι­χειο­θε­τεί­ται, στις περι­πτώ­σεις αυτές, το πει­θαρ­χικό παρά­πτωμα της παρά­βα­σης καθή­κο­ντος που απο­δό­θηκε στον προ­σφεύ­γο­ντα για παρά­βαση του άρθρου 21 του ν. 2190/1994 σε συν­δυα­σμό με το άρθρο 6 παρ. 1 του π.δ. 164/2004, λόγω υπέρ­βα­σης του χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος των 24 μηνών, πέραν του οποίου δεν επι­τρέ­πε­ται να διαρκεί η απα­σχό­ληση με συμ­βά­σεις ορι­σμέ­νου χρόνου που καταρ­τί­ζο­νται δια­δο­χικά.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Δημή­τρης Σαλα­μα­στρά­κης.