ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Οι θέσεις του ΚΚΕ για τον τουρισμό

news room 12 λεπτά ανάγνωση
ΚΚΕ τουρισμός

Απο­σπά­σματα ομιλίας του σ. Χρήστου Αγγε­λό­που­λου στην εκδή­λωση της ΤΕ Νότιας Δωδε­κα­νή­σου του ΚΚΕ για τον Του­ρι­σμό το Σάββατο 8 Φλεβάρη 2014:

Για να κατα­νοη­θούν καλύ­τερα οι Θέσεις του ΚΚΕ θα ήθελα να ξεκι­νήσω από ένα θέμα αρχής:

Το δικαί­ωμα του λαού στις δια­κο­πές είναι μέσο προ­στα­σίας και ανα­πα­ρα­γω­γής της εργα­τι­κής δύναμης. Είναι απα­ραί­τητο για την υγεία, την μόρφωση, την πολι­τι­στική εξύψωση, την περι­ή­γηση και την γνω­ρι­μία δια­φο­ρε­τι­κών τόπων, την ψυχα­γω­γία και την ξεκού­ραση, στον ίδιο βαθμό που είναι ανα­γκαίος ο καθη­με­ρι­νός ελεύ­θε­ρος χρόνος και η κυρια­κά­τική αργία για τους εργα­το­ϋ­πάλ­λη­λους.

Από αυτήν την άποψη ο περιο­ρι­σμός αυτού του δικαιώ­μα­τος, όπως και ο περιο­ρι­σμός των δυνα­το­τή­των για να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί είναι παρά­γο­ντες που αυξά­νουν την εκμε­τάλ­λευση των εργατών ενι­σχύ­ουν την σχετική εξα­θλί­ωση του λαού ακόμα και αν το ύψος των μισθών παρέ­μενε μεγάλο.

Σήμερα θυσιά­ζε­ται στην κατεύ­θυνση της καπι­τα­λι­στι­κής ανά­πτυ­ξης του του­ρι­στι­κού τομέα με μοχλό το κέρδος. Απο­δει­κνύ­ε­ται ότι διευ­ρύ­νε­ται η από­σταση ανάμεσα στις υλικές δυνα­τό­τη­τες και στην ικα­νο­ποί­ηση των αναγκών των εργα­ζο­μέ­νων για φθηνές δια­κο­πές.

Παράλ­ληλα προχωρά η συρ­ρί­κνωση των δημό­σιων προ­νοια­κών δομών και επε­κτεί­νε­ται η δράση ιδιω­τι­κών ομίλων στον ιατρικό τομέα για την κάλυψη αναγκών των ανα­πή­ρων και ασθενών από χρόνια νοσή­ματα, ειδικά σε ιαμα­τικά λουτρά. Επε­κτά­θη­καν ορι­σμένα προ­γράμ­ματα Κοι­νω­νι­κού Του­ρι­σμού, τα οποία όμως δεν καλύ­πτουν τις ανάγκες των εργα­ζο­μέ­νων, είναι πολύ πίσω τα κον­δύ­λια και οι μέρες που προ­σφέ­ρο­νται.

Απο­δει­κνύ­ε­ται από όλα τα στοι­χεία ότι στα πλαίσια του καπι­τα­λι­στι­κού τρόπου παρα­γω­γής είναι αδύ­να­τον να εξα­σφα­λι­στεί και να υπάρχει το δικαί­ωμα σε φθηνές δια­κο­πές, στην αναψυχή και στην περι­ή­γηση για τη συντρι­πτική πλειο­ψη­φία των εργα­ζο­μέ­νων. Και όλα αυτά σε συν­θή­κες που έχει αυξηθεί η παρα­γω­γι­κό­τητα της εργα­σίας, έχουν προ­ο­δεύ­σει τα τεχνικά μέσα και έχουν ανα­πτυ­χθεί οι υπο­δο­μές.

Ο του­ρι­σμός και οι δια­κο­πές στα πλαίσια του καπι­τα­λι­σμού είναι ένα πολυ­τε­λές εμπό­ρευμα και όχι κοι­νω­νικό δικαί­ωμα. Ακόμα περισ­σό­τερο δεν δια­σφα­λί­ζε­ται κανένα δικαί­ωμα στην εργασία σε αυτούς τους κλάδους. Αποδεικνύεται-και σε αυτή την περίπτωση-το βάθος της αντί­θε­σης από τη μια του κοι­νω­νι­κού χαρα­κτήρα της παρα­γω­γής και της ατο­μι­κής ιδιο­ποί­η­σης του πλούτου από την άλλη.

Τον τελευ­ταίο χρόνο γίνεται τερά­στια συζή­τηση για τον ρόλο του του­ρι­σμού.

Κοινή συνι­στα­μένη των κομ­μά­των της αστικής δια­χεί­ρι­σης απο­τε­λεί το γεγονός ότι ο του­ρι­στι­κός κλάδος απο­τε­λεί κλάδο στρα­τη­γι­κής σημα­σίας για την ανά­καμψη της οικο­νο­μίας, παρά τις αντι­θέ­σεις που εκφρά­ζο­νται στο εσω­τε­ρικό της αστικής τάξης για το εάν εθνικοί πρω­τα­θλη­τές είναι ο του­ρι­σμός και η ναυ­τι­λία ή η βιο­μη­χα­νία, υπάρχει σχετική δημόσια τοπο­θέ­τηση του ΣΕΒ και του ΣΕΤΕ.

Οι αντι­θέ­σεις αυτές απο­τε­λούν έκφραση δια­φο­ρε­τι­κών συμ­φε­ρό­ντων για το ποια τμήματα του κεφα­λαίου θα βγουν περισ­σό­τερο ωφε­λη­μένα από την κρατική παρέμ­βαση και την κατα­νομή των κρα­τι­κών και ευρω­παϊ­κών κον­δυ­λίων. Οι αντι­θέ­σεις αυτές εκφρά­ζο­νται

και με δια­φω­νίες ως προς τις προ­τε­ραιό­τη­τες,

και σε καθυ­στε­ρή­σεις στην υλο­ποί­ηση μέτρων

και σε αντι­πα­ρα­θέ­σεις σε τοπικό επίπεδο

και σε δια­φω­νίες για το πώς θα προ­χω­ρή­σουν οι ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις των λιμα­νιών και των αερο­δρο­μίων

και σε δια­φο­ρε­τι­κές προ­σεγ­γί­σεις για το αν θα ενι­σχυ­θούν η κρουα­ζιέρα ή οι άλλοι τομείς του του­ρι­σμού.

Αυτές οι αντι­θέ­σεις δια­πλέ­κο­νται με τους διε­θνείς αντα­γω­νι­σμούς, την όξυνση των ιμπε­ρια­λι­στι­κών αντι­θέ­σεων. Και φυσικά αυτά μετα­φρά­ζο­νται σε ακόμα μεγα­λύ­τερη πίεση και επίθεση των καπι­τα­λι­στών για κατάρ­γηση δικαιω­μά­των, μειω­μέ­νους μισθούς.

Οι πρό­σφα­τες εξε­λί­ξεις στον του­ρι­σμό μάς βοηθούν να βγά­λουμε μια σειρά από χρήσιμα συμπε­ρά­σματα.

Ο κλάδος του του­ρι­σμού, παρότι επη­ρε­ά­ζε­ται από την καπι­τα­λι­στική κρίση, εξα­κο­λου­θεί να είναι ένας από τους πιο δυνα­μι­κούς κλάδους.

Το 2013 θεω­ρεί­ται μια από τις καλύ­τε­ρες χρονιές για τον του­ρι­σμό, στη βάση των μεγεθών του επερ­χό­με­νου του­ρι­σμού.

…Αυτήν τη δυνα­μική του του­ρι­σμού αξιο­ποιούν τα αστικά επι­τε­λεία για να τον παρου­σιά­σουν ως λύση διε­ξό­δου από την κρίση, ενώ ο ίδιος ο πρω­θυ­πουρ­γός θεωρεί την του­ρι­στική δρα­στη­ριό­τητα ως την ατμο­μη­χανή που θα οδη­γή­σει στην ανά­καμψη την ελλη­νική οικο­νο­μία.

Ποιος ωφε­λή­θηκε από τη δυνα­μική του του­ρι­σμού;

Ποια όμως είναι τα χρήσιμα συμπε­ρά­σματα που μπορούν να βγουν από αυτήν την πορεία της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας;

Πρώτον: Ενι­σχύ­θηκε η τάση ισχυ­ρο­ποί­η­σης των μονο­πω­λια­κών ομίλων που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στον ξενο­δο­χειακό τομέα, η τάση συγκέ­ντρω­σης και συγκε­ντρο­ποί­η­σης του κεφα­λαίου. Πίσω από τις μεγάλες του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις βρί­σκο­νται ισχυροί όμιλοι που δρα­στη­ριο­ποιού­νται σε ναυτιλία-εφοπλισμό, στις κατα­σκευές, στην ενέρ­γεια, στη μετα­ποι­η­τική βιο­μη­χα­νία, στην εμπορία τρο­φί­μων, αυτο­κι­νή­των και πετρε­λαιοει­δών, στις μετα­φο­ρές, στον χρη­μα­το­πι­στω­τικό τομέα…

Οι μονο­πω­λια­κοί όμιλοι που επεν­δύ­ουν με διά­φο­ρους τρόπους στον του­ρι­σμό, δια­πλέ­κο­νται με διε­θνείς μονο­πω­λια­κούς ομίλους, με σχέσεις συνερ­γα­σίας και αντα­γω­νι­σμού ταυ­τό­χρονα. Έντονο είναι το ενδια­φέ­ρον μονο­πω­λια­κών ομίλων άλλων χωρών για επεν­δύ­σεις στην Ελλάδα. Ο κλάδος είναι χαρα­κτη­ρι­στι­κός της σύμπλε­ξης τραπεζικού-βιομηχανικού κεφα­λαίου, ξένου-εγχώριου….

Τα ξενο­δο­χεία 4 και 5 αστέρων παρου­σιά­ζουν τις μεγα­λύ­τε­ρες πλη­ρό­τη­τες, συγκε­ντρώ­νουν συνο­λικά το μεγα­λύ­τερο κομμάτι των εισπρά­ξεων, ενι­σχύ­ουν τη θέση τους στο σύνολο του ξενο­δο­χεια­κού δυνα­μι­κού. Αντί­θετα, τα μικρό­τε­ρης κατη­γο­ρίας βλέπουν τη θέση τους να επι­δει­νώ­νε­ται, να υπο­λει­τουρ­γούν και να απα­ξιώ­νο­νται.

Οι μεγάλοι επι­χει­ρη­μα­τι­κοί όμιλοι επέ­κτει­ναν τη δράση τους σε νέους τομείς, δημιουρ­γούν φάρμες, ελαιώ­νες, αμπε­λώ­νες, συγκε­ντρώ­νουν τη γη, συμ­με­τέ­χουν ή δημιουρ­γούν εται­ρείες εστί­α­σης, βιο­μη­χα­νίες παρα­γω­γής τρο­φί­μων, στο “real estate”, σε εται­ρείες δια­χεί­ρι­σης υπο­δο­μών (π.χ. μαρίνες). Προ­χω­ρούν σε επεν­δύ­σεις σε αντα­γω­νι­στι­κές για την του­ρι­στική δρα­στη­ριό­τητα χώρες στα Βαλ­κά­νια, στην Τουρκία κ.α. …

Ταυ­τό­χρονα, επι­δει­νώ­νε­ται η θέση των μικρών, οικο­γε­νεια­κού χαρα­κτήρα επι­χει­ρή­σεων, αλλά και των αυτο­α­πα­σχο­λου­μέ­νων, στα ξενο­δο­χεία, στην εστίαση και σε άλλες δρα­στη­ριό­τη­τες του­ρι­στι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος, λόγω του γεγο­νό­τος ότι είναι απο­κλει­σμέ­νοι από το σύστημα ελέγχου των του­ρι­στι­κών ροών από τους tour operators, αλλά και εξαι­τίας της γενί­κευ­σης του “all inclusive”. Σ’ αυτές τις αρνη­τι­κές επι­δρά­σεις πρέπει να προ­σθέ­σουμε και τη σημα­ντική μείωση του εσω­τε­ρι­κού του­ρι­σμού, εξαι­τίας της επι­δεί­νω­σης της θέσης της λαϊκής οικο­γέ­νειας…

Δεύ­τε­ρον: Εντά­θηκε ο βαθμός εκμε­τάλ­λευ­σης των εργα­ζο­μέ­νων. Μειώ­σεις στους μισθούς, μεγάλες καθυ­στε­ρή­σεις στην κατα­βολή των δεδου­λευ­μέ­νων, ατο­μι­κές και ημε­ρή­σιες συμ­βά­σεις εργα­σίας, κατα­στρα­τή­γηση του ωραρίου και εντα­τι­κο­ποί­ηση της εργα­σίας. Ακόμη, μεγα­λύ­τερη αξιο­ποί­ηση της μαθη­τείας με την οποία υπο­κα­θι­στούν τους εργα­ζό­με­νους στον κλάδο.

Ενι­σχυ­τικά στην προ­σπά­θεια της εργο­δο­σίας για μείωση του μισθού και υπο­νό­μευση των δικαιω­μά­των έδρασε και η κρατική παρέμ­βαση στο όνομα της κατάρ­τι­σης με το πρό­γραμμα “Επιταγή Εργα­σίας” για 10.000 θέσεις…

Μέτρα τα οποία συνο­δεύ­ο­νται και από την επίθεση, την ανοιχτή υπο­νό­μευση των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σεων και των συν­δι­κα­λι­στι­κών δικαιω­μά­των.

Η θωρά­κιση και ενί­σχυση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας και της καπι­τα­λι­στι­κής ανά­πτυ­ξης προ­ϋ­πο­θέ­τουν το «τσά­κι­σμα» μισθών και δικαιω­μά­των. Ο στόχος βελ­τί­ω­σης της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας σημαί­νει ότι θα γενι­κευ­τεί και θα ενταθεί η επίθεση, αλλά και οι απο­λύ­σεις….

Η κλαδική σύμβαση που υπό­γρα­ψαν το Δεκέμ­βρη του 2013 η Πανελ­λή­νια Ομο­σπον­δία Εργατών Επι­σι­τι­σμού και Υπαλ­λή­λων Του­ρι­στι­κών Επαγ­γελ­μά­των και η Ομο­σπον­δία Ξενο­δό­χων επε­κτεί­νει για το 2014 τη μείωση των μισθών κατά 15% που προ­βλε­πό­ταν με τη ΣΣΕ του 2012. Χει­ρο­τε­ρεύει τους όρους εργα­σίας, αυξά­νο­ντας τον εργά­σιμο χρόνο μέχρι και 10 ώρες.

Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα η αύξηση κατά 1% των μισθών που προ­βλέ­πε­ται για το 2015 δεν είναι πραγ­μα­τική…

Παρ΄όλα αυτά είναι γενι­κευ­μένη η κατα­πά­τηση της Σ.Σ.Ε. και η μη εφαρ­μογή της, ιδιαί­τερα σε περιο­χές με μεγάλη του­ρι­στική κίνηση. Είναι γενι­κευ­μένο φαι­νό­μενο οι εργα­ζό­με­νοι για μήνες να μην πλη­ρώ­νο­νται τα δεδου­λευ­μένα τους ή ακόμα να τους οφεί­λο­νται δεδου­λευ­μένα από προη­γού­μενα έτη. ..

Τρίτον: Συνε­χί­στηκε και δυνά­μωσε η άναρχη και ανι­σό­με­τρη ανά­πτυξη της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας με τη μεγάλη συγκέ­ντρωση ξενο­δο­χεια­κών κλινών σε λίγες περιο­χές όπως στην Κρήτη, στα νησιά του Αιγαίου και την Κεντρική Μακε­δο­νία. Αυτός ο κορε­σμός της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας σε λίγες περιο­χές αλλά και για μικρό χρονικό διά­στημα οδηγεί στην επι­βά­ρυνση των υπο­δο­μών και του περι­βάλ­λο­ντος, στην κατα­σπα­τά­ληση των φυσικών πόρων.

Τέταρ­τον: Διευ­ρύ­νε­ται η κρατική στήριξη της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, η οποία απορ­ροφά ένα ιδιαί­τερα σημα­ντικό μέρος των κον­δυ­λίων του Προ­γράμ­μα­τος Δημο­σίων Επεν­δύ­σεων αλλά και του ΕΣΠΑ.

Πρό­κει­ται για μία πολύ­πλευρη κρατική στήριξη που αφορά τόσο την ανάγκη δια­φο­ρο­ποί­η­σης του του­ρι­στι­κού πακέτου και την ανά­δειξη νέων μορφών (ιατρι­κός, ιαμα­τι­κός, συνε­δρια­κός, πολι­τι­στι­κός κ.α.) στο όνομα της ποιο­τι­κής ανα­βάθ­μι­σής του, όσο και τη διεύ­ρυνση του του­ρι­στι­κού ρεύ­μα­τος από νέες ανα­δυό­με­νες περιο­χές όπως της Ρωσίας, Κίνας τους λεγό­με­νους BRICSκ.τ.λ.

Με τον πρό­σφατο νόμο για την “ενί­σχυση της του­ρι­στι­κής επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας” προ­ω­θού­νται τα μεγάλα επεν­δυ­τικά σχέδια, με μέτρα και ρυθ­μί­σεις που διευ­κο­λύ­νουν τη δημιουρ­γία σύν­θε­των και οργα­νω­μέ­νων του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των. Περι­λαμ­βά­νο­νται μέτρα που αναι­ρούν τους όποιους περιο­ρι­σμούς για την αξιο­ποί­ηση και την προ­ώ­θηση επεν­δύ­σεων σε δάση, σε προ­στα­τευό­με­νες περιο­χές ακόμη και σε αρχαιο­λο­γι­κούς και θρη­σκευ­τι­κούς χώρους και μνημεία, ενώ επε­κτεί­νει το δικαί­ωμα χρήσης των αιγια­λών και της παρα­λίας….

Όλες οι Περι­φε­ρεια­κές Διοι­κή­σεις της χώρας έχουν καταρ­τί­σει σχέδια εξει­δι­κευ­μένα στα πλαίσια του ΕΣΠΑ, ανά περιοχή και κατη­γο­ρία, συν­δυα­σμένα με αρχαιό­τη­τες και οικο­νο­μι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες. Σε αυτή την κατεύ­θυνση ανα­πτύσ­σουν πλούσια δρα­στη­ριό­τητα, δια­φη­μι­στι­κές καμπά­νιες, ημε­ρί­δες, φεστι­βάλ και εκδη­λώ­σεις σε συνερ­γα­σία με τους Καλ­λι­κρα­τι­κούς Δήμους….

Οι παρα­πάνω εξε­λί­ξεις επι­βε­βαιώ­νουν τις εκτι­μή­σεις του ΚΚΕ ότι η καπι­τα­λι­στική ανά­πτυξη, εκτός από τον αβέβαιο και προ­σω­ρινό χαρα­κτήρα της, θα είναι μία ανά­πτυξη που θα υπη­ρε­τεί τις ανάγκες ανα­πα­ρα­γω­γής του κεφα­λαίου, μια ανά­πτυξη που θα πατάει πάνω στα απο­κα­ΐ­δια των μισθο­λο­γι­κών, εργα­σια­κών, ασφα­λι­στι­κών και συν­δι­κα­λι­στι­κών δικαιω­μά­των της εργα­τι­κής τάξης και η οποία θα οδηγεί σε περαι­τέρω επι­δεί­νωση των όρων ικα­νο­ποί­η­σης των λαϊκών αναγκών, διευ­ρύ­νο­ντας ακόμη περισ­σό­τερο τις κοι­νω­νι­κές αντι­θέ­σεις.

Η ισχυ­ρο­ποί­ηση του ΚΚΕ απο­τε­λεί προ­ϋ­πό­θεση για την ανα­συ­γκρό­τηση του κινή­μα­τος, για την οργά­νωση της πάλης και την οικο­δό­μηση της ενό­τη­τας της εργα­τι­κής τάξης και για την προ­ώ­θηση της κοι­νω­νι­κής συμ­μα­χίας.

Αργά ή γρήγορα την κρίση θα ακο­λου­θή­σει αναι­μική καπι­τα­λι­στική ανά­καμψη. Οι ενδοϊ­μπε­ρια­λι­στι­κοί αντα­γω­νι­σμοί και οι ενδο­α­στι­κές αντι­θέ­σεις, οι δυσκο­λίες δια­χεί­ρι­σης της καπι­τα­λι­στι­κής κρίσης συν­θέ­τουν αντι­φα­τι­κές τάσεις που επι­δρούν στον ένα ή στον άλλο βαθμό και στον του­ρι­στικό κλάδο. Θα καθο­ρί­σουν σε μεγάλο βαθμό και την πορεία ανά­καμ­ψής του.

Η ανά­πτυξη του του­ρι­σμού είναι άμεσα εξαρ­τώ­μενη από τη διεθνή του­ρι­στική κίνηση. …

Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτοί που «πλη­ρώ­νουν» την κρίση και θα «πλη­ρώ­σουν» την ανά­καμψη είναι οι εργα­το­ϋ­πάλ­λη­λοι του κλάδου.

Ασφαλώς ο βασικός σχε­δια­σμός είναι να κάνουν πιο ελκυ­στικό το εμπό­ρευμα του­ρι­σμός και να εκσυγ­χρο­νί­σουν το του­ρι­στικό «πακέτο» «Ήλιος και Θάλασσα». …

Βεβαίως τα σχέδια των επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων καμία σχέση δεν έχουν με το λαϊκό δικαί­ωμα στις δια­κο­πές και στην αναψυχή, τα οποία έτσι κι αλλιώς χτυ­πιού­νται από την επι­δρομή στο εισό­δημα των λαϊκών οικο­γε­νειών….Σε κάθε περί­πτωση και ανε­ξάρ­τητα από το βαθμό υλο­ποί­η­σης τους, βασική προ­ϋ­πό­θεση, «ανα­γκαία και ικανή συνθήκη», για να υλο­ποι­η­θούν είναι η ακόμα μεγα­λύ­τερη μείωση της τιμής της εργα­τι­κής δύναμης και η ένταση του βαθμού εκμε­τάλ­λευ­σης των εργα­το­ϋ­παλ­λή­λων ώστε να απο­δώ­σουν οι καπι­τα­λι­στι­κές επεν­δύ­σεις το μέγιστο ποσοστό κέρδους. Απα­ραί­τη­τος όρος είναι η προ­ώ­θηση των καπι­τα­λι­στι­κών ανα­διαρ­θρώ­σεων και των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεων…

Η «επα­νε­κί­νηση» για το κεφά­λαιο στον του­ρι­σμό απαιτεί μεσο­πρό­θε­σμα ακόμα μεγα­λύ­τερη συσ­σώ­ρευση κεφα­λαίων, ιδιαί­τερα στα­θε­ρού κεφα­λαίου, ενί­σχυση της συγκέ­ντρω­σης και συγκε­ντρο­ποί­η­σης του κεφα­λαίου, προ­κει­μέ­νου να μεγι­στο­ποι­η­θεί η κερ­δο­φο­ρία του και να βελ­τιώ­σει την αντα­γω­νι­στική θέση του. ..

Το δικαί­ωμα στις δια­κο­πές προ­σφέ­ρε­ται για να ανα­πτύσ­σο­νται όροι Λαϊκής Συμ­μα­χίας, να εδραιώ­νε­ται ο αντικαπιταλιστικός-αντιμονοπωλιακός προ­σα­να­το­λι­σμός στο εργατικό-λαϊκό κίνημα. Ταυ­τό­χρονα πρέπει να απο­κα­λύ­πτε­ται ο αντι­λαϊ­κός χαρα­κτή­ρας του καπι­τα­λι­στι­κού δρόμου ανά­πτυ­ξης, γενι­κό­τερα η αντί­ληψη που παρου­σιά­ζει τον του­ρι­σμό σαν βασική οικο­νο­μική δρα­στη­ριό­τητα από την οποία θα ωφε­λη­θεί και ο λαός.

Πάνω σε αυτή τη βάση πρέπει να κατα­νο­εί­ται από τους εργα­το­ϋ­πάλ­λη­λους και τους αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νους του του­ρι­στι­κού κλάδου η ανα­γκαιό­τητα ανά­πτυ­ξης της οργα­νω­μέ­νης πάλης με επι­θε­τι­κούς στόχους διεκ­δί­κη­σης. Ακόμα περισ­σό­τερο ότι η πάλη τους δεν μπορεί να περιο­ρί­ζε­ται στα όρια μιας επι­χεί­ρη­σης ή στη ενα­ντί­ωση μόνο στα αντι­λαϊκά μνη­μό­νια, αλλά να κατα­νο­εί­ται ότι απέ­να­ντί τους δεν έχουν μόνο έναν καπι­τα­λι­στή, αλλά ολό­κλη­ρους μονο­πω­λια­κούς ομίλους, ολό­κληρη την αστική τάξη και την εξουσία της. Απέ­να­ντί τους έχουν την Ε.Ε., την κυβέρ­νηση και τα αστικά κόμματα, τους κρα­τι­κούς μηχα­νι­σμούς και τους αντι­λαϊ­κούς νόμους. Βασικός όρος για την αντε­πί­θεση τους και την οργά­νωση της πάλης είναι η ισχυ­ρο­ποί­ηση του ΚΚΕ-πρώτα και κύρια μέσα στους χώρους δουλειάς-και η αλλαγή των αρνη­τι­κών πολι­τι­κών συσχε­τι­σμών με την απο­δυ­νά­μωση των δυνά­μεων που υπη­ρε­τούν το κεφά­λαιο.

Στις Ευρω­ε­κλο­γές και στις Τοπικές Εκλογές πρέπει να γίνει βήμα με την ενί­σχυση των ψηφο­δελ­τίων του ΚΚΕ….

Μόνο στα πλαίσια των σοσια­λι­στι­κών σχέσεων παρα­γω­γής είναι δυνατό να λυθεί προς όφελος του λαού το ζήτημα της ισόρ­ρο­πης ανά­πτυ­ξης του του­ρι­σμού συν­δυα­σμένα με την ανά­πτυξη όλων των παρα­γω­γι­κών δυνά­μεων και με ταυ­τό­χρονη προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος. Μόνο με την κατάρ­γηση της καπι­τα­λι­στι­κής εκμε­τάλ­λευ­σης και της καπι­τα­λι­στι­κής ιδιο­κτη­σίας στα μέσα παρα­γω­γής θα εξα­σφα­λι­στούν ο ελεύ­θε­ρος χρόνος και ο οργα­νω­μέ­νος κοι­νω­νι­κός του­ρι­σμός, θα εξα­λει­φθεί η αναρχία της καπι­τα­λι­στι­κής παρα­γω­γής.

Να ξεπε­ρά­σουν φόβους και απο­γο­ή­τευση, να οργα­νω­θούν και να αντι­πα­λέ­ψουν απο­φα­σι­στικά την ολο­μέ­τωπη επίθεση που δέχο­νται από το μεγάλο κεφά­λαιο και την Ευρω­παϊκή Ένωση (E.E.), την συγκυ­βέρ­νηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, με τις καπι­τα­λι­στι­κές ανα­διαρ­θρώ­σεις.

Ο νέος «εθνικός στόχος» για το «πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα» σημαί­νει τσά­κι­σμα του λαού, νέες περι­κο­πές για Παιδεία-Υγεία-Πρόνοια, ακόμα μεγα­λύ­τερη φορο­λη­στεία σε βάρος του λαού, προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λι­στούν πόροι και νέες ενι­σχύ­σεις στους μονο­πω­λια­κούς ομίλους.

Να γυρί­σουν την πλάτη στο νέο διπο­λι­σμό που στή­νε­ται με πυρήνες, από τη μια με την ΝΔ και από την άλλη με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η αντι­πα­ρά­θεση τους κινεί­ται εντός των τειχών και δεν έχει να κάνει με τις αγωνίες των ανέργων, των νέων, των μισθω­τών και των αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νων.

Η αντι­πα­ρά­θεση τους για τα δια­φο­ρε­τικά μείγ­ματα δια­χεί­ρι­σης αφορά τη σωτηρία της καπι­τα­λι­στι­κής οικο­νο­μίας, γίνεται για το ποια μερίδα μονο­πω­λια­κών ομίλων θα βγει πιο ενι­σχυ­μένη από την κρίση! Δια­γκω­νί­ζο­νται μεταξύ τους για το ποιος είναι ικα­νό­τε­ρος «δια­πραγ­μα­τευ­τής» και «επα­να­δια­πραγ­μα­τευ­τής» των δανεια­κών συμ­βά­σεων προς όφελος του κεφα­λαίου.

Να κατα­δι­κά­σουν και να απο­μο­νώ­σουν την εγκλη­μα­τική ναζι­στική οργά­νωση της «Χρυσής Αυγής», τον πρόθυμο υπηρέτη των καπι­τα­λι­στι­κών ομίλων που δρα κατά παραγ­γε­λία των αφε­ντι­κών της και στρέφει τα δολο­φο­νικά όπλα της ενάντια στο εργατικό-λαϊκό κίνημα!

ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΠΕΙΡΑ

ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΠΑΛΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ

Η αντι­λαϊκή επίθεση θα συνε­χι­στεί! Απο­τε­λεί εφαρ­μογή της αντι­λαϊ­κής στρα­τη­γι­κής της Λισ­σα­βό­νας, το στρα­τη­γικό σχέδιο με στόχο την ανα­βάθ­μιση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας των μονο­πω­λια­κών ομίλων της Ε.Ε.

Το δημόσιο χρέος, τα ελλείμ­ματα και η κρίση απο­τέ­λε­σαν το πρό­σχημα για να επι­τα­χυν­θεί η επιβολή των αντι­λαϊ­κών μέτρων, που είχαν απο­φα­σι­στεί στα όργανα των ιμπε­ρια­λι­στι­κών οργα­νι­σμών (Ε.Ε., Παγκό­σμια Τράπεζα, Διεθνές Νομι­σμα­τικό Ταμείο) πρίν την εκδή­λωση της καπι­τα­λι­στι­κής κρίσης!…

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ. ΕΙΝΑΙ ΕΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ, ΣΦΗΚΟΦΩΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ!

ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ ΑΠΟ ΜΕΣΑ.

Στην ΕΕ ούτε υπήρξαν ούτε μπορούν να υπάρ­ξουν ισό­τι­μες σχέσεις ανάμεσα στα κράτη – μέλη της, αφού η αλλη­λεγ­γύη μεταξύ των μονο­πω­λίων αφορά μόνο στη συμ­φω­νία οικο­νο­μι­κής – κοι­νω­νι­κής επί­θε­σης στους λαούς…

Είναι αυτα­πάτη σήμερα, μετά από τόση εμπει­ρία, η σκέψη και μόνο ότι μπορεί να γίνει «σκα­λο­πάτι» για τη ριζική αλλαγή της κατά­στα­σης η «έξοδος από το ευρώ», η «σκέτη απο­δέ­σμευση», χωρίς άλλες προ­ϋ­πο­θέ­σεις, χωρίς ένα ολο­κλη­ρω­μένο πρό­γραμμα και στρα­τη­γική σύγκρου­σης, χωρίς το κυριό­τερο: Την πάλη για να περά­σουν τα εργα­λεία της ανά­πτυ­ξης, της οικο­νο­μίας, στα χέρια της εργα­τι­κής τάξης, του λαού, στη δική του εξουσία.

Για αυτό λοιπόν παντού ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ!

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.