Νέα δικαστική ήττα του Δήμου για την απαλλοτρίωση

Ακόμη μια ήττα υπέστη η δημο­τική αρχή Ρόδου στην ένδικη διαφορά της με την 78χρονη Χαρά Ευφρο­σύνη Γκί­νε­ρουπ για την πολύ­κροτη υπόθεση απαλ­λο­τρί­ω­σης ακι­νή­του στο Ροδίνι προ 40ετίας.

Η επι­τροπή του άρθρου 152 της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου έκανε συγκε­κρι­μένα δεκτή την αίτηση της 78χρονης και έκρινε ότι το δημο­τικό συμ­βού­λιο Ρόδου αναρ­μο­δίως προέβη στην έκδοση δια­πι­στω­τι­κής πράξης με την οποία ισχυ­ρί­στηκε ότι η επίδικη απαλ­λο­τρί­ωση είναι αυτο­δι­καίως άκυρη.

Η επι­τροπή του άρθρου 152 έκρινε συγκε­κρι­μένα ότι τέτοια αρμο­διό­τητα δεν είχε καν το δημο­τικό συμ­βού­λιο Ρόδου!

Θυμί­ζουμε ότι το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου είχε κρίνει μάλιστα παρά­νομη την ίδια απόφαση!

Το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου όχι μόνο απέρ­ριψε και τις τρεις αιτή­σεις ανα­στο­λών του Δήμου Ρόδου κατά της εκτέ­λε­σης των κατα­διω­κτι­κών μέτρων που κίνησε η 78χρονη για να εισπρά­ξει το τίμημα της απαλ­λο­τρί­ω­σης ακι­νή­του της στο Ροδίνι, που έχει κριθεί αμε­τα­κλή­τως, αλλά έκρινε και παρά­νομη την απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου με την οποία επι­χει­ρή­θηκε να ανα­κλη­θεί η συγκε­κρι­μένη απαλ­λο­τρί­ωση με επί­κληση λόγων που δεν έχουν έρεισμα στο νόμο και τη νομο­λο­γία!

Η δικα­στική απόφαση δημο­σιεύ­θηκε μάλιστα λίγες ώρες μετά και τους δημό­σιους ισχυ­ρι­σμούς του δημάρ­χου Ρόδου περί «σκαν­δα­λώ­δους είσπρα­ξης του τιμή­μα­τος της απαλ­λο­τρί­ω­σης» παρότι δεν υπήρχε καμία νόμιμη αιτία (είχαν απορ­ρι­φθεί και τα τρία αιτή­ματα του Δήμου για την έκδοση ισά­ριθ­μων προ­σω­ρι­νών δια­τα­γών) για την εκτέ­λεση της κατά­σχε­σης.

Ο δήμαρ­χος Ρόδου επε­δί­ωξε μάλιστα με τις δηλώ­σεις του να πείσει ότι η είσπραξη των χρη­μά­των τυγ­χά­νει παρά­νομη και για τον πρό­σθετο λόγο ότι δεν κατα­τέ­θηκε από την 78χρονη ισόποση εγγυ­η­τική επι­στολή παρότι είναι σε γνώση τόσο του ίδιου όσο και της νομικής του υπη­ρε­σίας ότι το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας με την υπ΄α­ρίθμ. 9/2013 απόφασή του έχει κρίνει ότι η επίμαχη διάταξη αντί­κει­ται στα άρθρα 94 παρ. 4 και 95 παρ. 5 του Συντάγ­μα­τος, καθώς και στην αρχή της ισό­τη­τας των δια­δί­κων.

Ο Δήμος Ρόδου ισχυ­ρί­στηκε ότι, εφόσον έχει παρέλ­θει χρονικό διά­στημα δέκα οκτώ μηνών από τη δημο­σί­ευση της από­φα­σης προ­σω­ρι­νού καθο­ρι­σμού τιμής μονάδας της ανα­γκα­στι­κής απαλ­λο­τρί­ω­σης και από τη δημο­σί­ευση της από­φα­σης ορι­στι­κού καθο­ρι­σμού τιμής μονάδας της ίδιας απαλ­λο­τρί­ω­σης, χωρίς να έχει κατα­βλη­θεί στη δικαιούχο και χωρίς να έχει κατα­τε­θεί δημο­σίως η απο­ζη­μί­ωση, η παρα­πάνω ανα­γκα­στική απαλ­λο­τρί­ωση έχει αυτο­δι­καίως αρθεί.

Ο ισχυ­ρι­σμός αυτός του Δήμου Ρόδου κρίθηκε από το δικα­στή­ριο «μη νόμιμος και, συνεπώς, απορ­ρι­πτέος».

Συγκε­κρι­μένα, πιθα­νο­λο­γή­θηκε ότι το δημο­τικό συμ­βού­λιο, την 24-1-2014, έλαβε την υπ αριθμό 56/2014 απόφασή του, με την οποία δια­πί­στωσε την αυτο­δί­καιη άρση της ανα­γκα­στι­κής αυτής απαλ­λο­τρί­ω­σης.

Η αυτο­δί­καιη αυτή ανά­κληση της απαλ­λο­τρί­ω­σης, λόγω μη κατα­βο­λής της ορι­σθεί­σας απο­ζη­μί­ω­σης μέσα στις προ­θε­σμίες που ορίζουν οι πιο πάνω δια­τά­ξεις απο­βλέ­πει μόνο στο συμ­φέ­ρον του καθού η απαλ­λο­τρί­ωση, ιδιο­κτήτη (κ. Γκί­νε­ρουπ), ώστε να μην παρα­μέ­νει η κηρυ­χθείσα σε βάρος του απαλ­λο­τρί­ωση επί μακρό χρονικό διά­στημα εκκρε­μής και μετέ­ω­ρος, προς βλάβη των συμ­φε­ρό­ντων του, λόγω της δέσμευ­σης της ιδιο­κτη­σίας του. Συνεπώς, μπορεί από αυτόν μόνο να προ­τα­θεί, όχι δε και από τον υπέρ’ ού η απαλ­λο­τρί­ωση (Δήμο Ρόδου).

Το δικα­στή­ριο έκρινε μάλιστα ότι το δημο­τικό συμ­βού­λιο δεν είχε καν την αρμο­διό­τητα να άρει την απαλ­λο­τρί­ωση! Επι­ση­μαί­νε­ται συγκε­κρι­μένα ότι η διάταξη του άρθρου 1 Ν. 2882/2001 προ­βλέ­πει ως κατά κανόνα αρμόδιο για την κήρυξη της ανα­γκα­στι­κής απαλ­λο­τρί­ω­σης όργανο, τον Γενικό Γραμ­μα­τέα της Περι­φέ­ρειας. Συνεπώς, ο τελευ­ταίος είναι αρμό­διος και για την έκδοση της κατ’ άρθρο 11 παρ. 3 Ν. 2881/2001 βεβαιω­τι­κής πράξης για την αυτο­δί­καιη άρση της κηρυ­χθεί­σας πιο πάνω απαλ­λο­τρί­ω­σης.

Την 78χρονη εκπρο­σω­πεί η δικη­γό­ρος κ. Κατε­ρίνα Γιαν­νιού.