Υπόλογοι για κακουργηματική απιστία πρώην διοικητής και υπάλληλος του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου

Απί­στευτη εξέλιξη σε μια υπόθεση που δεν έχει, ελλεί­ψει δόλου, κανένα μέλλον

Υπό­λο­γοι για κακουρ­γη­μα­τική απιστία που ανά­γε­ται σε προ­μή­θειες υλικών του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου βρέ­θη­καν ο πρώην διοι­κη­τής κ. Μιχάλης Κόκ­κι­νος κι ένας υπάλ­λη­λος που κλή­θη­καν σε απο­λο­γία από την τακτική Ανα­κρί­τρια Ρόδου για την 7η Ιουνίου 2022!!

Πρό­κει­ται για την εξέλιξη μιας πρω­το­φα­νούς καταγ­γε­λίας της απελ­θού­σης διοί­κη­σης του νοσο­κο­μείου της Ρόδου.

Αξίζει να σημειω­θεί ότι με έγγραφό του το νοσο­κο­μείο κατέ­στησε σαφές στην πορεία ότι δεν επι­θυ­μεί την ποινική τους δίωξη.

Ο κ. Κόκ­κι­νος υπήρξε από τον Απρίλιο του 2010 μέχρι και τον Ιανουά­ριο του 2012 διοι­κη­τής του νοσο­κο­μείου Ρόδου. Επί της θητείας του κατορ­θώ­θηκε η μείωση των τιμών σε όλα τα είδη, ορθο­πε­δικά, είδη χει­ρουρ­γι­κής, αντι­δρα­στή­ρια και είδη πρώτης ανάγκης, όπως γάζες, οινό­πνευμα και γενικά όλα τα είδη ανάγκης, που χρεια­ζό­ταν τα χει­ρουρ­γεία και τα επεί­γο­ντα.

Υπήρξαν συγκε­κρι­μέ­νες δια­δι­κα­σίες οι οποίες τηρού­νταν κατά γράμμα, σε συνερ­γα­σία πάντοτε με το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο και με την επι­τροπή προ­μη­θειών υγείας αλλά κυρίως με το παρα­τη­ρη­τή­ριο τιμών το οποίο επέ­τρεπε να επι­τυγ­χά­νο­νται οι μικρό­τε­ρες τιμές.

Ο κ. Κόκ­κι­νος έχει κατα­στή­σει σαφές εξε­τα­ζό­με­νος ότι σε ένα νοσο­κο­μείο 225 περίπου κλινών το οποίο κάλυπτε ουσια­στικά όλη την περιοχή της Δωδε­κα­νή­σου και του οποίου η κίνηση δεκα­πλα­σια­ζό­ταν κατά τη διάρ­κεια της του­ρι­στι­κής περιό­δου είχε ανάγκη από προ­σω­πικό, το οποίο έφθινε συνεχώς καθώς την εποχή εκείνη ίσχυε ο περί­φη­μος κανόνας 1/10.

Επι­πλέον η υπη­ρε­σία, που ήταν επι­φορ­τι­σμένη και για τις προ­μή­θειες εργα­ζό­ταν και πέραν του ωραρίου ενώ οι ανάγκες του νοσο­κο­μείου και συγκε­κρι­μένα του τμή­μα­τος επει­γό­ντων περι­στα­τι­κών των χει­ρουρ­γείων αλλά και των κλι­νι­κών σε αντι­δρα­στή­ρια τα οποία είναι απα­ραί­τητα για κάθε αιμα­το­λο­γική εξέταση δεν ήταν απλά αυτο­νό­ητη, αλλά και πιε­στική.

Ο κ. Κόκ­κι­νος τόνισε εξε­τα­ζό­με­νος ότι δεν θα ήταν απίθανο μέσα σε μια σωρεία νέων δια­δι­κα­σιών που είχαν επι­βλη­θεί λόγω του ό,τι η χώρα είχε μπει στο μνη­μό­νιο και στο χώρο της υγείας να προ­έ­κυψε κάποιο δια­δι­κα­στικό λάθος το οποίο ουδόλως έβλαψε το νοσο­κο­μείο, ασθε­νείς ή το προ­σω­πικό.

Σε ένα γραφείο προ­μη­θειών που εργά­ζο­νταν δύο άτομα και πολλές φορές εναλλάξ λόγω αδειών και σε συν­δυα­σμό με την πολυ­νο­μία, την γρα­φειο­κρα­τία και δια­δι­κα­σίες νέες στις οποίες δεν ήταν εξοι­κειω­μέ­νοι δεν θεωρεί, όπως είχε τονίσει, απίθανο να έχει συμβεί κάποιο δια­δι­κα­στικό λάθος. Σε καμία περί­πτωση όμως με δόλο και με σκοπό να βλάψει το δημόσιο συμ­φέ­ρον.

Η κ. Αικ. Χατζη­στρατή, πρώην διοι­κή­τρια του νοσο­κο­μείου, σε κατά­θεσή της ανα­φέρ­θηκε στο ζήτημα που είχε ανα­κύ­ψει και αφο­ρούσε στην προ­μή­θεια αντι­δρα­στη­ρίων υγρού οξυ­γό­νου.

Ο δια­γω­νι­σμός των αντι­δρα­στη­ρίων είχε την ιδιαι­τε­ρό­τητα ότι ήταν με συνοδό εξο­πλι­σμό τους ανα­λυ­τές. Η πρόταση του νοσο­κο­μείου ήταν να ζητηθεί από τις εται­ρείες που είχαν ήδη εγκα­τε­στη­μέ­νους τους ανα­λυ­τές στο Νοσο­κο­μείο και με τις οποίες υπήρχε σύμβαση, να κατα­θέ­σουν νέες προ­σφο­ρές, που θα ήταν του­λά­χι­στον ίσες με το παρα­τη­ρη­τή­ριο τιμών της Ε.Π.Υ. ή σε περί­πτωση που το είδος δεν είχε συμπε­ρι­λη­φθεί στο παρα­τη­ρη­τή­ριο τιμών, οι τιμές θα έπρεπε να είναι μειω­μέ­νες ή του­λά­χι­στον ίσες με τις αντί­στοι­χες των συμ­βά­σεων που είχαν λήξει. Η προ­μή­θεια με δια­πραγ­μά­τευση είχε ύψος περί τα 1,5 εκατ. ευρώ.

Λόγω μη διε­νέρ­γειας του απαι­τού­με­νου προ­συμ­βα­τι­κού ελέγχου από το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο τα χρη­μα­τικά εντάλ­ματα που αφο­ρού­σαν στη συγκε­κρι­μένη δια­πραγ­μά­τευση δεν μπό­ρε­σαν να πλη­ρω­θούν τακτι­κώς και προ­ση­κό­ντως, με απο­τέ­λε­σμα οι συμ­βαλ­λό­με­νες εται­ρίες να στρα­φούν δικα­στικά ενα­ντίον του Νοσο­κο­μείου Ρόδου, το οποίο τελικά κλήθηκε να κατα­βά­λει τα ποσά που όφειλε επι­βα­ρυ­νό­μενο όμως με σημα­ντι­κούς τόκους, οι οποίοι απο­τε­λούν και την υπέ­ρο­γκη αυτή ζημία εις βάρος της περιου­σίας του Νοσο­κο­μείου και κατ’ επέ­κταση του Δημο­σίου.

Τόνισε ότι ο κ. Κόκ­κι­νος υπέ­γραψε τις συμ­βά­σεις, δεσμευό­με­νος από την απόφαση του Δ.Σ. του Νοσο­κο­μείου, θεω­ρώ­ντας καλό­πι­στα ότι όλες οι τυχόν προ­γε­νέ­στε­ρες της υπο­γρα­φής των συμ­βά­σεων ενέρ­γειες και δια­δι­κα­σίες που απαι­τού­ντον, είχαν διε­νερ­γη­θεί πλήρως και προ­ση­κό­ντως και είχαν ελεγ­χθεί αρμο­δίως.

Έκτοτε, στα επόμενα προ­γράμ­ματα προ­μη­θειών (ΠΠΥΥ) που εγκρί­θη­καν δεν δόθηκε η απαι­τού­μενη εξου­σιο­δό­τηση στο Νοσο­κο­μείο για την διε­νέρ­γεια δια­γω­νι­σμών αντι­δρα­στη­ρίων, καθώς τους ‏συγκε­κρι­μέ­νους δια­γω­νι­σμούς είχε ανα­λά­βει να προ­κη­ρύ­ξει για λογα­ρια­σμό όλων των νοσο­κο­μείων της Ελλάδας η Επι­τροπή Προ­μη­θειών Υγείας (ΕΠΥ). Κανένας όμως ενιαίος δια­γω­νι­σμός δεν κατέ­ληξε ποτέ σε υπο­γραφή συμ­βά­σεων. Για το λόγο αυτό το Νοσο­κο­μείο προ­κει­μέ­νου να συνε­χί­σει να λει­τουρ­γεί προ­μη­θευό­ταν αντι­δρα­στή­ρια με απευ­θείας ανάθεση από τις εται­ρείες με τις οποίες είχε υπο­γρά­ψει συμ­βά­σεις από τους ανωτέρω διε­θνείς δια­γω­νι­σμούς οι οποίοι εξα­κο­λου­θούν να παρέ­χουν ως συνοδό εξο­πλι­σμό τους ανα­λυ­τές τους, με τις ίδιες ακριβώς τιμές που ίσχυαν στις συμ­βά­σεις αυτές, χωρίς να έχει υπάρξει ανάλογο πρό­βλημα με τη θεώρηση χρη­μα­τι­κών ενταλ­μά­των και την πληρωμή τους.

Την υπόθεση χει­ρί­ζο­νται οι δικη­γό­ροι κ.κ. Στέλιος Κιουρ­τζής και Σπύρος Σαλα­μα­στρά­κης.