ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Αρ. Καϊκης: «Είναι τραγική η κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα νοσοκομεία του νομού μας»

news room 7 λεπτά ανάγνωση
ΑΡΙΣ ΚΑΪΚΗΣ
Είναι τραγική η κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα νοσοκομεία του νομού μας

ΑΡ. ΚΑΙΚΗΣ

«Η υπο­στε­λέ­χωση του νοσο­κο­μείου μας απο­τε­λεί το κεντρικό πρό­βλημα που εμπο­δί­ζει κάθε προ­σπά­θεια για ανά­πτυξη και βελ­τί­ωση των υπη­ρε­σιών που αυτό παρέχει».

Αυτό τονίζει σε συνέ­ντευξή του στην «δ» ο κ. Αρι­στεί­δης Καΐκης – παθο­λό­γος, στην Α’ Παθο­λο­γική Κλινική και Μονάδα Ειδικών Λοι­μώ­ξεων ΓΝ Ρόδου και αντι­πρό­ε­δρος Ένωσης Νοσο­κο­μεια­κών Γιατρών ΓΝ Ρόδου με αφορμή την άσχημη κατά­σταση που επι­κρα­τεί στο νοση­λευ­τικό μας ίδρυμα. Ακόμη, μιλάει για την εντολή που απέ­στειλε η 2η ΥΠΕ σχετικά με τα χει­ρουρ­γεία καθώς και για τα προ­βλή­ματα στα νοσο­κο­μεία του νομού μας.

Κύριε Καϊκη, επα­νέρ­χο­νται στην επι­και­ρό­τητα τα προ­βλή­ματα με την έλλειψη προ­σω­πι­κού στο Νοσο­κο­μείο Ρόδου. Περι­γράψτε μας την κατά­σταση μέχρι σήμερα και για ποιον λόγο δεν μπορεί να βρεθεί ορι­στική λύση, κατά την άποψή σας;

Όντως, η υπο­στε­λέ­χωση του νοσο­κο­μείου μας απο­τε­λεί το κεντρικό πρό­βλημα που εμπο­δί­ζει κάθε προ­σπά­θεια για ανά­πτυξη και βελ­τί­ωση των υπη­ρε­σιών που αυτό παρέχει.

Ενώ η σύγ­χρονη πραγ­μα­τι­κό­τητα της παν­δη­μίας του κορω­νοϊού και η «σιωπηλή» παγκό­σμια απειλή των ανθε­κτι­κών νοσο­κο­μεια­κών παθο­γό­νων πιέζουν τα συστή­ματα υγείας και ωθούν τις κυβερ­νή­σεις να ανα­θε­ω­ρή­σουν το κυρί­αρχο νεο­φι­λε­λεύ­θερο μοντέλο της συμπί­ε­σης του κόστους, στο νοσο­κο­μείο μας εξα­κο­λου­θούμε να λει­τουρ­γούμε με το νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό που μετα­φέρ­θηκε από το παλιό νοσο­κο­μείο χωρίς να έχει γίνει έκτοτε μαζική πρό­σληψη μόνιμου προ­σω­πι­κού.

Από τις 494 οργα­νι­κές θέσεις νοση­λευ­τών είναι καλυμ­μέ­νες οι 247, τα χρω­στού­μενα ρεπό έχουν φτάσει τα 12000, ενώ κάποια κενά μπα­λώ­νο­νται προ­σω­ρινά με επι­κου­ρικό προ­σω­πικό και εκπαι­δευό­με­νους οι οποίοι καλού­νται να απο­χω­ρή­σουν μόλις έχουν κατα­κτή­σει τις γνώσεις και τις δεξιό­τη­τες για να είναι παρα­γω­γι­κοί στην εργασία τους.

Η κατά­σταση δεν είναι καθόλου δια­φο­ρε­τική όσον αφορά στο λοιπό επι­στη­μο­νικό, διοι­κη­τικό και τεχνικό προ­σω­πικό.

Ενδει­κτικό της κατά­στα­σης είναι το γεγονός πως μετά την ασθέ­νεια του μονα­δι­κού φαρ­μα­κο­ποιού αντι­με­τω­πί­ζουμε καθη­με­ρινά τον κίνδυνο να μείνουν οι ασθε­νείς μας χωρίς τα απα­ραί­τητα φάρμακα.

Όσον αφορά στους για­τρούς, οι βάρδιες κρί­σι­μων τμη­μά­των εξα­κο­λου­θούν να βγαί­νουν με την υπέρ­βαση του ήδη εξα­ντλη­τι­κού ωραρίου (πράγμα το οποίο τεκ­μη­ριω­μένα και με βάση τις οδηγίες της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης απο­τε­λεί πηγή ιατρι­κών λαθών) και με μετα­κι­νή­σεις συνα­δέλ­φων από τα κέντρα υγείας, ενώ πολλές φορές ειδι­κευό­με­νοι γιατροί καλού­νται να καλύ­ψουν το Τμήμα Επει­γό­ντων Περι­στα­τι­κών χωρίς την παρου­σία ειδικού γιατρού.

Συνέ­πεια αυτής της κατά­στα­σης είναι και το γεγονός πως στο νοσο­κο­μείο της Ρόδου δεν ανα­πτύ­χθηκε ποτέ Μονάδα Εντα­τι­κής Θερα­πείας για τα περι­στα­τικά COVID-19, με απο­τέ­λε­σμα οι δια­σω­λη­νω­μέ­νοι συμπο­λί­τες μας είτε να δια­κο­μί­ζο­νται σε άλλα νοσο­κο­μεία είτε να παρα­μέ­νουν επί μακρόν εκτός ΜΕΘ, με όλες τις δυσμε­νείς συνέ­πειες που έχουν αυτά σε εξαι­ρε­τικά ευά­λω­τους, βαρέως πάσχο­ντες ασθε­νείς.

Τα παρα­πάνω δυστυ­χώς απο­τε­λούν αντι­κί­νη­τρο για νέους συνα­δέλ­φους από το να εργα­στούν στο νοσο­κο­μείο του νησιού μας. Δημιουρ­γεί­ται έτσι ένας φαύλος κύκλος υπο­στε­λέ­χω­σης, καθώς και οι λίγες θέσεις που προ­κη­ρύσ­σο­νται συχνά παρα­μέ­νουν ορφανές, ενώ το φαι­νό­μενο συνά­δελ­φοι που διο­ρί­ζο­νται, σύντομα να οδη­γού­νται στην παραί­τηση δεν είναι σπάνιο.

Η πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι πως η αγορά εργα­σίας στον χώρο της υγείας είναι πλέον εξαι­ρε­τικά αντα­γω­νι­στική, όχι μόνο για τους εργα­ζό­με­νους αλλά και για τους εργο­δό­τες.

Οι νέοι υγειο­νο­μι­κοί είναι περισ­σό­τερο καταρ­τι­σμέ­νοι και με την ανάγκη της συνε­χούς επα­νεκ­παί­δευ­σης στο εξε­λισ­σό­μενο γνω­στικό αντι­κεί­μενο, έχουν όμως και μεγα­λύ­τε­ρες προσ­δο­κίες από την εργασία τους.

Όλο και περισ­σό­τε­ροι συνά­δελ­φοι επι­λέ­γουν να εργα­στούν στο εξω­τε­ρικό, η επιλογή της εργα­σίας στον ιδιω­τικό τομέα δίνει την προ­ο­πτική της αύξησης του εισο­δή­μα­τος κατά τρόπο ανάλογο με την αύξηση του χρόνου και της έντασης της εργα­σίας, ενώ ακόμα και οι γιατροί που επι­θυ­μούν να δου­λέ­ψουν σε ένα δημόσιο νοσο­κο­μείο βρί­σκουν στην Αθήνα και σε άλλα κεντρικά νοσο­κο­μεία (πανε­πι­στη­μιακά και μη) μια πιο οργα­νω­μένη και με μεγα­λύ­τε­ρες δυνα­τό­τη­τες επι­στη­μο­νι­κής εξέ­λι­ξης κατά­σταση (παρά το ό,τι η κρίση αφορά εν πολλοίς στο σύνολο του ΕΣΥ).

Το πολ­λα­πλό αυτό brain drain που βιώ­νουμε στο νοσο­κο­μείο του νησιού μας δεν μπορεί να λυθεί με επι­κλή­σεις στην «κατα­πλη­κτική ποιό­τητα ζωής» μας ούτε να επα­φί­ε­ται απο­κλει­στικά στον πατριω­τι­σμό των ντόπιων γιατρών, νοση­λευ­τών κλπ.

Με συστη­μα­τικό τρόπο έχει υπο­τι­μη­θεί στα προη­γού­μενα χρόνια το δημόσιο σύστημα υγείας και οι εργα­ζό­με­νοι σε αυτό, με αλλε­πάλ­λη­λες μειώ­σεις μισθών και με μετα­τροπή τους σε λάστιχο που θα καλύψει όλα τα κενά.

Η σημε­ρινή κατά­σταση είναι το απο­τέ­λε­σμα αυτών των πολι­τι­κών και τα νοσο­κο­μεία της επαρ­χίας, όπως το δικό μας, είναι περισ­σό­τερο ευάλωτα στις προ­κλή­σεις που φέρνει η σύγ­χρονη εποχή.

Απαι­τού­νται άμεσα γενναία κίνητρα προς τους νέους για να εργα­στούν στα δημόσια νοσο­κο­μεία προτού η κατά­σταση ξεπε­ρά­σει το σημείο της μη επι­στρο­φής, αν θέλουμε το νοσο­κο­μείο μας να γίνει όχι μόνο ελκυ­στικό για τους εργα­ζό­με­νους σε αυτό αλλά και απο­τε­λε­σμα­τικό στην παροχή υψηλής ποιό­τη­τας περί­θαλ­ψης στους κατοί­κους του νησιού και στους επι­σκέ­πτες μας.

Πολύς λόγος έγινε για την γραπτή εντολή που απέ­στειλε η 2η ΥΠΕ σχετικά με τα χει­ρουρ­γεία. Τελικά πόσο εφικτό είναι αυτό; Μπορεί να εφαρ­μο­στεί στην πράξη;

Η εντολή της 2ης ΥΠΕ προς τους για­τρούς του νοσο­κο­μείου μας να χει­ρουρ­γούν ασθε­νείς από τη λίστα χει­ρουρ­γείων στην ιδιω­τική κλινική του νησιού είναι ενδει­κτική του τρόπου με τον οποίο η κυβέρ­νηση και το υπουρ­γείο Υγείας σκο­πεύ­ουν να «λύσουν» την κατά­σταση: χωρίς να αυξή­σουν την χρη­μα­το­δό­τηση για την στήριξη του νοσο­κο­μείου, με «επι­δό­τηση» των ιδιω­τι­κών κλι­νι­κών με κον­δύ­λια του ΕΟΠΥΥ, επι­τεί­νο­ντας την ήδη υπάρ­χουσα ανι­σό­τητα στην παροχή περί­θαλ­ψης και «κλεί­νο­ντας το μάτι» προς τους για­τρούς του νοσο­κο­μείου πως μπορούν να ανα­ζη­τή­σουν αύξηση των εισο­δη­μά­των τους από τους ίδιους τους ασθε­νείς.

Στο τελευ­ταίο έχει σημασία να στα­θούμε, καθώς όλοι στην Ελλάδα γνω­ρί­ζουμε πως δια­χρο­νικά οι κυβερ­νή­σεις «κάνουν τα στραβά μάτια» στον χρη­μα­τι­σμό γιατρών του ΕΣΥ σαν ένα κίνητρο για να εργα­στούν σε αυτό και για να επι­λύ­σουν την ανι­σό­τητα των αμοιβών μεταξύ δημό­σιου και ιδιω­τι­κού τομέα, μετα­κυ­λί­ο­ντας το κόστος στον ίδιο τον ασθενή.

Αυτή η de facto δια­μορ­φω­μένη κατά­σταση έρχεται τώρα να νομι­μο­ποι­η­θεί τυπικά και να επε­κτα­θεί, με οδηγίες σαν την παρα­πάνω αλλά και με τις εξαγ­γε­λίες για τα «κίνητρα» που σκο­πεύ­ουν να δώσουν στους για­τρούς για να δου­λέ­ψουν στα νοσο­κο­μεία, με τη δυνα­τό­τητα να εργά­ζο­νται και ιδιω­τικά εντός ή και εκτός αυτών.

Για να απα­ντήσω λοιπόν στην ερώτησή σας, εκτιμώ πως η εντολή αυτή της 2ης ΥΠΕ θα παρα­μεί­νει ανε­φάρ­μο­στη όχι για τεχνι­κούς λόγους, αλλά γιατί η μεγάλη πλειο­ψη­φία των γιατρών του νοσο­κο­μείου δεν επι­θυ­μεί την μετα­τροπή της θερα­πευ­τι­κής σχέσης της με τους ασθε­νείς σε οικο­νο­μική συναλ­λαγή, όπως εκφρά­ζε­ται και από την ομόφωνη ενα­ντί­ωση της Ένωσης Νοσο­κο­μεια­κών Γιατρών του νοσο­κο­μείου μας και από την μη πρόθεση της Ιατρι­κής Υπη­ρε­σίας να συναι­νέ­σει στην εφαρ­μογή της.

Η υπόθεση λοιπόν της λει­τουρ­γίας και εν γένει της φυσιο­γνω­μίας του νοσο­κο­μείου μας δεν μπορεί να αφορά απο­κλει­στικά στους εργα­ζό­με­νους σε αυτό, πόσω δε μάλλον μόνο εμάς τους για­τρούς, καθώς στους κόλπους μας η κυβέρ­νηση αναζητά – και συχνά βρίσκει -«πρό­θυ­μους» στην υλο­ποί­ηση των σχεδίων της. Αντί­θετα, πρέπει να απο­τε­λεί αντι­κεί­μενο διεκ­δί­κη­σης για όλη την τοπική κοι­νω­νία που εξυ­πη­ρε­τεί­ται σε αυτό.

Το Νοσο­κο­μείο Ρόδου παρέ­μεινε αρκετό καιρό χωρίς διοί­κηση μαζί με τα Νοσο­κο­μεία Καλύ­μνου και Καρ­πά­θου. Υπάρχει τάση υπο­βάθ­μι­σης της δημό­σιας υγείας και κυρίως στα νησιά;

Οι προ­θέ­σεις του Υπουρ­γείου Υγείας για τα δημόσια νοσο­κο­μεία γίνο­νται φανερές από δηλώ­σεις όπως οι πρό­σφα­τες της κ. Γκάγκα πως «δεν είναι δυνατόν στα νησιά να πλη­ρώ­νουμε τους για­τρούς για να εργά­ζο­νται για μερι­κούς μήνες».

Ο κ. Πλεύρης από την πρώτη στιγμή της ανά­λη­ψης των καθη­κό­ντων του ως υπ. Υγείας δήλωνε σε ραδιο­φω­νική συνέ­ντευξη πως «δεν είναι ανάγκη σε περιο­χές όπως η Ρόδος, όπου υπάρχει και ιδιω­τική κλινική, το δημόσιο νοσο­κο­μείο να κάνει τα πάντα». Φαί­νε­ται να θεωρούν τους για­τρούς στα νοσο­κο­μεία των νησιών «του­ρι­στο­για­τρούς» και τον ντόπιο πλη­θυ­σμό «ιθα­γε­νείς»…

Η τραγική κατά­σταση στην οποία βρί­σκο­νται στα νοσο­κο­μεία του νομού μας είναι δυστυ­χώς αλλη­λο­δια­πλε­κό­μενη, καθώς για παρά­δειγμα το γεγονός πως το νοσο­κο­μείο της Κω έχει μείνει χωρίς παθο­λόγο σημαί­νει πως οι δια­κο­μι­δές προς το νοσο­κο­μείο μας είναι πλέον πολύ συχνές. Αντί οι διοι­κη­τές των νοσο­κο­μείων να κινη­θούν προς την κατεύ­θυνση της ουσια­στι­κής και ορι­στι­κής επί­λυ­σης των προ­βλη­μά­των που όλα τα νησιω­τικά νοσο­κο­μεία αντι­με­τω­πί­ζουν, επι­δό­θη­καν σε ένα ιδιό­τυπο «παζάρι» γιατρών μεταξύ των νοσο­κο­μείων («να σου στείλω παθο­λόγο να μου στεί­λεις αναι­σθη­σιο­λόγο») με τις προ­βλε­πό­με­νες σε μια τέτοια δια­δι­κα­σία μεταξύ τους εξυ­πη­ρε­τή­σεις, ίσως και παρε­ξη­γή­σεις. Άνθρω­ποι κατά τεκ­μή­ριο ικανοί, οι οποίοι διοί­κη­σαν τα νοσο­κο­μεία μας στα τελευ­ταία χρόνια, είμαι σίγου­ρος πως γνω­ρί­ζουν πολύ καλά τα προ­βλή­ματα που αυτά αντι­με­τω­πί­ζουν. Θα ήταν λοιπόν εξαι­ρε­τικά χρήσιμο, σαν απο­λο­γι­σμός της έως τώρα θητείας τους, να μιλή­σουν για τα θέματα αυτά δημο­σίως με τρόπο καθαρό, και όχι με υπαι­νιγ­μούς.

Εμείς ως Ένωση Γιατρών νοσο­κο­μείου Ρόδου σχε­διά­ζουμε για το αμέσως επόμενο διά­στημα σύσκεψη με τους συνα­δέλ­φους μας από τα άλλα νοσο­κο­μεία του νομού μας για να κινη­θούμε με τρόπο κοινό προς την αντι­με­τώ­πιση των κοινών προ­βλη­μά­των που αντι­με­τω­πί­ζουμε.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.