Ελένη Τοπαλούδη: Ομόφωνα ένοχοι οι δύο κατηγορούμενοι – Ξέσπασε σε κλάματα ο πατέρας της

Στο άκουσμα της από­φα­σης ο πατέρας της φοι­τή­τριας, Γιάννης Τοπα­λού­δης, ξέσπασε σε κλάματα

Ομόφωνα ένοχοι κρί­θη­καν πριν από λίγο από το Μεικτό Ορκωτό Εφετείο της Αθήνας και οι δύο κατη­γο­ρού­με­νοι για την υπόθεση του βιασμού και της δολο­φο­νίας της φοι­τή­τριας Ελένης Τοπα­λούδη στην Ρόδο.

Η πρό­ε­δρος τους δικα­στη­ρίου ανα­κοί­νωσε την ετυ­μη­γο­ρία  κηρύσ­σο­ντας ενόχους τους κατη­γο­ρου­μέ­νους  για ανθρω­πο­κτο­νία από πρόθεση  σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση και για  ομαδικό βιασμό.

Το δικα­στή­ριο υιο­θε­τώ­ντας την πρόταση της εισαγ­γε­λέως που είχε προη­γη­θεί, επί της ουσίας ακο­λού­θησε την απόφαση του πρω­το­βάθ­μιου δικα­στη­ρίου, σύμφωνα με την οποία τόσο ο κατη­γο­ρού­με­νος αλβα­νι­κής κατα­γω­γής όσο και ο Ροδίτης, κατα­δι­κά­στη­καν για τα κακουρ­γή­ματα της ανθρω­πο­κτο­νίας από πρόθεση και του ομα­δι­κού βιασμού σε βάρος της νεαρής φοι­τή­τριας το 2018 στη Ρόδο.

Μπράβο ακού­στηκε από το ακρο­α­τή­ριο. Αυτή την ώρα οι δικη­γό­ροι υπε­ρά­σπι­σης αγο­ρεύ­ουν για την ανα­γνώ­ριση των ελα­φρυ­ντι­κών.

Στο άκουσμα της από­φα­σης ο πατέρας της φοι­τή­τριας, Γιάννης Τοπα­λού­δης, ξέσπασε σε κλάματα συγκι­νη­μέ­νος, ενώ η μητέρα της Κούλα Αρμου­τί­δου δεν βρέθηκε εντός της δικα­στι­κής αίθου­σας.

Στο δικα­στή­ριο βρέ­θη­καν η Μάγδα Φύσσα,  ο βου­λευ­τής Σύριζα, Ν. Βούτσης και ο βου­λευ­τής του Μερα25 Κρίτων Αρσένης ως ένδειξη σύμπα­ρά­στα­σης στους γονείς της φοι­τή­τριας.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι η εισαγ­γε­λέας της έδρας έχει προ­τεί­νει την κατα­δίκη των κατη­γο­ρού­με­νων, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι «η ανθρω­πο­κτο­νία τελέ­στηκε και από τους δυο προ­κει­μέ­νου να σωπάσει η κοπέλα. Αν κάποιος δεν ήθελε, θα καλούσε σε βοήθεια. Η γιαγιά και ο παππούς του ενός ήταν στο ισόγειο. Όλες οι μετέ­πειτα ενέρ­γειές τους απο­δει­κνύ­ουν ότι έγιναν όλα από κοινού».

Όπως επε­σή­μανε, «αν η Ελένη συμ­με­τείχε σε αυτό το σκηνικό οικεία βου­λή­σει θα ζούσε ακόμα και δεν υπήρχε λόγος για όλο αυτό που έγινε. Όταν είδαν ότι αντέ­δρασε, άσκησαν βία και την εξα­νά­γκα­σαν σε συνου­σία. Σε πλήρη νηφα­λιό­τητα απο­φά­σι­σαν να την εξο­ντώ­σουν. Τη χτύ­πη­σαν, τη βασά­νι­σαν, την έριξαν ζωντανή στη θάλασσα για να την εξα­φα­νί­σουν. Η στάση τους μαρτυρά σχε­δια­σμό, εκτέ­λεση από κοινού και δόλο».

Το χρονικό της υπό­θε­σης

Το άψυχο σώμα της Ελένης Τοπα­λούδη βρέθηκε στις 28 Νοεμ­βρίου 2018, από κλι­μά­κιο του Λιμε­νι­κού στη Λίνδο, στην περιοχή “Φώκια” στους Πεύκους Το προη­γού­μενο βράδυ οι Μανώλης Κού­κου­ρας και Αλέ­ξαν­δρος Λούτσαϊ ζήτησαν από την φοι­τή­τρια να συνευ­ρε­θούν ερωτικά στο σπίτι του ενός εκ των δύο. Η ίδια ακο­λού­θησε τους δύο άντρες, αλλά αρνή­θηκε οποια­δή­ποτε σεξουα­λική επαφή, κάτι που οδήγησε στη δολο­φο­νία της.

Η Ελένη Τοπα­λούδη βιά­στηκε ομα­δι­κώς. Στη συνέ­χεια, δέχθηκε επίθεση με σιδε­ρέ­νιο αντι­κεί­μενο και έχασε τις αισθή­σεις της, κάτι που οδήγησε τους δύο άντρες να μετα­φέ­ρουν το σώμα της στη παραλία σε κοντινή περιοχή και να την πετά­ξουν στη θάλασσα.

Με στοι­χεία που παρου­σιά­στη­καν από τον ιατρο­δι­κα­στή έγινε γνωστό ότι η Ελένη Τοπα­λούδη ήταν ακόμα ζωντανή Το θύμα δέχθηκε χτύπημα στο κεφάλι που. Ύστερα από πτώση σε βράχια, έχασε εντελώς τις αισθή­σεις της λόγω σοβαρού τραύ­μα­τος και πνίγηκε στη θάλασσα. Στο αυτο­κί­νητο του 21χρονου βρέθηκε DNA υλικό της Ελένης Τοπα­λούδη.

Οι δράστες συνε­λή­φθη­σαν από τις αρχές ύστερα από εξέταση οπτι­κο­α­κου­στι­κού υλικού και DNA, που οδήγησε στον εντο­πι­σμό τους στις 5 Δεκεμ­βρίου 2018.

Αρχικά, και οι δύο νεαροί ομο­λό­γη­σαν τις πράξεις τους. Τον ίδιο μήνα, ένας εκ των δραστών είχε βίαιο παρελ­θόν με πολ­λα­πλές καταγ­γε­λίες στις αρχές. Ο Αλέ­ξαν­δρος Λούτσαϊ στη κατά­θεσή του τον Δεκέμ­βριο του 2018 ανέφερε ότι η Ελένη Τοπα­λούδη βασα­νί­στηκε στο σπίτι και παρα­κά­λεσε τους δύο δολο­φό­νους να την μετα­φέ­ρουν στο νοσο­κο­μείο, λίγο πριν τον θάνατο της.

Η ανα­κρι­τική δια­δι­κα­σία διήρ­κησε συνο­λικά 10 μήνες, ενώ η δίκη των δύο δραστών ξεκί­νησε στις 13 Ιανουα­ρίου 2020.[ Κατά τη διάρ­κεια της ανα­κρι­τι­κής δια­δι­κα­σίας οι δύο δράστες υπέ­πε­σαν σε αντι­φα­τι­κές κατα­θέ­σεις, ενώ επι­χεί­ρη­σαν να επιρ­ρί­ψουν ευθύνες ο ένας στον άλλο.

Με δικα­στική απόφαση αμφό­τε­ροι παρέ­μει­ναν σε κράτηση μέχρι την έναρξη της δίκης. Η συλλογή στοι­χείων και ο φάκελος της υπό­θε­σης έκλει­σαν ορι­στικά στις 15 Ιουνίου 2019, με τους ανα­κρι­τές να έχουν συλ­λέ­ξει απα­ραί­τητο υλικό και στοι­χεία εν όψει της δίκης.

Η δίκη

Ομόφωνα ένοχοι για ομαδικό βιασμό και ανθρω­πο­κτο­νία από πρόθεση από κοινού κρί­θη­καν οι δύο κατη­γο­ρού­με­νοι στην υπόθεση δολο­φο­νίας της Ελένης Τοπα­λούδη. Το δικα­στή­ριο έκανε γνωστή την ετυ­μη­γο­ρία του επί της ενοχής των δύο νεαρών κατη­γο­ρου­μέ­νων με την ποινή να ανα­κοι­νώ­νε­ται λίγο αργό­τερα και να επι­σύ­ρει ισόβια κάθειρξη χωρίς ανα­γνώ­ριση ελα­φρυ­ντι­κών.

Συγκε­κρι­μένα, κατόπιν πρό­τα­σης της εισαγ­γε­λέως, η ποινή είναι ισόβια για ανθρω­πο­κτο­νία από πρόθεση και δεκα­πέ­ντε χρόνια κάθειρξη για βιασμό στον κάθε κατη­γο­ρού­μενο. Η εισαγ­γε­λική πρόταση για τις ποινές είχε γίνει δεκτή με ικα­νο­ποί­ηση από τους πολίτες που παρα­κο­λου­θού­σαν την εξέλιξη της δίκης και από τους γονείς της 21χρονης φοι­τή­τριας.

Κατά περί­πτωση οι δύο κατη­γο­ρού­με­νοι είχαν αιτηθεί τα ελα­φρυ­ντικά της ειλι­κρι­νούς μετα­μέ­λειας μετά την πράξη, της καλής συμπε­ρι­φο­ράς στο δικα­στή­ριο, του πρό­τε­ρου σύν­νο­μου βίου και της μετε­φη­βι­κής ηλικίας. Επι­πλέον, ο Ροδίτης ζήτησε να του ανα­γνω­ρι­στεί το ακα­τα­λό­γι­στο ή επι­κου­ρικά μειω­μέ­νος κατα­λο­γι­σμός.

Η απόφαση του δικα­στη­ρίου έγινε δεκτή με συν­θή­ματα κατά των γυναι­κο­κτο­νιών και υπέρ των δικαιω­μά­των των γυναι­κών από τους συγκε­ντρω­μέ­νους έξω από την αίθουσα του Εφε­τείου.

“Να μην τους δώσετε κανένα ελα­φρυ­ντικό Δεν το αξίζουν”

Να μην δεχθούν κανένα ελα­φρυ­ντικό για τους δύο κατη­γο­ρού­με­νους ζήτησε από τους δικα­στές η εισαγ­γε­λέας Έδρας του Πρω­το­βάθ­μιου Κακουρ­γιο­δι­κείου λέγο­ντας χαρα­κτη­ρι­στικά πως «δεν αξίζουν κανένα ελα­φρυ­ντικό».

Η εισαγ­γε­λέας ανέφερε πως οι δύο νεαροί κατη­γο­ρού­με­νοι σε όλη τη διάρ­κεια της δίκης «ενέ­παι­ζαν το δικα­στή­ριο» ενώ τόνισε πως δεν μετα­με­λή­θη­καν πραγ­μα­τικά και αντί­θετα συνε­χί­ζουν ακόμη και τώρα να δια­σύ­ρουν την μνήμη της Ελένης Τοπα­λούδη. Η κ. Δόγκα τόνισε πως «δεν άκουσα αλή­θειες μέσα στο δικα­στή­ριο» ανα­φέ­ρο­ντας πως από την αρχή μέχρι το τέλος αυτό που χαρα­κτη­ρί­ζει τους δύο νεαρούς είναι «η έλλειψη ειλι­κρι­νούς θέσης» ενώ ανα­φέρ­θηκε σε «ηθική δια­στροφή» που εμφα­νί­ζει ο χαρα­κτή­ρας των δύο την ίδια στιγμή που «τα στοι­χεία βοούν».

«Αυτή η συγνώμη που ακού­στηκε δεν ήταν ειλι­κρι­νής, αυτοί μεταξύ τους γελάνε, καμία μετα­μέ­λεια, καμία ειλι­κρι­νής συγνώμη» επα­νέ­λαβε η εισαγ­γε­λέας συν­δέ­ο­ντας την ψευδή, κατά την άποψη της, έκφραση λύπης με τη στάση των κατη­γο­ρου­μέ­νων που «ακόμη δια­σύ­ρουν το θύμα το οποίο κατά­ντη­σαν όπως κατά­ντη­σαν».

Η τοπο­θέ­τηση της εισαγ­γε­λέως προ­κά­λεσε χει­ρο­κρο­τή­ματα κάποιων από τους παρευ­ρι­σκό­με­νους στο δικα­στή­ριο, οι οποίοι δέχθη­καν την επί­πληξη της προ­έ­δρου. Ενόσω μιλούσε η εισαγ­γε­λική λει­τουρ­γός ο πατέρας της Ελένης κρα­τούσε ψηλά δυο φωτο­γρα­φίες της που έδει­χναν το πρόσωπο της.

Οι δυο κατη­γο­ρού­με­νοι αιτή­θη­καν κατά περί­πτωση από το δικα­στή­ριο να τους ανα­γνω­ρί­σει τα ελα­φρυ­ντικά της ειλι­κρι­νούς μετα­μέ­λειας μετά την πράξη, της καλής συμπε­ρι­φο­ράς στο δικα­στή­ριο, του πρό­τε­ρου σύν­νο­μου βίου και της μετε­φη­βι­κής ηλικίας. Η πλευρά του Ροδίτη κατη­γο­ρού­με­νου ζήτησε επι­πλέον να του ανα­γνω­ρι­στεί ακα­τα­λό­γι­στο ή επι­κου­ρικά μειω­μέ­νος κατα­λο­γι­σμός.

“Ντρέ­πο­μαι που γεν­νή­θηκα Ελλη­νίδα στη χώρα που με προ­δί­δει”

Η μητέρα της δολο­φο­νη­μέ­νης Ελένης Τοπα­λούδη, η Κυριακή Αρμου­τί­δου Τοπα­λούδη, λίγες ημέρες μετά την απόφαση της δίκης για την υπόθεση της κόρης της, μιλώ­ντας στο κανάλι του Alpha ξέσπασε, δίνο­ντας όρκο να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να αλλάξει τον Ποινικό Κώδικα, όσον αφορά στους βια­σμούς.

Στην ερώτηση εάν είναι ικα­νο­ποι­η­μένη με την απόφαση του δικα­στη­ρίου που επέβαλε στους δύο κατη­γο­ρού­με­νους ισόβια κάθειρξη για τη δολο­φο­νία της κόρης της και ακόμη 15 έτη φυλά­κι­σης για τον βιασμό της, ενώ δεν τους ανα­γνώ­ρισε κανένα ελα­φρυ­ντικό υπο­στή­ριξε: “Όχι δεν είμαι ικα­νο­ποι­η­μένη. Τα 25 χρόνια μπορεί να γίνουν οκτώ. Όλοι μου λένε σε οκτώ χρόνια θα βγουν! Πόση ικα­νο­ποί­ηση να αισθανθώ. O ποι­νι­κός κώδικας που υφί­στα­ται έδωσε τη μεγα­λύ­τερη ποινή. Αλλά πόση ικα­νο­ποί­ηση να αισθανθώ; Η Ελένη μου εφυγε και δεν θα ξανάρ­θει”.

“Όλο αυτό το σύστημα, ο ΠΚ, ευνοεί δολο­φό­νους. Γέμισε η ζωή μας από δολο­φό­νους και βιαστές. Μου λένε μάνες που έχασαν παιδιά, ‘ντρε­πό­μα­στε γι’ αυτούς τους νόμους. Ορκί­στηκα στην ψυχή του παιδιού μου, κάθε φορά που πάω στον τάφο της και οδύ­ρο­μαι και ξεμαλ­λιά­ζο­μαι, να πολε­μήσω γι’ αυτούς τους νόμους, να γίνουν πιο αυστη­ροί και να μην θρη­νή­σουμε καμιά άλλη Ελένη. Να είναι μόνο η Ελένη της Κούλας, που έφυγε τόσο απο­τρό­παια, τόσο ντρο­πια­στικά, σαδι­στικά, σατα­νι­στικά. Πολ­το­ποι­ή­σανε το παιδί μου. Το στραγ­γά­λι­σαν. Του έκοψαν το αρι­στερό αφτί. Το βιάσανε. Οι βρω­μί­λοι της Ρόδου. Ούτε ο Χριστός δεν έζησε τέτοια βασα­νι­στή­ρια. Δει­νο­πά­θησε στα χέρια μισο­γύ­νη­δων, βαρ­βά­ρων, τυράν­νων», ξέσπασε η μητέρα της Ελένης, ενώ είπε ότι το παιδί της πέθανε στα χέρια “τεράτων”.

Στη συνέ­χεια ανα­φέρ­θηκε και στην τοπική ροδιακή κοι­νω­νία:

“Έμαθαν και οι Ροδίτες να κλεί­νουν ένοχα μυστικά. Επι­τέ­λους, όσοι καλύ­πτουν τα εγκλή­ματα, τον βιασμό είναι συνέ­νο­χοι στο έγκλημα. Μην απο­κα­λούν παιδί τους την Ελένη. Δεν είναι κανενός τους. Να λείπουν τα κλάματα και ο οίκτος. Όταν μπο­ρού­σαν, κάλυ­πταν. Είναι συνέ­νο­χοι πολλοί εκεί κάτω στο νησί. Και δεν τους σώζει τίποτα. Στον ουρανό της Ρόδου πλα­νά­ται μια αδι­κο­χα­μένη ψυχούλα που φωνάζει στους Ροδίτες “γιατί το κάνατε αυτό;”. Πολλοί ξέρουν πολλά και δεν μιλάνε. Δίνουν συγ­χώ­ρεση στον βιαστή. Να ντρε­πό­μα­στε. Ντρέ­πο­μαι που γεν­νή­θηκα Ελλη­νίδα σε αυτή τη χώρα που με προ­δί­δει. Αν η Ελένη ήταν δικό τους παιδί, απευ­θύ­νο­μαι σε όλο τον πολι­τικό κόσμο, τι θα κάνανε; Δεν πήρα απά­ντηση μέχρι σήμερα. Όλοι τους αγω­νί­ζο­νται για την καρέκλα τους”.

Όσον αφορά την εισαγ­γε­λέα, η οποία με την αγό­ρευσή της προ­κά­λεσε πλήθος αντι­δρά­σεων, η κα. Τοπα­λούδη ανέφερε: “Η κ. Αρι­στο­τε­λεία της καρδιάς μας ξεπερ­νάει τις λέξεις και μας γεμίζει με ελπίδα για μια καλύ­τερη Ελλάδα. Εκανε χιλιά­δες ερω­τή­σεις. Προ­σπα­θούσε να βγάλει αλή­θειες. (…) Εισαγ­γε­λέας, με κεφα­λαία γράμ­ματα. Υπο­κλί­νο­μαι σε αυτή τη γυναίκα. Δεν τους άρεσε που ήταν γυναίκα;”.

“Όσο εκτρέ­φουμε νταήδες και ψευ­τό­μα­γκες”

Η Κούλα Αρμου­τί­δου μίλησε στο Magazine του NEWS 24/7, με αφορμή την Παγκό­σμια ημέρα για την εξά­λειψη της βίας κατά των γυναι­κών, τονί­ζο­ντας πως “τα συγ­χω­ρο­χάρ­τια για τους νταήδες πρέπει επι­τέ­λους να τελειώ­νουν”.

“Θα ήθελα να στείλω ένα μήνυμα σε όλες τις γυναί­κες, είτε είναι παντρε­μέ­νες, είτε σε σχέση, με σύντροφο, με φίλο. Να μην ανε­χτούν ποτέ οποια­δή­ποτε κακο­ποι­η­τική στάση απέ­να­ντί τους. Καμία ανοχή σε οποια­δή­ποτε κακο­ποί­ηση, είτε είναι με λόγια, είτε με ξυλο­φορ­τώ­ματα, με εκδορές, με μώλωπες. Δεν είναι υπο­χρε­ω­μένη καμία γυναίκα, κανένας άνθρω­πος. Να ανα­γνω­ρί­ζουν από νωρίς τα σημάδια. Να μη δέχεστε ταπει­νώ­σεις, εξευ­τε­λι­σμούς να μη γίνετε υπο­χεί­ριο κανενός νταή. Τελειώ­νουν τα συγ­χω­ρο­χάρ­τια για αυτούς τους άνδρες. Η γυναίκα είναι ισότιμη, ισάξια.

Σε μια σχέση το μόνο για το οποίο υπάρχει χώρος είναι η αγάπη. Από­λυ­τος σεβα­σμός στην ύπαρξη, στη ζωή, στο κορμί. Μια γυναίκα δεν είναι κτήμα κανενός. Ανήκει μόνο στον εαυτό της. Να το βάλουν πολύ καλά στο μυαλό τους οι άνδρες. Με ποιο δικαί­ωμα κάποιος στραγ­γα­λί­ζει την ψυχή μιας γυναί­κας; Δεν έχει δικαί­ωμα να την ακου­μπή­σει. Όχι να την χτυ­πή­σει, να τη σκο­τώ­σει και να τη σπρώξει από τα βράχια. Επειδή «δεν του βγήκε η φάση».

Θέλουμε αγάπη που να μας πηγαί­νει στο φως και τον ήλιο. Όχι στα σκο­τά­δια. Όχι να φοβό­μα­στε να φύγουμε από μια σχέση που χωλαί­νει. Καμία γυναίκα δεν φεύγει από μια υγιή σχέση, ασφαλή, χωρίς χλευα­σμό και υπο­τί­μηση.

Παντού και πάντα υπήρχε η κακο­ποί­ηση της γυναί­κας. Στα χρόνια της μητέρας μου υπήρχε ο πάτερ φαμί­λιας, που φερόταν στη γυναίκα όπως στα ζώα που είχε στη στάνη. Τότε στα χωριά μεγά­λω­ναν τις γυναί­κες και τους μάθαι­ναν να υπο­κλί­νο­νται, να ταπει­νώ­νο­νται, να ζουν μόνο για τον σύζυγο και τα παιδιά και να εξευ­τε­λί­ζουν τον εαυτό τους.

Υπήρχε πάντα ο σύζυγος, ο σατρά­πης, ο αφέντης, που σε χτυ­πούσε και η οικο­γέ­νειά σου δεν σε έπαιρνε πίσω. Ο άνδρας που τα θέλει όλα και «εντάξει μωρέ ας πει καμιά κου­βέ­ντα παρά πάνω, άνδρας είναι». «Δεν πρέπει να έχεις λόγο, θα σωπαί­νεις, άνδρας είναι». Επι­τέ­λους ένα τέλος σε αυτά τα «άνδρας είναι». Όσο εκτρέ­φουμε νταήδες και ψευ­τό­μα­γκες τέτοια θα γίνο­νται.

Και κάτι ακόμη για τους νόμους. Το αγκάθι που λέγεται Ποι­νι­κός Κώδικας. Η τιμωρία πρέπει να είναι παρα­δειγ­μα­τική. Ο Ποι­νι­κός Κώδικας να αλλάξει. Εμένα με κατα­δί­κα­σαν σε μια ζωή χωρίς χρώμα, χωρίς ελπίδα, χωρίς προ­σμονή. Τα ισόβια να είναι ισόβια. Στην Κύπρο πλέον συμπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται ο όρος γυναι­κο­κτο­νία στον Ποινικό Κώδικα. Γιατί οι αντι­δρά­σεις για τον όρο στην Ελλάδα; Μα φυσικά γιατί αν συμπε­ρι­λη­φθεί ο όρος γυναι­κο­κτο­νία θα απο­δε­χτούμε ότι είμαστε πατριαρ­χική κοι­νω­νία. Αυτοί που αντι­δρούν ξέρουν πως αν τον δεχτούν, απο­δέ­χο­νται την πατριαρ­χία τους.

Τους ακούμε όλους να λένε «Σπάσε τη σιωπή» όμως μια γυναίκα που θα πάει σε ένα Αστυ­νο­μικό Τμήμα συνήθως θα απο­θαρ­ρυν­θεί να μιλήσει. Επαρ­κείς φορείς και δομές δεν δημιουρ­γού­νται για να τη στη­ρί­ξουν. Πέρα από τα συν­θή­ματα, στην ουσία, βοη­θιέ­ται στο έπακρο μια κακο­ποι­η­μένη γυναίκα; Αν δεν υπάρ­χουν γονείς και οικο­γέ­νεια να την στη­ρί­ξουν ψυχικά και οικο­νο­μικά πώς θα μιλήσει;”.

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ news247.gr