«ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ» ΠΑΡΑΔΕΙΣΙΟΥ: Τεράστια και ανεκτίμητη η προσφορά του στον τόπο

Με την αυγή του νέου έτους, η «δημο­κρα­τική» ανέ­δειξε ως ‘πρόσωπο της χρονιάς’ για την εν γένει προ­σφορά της στον τόπο μας, για το 2021, την πολύ γνωστή συμπο­λί­τισσά μας, κα Ανα­στα­σία Σταυ­ρια­νού. Και δεν ήταν τυχαίο.

Ο Πολι­τι­στι­κός Σύλ­λο­γος Παρα­δει­σίου «Αγία Μαρίνα» με την αει­κί­νητη πρόεδρό του Ανα­στα­σία Σταυριανού-Γεωργιάδη αφιε­ρώ­θηκε και δρα­στη­ριο­ποι­ή­θηκε έντονα στο χώρο της Υγείας, όπου καλύ­πτει συστη­μα­τικά εδώ και πολλά χρόνια, τις ελλεί­ψεις που υπάρ­χουν όχι μόνο στο Νοσο­κο­μείο Ρόδου, αλλά και στα ακρι­τικά κρατικά νοσο­κο­μεία και γηρο­κο­μεία καθώς και σε ιδρύ­ματα χρονίων παθή­σεων.

Πρό­σφατα, ο Σύλ­λο­γος έκανε δώρο την ‘προίκα’ σε δύο μωρά που γεν­νή­θη­καν στο Νοσο­κο­μείο Καλύ­μνου ενώ διέθεσε 12 τόνους παρα­φαρ­μα­κευ­τι­κού και ανα­λώ­σι­μου υλικού στον δοκι­μα­ζό­μενο λαό της Ουκρα­νίας.

Την τελευ­ταία 5ετία ο Σύλ­λο­γος έχει δια­θέ­σει δωρεάν του­λά­χι­στον 250 τόνους ιατρο­τε­χνο­λο­γικό -νοσοκομειακό και ανα­λώ­σιμο υλικό σε διάφορα νοσο­κο­μεία και ιδρύ­ματα.

Συγ­χα­ρη­τή­ρια, πήρε ο Σύλ­λο­γος από τον τ. Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας κύριο Παυ­λό­πουλο, για την μεγάλη φιλαν­θρω­πική του προ­σφορά στα νοσο­κο­μεία της χώρας.

Ευχα­ρι­στή­ρια πήρε από τους διοι­κη­τές των νοσο­κο­μείων, από τους δημάρ­χους και περι­φε­ρειάρ­χες και από τον κόσμο φυσικά, που πολλές φορές ο Σύλ­λο­γος εξυ­πη­ρε­τούσε.

Είναι πράγ­ματι απί­στευτη η αστεί­ρευτη δύναμη και δράση της κας Σταυ­ρια­νού, η οποία συνε­χί­ζει να προ­σφέ­ρει έργο αλλά και να ενδια­φέ­ρε­ται ιδιαί­τερα, όπως ανα­φέ­ρει σε συνέ­ντευξή της προς την «δ» για τον τόπο της, το Παρα­δείσι!

• Κυρία Σταυ­ρια­νού, μιλήστε μας για τον Σύλλογο. Έχετε πάρα πολύ έντονη φιλαν­θρω­πική δρα­στη­ριό­τητα και μάλιστα στον τομέα της υγείας. Πώς ξεκί­νη­σαν όλα αυτά;

Ο Φιλαν­θρω­πι­κός και Πολι­τι­στι­κός – Περι­βαλ­λο­ντι­κός – Ανα­πτυ­ξια­κός Σύλ­λο­γος Παρα­δει­σίου «Αγία Μαρίνα» ιδρύ­θηκε το 2007. Απαρ­τί­ζε­ται από 180 μέλη και έχει 7μελές δ.σ. Επειδή ήμουν ξεναγός, ξεκί­νησα με μια σειρά από ξενα­γή­σεις στα μέλη μας τόσο στη Ρόδο όσο και σε άλλες περιο­χές της χώρας. Ήθελα να μάθουν τις πολύ βαθιές ρίζες που έχουμε και πόσο περή­φα­νοι πρέπει να είναι ώστε να σεβα­στούν την χώρα και το νησί μας. Κατόπιν, απο­φα­σί­σαμε να προ­σθέ­σουμε και τον όρο του περι­βάλ­λο­ντος διότι όπως είναι γνωστό, ζούμε στο Παρα­δείσι, ένα χωριό που πριν γίνει το αερο­δρό­μιο, ήταν ένας από τους σημα­ντι­κό­τε­ρους άξονες του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης στο νησί. Θέλαμε λοιπόν να ανα­πτύ­ξουμε την περιοχή. Με την δημιουρ­γία του αερο­δρο­μίου η περιοχή επι­βα­ρύν­θηκε πολύ περι­βαλ­λο­ντικά. Θα έπρεπε (και πιστεύω ότι πρέπει να γίνει κάποτε αυτό) να διεκ­δι­κή­σουμε αντα­πο­δο­τικά μέτρα για την περιοχή αυτή που τα δικαιού­ται καθώς ‘θυσιάστηκε’ για το καλό όλου του νησιού.

• Έχετε ωστόσο βαθιά φιλαν­θρω­πικό χαρα­κτήρα με σημείο ανα­φο­ράς τον τομέα της υγείας. Μιλήστε μας γι’ αυτό. Πώς τα… κατα­φέρ­νετε;

Είναι μια ιστορία που ξεκι­νάει από τα παιδικά μου χρόνια. Το σπίτι μας ήταν μέσα στην πλατεία του χωριού. Ο του­ρι­σμός, ήταν στα σπάρ­γανα. Έρχο­νταν πάρα πολλοί Σκαν­δι­να­βοί και του­ρί­στες που γυρ­νού­σαν τις γει­το­νιές. Όταν έρχο­νταν στο Παρα­δείσι, τους ξενα­γούσα στα παρα­δο­σιακά σπίτια, στις εκκλη­σίες, στο χωριό, τους μιλούσα για την ιστορία μας. Αυτές οι ανθρώ­πι­νες σχέσεις είχαν πολλή σημασία για μένα. Εκείνα τα χρόνια, μάθαμε να σεβό­μα­στε τους ξένους επι­σκέ­πτες μας και να τιμούμε την φιλο­ξε­νία.

Εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν μέσα μετα­φο­ράς και μάλιστα με τακτικά δρο­μο­λό­για. Γι’ αυτό και πάντα είχαμε έναν φιλο­ξε­νού­μενο στο τραπέζι μας! Προ­σω­πικά, πιστεύω πολύ στις ανθρώ­πι­νες σχέσεις.

Έζησα πολύ έντονα την ανάγκη των ανθρώ­πων για ιατρική περί­θαλψη λόγω της περί­πτω­σης του μικρού μου αδελφού. Έβλεπα τα προ­βλή­ματα των γιατρών, των νοση­λευ­τών, τις ελλεί­ψεις των νοσο­κο­μείων. Όλα αυτά σαν ένα κράμα, κάποια στιγμή εκδη­λώ­θη­καν στην πορεία της ζωής μου. Ο σύζυγός μου είναι γιατρός σε ένα από τα καλύ­τερα νοσο­κο­μεία του κόσμου, στην Σουηδία. Εργα­ζό­μουν εκεί, ήμουν εθε­λό­ντρια σε φιλαν­θρω­πι­κές οργα­νώ­σεις κι έβλεπα την προ­σφορά στους ανθρώ­πους και μάλιστα στους ηλι­κιω­μέ­νους. Κατα­λα­βαί­νετε λοιπόν τα ερε­θί­σματα.

• Έχετε βοη­θή­σει πολλά νοσο­κο­μεία, γηρο­κο­μεία και άλλα ιδρύ­ματα αλλά και το Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου ενι­σχύ­ο­ντάς το με νοσο­κο­μειακό υλικό, με φαρ­μα­κευ­τικό υλικό, με εξο­πλι­σμό κ.λπ.

Είμαι πολύ ευαί­σθητη σε αυτό το κομμάτι. Ειδικά στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου, έχουμε δια­θέ­σει πάνω από 50 τόνους ιατρο­τε­χνο­λο­γικό υλικό (υπε­ρη­χο­το­μο­γρά­φους, απι­νι­δω­τές, καρ­διο­γρά­φους, τρο­χή­λατα, φορεία, εξε­τα­στικά κρε­βά­τια, στολές γιατρών, ορθο­πε­δικά είδη) για τις κλι­νι­κές. Επίσης, έχουμε δια­θέ­σει πολλούς τόνους από ανα­λώ­σιμα υλικά κυρίως για τις πρώτες βοή­θειες, ενώ με την παν­δη­μία του κορω­νοϊού, δια­θέ­σαμε ειδικά καθα­ρι­στικά και αντι­ση­πτικά. Τα κοντέι­νερ που δίνουμε είναι πολλοί τόνοι.

Το ίδιο κάνουμε και για το Κέντρο Χρονίων Παθή­σεων Κολυ­μπίων με ηλε­κτρικά κρε­βά­τια, στρώ­ματα, τρο­χή­λατα, καθί­σματα για τους ηλι­κιω­μέ­νους και πολλά ακόμη.

• Όλα αυτά τα φέρνετε από την Σουηδία;

Ακριβώς. Την περα­σμένη εβδο­μάδα παρα­δώ­σαμε ανα­λώ­σιμο υλικό στα νοσο­κο­μεία της Λέρου, της Καλύ­μνου, της Κω, στο Κιλκίς, στον Έβρο, στο Διδυ­μό­τειχο. Έχουμε κάνει δωρεές άνω των 250 τόνων σε ιατρο­τε­χνο­λο­γικό υλικό, σε ανα­λώ­σιμα, σε εξο­πλι­σμό κ.λπ.

Γι αυτό και ο Σύλ­λο­γός μας τιμή­θηκε με πάρα πολλές δια­κρί­σεις. Το επόμενο διά­στημα θα μας τιμήσει και η Ακα­δη­μία Αθηνών για το έργο που προ­σφέ­ρουμε.

Όλα αυτά, μου δίνουν χαρά αλλά αυτό που με κάνει ακόμη περισ­σό­τερο χαρού­μενη είναι η δυνα­τό­τητα να προ­σφέρω!