Μ. Κόκκινος: «Θα στηρίξουμε την περιφερειακή αρχή σε όποια μάχη δώσει για το καλό του τόπου»

«Θα στη­ρί­ξου­με τη νέα πε­ρι­φε­ρεια­κή αρχή σε κάθε προ­σπά­θειά της που θα είναι απο­τέ­λε­σμα συ­νερ­γα­σί­ας της με την κοι­νω­νία, τους εκλεγ­μέ­νους άρ­χο­ντες και τους κα­τοί­κους κάθε νη­σιού, μι­κρού ή με­γά­λου, για την επί­λυ­ση των προ­βλη­μά­των τους. Θα τη στη­ρί­ξου­με σε όποιες μάχες δώσει για την επί­λυ­ση των προ­βλη­μά­των αυτών, είτε σε επί­πε­δο εθνι­κής κυ­βέρ­νη­σης, είτε σε επί­πε­δο ευ­ρω­παϊ­κής ένω­σης».

Αυτό δη­λώ­νει, σε συ­νέ­ντευ­ξή του προς τη «δ», ο υπο­ψή­φιος χω­ρι­κός αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Δωδ/σου κ. Μι­χά­λης Κόκ­κι­νος, αλλά το­νί­ζει πως η νέα πε­ρι­φε­ρεια­κή αρχή θα βρει τη «Νη­σιω­τι­κή Ανα­τρο­πή» απέ­ντα­ντί της, αν πε­ριο­ρι­στεί σε ρόλο δια­χει­ρι­στή της εξου­σί­ας.

«Αν η νέα πε­ρι­φε­ρεια­κή αρχή ανα­λά­βει το ρόλο του το­πο­τη­ρη­τή των πα­ρα­γό­ντων και των πα­ρα­γο­ντί­σκων, που έχουν βαθιά ρι­ζω­μέ­να τα συμ­φέ­ρο­ντά τους και εκ­με­ταλ­λεύ­ο­νται τα νησιά μας, δεν θα μας βρει απλά απέ­να­ντί της, θα αι­σθαν­θεί την ισχυ­ρό­τε­ρη, την πιο δυ­να­τή αντι­πο­λί­τευ­ση που έχει αι­σθαν­θεί ποτέ πε­ρι­φε­ρεια­κή αρχή στον τόπο», δη­λώ­νει ο κ. Μι­χά­λης Κόκ­κι­νος.

Σε ερώ­τη­ση σχε­τι­κά με τη συ­νερ­γα­σία τεσ­σά­ρων κομ­μά­των για την υπο­στή­ρι­ξη της πα­ρά­τα­ξης «Νη­σιω­τι­κή Ανα­τρο­πή» ο κ. Κόκ­κι­νος δη­λώ­νει πως το πεί­ρα­μα πέ­τυ­χε σε επί­πε­δο Πε­ρι­φέ­ρειας και θα μπο­ρού­σε να ακο­λου­θη­θεί και σε εθνι­κό επί­πε­δο. Για τις εκλο­γές της αυ­το­διοί­κη­σης ο κ. Κόκ­κι­νος δη­λώ­νει πως ήταν το πρώτο πο­λι­τι­κό του τα­ξί­δι, που του έδωσε ένα τε­ρά­στιο αριθ­μό νέων φίλων στα Δω­δε­κά­νη­σα.

Η συ­νέ­ντευ­ξη του κ. Μι­χά­λη Κόκ­κι­νου, ανα­λυ­τι­κά:

• Πώς εκτι­μά­τε το απο­τέ­λε­σμα των εκλο­γών της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης; Είστε ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από τα πο­σο­στά που πήρε η πα­ρά­τα­ξη «Νη­σιω­τι­κή Ανα­τρο­πή»; Θα μπο­ρού­σαν να ήταν κα­λύ­τε­ρα;

Σα­φέ­στα­τα ως μέλος μιας πα­ρά­τα­ξης, η οποία κα­τε­βαί­νει στις εκλο­γές με μία προ­ο­δευ­τι­κή, πρω­το­πο­ρια­κή, διεκ­δι­κη­τι­κή και πρω­τό­γνω­ρη για τα το­πι­κά δε­δο­μέ­να πρό­τα­ση, μιας πα­ρά­τα­ξης που κα­τε­βαί­νει στις εκλο­γές για να τις κερ­δί­σει, δεν μπορώ να δη­λώ­σω ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από το απο­τέ­λε­σμα των εκλο­γών. Ως κομ­μά­τι όμως μιας πα­ρά­τα­ξης, που απο­τε­λεί­ται στο με­γα­λύ­τε­ρό της μέ­γε­θος από αν­θρώ­πους που συμ­με­τέ­χουν για πρώτη φορά στα πο­λι­τι­κά δρώ­με­να του τόπου τους, μιας πα­ρά­τα­ξης νέας σε ηλι­κία, που γεν­νή­θη­κε από την ανά­γκη μιας κοι­νω­νί­ας να ανα­τρέ­ψει ένα σύ­στη­μα, που κρα­τού­σε στα χέρια του τις τύχες αυτού του τόπου για δε­κα­ε­τί­ες ολό­κλη­ρες, συμ­βι­βα­ζό­με­νο με ξένα κέ­ντρα λήψης απο­φά­σε­ων, έχο­ντας στε­ρέ­ψει πια από ιδέες, προ­γράμ­μα­τα και όρεξη για την ανά­πτυ­ξη των νη­σιών μας, συμ­με­τέ­χο­ντας κι εγώ για πρώτη φορά στην ενερ­γό πο­λι­τι­κή σκηνή, πι­στεύω, πως εί­χα­με πολύ λίγο χρόνο στη διά­θε­σή μας για να γνω­ρί­σει ο κό­σμος και το ανα­τρε­πτι­κό μας πρό­γραμ­μα και εμάς τους ίδιους και εν τέλει να πι­στέ­ψει ότι όλα όσα λέ­γα­με και θέ­λα­με και μπο­ρού­σα­με να τα κά­νου­με πράξη. Άρα με λίγο πε­ρισ­σό­τε­ρο χρόνο στην προ­ε­κλο­γι­κή μας εκ­στρα­τεία, αν λοι­πόν εί­χα­με πάρει νω­ρί­τε­ρα τις απο­φά­σεις μας, αν εί­χα­με νω­ρί­τε­ρα συ­γκρο­τη­θεί σε πα­ρά­τα­ξη, ούτως ώστε να ορ­γα­νω­θού­με κα­λύ­τε­ρα γι­΄αυ­τή τη με­γά­λη μάχη που δώ­σα­με με το κα­τε­στη­μέ­νο, το απο­τέ­λε­σμα σί­γου­ρα θα ήταν δια­φο­ρε­τι­κό. Και αυτό φαί­νε­ται από το πο­σο­στό που πήρε η πα­ρά­τα­ξη στην πρω­τεύ­ου­σα του νομού μας, το νησί της Ρόδου, που ξε­πέ­ρα­σε το 20%.

• Πότε θα γίνει η απο­τί­μη­ση του εκλο­γι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος από την πα­ρά­τα­ξη;

Οι εκλο­γές τε­λεί­ω­σαν. Το μέλ­λον είναι μπρο­στά μας για να κά­νου­με ό,τι δεν προ­λά­βα­με να κά­νου­με στην μικρή για μας προ­ε­κλο­γι­κή εκ­στρα­τεία. Να γνω­ρί­σου­με το λαό μας και να μας γνω­ρί­σει και αυτός, να του δεί­ξου­με ότι θέ­λου­με και μπο­ρού­με να αλ­λά­ξου­με λο­γι­κή στην άσκη­ση της εξου­σί­ας. Να βοη­θή­σου­με κα­τ΄αρ­χήν την εκλεγ­μέ­νη πε­ρι­φε­ρεια­κή αρχή στο έργο της, εάν και εφό­σον απο­φα­σί­σει να διεκ­δι­κή­σει για τον τόπο όλα αυτά που του έχουν στε­ρή­σει τόσα χρό­νια αλλά και αν δεν το πρά­ξει, να στα­θού­με εμπό­διο και με τη δυ­να­τή φωνή μας και με τις προ­τά­σεις μας, μαζί με το νη­σιώ­τη, για το νη­σιώ­τη, για να μην επι­τρέ­ψου­με ξανά σε κα­νέ­ναν να θε­ω­ρή­σει ξανά τα νησιά μας κου­κί­δες στο χάρτη και το λαό που τα κα­τοι­κεί, λαό ενός κα­τώ­τε­ρου Θεού. Συ­νε­πώς δεν είναι ώρα για απο­τί­μη­ση του εκλο­γι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος, είναι η ώρα για τη χά­ρα­ξη της πο­ρεί­ας της πα­ρά­τα­ξης στο πε­ρι­φε­ρεια­κό συμ­βού­λιο και στις νη­σιω­τι­κές κοι­νω­νί­ες μας για την επό­με­νη πε­ντα­ε­τία και έχου­με ήδη ξε­κι­νή­σει.

• Ποια στάση θα τη­ρή­σει η πα­ρά­τα­ξη «Νη­σιω­τι­κή Ανα­τρο­πή» ένα­ντι της νέας πε­ρι­φε­ρεια­κής αρχής;

Θα στη­ρί­ξου­με κάθε πρω­το­βου­λία της πε­ρι­φε­ρεια­κής αρχής προς τη σωστή κα­τεύ­θυν­ση. Κάθε προ­σπά­θεια διεκ­δί­κη­σης αρ­μο­διο­τή­των, που είτε πα­ρα­κρα­τή­θη­καν κα­τα­χρη­στι­κά από την κε­ντρι­κή εξου­σία για λο­γα­ρια­σμό της, είτε υπε­ξαι­ρού­νται δόλια με τη με­τα­φο­ρά υπη­ρε­σιών από τα νησιά μας στο κέ­ντρο, πολ­λές φορές και απρο­κά­λυ­πτα, μπρο­στά στα έκ­πλη­κτα μάτια των ίδιων των νη­σιω­τών. Θα στη­ρί­ξου­με την πε­ρι­φε­ρεια­κή αρχή σε κάθε προ­σπά­θειά της που θα είναι απο­τέ­λε­σμα συ­νερ­γα­σί­ας της με την κοι­νω­νία, τους εκλεγ­μέ­νους άρ­χο­ντες και τους κα­τοί­κους κάθε νη­σιού, μι­κρού ή με­γά­λου, για την επί­λυ­ση των προ­βλη­μά­των τους, στα δε με­γα­λύ­τε­ρα νησιά η δια­βού­λευ­ση θα πρέ­πει να γί­νε­ται με τους εκ­προ­σώ­πους των το­πι­κών κοι­νο­τή­των και τους το­πι­κούς κοι­νω­νι­κούς εταί­ρους. Θα τη στη­ρί­ξου­με σε όποιες μάχες δώσει για την επί­λυ­ση των προ­βλη­μά­των αυτών, είτε σε επί­πε­δο εθνι­κής κυ­βέρ­νη­σης, είτε σε επί­πε­δο ευ­ρω­παϊ­κής ένω­σης. Και τέλος θα στα­θού­με συ­μπα­ρα­στά­τες της στη μάχη που οφεί­λει να δώσει με τα συμ­φέ­ρο­ντα, ντό­πια και ξένα, που λυ­μαί­νο­νται για χρό­νια αυτόν εδώ τον τόπο, προ­κει­μέ­νου να δώσει την ευ­και­ρία στα εκ­πλη­κτι­κά μυαλά που δια­θέ­τει αυτός ο τόπος, να ανα­δεί­ξουν τις δε­ξιό­τη­τές τους. Ας προ­σέ­ξει όμως, αν δεν τη­ρή­σει κάτι από αυτά, αν πε­ριο­ρι­στεί σε ρόλο δια­χει­ρι­στή της εξου­σί­ας, αν πε­ριο­ρι­στεί σε ρόλο εκ­προ­σώ­που της κε­ντρι­κής κυ­βέρ­νη­σης στον τόπο μας, αν ανα­λά­βει το ρόλο του το­πο­τη­ρη­τή των πα­ρα­γό­ντων και των πα­ρα­γο­ντί­σκων που έχουν βαθιά ρι­ζω­μέ­να τα συμ­φέ­ρο­ντά τους και εκ­με­ταλ­λεύ­ο­νται τα νησιά μας, δεν θα μας βρει απλά απέ­να­ντί της, θα αι­σθαν­θεί την ισχυ­ρό­τε­ρη, την πιο δυ­να­τή αντι­πο­λί­τευ­ση που έχει αι­σθαν­θεί ποτέ πε­ρι­φε­ρεια­κή αρχή στον τόπο.

Και αυτό γιατί δεν θα εί­μα­στε μόνοι μας, δεν θα κου­βα­λά­με απλά πέντε ψή­φους στο Πε­ρι­φε­ρεια­κό Συμ­βού­λιο, θα κου­βα­λά­με τις δε­κά­δες χι­λιά­δες λαού που μας τί­μη­σε με την ψήφο του και τις άλλες τόσες που μέρα με τη μέρα θα ενι­σχύ­ουν την πα­ρά­τα­ξή μας μέσα από την πο­ρεία της στην πο­λι­τι­κή ζωή του Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

• Πώς εί­δα­τε την ανά­δει­ξη στην πρώτη θέση της πα­ρά­τα­ξης «Μπρο­στά το Νότιο Αι­γαίο»; Τι θε­ω­ρεί­τε πως μέ­τρη­σε στους πο­λί­τες και της έδω­σαν ψήφο εμπι­στο­σύ­νης;

Θεωρώ πως οι πο­λί­τες του Νο­τί­ου Αι­γαί­ου έδω­σαν μια ευ­και­ρία σε μία πα­ρά­τα­ξη η οποία είχε επι­κε­φα­λής έναν νέο άν­θρω­πο, αδο­κί­μα­στο σε δη­μό­σια θέση πο­λι­τι­κής ευ­θύ­νης και με θη­τεία στο Επι­με­λη­τή­ριο Δωδ/σου αλλά και στην αντι­πο­λί­τευ­ση του Δήμου Ρόδου, τον Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο, και σε μία ομάδα στε­λε­χών τα οποία προ­έρ­χο­νται, κατά κύριο λόγο, από τον ίδιο χώρο. Εγώ προ­σω­πι­κά εύ­χο­μαι καλή επι­τυ­χία στη δου­λειά τους και ελ­πί­ζω για το καλό του τόπου να φα­νούν αντά­ξιοι της με­γά­λης εμπι­στο­σύ­νης που τους έδει­ξε ο λαός του τόπου μας.

• Λει­τούρ­γη­σε τε­λι­κά θε­τι­κά η συ­νερ­γα­σία τριών, τεσ­σά­ρων κομ­μά­των για την στή­ρι­ξη της πα­ρά­τα­ξης «Νη­σιω­τι­κή Ανα­τρο­πή» ή θε­ω­ρεί­τε πως δεν «περ­πα­τά» η συ­νερ­γα­σία σε εκλο­γές της ΤΑ;

Το γε­γο­νός ότι η πα­ρά­τα­ξη δεν κρύ­φτη­κε, όσον αφορά τη στή­ρι­ξή της από συ­γκε­κρι­μέ­να κόμ­μα­τα και πέ­ρα­σαν ευ­κο­λό­τε­ρα στη συ­νεί­δη­ση του κό­σμου οι ψευ­το­α­νε­ξάρ­τη­τες πα­ρα­τά­ξεις, των οποί­ων την ανε­ξαρ­τη­σία εί­δα­με την επο­μέ­νη των εκλο­γών, βλέ­πο­ντας το χάρτη του Νο­τί­ου Αι­γαί­ου βαμ­μέ­νο γα­λά­ζιο, ακο­λού­θη­σαν και σχε­τι­κές δη­λώ­σεις πο­λι­τευ­τή του κυ­βερ­νώ­ντος κόμ­μα­τος, πρώην βου­λευ­τή, είναι αλή­θεια. Πα­ρ΄ό­λα αυτά όμως ως πεί­ρα­μα για το πώς μπο­ρούν τα κόμ­μα­τα να πα­ρα­με­ρί­σουν επί μέ­ρους δήθεν δια­φω­νί­ες, που στην ουσία δεν υπάρ­χουν και να στο­χεύ­σουν σ΄ένα κοινό σκοπό, είναι ένα πεί­ρα­μα επι­τυ­χη­μέ­νο σε επί­πε­δο Πε­ρι­φέ­ρειας πάντα και θα μπο­ρού­σε να ακο­λου­θη­θεί και σε εθνι­κό επί­πε­δο, όχι από αυτό το έκτρω­μα της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας και των δήθεν κε­ντρο­α­ρι­στε­ρών, που κυ­βερ­νούν αυτόν τον τόπο κατά τις εντο­λές της Γερ­μα­νί­ας και των δο­ρυ­φό­ρων της αλλά και της νέας υπερ­δύ­να­μης με το όνομα «Διε­θνείς αγο­ρές», αλλά μιας νέας σύ­μπρα­ξης κομ­μά­των με στό­χους πα­τριω­τι­κούς, με στό­χους κοι­νω­νι­κής δι­καιο­σύ­νης, εθνι­κής υπε­ρη­φά­νειας, μέσα στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση.

• Πόσο εύ­κο­λη ή δύ­σκο­λη είναι η πε­ντα­ε­τία που ξε­κι­νά την 1η Σε­πτεμ­βρί­ου; Ποιούς σκο­πέ­λους πρέ­πει να ξε­πε­ρά­σει η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου;

Κάθε αρχή και δύ­σκο­λη, λέει ο λαός μας. Μιλώ εντε­λώς προ­σω­πι­κά, λέ­γο­ντας αυτή τη λαϊκή ρήση. Γιατί γε­νι­κό­τε­ρα σαν άν­θρω­πος την επό­με­νη πε­ντα­ε­τία την ξε­κι­νάω με αι­σιο­δο­ξία, λόγω χα­ρα­κτή­ρα. Η πο­ρεία όμως στο πε­ρι­φε­ρεια­κό συμ­βού­λιο και για μένα και για τα μέλη της πα­ρά­τα­ξής μας είναι δύ­σκο­λη, γιατί είναι δι­συ­πό­στα­τη. Κα­τ΄αρ­χάς πρέ­πει να εμ­βα­θύ­νου­με όσο κα­λύ­τε­ρα μπο­ρού­με το ρόλο μας μέσα στο πε­ρι­φε­ρεια­κό συμ­βού­λιο, αλλά και να ορ­γα­νώ­σου­με κα­λύ­τε­ρα την επαφή μας με την κοι­νω­νία έξω απ΄αυ­τό, προ­κει­μέ­νου να μπο­ρέ­σου­με να πε­ρά­σου­με τα μη­νύ­μα­τα των νη­σιω­τών όσο πιο ψηλά γί­νε­ται, να τους δώ­σου­με την αξία που τους πρέ­πει και να τα με­του­σιώ­σου­με από απλά μη­νύ­μα­τα σε στοι­χειο­θε­τη­μέ­νη απαί­τη­ση και εν συ­νε­χεία σε τε­λειω­μέ­νο έργο. Τώρα ανα­φο­ρι­κά με τους σκο­πέ­λους που πρέ­πει να ξε­πε­ρά­σει η Πε­ρι­φέ­ρεια Ν. Αι­γαί­ου, νο­μί­ζω ότι και αυτή η πε­ντα­ε­τία θα είναι ένας αγώ­νας δρό­μου. Όποιος διεκ­δι­κεί κα­λύ­τε­ρα και εξυ­πνό­τε­ρα, όποιος χρη­σι­μο­ποιεί κα­λύ­τε­ρες με­θό­δους στον τρόπο που εκ­φρά­ζει τα θέλω του, παίρ­νει και τα πε­ρισ­σό­τε­ρα. Ο καλός ο κα­πε­τά­νιος φαί­νε­ται στη φουρ­τού­να. Για τους σκο­πέ­λους έχει φρο­ντί­σει η τε­χνο­λο­γία. Δόξα τω Θεώ υπάρ­χουν τα Ρα­ντάρ και τα Σό­ναρς. (Γέλια)

• Πόσο ση­μα­ντι­κό είναι το νέο ΕΣΠΑ και γιατί δεν θα πρέ­πει να χαθεί η τε­λευ­ταία ευ­και­ρία αξιο­ποί­η­σης ευ­ρω­παϊ­κών πόρων;

Η απά­ντη­ση σ΄αυ­τή σας την ερώ­τη­ση, κα Χον­δρο­γιάν­νη, έχει σχέση μ΄αυ­τό που σας είπα στην προη­γού­με­νη ερώ­τη­σή σας αλλά και με άλλα, που σας απά­ντη­σα προη­γου­μέ­νως σε άλλα ερω­τή­μα­τά σας. Τα νησιά μας είναι προι­κι­σμέ­να από τη φύση, φρό­ντι­σε γι­΄αυ­τά ο Θεός και τους έδωσε μια μο­να­δι­κή ομορ­φιά, που όμοιά της δεν τη συ­να­ντάς στον πλα­νή­τη. Γι­΄αυ­τό και οι ευ­και­ρί­ες που περ­νούν από μπρο­στά μας και χρό­νια τώρα τις αφή­νου­με και χά­νο­νται ανεκ­με­τάλ­λευ­τες, επει­δή ίσως έχου­με αυτή τη θεϊκή ευ­λο­γία, έρ­χο­νται και ξα­νάρ­χο­νται. Δεν ξέρω για πόσο χρο­νι­κό διά­στη­μα θά­χου­με αυτή τη τύχη με το μέρος μας. Συ­νε­πώς ο κα­πε­τά­νιος του βα­πο­ριού που λέ­γε­ται Ν. Αι­γαίο και ο λαός επέ­λε­ξε να είναι ο Γιώρ­γος Χα­τζη­μάρ­κος, πρέ­πει με τους συ­νερ­γά­τες του να δεί­ξει πως σ΄αυ­τή τη φουρ­του­νια­σμέ­νη Ευ­ρώ­πη μπο­ρεί να απο­φύ­γει τους σκο­πέ­λους και να βγά­λει αυτόν τον ευ­λο­γη­μέ­νο τόπο που λέ­γε­ται Νότιο Αι­γαίο στο απά­νε­μο λι­μά­νι της ανά­πτυ­ξης, γιατί εκεί του πρέ­πει και αυτό αξί­ζει ο λαός του.

• Ποιοι είναι οι στό­χοι σας από δω και στο εξής καθώς μπο­ρεί να χά­θη­κε η μάχη των εκλο­γών της Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης αλλά η πο­λι­τι­κή δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται σε ένα εκλο­γι­κό αγώνα;

Φα­ντά­ζο­μαι ότι μι­λά­τε για τους προ­σω­πι­κούς μου στό­χους. Κα­τ΄αρ­χήν εγώ θεωρώ ότι κέρ­δι­σα προ­σω­πι­κά από αυτή τη μάχη. Ήταν το πρώτο μου πο­λι­τι­κό τα­ξί­δι, το οποίο μου έδωσε ένα τε­ρά­στιο αριθ­μό νέων φίλων σε όλα τα Δω­δε­κά­νη­σα, συ­νο­δοι­πό­ρων, συ­να­γω­νι­στών, αν­θρώ­πων που μοι­ρα­ζό­μα­στε τις ίδιες ιδέες και τα ορά­μα­τα και θα συ­νε­χί­σου­με τον κοινό αγώνα από δω και μπρος.

Τόσο με­γά­λη αντα­πό­κρι­ση σε τόσο μικρό διά­στη­μα είναι αλή­θεια ότι προ­σω­πι­κά δεν την πε­ρί­με­να. Πε­ρί­με­να ίσως άλλου εί­δους συ­σπει­ρώ­σεις, εννοώ κομ­μα­τι­κές, οι οποί­ες δεν επε­τεύ­χθη­σαν και εξή­γη­σα πα­ρα­πά­νω τους λό­γους.

Συ­να­κό­λου­θα θεωρώ ήδη αυτή την πρώτη προ­σπά­θεια μία με­γά­λη νίκη, όχι μόνο για τον Μπε­νέ­το και για μένα, αλλά και για όλους τους συ­νυ­πο­ψή­φιους της πα­ρά­τα­ξής μας.

Και επει­δή, όπως πολύ σωστά εί­πα­τε, η πο­λι­τι­κή δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται σε έναν πο­λι­τι­κό αγώνα, αυτή τη στιγ­μή και εγώ και η πα­ρά­τα­ξή μας ετοι­μά­ζε­ται για τις μάχες που θα δώσει στο πε­ρι­φε­ρεια­κό συμ­βού­λιο και στην κοι­νω­νία για τα προ­βλή­μα­τα του τόπου. Και πι­στέψ­τε με, είναι τόσο πολλά και τόσο με­γά­λα και αυτοί που εμπο­δί­ζουν την επί­λυ­σή τους είναι τόσο δυ­να­τά γαν­τζω­μέ­νοι στα γρα­νά­ζια της εξου­σί­ας, που θα χρεια­στεί πολύ χρόνο, πολύ κόπο και πολλή δύ­να­μη ψυχής για να κερ­δί­σου­με τα θέλω μας, σαν πο­λί­τες του Ν. Αι­γαί­ου. Και σ΄αυ­τή τη μάχη, ο Μι­χά­λης ο Κόκ­κι­νος θα είναι, μαζί με τους συ­να­γω­νι­στές του από την πα­ρά­τα­ξη της «Νη­σιω­τι­κής Ανα­τρο­πής» στο με­τε­ρί­ζι της πρώ­της γραμ­μής.