Η «απομονωμένη»

Ναι, ο Ρώσος ΥΠΕΞ Λαβρόφ και ο Ουκρα­νός Κου­λέ­μπα δεν θα πάνε στην (ουδέ­τερη) Γενεύη της Ελβε­τίας για να συζη­τή­σουν. Θα πάνε στην Αττά­λεια της της κατά τα άλλα, «απο­μο­νω­μέ­νης» Τουρ­κίας. Η οποία και τη ρωσική εισβολή στην Ουκρα­νία κατα­δι­κά­ζει και δεν επι­βάλ­λει κυρώ­σεις ενα­ντίον της Ρωσίας. Ο Ζελέν­σκι  απο­θέ­ωσε τον Ερντο­γάν, είπε ένα «μεγάλο ευχα­ρι­στώ» στον τούρκο πρόεδρο και κάθε άλλο παρά έδειξε να ενο­χλεί­ται από τον ανοιχτό δίαυλο Αγκυρας και Μόσχας. Η στάση του «επι­τή­δειου ουδέ­τε­ρου» δεν φαί­νε­ται να ενοχλεί ούτε το ΝΑΤΟ. Η  Τουρκια αξιο­ποιεί το Ουκρα­νικό, παί­ζο­ντας σε διπλό ταμπλό, με την ανοχή της Δύσης ,απο­κο­μί­ζο­ντας οικο­νο­μικά οφέλη και παίρ­νο­ντας θέση για την επόμενη μέρα. Η δε ισραη­λινή Haaretz έγραψε ότι η Τουρκία είναι μέχρι στιγμής ο μεγάλος κερ­δι­σμέ­νος του ουκρα­νι­κού πολέμου. Δεν συνάδει αυτή η εικόνα με το ελλη­νικό αφήγημα «περί απο­μο­νω­μέ­νης Τουρ­κίας» πάντως.  Υπό το βάρος των εξε­λί­ξεων θα γίνει η συνά­ντηση Μητσο­τάκη – Ερντο­γάν την ερχό­μενη Κυριακή στην Κων­στα­ντι­νού­πολη. Οφείλει κανείς να ανα­ρω­τη­θεί σε τι θα μπο­ρούσε να οφε­λή­σει μία τέτοια συνά­ντηση στην συγκε­κρι­μένη συγκυ­ρία. Δεν απο­κλεί­ε­ται ο Ερντο­γάν σε μια επί­δειξη ισχύος, να εμφα­νι­στεί εξαι­ρε­τικά προ­κλη­τι­κός, βάζο­ντας στο τραπέζι όλη την ατζέντα που περι­λαμ­βά­νει ο σχε­δια­σμός της «Γαλά­ζιας Πατρί­δας».