Γλιτώσαμε από θαύμα

Η μνήμη είναι κάτι πο­λύ­τι­μο για τον άν­θρω­πο και την εξέ­λι­ξη του πο­λι­τι­σμού μας. Για τον λόγο αυτό πρέ­πει συχνά να τη φρε­σκά­ρου­με και να την ανα­νε­ώ­νου­με. Πριν 7 χρό­νια λοι­πόν και μέχρι πριν 2,5, η Ελ­λά­δα είχε κυ­βέρ­νη­ση ενός κόμ­μα­τος κα­τ΄ό­νο­μα αρι­στε­ρού και ενός λαϊ­κι­στι­κού ακρο­δε­ξιού. Η κυ­βέρ­νη­ση του Αλέξη Τσί­πρα, στην πε­ρι­πέ­τεια του 2015 είχε ζη­τή­σει δα­νει­κά χρή­μα­τα από τη Ρωσία και στην κο­ρύ­φω­ση της απο­τυ­χί­ας της είχε υπο­βά­λει αί­τη­μα στη ρω­σι­κή για την εκτύ­πω­ση δραχ­μών, επει­δή δεν διέ­θε­τε τις κα­τάλ­λη­λες εγκα­τα­στά­σεις για να το κάνει.

Σή­με­ρα η Ρωσία πα­ρα­βιά­ζει κάθε έν­νοια Διε­θνούς Δι­καί­ου και πα­γκό­σμιων αξιών όπως και τις θε­με­λιώ­δεις αρχές της εδα­φι­κής ακε­ραιό­τη­τας, της κυ­ριαρ­χί­ας και της ανε­ξαρ­τη­σί­ας όλων των κρα­τών με την ει­σβο­λή της στην Ου­κρα­νία. Αν τα σχέ­δια του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και των συ­γκυ­βερ­νη­τών του είχαν πάει πρίμα, τώρα η Ελ­λά­δα πι­θα­νό­τα­τα θα ήταν εκτός Ευ­ρω­ζώ­νης και ακόμα χει­ρό­τε­ρα θα χρώ­στα­γε χάρη και ένα δυ­σθε­ώ­ρη­το ποσό σε ρού­βλια.

Μι­λά­με για την ίδια πε­ρί­ο­δο που το Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου είχε λάβει διά­φο­ρα πα­ρα­τσού­κλια και υπο­δε­χό­ταν επι­χει­ρη­μα­τί­ες για συ­να­ντή­σεις με υψηλά ιστά­με­να πρό­σω­πα. Η ίδια κυ­βέρ­νη­ση κατά τη διάρ­κεια της πε­ριό­δου 2015-2019 προ­σπά­θη­σε να πα­ρέμ­βει με κάθε τρόπο στη Δι­καιο­σύ­νη και να κα­ταρ­γή­σει τη διά­κρι­ση των εξου­σιών, η οποία στα κράτη της δυ­τι­κής Ευ­ρώ­πης είναι απα­ρα­βί­α­στη αρχή. Επει­δή όμως στην Ελ­λά­δα τε­λι­κά κά­ποιο θε­σμοί έδει­ξαν αντι­στά­σεις, το ίδιο κόμμα από τη θέση της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης προϊ­δε­ά­ζει ότι την επό­με­νη φορά, αν υπάρ­ξει επό­με­νη φορά καθώς η κάλπη είναι «γκα­στρω­μέ­νη» όπως έλεγε και ο Χα­ρί­λα­ος Φλω­ρά­κης, τα πράγ­μα­τα θα είναι αλ­λιώς. Προ­φα­νώς εν­νο­ούν πως όσα δεν έκα­ναν την πρώτη πε­ρί­ο­δο, την πρώτη φορά Αρι­στε­ρά, όπως λένε, θα επι­χει­ρή­σουν να τα κά­νουν τη δεύ­τε­ρη αν μπο­ρέ­σουν. Να ελέγ­ξουν πλή­ρως τη Δι­καιο­σύ­νη, να ωθή­σουν όσους δι­κα­στές δεν είναι της αρε­σκεί­ας τους στη συ­ντα­ξιο­δό­τη­ση και να κά­νουν ξανά αυτό που δεν κα­τά­φε­ραν την προη­γού­με­νη. Να σπι­λώ­σουν τους πο­λι­τι­κούς τους αντι­πά­λους με κα­τη­γο­ρί­ες για σκάν­δα­λα.

Αυτό που επι­χεί­ρη­σαν να κά­νουν με το υπο­τι­θέ­με­νο πο­λι­τι­κό σκάν­δα­λο της Novrartis, «το με­γα­λύ­τε­ρο σκάν­δα­λο από συ­στά­σε­ως του ελ­λη­νι­κού κρά­τους» σύμ­φω­να με τον κα­τη­γο­ρού­με­νο πρώην υπουρ­γό Δι­καιο­σύ­νης της κυ­βέρ­νη­σης Τσί­πρα, Δη­μή­τρη Πα­παγ­γε­λό­που­λο. Το σκάν­δα­λο τε­λι­κά απο­δεί­χθη­κε πο­λι­τι­κή σκευω­ρία και πλέον έχει λάβει άλλες δια­στά­σεις και ερευ­νά­ται από τη Δι­καιο­σύ­νη.

Μήπως όμως όλα τα πα­ρα­πά­νω θυ­μί­ζουν τη Ρωσία της επο­χής Πού­τιν; Μήπως τε­λι­κά ένιω­θε άνεση ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στην αγκα­λιά της «ρώ­σι­κης αρ­κού­δας». Σί­γου­ρα πά­ντως η Ελ­λά­δα γλί­τω­σε από θαύμα και όπως έγρα­ψε ο με­γά­λος Κρη­τι­κός λο­γο­τέ­χνης, Νίκος Κα­ζαν­τζά­κης: «H Ελ­λά­δα επι­ζεί ακόμα μέσα από δια­δο­χι­κά θαύ­μα­τα».