Για τα καρναβάλια

Είναι, λέει, αρκετοί οι Δήμαρ­χοι οι οποίοι έχουν ξεκι­νή­σει τις πιέσεις, είτε σε τοπι­κούς βου­λευ­τές, είτε σε γνώριμα κυβερ­νη­τικά στελέχη, είτε με δηλώ­σεις (οργι­σμέ­νες κυρίως) σε κανάλια, προ­κει­μέ­νου να μην υπάρξει απα­γο­ρευ­τικό ή έστω οι όποιοι περιο­ρι­σμοί για τις καρ­να­βα­λι­κές εκδη­λώ­σεις. Τι καλά να έδει­χναν το ίδιο ενδια­φέ­ρον, για τους εμβο­λια­σμούς στους δήμους τους, με έξυπνες καμπά­νιες, συνερ­γα­σία με τους προ­έ­δρους τοπικών κοι­νο­τή­των, εκκλη­σια­στι­κούς φορείς, για­τρούς και σε κάθε συνοι­κία, γει­το­νιά, χωριό, ακόμα και πόρτα – πόρτα, να μπουν μπροστά και μέσα από τον διάλογο και την πειθώ, να άρουν τους δισταγ­μούς έναντι των εμβο­λίων. Λέγαμε με αφορμή τον πρό­σφατο χιονιά, πως η διαφορά ανάμεσα στους ανί­κα­νους και στους ικανούς δημάρ­χους και περι­φε­ρειάρ­χες είναι χαώδης. Καιρός να σοβα­ρευ­τούμε. Αν θέλουμε τοπι­κούς άρχο­ντες για καρ­να­βά­λια και πανη­γύ­ρια, μπο­ρούμε να συνε­χί­σουμε στον ίδιο δρόμο. Αν όχι, πρέπει να ξεχω­ρί­σουμε τους ανί­κα­νους και να απαι­τή­σουμε από τα κόμματα να στα­μα­τή­σουν τις γελοίες επι­λο­γές.