Προσδόκιμο ζωής και δαπάνες

Πολύ εν­δια­φέ­ρο­ντα στοι­χεία πε­ρι­λαμ­βά­νει η έκ­θε­ση του ΟΟΣΑ για την κα­τά­στα­ση της υγεί­ας στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση. Σύμ­φω­να με τα ευ­ρή­μα­τα της έκ­θε­σης, το προσ­δό­κι­μο ζωής στην Ελ­λά­δα μειώ­θη­κε προ­σω­ρι­νά κατά έξι μήνες με­τα­ξύ του 2019 και του 2020, εξαι­τί­ας των θα­νά­των λόγω της νόσου COVID-19. Επί­σης, οι κατά κε­φα­λήν δα­πά­νες για την Υγεία στην Ελ­λά­δα (1.603 ευρώ) εξα­κο­λου­θούν να είναι χα­μη­λό­τε­ρες ακόμα και από τον μέσο όρο της ΕΕ, που έχει οδη­γή­σει σε εκα­τόμ­βες νε­κρών. Το ποσό αυτό αντι­στοι­χεί στο 7,8% του ΑΕΠ (9,9 % στην ΕΕ το 2019), ενώ ένα πολύ με­γά­λο πο­σο­στό (35%) κα­τα­βάλ­λε­ται με απευ­θεί­ας πλη­ρω­μές από τα νοι­κο­κυ­ριά (συμ­με­το­χή για φάρ­μα­κα, άμε­σες πλη­ρω­μές για υπη­ρε­σί­ες κ.λπ.). Την ίδια στιγ­μή, τα πο­σο­στά νο­σο­κο­μεια­κών κλι­νών και η μέση διάρ­κεια νο­ση­λεί­ας έχουν πα­ρα­μεί­νει σχε­τι­κά στα­θε­ρά από το 2013 (!), ενώ το 2019 η Ελ­λά­δα κα­τέ­γρα­ψε το δεύ­τε­ρο υψη­λό­τε­ρο επί­πε­δο στην ΕΕ, με 8,1% του πλη­θυ­σμού να ανα­φέ­ρει μη κα­λυ­πτό­με­νες ανά­γκες λόγω κό­στους, από­στα­σης που πρέ­πει να δια­νυ­θεί ή χρό­νου ανα­μο­νής.