Επετειακό

Δύο χρόνια έχουν περάσει από τα τέλη Ιανουα­ρίου 2020, όταν ο Παγκό­σμιος Οργα­νι­σμός Υγείας (ΠΟΥ) έκρουσε τον κώδωνα του κιν­δύ­νου για την εξά­πλωση του SARS-CoV-2, παρά το γεγονός ότι το σύνολο των κρου­σμά­των τότε δεν ξεπερ­νούσε τα 100 και κανένας θάνατος δεν είχε ανα­φερ­θεί εκτός κινε­ζι­κού εδάφους. Σύμφωνα με όσα ανέφερε κατά τη διάρ­κεια της επε­τεια­κής ομιλίας του ο επι­κε­φα­λής του ΠΟΥ Τέντρος Αντάνομ Γκε­μπρε­γέ­σου, σήμερα, οι αριθμοί ζαλί­ζουν: την περα­σμένη εβδο­μάδα ανα­φέ­ρο­νταν κατά μέσο όρο 100 κρού­σματα κάθε τρία δευ­τε­ρό­λε­πτα, ενώ ένας άνθρω­πος έχανε τη ζωή του κάθε 12 δευ­τε­ρό­λε­πτα! και προ­σέ­θεσε ότι «είναι επι­κίν­δυνο να θεω­ρή­σουμε ότι η Ομικρον θα είναι η τελευ­ταία παραλ­λαγή. Αντι­θέ­τως, οι παγκό­σμιες συν­θή­κες είναι ιδα­νι­κές για την ανάδυση νέων στε­λε­χών. Για να αλλά­ξουμε την πορεία της παν­δη­μίας θα πρέπει να αλλά­ξουμε τις συν­θή­κες που την οδηγούν. Ολοι θέλουμε έναν κόσμο στον οποίο η επι­στήμη θριαμ­βεύει έναντι της παρα­πλη­ρο­φό­ρη­σης, η αλλη­λεγ­γύη θριαμ­βεύει έναντι της πόλωσης και όπου η ισο­νο­μία είναι η πραγ­μα­τι­κό­τητα και όχι μια φιλο­δο­ξία. Η ισο­νο­μία μπορεί να γίνει πραγ­μα­τι­κό­τητα. Οπου υπάρχει θέληση, υπάρχει και ο τρόπος»