Με κάθε επισημότητα οι εκδηλώσεις τιμής και μνήμης για τον ήρωα σμηναγό Κώστα Ηλιάκη

Ο Υπουρ­γός Εθνικής Άμυνας Δημή­τρης Αβρα­μό­που­λος εκπρο­σώ­πησε την Κυβέρ­νηση στις εκδη­λώ­σεις Τιμής και Μνήμης του Ήρωα Σμη­να­γού (Ι) Κων­στα­ντί­νου Ηλιάκη, που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν χθες στην Κάρπαθο.

Μετά την επι­μνη­μό­συνη δέηση, έγινε κατά­θεση στε­φά­νων στο μνημείο που έχει ανε­γερ­θεί στο λιμάνι του νησιού, ενώ κατά τη διάρ­κεια των εκδη­λώ­σεων ζεύγος αερο­σκα­φών F-16 της 115 Πτέ­ρυ­γας Μάχης πετού­σαν σε χαμηλό ύψος, απο­τί­ο­ντας φόρο τιμής στη μνήμη του Ήρωα.

Στις εκδη­λώ­σεις παρέ­στη­σαν ο Πρό­ε­δρος των Ανε­ξαρ­τή­των Ελλήνων Πάνος Καμ­μέ­νος, o Πρό­ε­δρος της Μόνιμης Επι­τρο­πής Εθνικής Άμυνας και Εξω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σεων της Βουλής των Ελλήνων Κων­στα­ντί­νος Τσιάρας, βου­λευ­τές της Βουλής των Ελλήνων, η στρα­τιω­τική ηγεσία της χώρας, ο αδερφός του εκλι­πό­ντα Φίλιπ­πος Ηλιάκης, εκπρό­σω­ποι της Περι­φέ­ρειας Δωδε­κα­νή­σου και της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης.

Ακο­λου­θεί η ομιλία του Υπουρ­γού Εθνικής Άμυνας:

«Σεβα­σμιό­τατε,

Κύριε Πρόεδρε των Ανε­ξαρ­τή­των Ελλήνων,

Κύριοι Εκπρό­σω­ποι της Αξιω­μα­τι­κής Αντι­πο­λί­τευ­σης,

Κύριε Πρόεδρε της Επι­τρο­πής Εξω­τε­ρι­κών και Άμυνας του Ελλη­νι­κού Κοι­νο­βου­λίου,

Κύριοι Αρχηγοί των τριών Κλάδων των Ενόπλων Δυνά­μεων,

Αγαπητέ φίλε κύριε Δήμαρχε,

Εκπρό­σω­ποι της γενέ­τει­ρας του Κώστα Ηλιάκη,

Aγαπητοί κάτοι­κοι της όμορφης Καρ­πά­θου

Είμαστε εδώ σήμερα, για να τιμή­σουμε και να εκφρά­σουμε την ευγνω­μο­σύνη μας και τον εθνικό δημόσιο έπαινο σε ένα μεγάλο Έλληνα, το Σμηναγό Ηλιάκη, ο οποίος, κατά την εκτέ­λεση του καθή­κο­ντός του, άφησε την τελευ­ταία του πνοή, πιστός στον όρκο του και στέλ­νο­ντας με τη θυσία του ένα δια­χρο­νικό μήνυμα στους Έλληνες.

Είμαστε λοιπόν σήμερα εδώ

Για να τιμή­σουμε έναν ήρωα.

Έναν Έλληνα που δεν εγκα­τέ­λειψε την θέση του.

Έναν Έλληνα που δεν υπο­χώ­ρησε.

Που υπε­ρα­σπί­στηκε με πάθος το όνειρο και τον όρκο του. Όνειρο που είχε από παιδί ακόμα, να μείνει για πάντα στους ουρα­νούς, και εκεί βρί­σκε­ται.

Να γίνει μέλος της μεγάλης οικο­γέ­νειας των ηρώων της πατρί­δας μας και στο πέρασμα των χρόνων να γίνει παρά­δειγμα για τους Έλληνες και ειδι­κό­τερα για τις νεό­τε­ρες γενεές.

Τότε, ήταν μέσα σε λίγα δευ­τε­ρό­λε­πτα που ο Σμη­να­γός Ηλιάκης απο­φά­σισε να δώσει τη ζωή του για την Ελλάδα.

Γιατί ακριβώς τόσο του πήρε, στην ταχύ­τητα που εξε­λισ­σό­ταν το γεγονός, για να αφήσει πίσω τα χρόνια που τον περί­με­ναν με τους αγα­πη­μέ­νους του, για να αφήσει πίσω του τις χαρές και τις λύπες που συν­θέ­τουν το μωσαϊκό της ζωής.

Σήμερα, σε αυτή τη μέρα μνήμης, πέραν των όσων ελέ­χθη­σαν, στέλ­νουμε και ένα μήνυμα συμπα­ρά­στα­σης στους δικούς τους ανθρώ­πους, στον αδελφό του που είναι εδώ κοντά μας, γιατί δεν πρέπει να παρα­γνω­ρί­ζουμε μπροστά στους συμ­βο­λι­σμούς της ηρωικής αυτής πράξης την ανθρώ­πινη πλευρά και διά­σταση.

Έδωσε τη ζωή του για την Ελλάδα.

Για μία Ελλάδα, που δεν είναι ένα αφη­ρη­μένο ιδανικό, που απλώς ανα­φέ­ρουμε σε επε­τεί­ους μόνο και μόνο για να δικαιο­λο­γούμε τη συμ­με­τοχή μας σε μια εκδή­λωση και σε μια τελετή.

Μια Ελλάδα που την έχουμε όλοι, μα όλοι οι Έλληνες, βαθιά μέσα στην καρδιά μας, μια Ελλάδα που μας ενώνει.

Σήμερα σε αυτή τη σεμνή, γεμάτη συμ­βο­λι­σμούς τελετή έχει σημασία να τονίσω ότι απο­τε­λεί ξεχω­ρι­στή τιμή η συμ­με­τοχή όλων σχεδόν των κομ­μά­των του ελλη­νι­κού Κοι­νο­βου­λίου. Γιατί μπροστά στην Ελλάδα, στα ιδανικά και στις αρχές μας, είμαστε όλοι ένα.

Δεν θέλω να ανα­φερθώ στο βιο­γρα­φικό του Κώστα Ηλιάκη. Τα χρόνια που πέρασαν, οι εκδη­λώ­σεις που έχουν γίνει μας έχουν δώσει όλες εκείνες τις πλη­ρο­φο­ρίες που συν­θέ­τουν τη δια­δρομή του από τον καιρό που ήταν ακόμα

παιδί, μέχρι που εντά­χθηκε στις τάξεις της μεγάλης οικο­γέ­νειας των Ενόπλων μας Δυνά­μεων, και που απέ­κτησε οικο­γέ­νεια με την Αλε­ξάν­δρα και τα δύο του παιδιά, την Μαρία – Ελένη και το Γιάννη.

Καθ’ όλη τη διάρ­κεια της πορείας του, στις τάξεις της Πολε­μι­κής Αερο­πο­ρίας δια­κρί­θηκε και ξεχώ­ρισε. Όλοι όσοι τον έζησαν, θυμού­νται τον εξαί­ρετο χαρα­κτήρα του, τις πατριω­τι­κές του ευαι­σθη­σίες και τη μεγάλη αγάπη του για την Ελλάδα και για την Αερο­πο­ρία.

Όταν συνέβη το γεγονός ήδη είχε κατα­γρά­ψει περίπου 2.000 ώρες πτήσεων, εκ των οποίων οι περισ­σό­τε­ρες ήταν στο F-16. Όταν λοιπόν στις 23 Μαΐου του 2006 απο­γειώ­θηκε σε εκτέ­λεση μιας συγκε­κρι­μέ­νης απο­στο­λής με συνα­δέλ­φους του και με σκοπό την εναέρια περι­πο­λία και την ανα­γνώ­ριση ιχνών που θα εισέρ­χο­νταν στο FIR Αθηνών, σίγουρα δεν γνώριζε τι του επε­φύ­λασσε η μοίρα.

Και όπως όλοι γνω­ρί­ζουμε, κατά την προ­σέγ­γιση για ανα­γνώ­ριση ενός τουρ­κι­κού σχη­μα­τι­σμού από τη θαλάσ­σια περιοχή κοντά στο νησί που σήμερα μας φιλο­ξε­νεί, ένα από τα τουρ­κικά F-16 ελί­χτηκε κατά τρόπο ανε­ξέ­λεγ­κτο στον αέρα προς το ελλη­νικό αερο­σκά­φος με επα­κό­λουθο την εναέρια σύγκρουση και βέβαια την ολο­σχερή κατα­στροφή τους.

Στις 23/5/2006, ο Σμη­να­γός Ηλιάκης έδωσε την ζωή του στην πατρίδα.

Κυρίες και Κύριοι,

Σε μία εποχή, που η πατρίδα μας, το έθνος μας κατα­βάλ­λει ένα ιδιαί­τερα επίπονο αγώνα για να ξανα­κερ­δί­σει όσα έχασε,

για να απο­κτή­σει και πάλι τη θέση κύρους ανάμεσα στον ανε­πτυγ­μένο κόσμο,

για να πείσει κυρίως τους νέους ανθρώ­πους, τα παιδιά μας, να πιστέ­ψουν στην πατρίδα,

να πιστέ­ψουν ότι μπορούν και να ονει­ρευ­τούν και να προ­κό­ψουν σε αυτό τον τόπο,

το παρά­δειγμα που έθεσε ο Σμη­να­γός Ηλιάκης ξεπερ­νάει σε αξία την εκτέ­λεση του καθή­κο­ντος και εκδη­λώ­σεις σαν τη σημε­ρινή απο­κτούν ξεχω­ρι­στή αξία, καθώς δεν είναι απλώς τελετές μνήμης αλλά επι­και­ρο­ποιούν όλα αυτά τα ανώτερα και ευγενή νοήματα που μας στέλ­νουν ως μηνύ­ματα οι ηρωικές πράξεις.

Πόση αλήθεια αξία έχει να αγαπάς περισ­σό­τερο από την ζωή σου την πατρίδα;

Πόση αξία έχει να αγαπάς την Ελλάδα, όταν πολλές φορές αυτή η ίδια η πατρίδα σε απο­γοη­τεύει, σε ακυ­ρώ­νει, σε πλη­γώ­νει;

Δεν μπορεί, αγα­πη­τοί μου φίλοι, να απο­τι­μη­θεί αυτή η αξία.

Δεν μπορεί να απο­τι­μη­θεί, γιατί η αυτο­θυ­σία του Σμη­να­γού Ηλιάκη είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο θα χτί­σουμε την πατρίδα που θα κάνει και πάλι περή­φα­νους και εμάς και τα παιδιά μας.

Η αυτο­θυ­σία του, είναι η μαγιά θα έλεγα, με την οποία θα πλά­σουμε μία νέα γενιά Ελλήνων, που πιστεύ­ουν.

Που πιστεύ­ουν ακριβώς στο απόλυτο αγαθό της πατρί­δας.

Που πιστεύ­ουν ότι υπάρ­χουν αξίες για τις οποίες αξίζει να δώσουμε και την ύστατη ρανίδα του αίματός μας και την τελευ­ταία μας πνοή.

Που πιστεύ­ουν σε αυτό που μπο­ρούμε να δημιουρ­γή­σουμε και να κλη­ρο­δο­τή­σουμε στις επό­με­νες γενεές ως Έλληνες.

Προ­ϋ­πό­θεση όμως για όλα αυτά είναι η εθνική συνεν­νό­ηση και η εθνική ενότητα. Να μην αφή­νουμε τα μικρά και τα ασή­μα­ντα να κυριαρ­χούν στο δημόσιο βίο. Να ανα­χθούμε στο μεγάλο, το ιστο­ρικά ενο­ρα­τικό, στο σπου­δαίο.

Γιατί όπως λέμε καμιά φορά, όταν διο­λι­σθαί­νουμε στο να ασχο­λού­μα­στε με τα μικρά, μικραί­νουμε και εμείς μαζί τους και μαζί με εμάς η Ελλάδα.

Η αυτο­θυ­σία του Σμη­να­γού Ηλιάκη οδηγεί και τον αγώνα που κατα­βάλ­λει σήμερα συνο­λικά το έθνος μας, ανε­ξάρ­τητα από ποια σκοπιά το υπη­ρε­τεί κανείς.

Και καλεί όλους μας, να σηκώ­σουμε το κεφάλι, να πιστέ­ψουμε ότι μπο­ρούμε να τα κατα­φέ­ρουμε.

Να νιώ­σουμε περή­φα­νοι, όχι μονάχα για την ιστορία που γράψαμε κάποτε, αλλά για την ιστορία που μπο­ρούμε να δημιουρ­γή­σουμε κάθε μέρα ως εργα­ζό­με­νοι, ως πολίτες, ως οικο­γε­νειάρ­χες, ως αγω­νι­ζό­με­νοι Έλληνες.

Σήμερα κυρίες και κύριοι,

η ευγνω­μο­νούσα πατρίδα, όπως επι­σή­μανα στην αρχή, θυμάται και τιμά τον Σμηναγό Ηλιάκη.

Τον ήρωα που δεν μας ξέχασε την ώρα του καθή­κο­ντος και βεβαίως δικαίως η πατρίδα απέ­νειμε το μετάλ­λιο εξόχου πράξεως και προ­ή­γαγε στο βαθμό του Αντι­πτε­ράρ­χου μετά θάνατον τον Ηλιάκη.

Στον Ηλιάκη όμως θα συμ­φω­νή­σετε μαζί μου, έχει απο­νε­μη­θεί κάτι πολύ μεγα­λύ­τερο από τις επί­ση­μες εκδη­λώ­σεις και τιμές που όφειλε και οφείλει η πολι­τεία.

Του έχει απο­νε­μη­θεί από την ιστορία, ο σεβα­σμός και η αγάπη γενεών Ελλήνων ακόμα και εκείνων που δεν έχουν δει το φως της ζωής.

Κυρίες και κύριοι,

Σήμερα η μέρα είναι αφιε­ρω­μένη σε αυτόν τον σπου­δαίο Έλληνα. Είναι όμως και μια ημέρα ανα­φο­ράς, τιμής και ανα­γνώ­ρι­σης συνο­λικά στις Ένοπλες Δυνά­μεις της χώρας, που αφο­σιω­μέ­νες στο καθήκον τους είναι εγγυ­ή­τριες της εθνικής ανε­ξαρ­τη­σίας και της ακε­ραιό­τη­τας της χώρας για να μπορούν οι Έλληνες πολίτες να αισθά­νο­νται ασφα­λείς.

Οι Ένοπλες Δυνά­μεις πάντα επα­γρυ­πνούν και θέλω σήμερα εξ ονό­μα­τος της ελλη­νι­κής πολι­τείας να το δώσω αυτό ως δια­βε­βαί­ωση, όχι μονάχα στις ακρι­τι­κές περιο­χές της πατρί­δας μας, αλλά και σε ολό­κληρη την Ελλάδα και ολό­κληρο τον ελλη­νικό λαό.

Ναι, οι Ένοπλες Δυνά­μεις είναι εγγυ­ή­τριες της ανε­ξαρ­τη­σίας μας. Είναι προ­α­σπι­στές της Δημο­κρα­τίας μας.

Στο όνομα αυτής της μεγάλης τιμής, στο σπου­δαίο αυτό Έλληνα, θα ήθελα να σας καλέσω, αφού και εγώ συνο­δέψω με τη δική μου φωνή αυτό που είπε ο Δήμαρ­χος, το ΑΘΑΝΑΤΟΣ, να κρα­τή­σουμε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του μεγάλου αυτού Έλληνα, του σπου­δαίου αυτού ανθρώ­που, ο οποίος είναι παρά­δειγμα για εμάς και για τις επό­με­νες γενεές.

Σας ευχα­ρι­στώ πολύ για την προσοχή σας».