Ο πολιτισμός λειτούργησε

Εδώ και μέρες λέγο­νται και γρά­φο­νται κολα­κευ­τικά σχόλια για το πρω­το­χρο­νιά­τικο «Μουσικό Κουτί» της ΕΡΤ. Τον αρχικό ενθου­σια­σμό  δια­δέ­χθηκε ο σκε­πτι­κι­σμός, καθώς το ποσοστό τηλε­θέ­α­σης ήταν μικρό, 4-6%. Το «Μουσικό Κουτί», αλλά και πολλές παρα­γω­γές της ΕΡΤ είναι η δημόσια τηλε­ό­ραση που θα θέλαμε να είχαμε σε μόνιμη βάση. Ανε­ξάρ­τητα από τα νούμερα, αυτός είναι ο ρόλος της τηλε­ό­ρα­σης και δη της δημό­σιας. Και αν επι­μεί­νει σε αυτή τη γραμμή, αν πολ­λα­πλα­σια­στούν ανά­λο­γες εκπο­μπές, τότε και το  6% θα πολ­λα­πλα­σια­στεί. Ας απο­φύ­γουμε τις ηθι­κο­λο­γίες και τις ευκο­λίες, για την (καλή ή κακή) τηλε­ό­ρα­σης που ως άλλη Κίρκη μετα­μορ­φώ­νει τους ανθρώ­πους: ασφαλώς ασκεί σοβαρή επί­δραση και εθισμό, αλλά τα πράγ­ματα –ευτυχώς– δεν είναι τόσο ευθύ­γραμμα. Το 2020 ήταν η χρονιά των reality και της από­λυ­της “κλει­σού­ρας”. Το 2021 όμως, ήταν η χρονιά της επι­στρο­φής της μυθο­πλα­σίας, του δειλού μεν, εμφα­τι­κού δε, ανοίγ­μα­τος των κεντρι­κών θεα­τρι­κών σκηνών, του ξεσκου­ριά­σμα­τος των κινη­μα­το­γρα­φι­κών αιθου­σών και των φρέσκων εν γένει παρα­γω­γών, που στρώ­νουν το έδαφος για μια νέα χρονιά με πολλές υπο­σχέ­σεις. Ο πολι­τι­σμός λει­τούρ­γησε αν μη τι άλλο ως το καλύ­τερο αντι­στάθ­μι­σμα στη συλ­λο­γική, ψυχο­λο­γική μας ανι­σορ­ρο­πία, κλεί­νο­ντας το μάτι σε ένα μέλλον αισιο­δο­ξίας.