Κυρ. Μητσοτάκης: Έχουμε τις δυνάμεις να αφήσουμε πίσω την τρικυμία, αρκεί να μείνουμε ενωμένοι, ώριμοι και προσεκτικοί

«Οι επό­με­νες βδο­μά­δες θα φέρουν κυμα­τι­σμούς. Έχουμε, ωστόσο, τις δυνά­μεις να αφή­σουμε πίσω την τρι­κυ­μία, οδη­γώ­ντας την πατρίδα μας σε ήρεμα νερά. Ώστε τον χειμώνα της αβε­βαιό­τη­τας να δια­δε­χθεί η άνοιξη της ελπίδας. Αρκεί να μεί­νουμε ενω­μέ­νοι, ώριμοι και προ­σε­κτι­κοί», τονίζει στο μήνυμά του ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης για το νέο έτος.

«Κλεί­νο­ντας τα αυτιά στην κατα­στρο­φο­λο­γία και στην ηττο­πά­θεια για να ακου­στεί μόνο η φωνή της επι­στή­μης και της αλή­θειας. Και, ασφαλώς, ακο­λου­θώ­ντας τις συστά­σεις της Πολι­τείας και των ειδικών. Μία τέτοια στάση θα είναι το καλύ­τερο δώρο προς τον εαυτό μας και τους γύρω μας. Αλλά και ο καλύ­τε­ρος πρό­λο­γος για το και­νούρ­γιο, πιο ελπι­δο­φόρο κεφά­λαιο του 2022», υπο­γραμ­μί­ζει ο πρω­θυ­πουρ­γός.

Ο κ. Μητσο­τά­κης ανα­φέ­ρει ότι αφή­νουμε πίσω μία χρονιά γεμάτη δυσκο­λίες, αλλά και μεγάλες προ­σπά­θειες και υπο­δε­χό­μα­στε μια νέα, συνε­χί­ζο­ντας τον ίδιο αγώνα.

Ακο­λου­θεί ολό­κληρο το μήνυμα του Πρω­θυ­πουρ­γού για το νέο έτος:

«Συμπο­λί­τες μου,

Αφή­νουμε πίσω μία χρονιά γεμάτη δυσκο­λίες, αλλά και μεγάλες προ­σπά­θειες. Και υπο­δε­χό­μα­στε μια νέα, συνε­χί­ζο­ντας τον ίδιο αγώνα. Γιατί μπορεί το 2021 να κλείνει σχεδόν όπως ξεκί­νησε: με επι­φυ­λακή για την παν­δη­μία και προσοχή στην οικο­νο­μία. Έχει μεσο­λα­βή­σει, ωστόσο, ένα θαύμα της επι­στή­μης.

Σκε­φτείτε ότι πριν από έναν ακριβώς χρόνο έφταναν στην Ελλάδα τα πρώτα εμβόλια. Και, σήμερα, το 80% των ενη­λί­κων Ελλήνων, 4 στους 5 δηλαδή, έχει επι­λέ­ξει να θωρα­κί­σει την υγεία του και να προ­στα­τεύ­σει αυτούς που αγαπά. Ενώ η χορή­γηση της τρίτης δόσης, αλλά και ο εμβο­λια­σμός των παιδιών προχωρά ταχύ­τατα.

Γνωρίζω ότι αλλιώς ελπί­ζαμε να περά­σουμε την Πρω­το­χρο­νιά. Η μετάλ­λαξη «Ο» όμως, σαρώνει, πια, ολό­κληρο τον πλανήτη. Έχει πολύ υψηλή μετα­δο­τι­κό­τητα. Όμως φαί­νε­ται και να προ­κα­λεί χαμη­λό­τερη νοση­ρό­τητα.

Όλα τα κράτη αντι­με­τω­πί­ζουν αυτό το δυνα­μικό φαι­νό­μενο. Με δεκάδες χιλιά­δες κρού­σματα, αλλά και λιγό­τε­ρες νοση­λείες. Ενώ, ειδικά στη δική μας χώρα, ζούμε τη μετά­βαση από τη μετάλ­λαξη «Δ» στην «Ο», που έχει δια­φο­ρε­τικά χαρα­κτη­ρι­στικά και ρυθμούς εκδή­λω­σης.

Αυτός είναι και ο λόγος που οι παρεμ­βά­σεις μας δεν παρα­μέ­νουν άκαμ­πτες, αλλά προ­σαρ­μό­ζο­νται χρονικά στα δεδο­μένα. Με σχέδιο για την κίνηση της αγοράς, την κοι­νω­νική συμπε­ρι­φορά αλλά και την αντοχή των δομών υγείας. Έτσι, άλλωστε, πετύ­χαμε να απο­φύ­γουμε τα lockdown και ήδη να γιορ­τά­σουμε κανο­νικά τα Χρι­στού­γεννα.

Τώρα, όμως, υπο­δε­χό­μα­στε την Πρω­το­χρο­νιά, δυστυ­χώς με κάποιους περιο­ρι­σμούς στη δια­σκέ­δαση, γιατί αυτό μας υπο­δει­κνύ­ουν οι ειδικοί ότι πρέπει να κάνουμε. Ας γίνει η συντρο­φιά αυτών που αγαπάμε το καλύ­τερο υπο­κα­τά­στατο για τη μουσική που δεν θα ακού­σουμε αυτές τις μέρες.

Νιώθω την κόπωση και την ανη­συ­χία που σκιάζει την καθη­με­ρι­νό­τητα όλων. Ξέρω καλά, όμως, και τις ικα­νό­τη­τες του λαού μας. Χάρη σ’ αυτές, στον χρόνο που πέρασε, οι απώ­λειες που μας χτύ­πη­σαν, δεν μας νίκησαν. Και γι’ αυτό, ένα μεγάλο ευχα­ρι­στώ ανήκει, πρώτα και πάνω από όλα, στους μαχητές της πρώτης γραμμής των νοσο­κο­μείων μας.

Ενώ, στο ίδιο διά­στημα, η Οικο­νο­μία και η Κοι­νω­νία έμειναν όρθιες. Η Πολι­τεία προ­ώ­θησε ένα γιγα­ντιαίο πρό­γραμμα στή­ρι­ξης. Και ήταν αυτό που μας επέ­τρεψε, μέσα στην υγειο­νο­μική καται­γίδα, να θωρα­κί­σουμε τα εισο­δή­ματα. Να έχουμε αύξηση του Εθνικού μας Προ­ϊ­ό­ντος. Να πετύ­χουμε τη μεγα­λύ­τερη μείωση ανερ­γίας στην Ευρώπη. Και δεσμεύ­ο­μαι ότι και πάλι θα στα­θούμε δίπλα σε εκεί­νους που θα επη­ρε­α­στούν από τους νέους περιο­ρι­σμούς.

Δεν θα κρυφτώ, πάντως, πίσω από ευνοϊ­κούς δείκτες και αριθ­μούς. Είναι σίγουρο ότι στις αλλε­πάλ­λη­λες μάχες με τον ιό υπήρξαν και αστο­χίες. Και ότι η ευη­με­ρία της χώρας θέλει καιρό για να φτάσει στο μέσο πορ­το­φόλι. Πολύ περισ­σό­τερο, όταν η παγκό­σμια ενερ­γειακή κρίση χτυπά, παράλ­ληλα, και τη δική μας πόρτα.

Όμως, όσο σίγου­ρος είμαι πως τα προη­γού­μενα βήματά μας δεν ήταν αυτο­νό­ητα, άλλο τόσο πιστεύω ότι τα επόμενα θα μας βγάλουν στο ξέφωτο. Γι’ αυτό και ένα μπορώ να υπο­σχεθώ: ότι η κυβέρ­νηση και εγώ προ­σω­πικά θα είμαστε εδώ, στο πλευρό του κάθε Έλληνα, της κάθε Ελλη­νί­δας. Διορ­θώ­νο­ντας τα λάθη μας. Ακού­γο­ντας τις φωνές σας. Και δίνο­ντας λύσεις, όποτε και όπου απαι­τεί­ται.

Στη διάρ­κεια του 2021 δεν ήταν λίγες και οι εθνικές προ­κλή­σεις. Και σε αυτές, όμως, απα­ντή­σαμε με τη σύνεση της απο­φα­σι­στι­κό­τη­τας. Η εθνική άμυνα ενι­σχύ­θηκε όσο ποτέ. Και πολύ­πλευ­ρες διε­θνείς συμ­φω­νίες συνερ­γα­σίας δίνουν, ήδη, στη χώρα μας κομβικό ρόλο στη Μεσό­γειο.

Και όλα αυτά, έγιναν και γίνο­νται με το βλέμμα πάντοτε στον πολίτη. Γιατί οι φόροι εξα­κο­λου­θούν να μειώ­νο­νται. Οι πιο αδύ­να­μοι ενι­σχύ­ο­νται. Μεγάλα δημόσια έργα γίνο­νται πράξη. Το Ψηφιακό Κράτος εξυ­πη­ρε­τεί την καθη­με­ρι­νό­τητα. Παιδεία και Εργασία εκσυγ­χρο­νί­ζο­νται. Ενώ και η δημόσια ασφά­λεια, στα­διακά, βελ­τιώ­νε­ται. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα αλλάζει, παρά την περι­πέ­τεια που την δοκι­μά­ζει.

Ούτε κι αυτά, ωστόσο, είναι αρκετά. Νιώθω πως, καθώς οι προσ­δο­κίες είναι μεγάλες, συχνά υπο­τι­μώ­νται οι δυσκο­λίες. Το αβέβαιο παρόν μάς κάνει, επίσης, να ξεχνάμε το σκο­τεινό παρελ­θόν. Και απ’ την άλλη πλευρά, δεν υπάρ­χουν απλές λύσεις σε σύνθετα προ­βλή­ματα. Ιδίως όταν αυτά είναι πρω­τό­γνωρα και απαι­τούν συνεχή προ­σαρ­μογή.

Γι’ αυτό, άλλωστε, παντού στον κόσμο, τα ίδια φαι­νό­μενα παρα­τη­ρού­νται και, λίγο-πολύ, τα ίδια μέτρα εφαρ­μό­ζο­νται. Μπορεί, λοιπόν, το σκάφος να προχωρά αλλά η φουρ­τούνα δεν παύει να το χτυπά. Γι’ αυτό και θα ξαναπώ πως το τιμόνι μας θα έχει μία μόνο πυξίδα: τον πολίτη. Και η δράση μας θα οδη­γεί­ται από ένα μόνο ρήμα: το ρήμα «προ­σπαθώ».

Συμπο­λί­τες μου,

Το 2021 που φεύγει υπεν­θύ­μισε σε κάθε γωνιά του κόσμου πόσο ευά­λω­τοι είμαστε σε γεγο­νότα όπως οι παν­δη­μίες και τα ξεσπά­σματα της κλι­μα­τι­κής κρίσης. Ανέ­δειξε τη σημασία του υπε­ρε­θνι­κού συντο­νι­σμού. Αλλά και τις μεγάλες παγίδες που παρα­μο­νεύ­ουν στο δρόμο μας.

Πρό­κει­ται για διδάγ­ματα που οφεί­λουμε να αξιο­ποι­ή­σουμε το 2022, επα­να­φέ­ρο­ντας ξανά στο προ­σκή­νιο την πανάρ­χαια αρετή των Ελλήνων: τη δύναμή μας να μετα­τρέ­πουμε τα προ­βλή­ματα σε ευκαι­ρίες. Τα εμπόδια σε εφόδια. Και αυτό θα είναι, ίσως, η πιο ται­ρια­στή τιμή στα 200 χρόνια ελευ­θε­ρίας που γιορ­τά­σαμε φέτος. Άλλωστε και εκείνα μία δια­δρομή δια­δο­χι­κών θριάμ­βων και προ­κλή­σεων υπήρξαν.

Σε αυτόν το δρόμο διεκ­δί­κη­σης της προόδου θα συνε­χί­σουμε.

Προ­στα­τεύ­ο­ντας τη δημόσια υγεία με ευέ­λι­κτες πολι­τι­κές απέ­να­ντι στην «Ο». Που πρέπει να μας ανη­συ­χεί, χωρίς όμως να μας πανι­κο­βάλ­λει.

Εμβο­λια­ζό­με­νοι, ιδίως με την ενι­σχυ­τική δόση. Κάνο­ντας πολλά, συχνά test. Και τηρώ­ντας τις βασικές προ­φυ­λά­ξεις, με πρώτη τη σωστή χρήση της σωστής μάσκας.

Παράλ­ληλα, όμως, θα επι­μεί­νουμε και στην τροχιά των μεγάλων αλλαγών, που αυξά­νουν τον δημόσιο πλούτο. Και μαζί του, το εισό­δημα των εργα­ζό­με­νων. Στην πολι­τική δηλαδή, της «Ανά­πτυ­ξης για Όλους». Που σημαί­νει μία καλύ­τερη ζωή. Με πολλές επεν­δύ­σεις και ακόμη περισ­σό­τε­ρες δου­λειές.

Οι επό­με­νες βδο­μά­δες θα φέρουν κυμα­τι­σμούς. Έχουμε, ωστόσο, τις δυνά­μεις να αφή­σουμε πίσω την τρι­κυ­μία, οδη­γώ­ντας την πατρίδα μας σε ήρεμα νερά. Ώστε τον χειμώνα της αβε­βαιό­τη­τας να δια­δε­χθεί η άνοιξη της ελπίδας. Αρκεί να μεί­νουμε ενω­μέ­νοι, ώριμοι και προ­σε­κτι­κοί.

Κλεί­νο­ντας τα αυτιά στην κατα­στρο­φο­λο­γία και στην ηττο­πά­θεια για να ακου­στεί μόνο η φωνή της επι­στή­μης και της αλή­θειας. Και, ασφαλώς, ακο­λου­θώ­ντας τις συστά­σεις της Πολι­τείας και των ειδικών. Μία τέτοια στάση θα είναι το καλύ­τερο δώρο προς τον εαυτό μας και τους γύρω μας. Αλλά και ο καλύ­τε­ρος πρό­λο­γος για το και­νούρ­γιο, πιο ελπι­δο­φόρο κεφά­λαιο του 2022.

Με αυτές τις σκέψεις εύχομαι Καλή Χρονιά σε κάθε Ελλη­νίδα και Έλληνα, παντού στη χώρα και στον κόσμο. Με υγεία και δύναμη, με αυτο­πε­ποί­θηση και αισιο­δο­ξία».