Μπάμπης Ψαράς: «Ηπιας μορφής τα κρούσματα που εντοπίζονται στα σχολεία»

Κύριε Ψαρά, θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε ζητώ­ντας από εσάς να μας δώσετε μια εικόνα για την κατά­σταση που επι­κρα­τεί στα σχολεία της πρω­το­βάθ­μιας εκπαί­δευ­σης στα Δωδε­κά­νησα, από το ξεκί­νημα της σχο­λι­κής χρονιάς μέχρι και σήμερα. Εξε­λίσ­σε­ται ομαλά και μάλιστα εν μέσω παν­δη­μίας;

Για να μιλή­σουμε σχετικά με το σύνολο της λει­τουρ­γίας των σχο­λείων από το άνοιγμα μέχρι σήμερα, που κοντεύ­ουμε στους τρεις μήνες, μπο­ρούμε να πούμε ότι έχουμε ένα επαρκές δείγμα για το τρέχον σχολικό έτος, προ­κει­μέ­νου να βγά­λουμε κάποια συμπε­ρά­σματα. Ξεκι­νή­σαμε τη λει­τουρ­γία του σχο­λι­κού έτους με έναν προ­γραμ­μα­τι­σμό μέσα στο καλο­καίρι και με ένα μπαράζ διο­ρι­σμών, μονίμων εκπαι­δευ­τι­κών τον περα­σμένο Αύγου­στο, που ακο­λου­θή­θηκε με έναν επίσης ικα­νο­ποι­η­τικό αριθμό διο­ρι­σμών ανα­πλη­ρω­τών εκπαι­δευ­τι­κών όλων των ειδι­κο­τή­των. Απο­τέ­λε­σμα όλων αυτών ήταν όλες οι σχο­λι­κές μας μονάδες, να έχουν επάρ­κεια στε­λε­χια­κού δυνα­μι­κού σε πάρα πολύ υψηλό επίπεδο.

Το δεύτερο σημα­ντικό ζήτημα που είχαμε να αντι­με­τω­πί­σουμε, ήταν το κτη­ριο­λο­γικό. Δεν μπορώ να πω ότι βρι­σκό­μα­στε στο καλύ­τερο δυνατό σημείο που θα θέλαμε, όμως συγκρι­τικά με άλλες περιο­χές είμαστε σε καλό επίπεδο. Όσα προ­βλή­ματα υπήρχαν –κυρίως στη δίχρονη υπο­χρε­ω­τική προ­σχο­λική εκπαίδευση- αντι­με­τω­πί­στη­καν με έναν προ­σω­ρινό χαρα­κτήρα των ΠΡΟΚΑΤ, που συμπλή­ρω­σαν τις μόνιμες αίθου­σες σε νηπια­γω­γεία και δημο­τικά με απο­τέ­λε­σμα, όλες οι ανάγκες και οι ειδι­κό­τη­τες να λει­τουρ­γούν επαρκώς (για όλες τις ηλικίες, προ-νήπια, νήπια και δημο­τικά).

Η μεγάλη μας ανη­συ­χία ήταν πώς θα λει­τουρ­γή­σουμε με τον κορω­νοϊό. Εδώ κι έναν μήνα περίπου όπου βλέ­πουμε αυξη­τι­κές τάσεις, έχουμε κατα­λή­ξει σε δύο συμπε­ρά­σματα: το ένα είναι ότι συγκρι­τικά με πέρσι, τα κρού­σματα στις σχο­λι­κές μονάδες είναι περισ­σό­τερα (διότι η παραλ­λαγή Δέλτα έχει μεγα­λύ­τερη κινη­τι­κό­τητα μέσα στο μαθη­τικό πλη­θυ­σμό) και το δεύτερο είναι ότι η ένταση, δεν είναι μεγάλη. Δια­πι­στώνω πως τους τελευ­ταί­ους μήνες, σε στα­τι­στικό επίπεδο, υπάρχει μεγα­λύ­τερη κινη­τι­κό­τητα του ιού αλλά οι επι­πτώ­σεις δεν είναι μεγάλες. Κι αυτό, γιατί υπάρχει μεγα­λύ­τερη εμπει­ρία. Ο Δήμος Ρόδου (και οι δήμοι στα νησιά) φρό­ντισε να δια­θέ­σει περισ­σό­τερα κον­δύ­λια για τους καθα­ρι­σμούς και τις προ­σλή­ψεις καθα­ρι­στριών. Οι εκπαι­δευ­τι­κοί είναι πιο έμπει­ροι στη δια­χεί­ριση τόσο της εφαρ­μο­γής των μέτρων στην καθη­με­ρι­νό­τητα, όσο και των κρου­σμά­των. Αυτό έχει ως απο­τέ­λε­σμα, η λει­τουρ­γία των σχο­λείων να μένει ανέπαφη από την ανά­πτυξη των κρου­σμά­των (αν και υπάρχει μια ορι­ζό­ντια δια­σπορά σε όλες τις σχο­λι­κές μονάδες). Να σας δώσω ένα παρά­δειγμα: σε καθη­με­ρινή βάση, τα κρού­σματα σε όλο το νομό, δεν είναι πάνω από δέκα. Βέβαια, αν το κάνουμε σε αναγωγή επί των ενεργών κρου­σμά­των, ο αριθμός αλλάζει. Σε κάθε περί­πτωση, τα σχολεία λει­τουρ­γούν κανο­νικά.

Επίσης, οφείλω να αναφέρω ότι φέτος έχουμε κλείσει μόνο ένα τμήμα. Μπορεί να άλλαξε το πρω­τό­κολλο αλλά παρα­μέ­νει ένα γεγονός και δείχνει ότι η δια­χεί­ριση της παν­δη­μίας μέσα στη σχολική μονάδα με τη συνερ­γα­σία όλων των δυνά­μεων που έχουμε (στε­λε­χών διοί­κη­σης, εκπαι­δευ­τι­κών, Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης) είναι σε ένα πολύ ικα­νο­ποι­η­τικό επίπεδο και δια­χει­ρί­σιμο.

Πώς εισέρ­χο­νται στα σχολεία οι εκπαι­δευ­τι­κοί; Είναι εμβο­λια­σμέ­νοι στα Δωδε­κά­νησα;

Κατ’ αρχήν εισέρ­χο­νται είτε με πιστο­ποι­η­τικό εμβο­λια­σμού, είτε με πιστο­ποι­η­τικό νόσησης, είτε με αρνη­τικό Rapid Test. Ειδάλ­λως δεν περνάει κανείς –αυτό ισχύει και για το προ­σω­πικό, για τις καθα­ρί­στριες, τους ανθρώ­πους που έχουν κυλι­κεία κ.λπ. Σχετικά με τον εμβο­λια­σμό, πάνω από το 82% των εκπαι­δευ­τι­κών στην πρω­το­βάθ­μια εκπαί­δευση στα Δωδε­κά­νησα, είναι εμβο­λια­σμέ­νοι.

Με τους μαθητές που δεν φοιτούν στο σχολείο επειδή οι γονείς δεν στέλ­νουν τα παιδιά τους λόγω προ­σω­πι­κών απόψεων για το θέμα της παν­δη­μίας, τι γίνεται;

Πράγ­ματι, υπάρχει ένα πολύ μικρό ποσοστό μαθητών που δεν φοιτούν στο σχολείο, ήδη, από πέρσι. Και φέτος έχουμε τα ίδια φαι­νό­μενα, υπαι­τιό­τητα των γονέων οι οποίοι αρνού­νται να πει­θαρ­χή­σουν στη δια­δι­κα­σία που ορίζει το πρω­τό­κολλο, τόσο σε σχέση με τον συστη­μα­τικό αυτο­δια­γνω­στικό έλεγχο (με self tests) που επι­βάλ­λε­ται να γίνεται κάθε εβδο­μάδα, όσο και με τη χρήση της μάσκας. Η άρνηση στη χρήση μάσκας είναι περσινό πρό­βλημα, δεν εμφα­νί­στηκε φέτος. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι μετά την ανά­δειξη του φαι­νο­μέ­νου και σε όλη τη χώρα αλλά και στην περιοχή μας, παρά το γεγονός πως ο αριθμός είναι πολύ μικρός, για εμάς είναι ζήτημα. Και ένα παιδί να λείπει από το σχολείο, μας ανη­συ­χεί. Έγινε κατα­νοητό πως το θεσμικό πλαίσιο είχε κάποιες αβλε­ψίες και δεν υπήρχε ρητή πρό­βλεψη στους μηχα­νι­σμούς επι­βο­λής του νόμου ώστε να λύσουν το πρό­βλημα. Εμείς ως διεύ­θυνση Πρω­το­βάθ­μιας Εκπαί­δευ­σης Δωδε­κα­νή­σου, κάναμε όλες τις απα­ραί­τη­τες ενέρ­γειες και με τους διευ­θυ­ντές είχαμε επι­κοι­νω­νία και με τους συγκε­κρι­μέ­νους γονείς και τους θέσαμε ενώπιον των ευθυνών τους –διότι είναι μεν δικαί­ωμα η εκπαί­δευση, αλλά είναι και υπο­χρέ­ωση.

Οι 3-4 από τους πέντε, πηγαί­νουν κάθε μεση­μέρι και παίρ­νουν τα μαθή­ματα σε φωτο­τυ­πίες (!) Δεν αρνού­νται τα μαθή­ματα αλλά δεν θέλουν τα παιδιά να παρου­σιά­ζο­νται. Ωστόσο, δεν είναι το ίδιο. Η ανα­πτυ­ξιακή παρου­σία των παιδιών συντε­λεί­ται απο­τε­λε­σμα­τικά και απο­δο­τικά όταν το παιδί είναι στο κοι­νω­νικό πλαίσιο, στο σχολείο του. Ήδη έχουν ανα­κοι­νω­θεί νέα μέτρα, αλλά αυτό αφορά στις αρχές που επι­βάλ­λουν το νόμο.

Εσείς ως εκπαι­δευ­τι­κοί έχετε προ­σπα­θή­σει να μιλή­σετε με τους γονείς;

Έχουμε μιλήσει κατ’ επα­νά­ληψη, έχουμε δεχθεί από…. φιλικές έως και εχθρι­κές συμπε­ρι­φο­ρές και προ­σπα­θούμε να τους εξη­γή­σουμε την υπο­χρέ­ωση όλων όσοι εισέρ­χο­νται στις σχο­λι­κές μονάδες, να τηρούν ένα συγκε­κρι­μένο πρω­τό­κολλο εισόδου. Εμείς κρατάμε ανοι­χτές τις πόρτες της επι­κοι­νω­νίας αλλά εκ των πραγ­μά­των, τα παιδιά από τις απου­σίες θα μείνουν στάσιμα. Θα κληθούν να επα­να­λά­βουν τη σχολική χρονιά. Είναι κρίμα να χάσει ένα παιδί ένα χρόνο φοί­τη­σης.

Γι αυτό απευ­θύνω έκκληση τους γονείς που το κάνουν αυτό να το ξανα­σκε­φτούν. Έχουν κάθε δικαί­ωμα να δια­τη­ρούν τις δικές τους απόψεις σχετικά με το πώς θα δια­χει­ρι­στούν τα προ­σω­πικά τους δεδο­μένα, σχετικά με το αν πιστεύ­ουν ότι τα παιδιά κιν­δυ­νεύ­ουν από μάσκες και self tests αλλά…. ας τα κρα­τή­σουν για τον εαυτό τους.

Όπως η συντρι­πτική πλειο­νό­τητα των παιδιών βρί­σκο­νται στο σχολείο, να στεί­λουν και τα δικά τους παιδιά.

Τέτοιες περι­πτώ­σεις, έχουν σημειω­θεί και σε άλλα νησιά;

Ναι, εκτός από Ρόδο, στην Κω και στην Κάλυμνο. Θα ανα­λά­βει η εισαγ­γε­λία να λύσει το ζήτημα. Εάν δεν δοθεί λύση, τα παιδιά θα πρέπει να συνε­χί­σουν το σχολείο τους, από την τάξη που έφυγαν.

Σας έχουν ανα­φερ­θεί επι­θε­τι­κές συμπε­ρι­φο­ρές από γονείς προς τους εκπαι­δευ­τι­κούς; Κάποιοι εμφα­νί­ζο­νταν με εξώδικα καθη­με­ρινά στα σχολεία.

Δεν μου έχουν ανα­φερ­θεί τέτοιες επι­θε­τι­κές συμπε­ρι­φο­ρές σε σημείο που να δημιουρ­γη­θεί ένταση ή να κληθεί η αστυ­νο­μία κ.λπ. Κάποια φρα­στικά επει­σό­δια σημειώ­νο­νταν. Τέτοια εξώδικα, έφερναν και σ’ εμένα. Ωστόσο, αυτά δεν είναι ικανά να ανα­τρέ­ψουν τη θεμε­λιώδη υπο­χρέ­ωση της Πολι­τείας να φτιά­χνει σχολεία, να στέλνει εκπαι­δευ­τι­κούς, να προ­στα­τεύει τη δημόσια υγεία αλλά, ταυ­τό­χρονα, δεν ανα­στέλ­λει και την απαί­τηση της Πολι­τείας από τους γονείς, να στέλ­νουν τα παιδιά στο σχολείο. Τα παιδιά πρέπει να είναι στο σχολείο και όχι στο σπίτι.

Τα κρού­σματα που ανα­φέ­ρατε είναι σε ήπια μορφή;

Ναι, δεν έχουμε καμία νοση­λεία μέχρι σήμερα. Τα παιδιά είναι δυνατοί οργα­νι­σμοί απέ­να­ντι στον κορω­νοϊό αλλά είναι και ισχυροί δια­κι­νη­τές του ιού. Γι αυτό και πρέπει να προ­στα­τέ­ψουμε τους μεγά­λους και κυρίως τους παπ­πού­δες και τις για­γιά­δες.

Σε αυτές τις ηλικίες, δέχο­νται την μάσκα;

Και όμως, ναι! Τα παιδιά έχουν μια πολύ μεγάλη ικα­νό­τητα να μαθαί­νουν, να προ­σαρ­μό­ζο­νται και να μας… βάζουν τα γυαλιά! Οι δικοί μας φόβοι ήταν μεγα­λύ­τε­ροι. Τα παιδιά, πει­θαρ­χούν μια χαρά!