Το 4ο ΓΕ.Λ. Ρόδου αναλαμβάνει δράση

Το σχολείο μας – δεί­χνο­ντας για ακόμα μία φορά την κοι­νω­νική ευαι­σθη­σία του – απο­φά­σισε να συμ­με­τά­σχει στο πολυ­ε­πί­πεδο πρό­γραμμα ενη­μέ­ρω­σης, εκπαί­δευ­σης και ενερ­γο­ποί­η­σης της σχο­λι­κής κοι­νό­τη­τας και των τοπικών κοι­νω­νιών για τους Παγκό­σμιους Στόχους Βιώ­σι­μης Ανά-πτυξης «in action for a better world» και συγκε­κρι­μένα στη δράση «In action SDGs week 2021». Οι 17 Παγκό­σμιοι Στόχοι Βιώ­σι­μης Ανά­πτυ­ξης εκπρο­σω­πούν το όραμα του ΟΗΕ και εκφρά­ζουν τις σύγ­χρο­νες παγκό­σμιες προ­κλή­σεις για τη δημιουρ­γία ενός καλύ­τε­ρου κόσμου χωρίς φτώχεια, πείνα και ανι­σό­τη­τες -έναν κόσμο με αξιο­πρεπή εργασία και καλή εκπαί­δευση, χωρίς την απειλή της κλι­μα­τι­κής αλλαγής, που μέσα από τις αρχές της βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης, θα μεριμνά για τις α-νάγκες όχι μόνο της σημε­ρι­νής γενιάς αλλά και των μελ­λο­ντι­κών γενεών. Στο πλαίσιο αυτής της συμ­με­το­χής, απο­φα­σί­στηκε κατά τη δεύτερη εβδο­μάδα του Οκτω­βρίου – και συγκε­κρι­μένα το διά­στημα 4 – 8 Οκτω­βρίου – να λάβουν χώρα στο σχολείο μας μία σειρά από ποι­κί­λες δράσεις, επι­διώ­κο­ντας την ευαι­σθη­το­ποί­ηση των μαθητών μας σχετικά με τέσ­σε­ρις από τους δεκα­ε­πτά συνο­λικά παγκό­σμιους στόχους. Λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τους προ­βλη­μα­τι­σμούς που έχουν ανακύ-ψει κατά την περίοδο που δια­νύ­ουμε, απο­φα­σί­σαμε να ασχο­λη­θούμε με την κλι­μα­τική αλλαγή και τη φύση, την ισότητα των φύλων και την κοι­νω­νική δικαιο­σύνη.

Στόχος της συγκε­κρι­μέ­νης προ­σπά­θειας ήταν η βιω­μα­τική εμπλοκή των μαθητών στη δια-δικασία, ώστε να τους δοθεί η δυνα­τό­τητα να συνει­δη­το­ποι­ή­σουν τόσο το μέγεθος του προβλή-ματος όσο και τη δύναμη που έχουν στα χέρια τους να αντι­με­τω­πί­σουν και – γιατί όχι; – να εξα-λείψουν αυτά τα προ­βλή­ματα, όσο ουτο­πικό κι αν ακού­γε­ται. Στο πλαίσιο αυτό, δημιούρ­γη­σαν με τη χρήση επο­πτι­κών μέσων βίντεο που θα συνο­δεύ­ε­ται από το τρα­γούδι «Αν θα μπο­ρούσα τον κόσμο να άλλαζα…» και ηχητικό αρχείο με μήνυμα για την κλι­μα­τική αλλαγή που θα προ­ω­θη­θεί στο ραδιό­φωνο, συνέ­γρα­ψαν σχετικό άρθρο που θα δημο­σιευ­τεί στον ημε­ρή­σιο τύπο, υπέγρα-ψαν το δικό τους συμ­βό­λαιο με δεσμεύ­σεις σχετικά με την περι­βαλ­λο­ντική στάση τους και ανέ-λαβαν να ενι­σχύ­σουν την ανα­κύ­κλωση δημιουρ­γώ­ντας και δια­κο­σμώ­ντας τους δικούς τους κά-δους ανα­κύ­κλω­σης. Ολο­κλη­ρώ­νο­ντας την αλλη­λε­πί­δρασή τους με το φυσικό περι­βάλ­λον, προ-χώρησαν μάλιστα και στη δεντρο­φύ­τευση μίας ελιάς στον προ­αύ­λιο χώρο του σχο­λείου μας – μία πράξη συμ­βο­λική, που εκφρά­ζει όμως τη δέσμευση των παιδιών μας για το κτίσιμο μίας πιο υ-γιούς σχέσης με τη φύση.

Εξίσου ενερ­γη­τική ήταν, όμως, η δράση των παιδιών του σχο­λείου μας και στο ζήτημα των στε­ρε­ο­τύ­πων και των κοι­νω­νι­κών ανι­σο­τή­των. Με βιω­μα­τικά παι­χνί­δια και παι­χνί­δια ρόλων που οργα­νώ­θη­καν στα τμήματα του σχο­λείου μας οι μαθητές μας επι­χεί­ρη­σαν να ανι­χνεύ­σουν τα σχετικά στε­ρε­ό­τυπα, συνει­δη­το­ποιώ­ντας συνάμα την έκτασή τους. Στο ίδιο πλαίσιο, εξαι­ρε­τικά σημα­ντική ήταν η συνερ­γα­σία – παρέμ­βαση από το «Κέντρο Πρό­λη­ψης και Προ­α­γω­γής της Ψυχι-κής Υγείας Δίοδος» σχετικά με την ισότητα των φύλων και τις κοι­νω­νι­κές ανι­σό­τη­τες αλλά και η συν­δρομή της κ. Δέσποι­νας Χατζη­διά­κου, μέλους του Ειδικού Εκπαι­δευ­τι­κού Προ­σω­πι­κού του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου.

Το σχολείο μας προ­σκά­λεσε και τον «Συλλόγο ΑΜΕΑ Ρόδου» που με μεγάλη χαρά δέχτηκε την πρό­σκλησή μας. Ο πρό­ε­δρος κ. Φωνια­δά­κης Π., ο αντι­πρό­ε­δρος κ. Γαλιά­τσος Θ., ο γενικός γραμ­μα­τέας κ. Χατζη­κα­ντής Εμ. και τα μέλη κ. Χατζη­δη­μη­τρίου Μ. και κ. Καλη­μέ­ρης Χρ. συνομί-λησαν με τους μαθητές και τους ενη­μέ­ρω­σαν για την καθη­με­ρι­νό­τητά τους και τα γενι­κό­τερα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζουν, καλώ­ντας τα παιδιά να μπουν για λίγο στη δική τους θέση. Γι’αυτό τον σκοπό, χρη­σι­μο­ποί­η­σαν ανα­πη­ρικά αμα­ξί­δια για τη μετα­κί­νησή τους, έδεσαν τα μά-τια τους και κρά­τη­σαν μπα­στού­νια περ­πα­τώ­ντας και έπαιξαν μπάσκετ μαζί τους, προ­κει­μέ­νου να συνει­δη­το­ποι­ή­σουν το μέγεθος των δυσκο­λιών που οι συνάν­θρω­ποί μας αντι­με­τω­πί­ζουν καθη-μερινά.

Η εβδο­μάδα αυτή έδειξε πως η νέα γένια έχει ευαι­σθη­σίες και είναι έτοιμη να ανα­λά­βει τις ευθύνες που της ανα­λο­γούν. Η στάση των μαθητών μας δεν μπορεί, λοιπόν, παρά να μας γε-μίζει με αισιο­δο­ξία για ένα μέλλον πιο φωτεινό, με σεβασμό στον πλανήτη, τη φύση, τον άνθρω-πο· ένα μέλλον με σεβασμό και αγάπη για όλα όσα μας περι­βάλ­λουν.

Πα-ρα-κάτω, παρα­θέ­τουμε ένα άρθρο του μαθητή μας, Κων­στα­ντούρα Δημήτρη σχετικά με την περι-βαλλοντική υπο­βάθ­μιση και τους τρόπους με τους οποίους οι νέοι μας θα μπο­ρού­σαν να συν-δράμουν, ώστε να αντι­με­τω­πι­στεί το κρίσιμο αυτό θέμα.

Κινη­το­ποί­ηση των νέων κατά της κλι­μα­τι­κής αλλαγής

Τα τελευ­ταία χρόνια όλο και περισ­σό­τε­ρος κόσμος, και ειδικά οι νέοι, δρα­στη­ριο­ποιού­νται προ-σπαθώντας να αντι­με­τω­πί­σουν την κλι­μα­τική αλλαγή. Πριν πολλές δεκα­ε­τίες, η ιδέα για το λιώ-σιμο των πάγων, την τρύπας του όζοντος και τις κλι­μα­τι­κές αλλαγές φάνταζε ότι ήταν πολύ μα-κριά, αλλά τον τελευ­ταίο καιρό βλέ­πουμε την πραγ­μα­τική επί­δραση των παρα­πάνω στη γη και στον τρόπο ζωής μας. Όλα αυτά δεί­χνουν ότι η ανάγκη για ανάληψη δράσης είναι επι­τα­κτική.

Το καλύ­τερο παρά­δειγμα δρα­στη­ριο­ποί­η­σης νέων είναι η Γκρέτα Τούν­μπεργκ. Η Γκρέτα υπήρξε μία νεαρή μαθή­τρια από τη Σουηδία που αφιέ­ρωνε κάθε Παρα­σκευή της δια­δη­λώ­νο­ντας έξω από το σου­η­δικό κοι­νο­βού­λιο. Ο κύριος στόχος της ήταν να ευαι­σθη­το­ποι­ή­σει εκεί­νους που έχουν εξουσία, ώστε να ανα­λά­βουν άμεσα δράση, με στόχο τον περιο­ρι­σμό της ρύπαν­σης του περι­βάλ­λο­ντος. Οι πράξεις της, βέβαια, επη­ρέ­α­σαν αρκετό κόσμο. Πολλοί νέοι ανα­κυ­κλώ­νουν, συμ­βάλ­λουν στην κατα­πο­λέ­μηση της υπο­βάθ­μι­σης του περι­βάλ­λο­ντος και έχουν απο­κτή­σει οι-κολογική συνεί­δηση. Αλλά είναι το μόνο που μπορούν να κάνουν;

Οι νέοι της ηλικίας μας μπο­ρούμε να κάνουμε πολλά ακόμα. Η μείωση της χρήσης πλα-στικού είναι μία αναγκαία-σημαντική αρχή, καθώς υπο­λο­γί­ζε­ται πως το 2050 θα υπάρχει μεγα-λύτερη μάζα πλα­στι­κών από ό,τι ψάρια στους ωκε­α­νούς. Επίσης, η προ­σπά­θεια ευαισθητοποίη-σης του κράτους μέσω δια­δη­λώ­σεων θα ήταν μία τερά­στια βοήθεια. Από την Γκρέτα Τούν­μπεργκ μπο­ρούμε να μάθουμε πολλά, αλλά ένα σημα­ντικό μάθημα είναι το πώς κατά­φερε να ασκήσει τόση πίεση στο κράτος. Η απά­ντηση βρί­σκε­ται στο ότι έκανε αποχή από το σχολείο. Οπότε μία δια­δή­λωση μαθητών κατά τις ώρες του σχο­λείου θα ήταν πιο απο­τε­λε­σμα­τική.

Μπορεί κάποιος να πει ότι για όλο αυτό θα χρεια­ζό­ταν ομαδική προ­σπά­θεια, αλλά υπάρ-χουν πολλά που μπορεί να κάνει ένας νέος μόνος του. Μπορεί να μειώσει την χρήση αντικειμέ-νων μιας χρήσης και μη βιο­δια­σπώ­με­νων υλικών και να πείσει τους γύρω του να κάνουν το ίδιο.

Να περιο­ρί­σει την χρήση χημικά επε­ξερ­γα­σμέ­νων αγαθών που, όταν δεν χρη­σι­μο­ποιού­νται πια, γίνο­νται χημικά από­βλητα. Αν περιο­ρι­στούν οι αγορές αγαθών που παρά­γο­νται από μεγάλα ερ-γοστάσια που αφήνουν ένα τερά­στιο βιο­λο­γικό απο­τύ­πωμα, αυτό θα ήταν ένα τερά­στιο πλεονέ-κτημα για το περι­βάλ­λον. Ας μην ξεχνάμε, όμως, πως και για τον νέο μία μέρα θα έρθει η στιγμή που θα απο­κτή­σει δικό του μέσο μετα­κί­νη­σης. Αντί, λοιπόν, να πάρει ένα που λει­τουρ­γεί με ορυ-κτά καύσιμα, θα μπο­ρούσε να επι­λέ­ξει ένα ηλε­κτρικό, μειώ­νο­ντας το βιο­λο­γικό του απο­τύ­πωμα. Θίγο­ντας αυτό το θέμα, αν σκε­φτούμε παράλ­ληλα ότι, αντί να χρη­σι­μο­ποιεί ο καθένας το δικό του μέσο μετα­κί­νη­σης, θα μπο­ρούσε όσο το δυνατόν περισ­σό­τερο να χρη­σι­μο­ποιεί ένα μέσο μα-ζικής μετα­φο­ράς ή ένα ποδή­λατο, μειώ­νο­ντας τα καυ­σα­έ­ρια.

Γίνεται σαφές, λοιπόν, πως υπάρ­χουν πολλά που μπο­ρούμε να κάνουμε, αρκεί να υπάρχει θέληση. Το μέλλον του πλανήτη και του περι­βάλ­λο­ντος είναι στο χέρι μας. Οι νέοι είμαστε το μέλλον. Γιατί να μην είμαστε εμείς αυτοί που θα δια­κό­ψουν την πορεία του πλανήτη προς τον όλεθρο;

Δημή­τρης Κων­στα­ντού­ρας