«Επικρατεί μεγάλη δυσαρέσκεια και απογοήτευση στις τάξεις των συνταξιούχων, των μισθωτών και των ανέργων»

Κύριε Μητρό­πουλε, να ξεκι­νή­σουμε με τις εξαγ­γε­λίες του Κυριά­κου Μητσο­τάκη στην ΔΕΘ. Τελικά, οι μισθω­τοί και οι συντα­ξιού­χοι μπορούν να είναι ικα­νο­ποι­η­μέ­νοι από όσα δήλωσε και τι πρέπει να περι­μέ­νουν;

Δυστυ­χώς ο κύριος πρω­θυ­πουρ­γός στη Θεσ­σα­λο­νίκη δεν εξήγ­γειλε κάτι συγκε­κρι­μένο ούτε για τους συντα­ξιού­χους ούτε και για τους μισθω­τούς. Όλοι ανα­μέ­ναμε πως θα είχε συμπε­ρι­λά­βει στις… γεν­ναιό­δω­ρες εξαγ­γε­λίες του τους συντα­ξιού­χους, τους δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους και τους μισθω­τούς του ιδιω­τι­κού τομέα, αφού -και με δικές του μνη­μο­νια­κές αποφάσεις- απώ­λε­σαν τα τελευ­ταία χρόνια το μισό εισό­δημά τους! Για τον λόγο αυτό, επι­κρα­τεί μεγάλη δυσα­ρέ­σκεια και απο­γο­ή­τευση στις τάξεις των συντα­ξιού­χων, των μισθω­τών και των ανέργων.

Άλλωστε τα λιγοστά ανα­δρο­μικά που εισέ­πρα­ξαν ορι­σμέ­νες χιλιά­δες συντα­ξιού­χων τον Οκτώ­βριο του 2020 είναι απο­τέ­λε­σμα πολύ­χρο­νου δικα­στι­κού αγώνα που κινή­σαμε και πετύ­χαμε μια ομάδα μαχη­τι­κών νομικών. Το ίδιο και τα ανα­δρο­μικά που θα κατα­βλη­θούν στα τέλη Οκτω­βρίου 2021 σε όσους έχουν πάνω από 30 χρόνια ασφά­λι­σης. Η απόφαση για την κατα­βολή τους απο­τε­λεί συμ­μόρ­φωση –με καθυ­στέ­ρηση δύο ετών- της κυβέρ­νη­σης προς δικα­στική απόφαση και όχι κυβερ­νη­τική πρω­το­βου­λία ή πολι­τική λύση! Είναι θλιβερό που κανένα πολι­τικό κόμμα από τα επτά εντός Βουλής δεν έχει πάρει θέση για τα ανα­δρο­μικά των συντα­ξιού­χων και τη μη φορο­λό­γησή τους.

Επίσης, μεγάλη απο­γο­ή­τευση κυριαρ­χεί και στις εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες των ανέργων αφού ούτε γι’αυτούς, ούτε για τους μακρο­χρό­νια ανέρ­γους, εξαγ­γέλ­θηκε κάτι από τον κύριο πρω­θυ­πουργό. Είναι απορίας άξιον πώς ο κύριος πρω­θυ­πουρ­γός βλέπει μια… επερ­χό­μενη ανά­πτυξη χωρίς να μεριμνά για το εργα­τικό δυνα­μικό της χώρας!

Στα βιβλία μου χρη­σι­μο­ποιώ τον όρο «φτω­χο­γόνα» ή «ανερ­γιο­γόνα» ανά­πτυξη. Ανά­πτυξη δηλαδή που θα είναι μεγάλη σε αριθ­μούς, αλλά θα κατα­νέ­με­ται άνισα («άνιση ανά­πτυξη»), παρά­γο­ντας δηλαδή ταυ­τό­χρονα φτωχούς και ανέρ­γους. Εύχομαι να μην επα­λη­θευτώ!

Πολύς λόγος γίνεται για το πότε θα κατα­βλη­θούν τα ανα­δρο­μικά των συντα­ξιού­χων με πάνω από 30 χρόνια ασφά­λι­σης. Δώστε μας περισ­σό­τε­ρες πλη­ρο­φο­ρίες.

Μετά από αλυ­σι­δω­τές ανα­βο­λές, η τελευ­ταία ανα­κοί­νωση του Υπουρ­γείου Εργασίας-ΕΦΚΑ ανα­φέ­ρει ότι οι αυξή­σεις των κύριων συντά­ξεων και τα ανα­δρο­μικά σε όσους έχουν πάνω από 30 χρόνια ασφά­λι­σης, θα κατα­βλη­θούν στα τέλη Οκτω­βρίου 2021 μαζί με τις συντά­ξεις του Νοεμ­βρίου 2021, αφού -ως γνωστόν- οι συντά­ξεις στην πατρίδα μας προ­κα­τα­βάλ­λο­νται.

Εδώ πρέπει να επι­ση­μά­νουμε τη μεγάλη αδικία αυτής της ρύθ­μι­σης σε βάρος των γυναι­κών συντα­ξιού­χων αφού αυτές στην πλειο­ψη­φία τους, λόγω οικο­γε­νεια­κών υπο­χρε­ώ­σεων, έβγαι­ναν νωρί­τερα στη σύνταξη με τα ευνοϊ­κό­τερα όρια συντα­ξιο­δό­τη­σης. Γι’αυτό εμείς ως ΕΝΥΠΕΚΚ σκο­πεύ­ουμε να προ­σφύ­γουμε για να διεκ­δι­κή­σουμε αυξή­σεις των συντά­ξεων και ανα­δρο­μι­κών και για όσους έχουν ασφα­λι­στικό βίο (κυρίως γυναί­κες) κάτω των 30 ετών.

Όμως, όπως ανα­γκά­στηκε να παρα­δε­χτεί και το ίδιο το Υπουρ­γείο Εργα­σίας, από τα δύο και πλέον εκα­τομ­μύ­ρια συντα­ξιού­χων, των οποίων θα επα­νυ­πο­λο­γι­στούν οι κύριες συντά­ξεις (οι αγρο­τι­κές συντά­ξεις εξαι­ρού­νται του επα­νυ­πο­λο­γι­σμού), ΜΟΝΟ το 8% (περίπου 150.000) θα εισπρά­ξει αύξηση στην κύρια σύνταξη και ανα­δρο­μικά ύψους 23 φορές της αύξησης αυτής.

Ειδι­κό­τερα, σύμφωνα με το Υπουρ­γείο Εργα­σίας και τον ΕΦΚΑ:

-1.100.000 συντα­ξιού­χοι με ασφα­λι­στικό βίο κάτω των 30 ετών, απο­κλεί­ο­νται από κάθε αύξηση εκ του νόμου.

-550.000 συντα­ξιού­χοι έχουν προ­σω­πική διαφορά μεγα­λύ­τερη της αύξησης που δικαιού­νται με τα νέα ποσοστά ανα­πλή­ρω­σης. Αυτοί θα έχουν εικο­νική ή «λογι­στική» αύξηση, δηλαδή θα δουν την αύξηση αλλά αυτή δεν θα είναι εισπρα­κτέα! Έτσι θα υπάρξει τερά­στια απο­γο­ή­τευση για την πολυ­πληθή αυτή κατη­γο­ρία παλαιών συντα­ξιού­χων αφού με την αύξηση που δικαιού­νται, απλώς θα μηδε­νι­στεί ή θα εξα­λει­φθεί η προ­σω­πική τους διαφορά.

-150.000 παλαιοί συντα­ξιού­χοι θα λάβουν αύξηση στην κύρια σύνταξή τους και ανα­δρο­μικά, αλλά όχι εφάπαξ. Θα λάβουν ΜΟΝΟ τα 2/5 της αύξησης επί της κύριας σύντα­ξης και ΜΟΝΟ το 1/5 των ανα­δρο­μι­κών, σύμφωνα με όσα ορίζουν οι νόμοι Κατρούγκαλου-Βρούτση που κρά­τη­σαν σε ισχύ αυτές τις συντα­ξιο­κτό­νες δια­τά­ξεις.

-30.000 νέοι συντα­ξιού­χοι με πάνω από 30 χρόνια ασφα­λι­στι­κού βίου, θα λάβουν εφάπαξ και την αύξηση της κύριας σύντα­ξης και τα ανα­δρο­μικά 23 μηνών.

-Τέλος, 2.500.000 κλη­ρο­νό­μοι, καθώς και ορι­σμέ­νες χιλιά­δες «σύν­θε­τες» συντα­ξιο­δο­τι­κές περι­πτώ­σεις, σύμφωνα με την ανα­κοί­νωση του Υπουρ­γείου Εργα­σίας, θα λάβουν αύξηση και ανα­δρο­μικά μέχρι το τέλος του έτους.

Παρα­κο­λου­θώ­ντας την εξέλιξη της κρίσης (συν τα 11 χρόνια Μνη­μο­νίων) που δημιούρ­γησε η παν­δη­μία, δια­πι­στώ­νουμε ότι χτυ­πή­θηκε αλύπητα η εργασία, αυξή­θηκε η ανεργία, οι ελα­στι­κές μορφές εργα­σίας, η «μαύρη» και ανα­σφά­λι­στη απα­σχό­ληση. Τελικά θα μπο­ρέ­σουμε να επα­νέλ­θουμε σe ποιο­τι­κές θέσεις εργα­σίας που είχαμε πριν από δώδεκα ή δεκα­πέ­ντε χρόνια;

Ανα­φο­ρικά με το μέλλον τής μισθω­τής εργα­σίας, ο πλα­νή­της έχει πλέον εισέλ­θει στον αστε­ρι­σμό τής «gig economy», όπου θα κυριαρ­χεί παντού η ελα­στική, περι­στα­σιακή, χρονικά περιο­ρι­σμένη και χαμηλά αμει­βό­μενη (πλην ορι­σμέ­νων εξαι­ρέ­σεων) απα­σχό­ληση. Στο μέλλον η μόνιμη και σταθερή εργασία θα σπα­νί­ζει. Η ψηφιο­ποί­ηση του Δημο­σίου και των κρα­τι­κών υπη­ρε­σιών, καθώς και η γενι­κευ­μένη τηλερ­γα­σία, θα καταρ­γή­σουν εκα­τομ­μύ­ρια θέσεις στα­θε­ρής και καλο­πλη­ρω­μέ­νης μισθω­τής ανθρώ­πι­νης εργα­σίας.

Έτσι, εκτός από μια μικρή «εργα­τική αρι­στο­κρα­τία» των υψηλών μισθών και των «κλει­στών» συμ­βο­λαίων, οι μισθοί και οι παρε­πό­με­νες αυτού απο­λα­βές, θα μειώ­νο­νται σταθερά ή θα καταρ­γού­νται. Η νέα τεχνο­λο­γία, που τρέχει με turbo ρυθμούς, θα καταρ­γή­σει εκα­τομ­μύ­ρια θέσεις εργα­σίας σε δημόσιο και ιδιω­τικό τομέα.

Εξάλλου, η νέα απα­ξιω­μένη αγορά εργα­σίας δεν θα μπο­ρέ­σει να συγκρα­τή­σει το σημε­ρινό επίπεδο των συντά­ξεων αφού οι εισφο­ρές προς τα Ασφα­λι­στικά Ταμεία θα είναι μικρό­τε­ρες αλλά και ο κρα­τι­κός προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός αδύ­να­μος να αντα­πο­κρι­θεί σε οικο­νο­μίες όπως η δική μας, που τα επόμενα 40 χρόνια του­λά­χι­στον (σύμφωνα με Διε­θνείς Οργα­νι­σμούς), η ανά­πτυξη δεν πρό­κει­ται να ξεπε­ρά­σει το 2%. Έτσι, στα επόμενα χρόνια θα έχουμε μεγάλη μείωση όλων των συντα­ξιο­δο­τι­κών παροχών.

Είναι λυπηρό που κάποιες κυβερ­νή­σεις στην Ευρώπη ετοι­μά­ζο­νται να βάλουν στο τραπέζι ακόμα και το ζήτημα της κατάρ­γη­σης των συντά­ξεων ή τη χορή­γησή τους μόνο στους απόλυτα πένητες ή σε αυτούς που δεν έχουν άλλους πόρους προς το ζην.

Αντι­λαμ­βά­νε­στε ότι το μέλλον είναι δυσοί­ωνο για τη μισθωτή εργασία και τα δυσκο­λό­τερα για μισθω­τούς και συντα­ξιού­χους είναι μπροστά μας.

Κατά την εκτί­μησή σας, υπάρχει περί­πτωση να αλλάξει και η κουλ­τούρα στην άσκηση πολι­τι­κής στα εργα­σιακά και στην Ευρώπη;

Όπως ανα­φέ­ραμε παρα­πάνω, ο χρόνος και οι εξε­λί­ξεις είναι σε βάρος των μισθω­τών και των συντα­ξιού­χων. Ο στα­θε­ρός μισθός, οι παρε­πό­με­νες απο­λα­βές (προ­σαυ­ξή­σεις), οι συντα­ξιο­δο­τι­κές παροχές κάθε είδους, κάθε είδους επι­δό­ματα και παροχές, στο μέλλον θα καταρ­γη­θούν ή θα περιο­ρι­στούν.

Πολλές κυβερ­νή­σεις, προ­βάλ­λο­ντας το ζήτημα του δημο­γρα­φι­κού ζητή­μα­τος (που όντως απο­τε­λεί τη «βόμβα» του Κοι­νω­νι­κού Κράτους), θα επι­χει­ρή­σουν στο προ­σε­χές και απώτερο μέλλον να μετα­κυ­λή­σουν το κόστος τής δημο­γρα­φι­κής γήραν­σης στους ίδιους τους ασφα­λι­σμέ­νους και τους συντα­ξιού­χους. Η αγορά εργα­σίας, η μαζική κατάρ­γηση θέσεων, κυρίως λόγω της γενι­κευ­μέ­νης και εντα­τι­κής χρήσης των νέων τεχνο­λο­γιών, θα οδη­γή­σουν ευρύ­τερα εργα­τικά στρώ­ματα στη φτω­χο­ποί­ηση και την ανέχεια.

Όλες οι ευρω­παϊ­κές οικο­νο­μίες στα χέρια των νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρων μετά και την ορι­στική ήττα τής Αρι­στε­ράς και το αρνη­τικό κυβερ­νη­τικό υπό­δειγμα του ΣΥΡΙΖΑ για Ευρώπη και Ελλάδα, θα μερι­μνούν μόνο για τους απο­λύ­τως ενδεείς.

Εθνικοί και περι­φε­ρεια­κοί μηχα­νι­σμοί ισο­κα­τα­νο­μής τού πολ­λα­πλά­σιου τεχνο­λο­γι­κού πλούτου που θα εξα­σφα­λί­σουν μόνιμο εισό­δημα στα θύματα της 4ης βιο­μη­χα­νι­κής επα­νά­στα­σης δεν φαί­νε­ται τα επόμενα χρόνια να λει­τουρ­γούν. Στη νέα φάση των «χαο­τι­κών αβε­βαιο­τή­των» οι κοι­νω­νίες πρέπει να ετοι­μα­στούν για τα δυσκο­λό­τερα και να οπλι­στούν με θάρρος, μαχη­τι­κό­τητα και κυρίως αλλη­λεγ­γύη