ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Φαρμακονήσι 27/4/1997: Όταν Έλληνες καταδρομείς γάζωσαν και έτρεψαν σε φυγή τουρκικό υποβρύχιο

news room 8 λεπτά ανάγνωση
766

Η επάν­δρωση του Φαρ­μα­κο­νη­σίου και άλλων νησιών μετά την τρα­γω­δία των Ιμίων- Τουρ­κικό υπο­βρύ­χιο πλη­σιά­ζει το Φαρ­μα­κο­νήσι ανήμερα το Πάσχα (!) του 1997 – Ο καται­γι­σμός πυρών που δέχεται το ανα­γκά­ζει να επι­στρέ­ψει με πολλές φθορές στην Τουρκία – Είναι αλήθεια ότι ζητή­θη­καν τα χρήματα για τις σφαίρες που ρίχτη­καν από τον Λοχαγό που ήταν επι­κε­φα­λής των Κατα­δρο­μέων;

Το χθεσινό άκρως απο­κα­λυ­πτικό ρεπορ­τάζ του εξαί­ρε­του στρα­τιω­τι­κού – διπλω­μα­τι­κού συντά­κτη και πολύ καλού φίλου Μάκη Πολ­λά­του, για τη συναι­νε­τική νηοψία (hailing), που έγινε από τουρ­κικό πολε­μικό πλοίο στο ερευ­νη­τικό πλοίο «Nautical Geo», που κάνει επι­στη­μο­νι­κές εργα­σίες στη θαλάσ­σια περιοχή ανα­το­λικά της Σητείας στην Κρήτη, έστω κι αν έγινε στα διεθνή ύδατα, μας προ­κά­λεσε έκπληξη και αγα­νά­κτηση.

Η ελλη­νική κυβέρ­νηση, προ­χώ­ρησε στο καθιε­ρω­μένο,πατρο­πα­ρά­δοτο αυστηρό διάβημα προς την Άγκυρα , λει­τουρ­γώ­ντας για μια ακόμη φορά ως Επι­μη­θέας και όχι ως Προ­μη­θέας. Γνω­ρί­ζο­ντας ότι η Τουρκία «πατάει» πάνω στο παρά­νομο μνη­μό­νιο με τη Λιβύη, δεν θα έπρεπε να έχει στείλει του­λά­χι­στον ένα πολε­μικό σκάφος ως συνο­δεία του «Nautical Geo»; Δια­βά­σαμε αρκετά σχόλια ανα­γνω­στών, που έγραφαν ακριβώς το ίδιο πράγμα. Δεν είμαστε όλοι εμείς στρα­τιω­τι­κές ιδιο­φυ­ΐες, αλλά σκε­φτή­καμε κάτι πολύ απλό. Θα τολ­μούσε σε περί­πτωση που υπήρχε ελλη­νικό πλοίο στην περιοχή, το τουρ­κικό σκάφος να ζητήσει συναι­νε­τική νηοψία από το «Nautical Geo»; Μάλλον όχι… Οι Τούρκοι είναι σιγου­ρα­τζή­δες, δρουν μόνο εκ του ασφα­λούς και όταν νιώθουν πως δεν κιν­δυ­νεύ­ουν…

Από τα Ίμια στο Φαρ­μα­κο­νήσι…

Η απο­βί­βαση των Τούρκων κομά­ντος στη Δυτική Ίμια, έστω και για μικρό χρονικό διά­στημα, σήμαινε ουσια­στικά κατοχή ελλη­νι­κού εδάφους. Το γεγονός προ­κά­λεσε απί­στευτα σκηνικά έντασης μεταξύ της ελλη­νι­κής πολι­τι­κής και στρα­τιω­τική ηγεσίας, με τον τότε πρω­θυ­πουργό Κώστα Σημίτη , μει­λί­χιο και ευγενή συνήθως, να εκστο­μί­ζει ακα­τα­νό­μα­στες εκφρά­σεις ενα­ντίον του τότε αρχηγού ΓΕΕΘΑ, Ναύ­αρ­χου Λυμπέρη , γιατί δεν έβαλε φρουρά και στη Δυτική Ίμια, κάτι που ούτε εμείς κατα­λά­βαμε ποτέ και να φτάνει στο σημείο, ο τότε πρω­θυ­πουρ­γός, να βρίζει και τα Θεία, κάτι που άφησε άναυ­δους όσους τον γνώ­ρι­ζαν. Και φυσικά, υπήρχαν και τρία παλι­κά­ρια, οι Αντι­πλοί­αρ­χοι, Χρι­στό­δου­λος Καρα­θα­νά­σης και Πανα­γιώ­της Βλα­χά­κος και ο Σημαιο­φό­ρος Έκτορας Για­λο­ψός που έχασαν τη ζωή τους κατά την πτώση του ελι­κο­πτέ­ρου, το οποίο στάλ­θηκε από τη φρεγάτα «Ναβα­ρίνο», για να ελεγ­χθεί αν είχαν απο­βι­βα­στεί Τούρκοι στη Δυτική Ίμια. Ακόμα και σήμερα, δεν είναι ξεκά­θαρο ποια ήταν η αιτία της πτώσης του ελι­κο­πτέ­ρου.

Το έριξαν οι Τούρκοι ή οι Αμε­ρι­κά­νοι; «Τύφλω­σαν» οι Αμε­ρι­κά­νοι με παρεμ­βο­λές το ελι­κό­πτερο, που μοιραία κατέ­πεσε στη θάλασσα ή λόγω των πολύ άσχημων και­ρι­κών συν­θη­κών που επι­κρα­τού­σαν εκείνο το βράδυ στη περιοχή, χάθηκε ο έλεγχός του από τους χει­ρι­στές του; Το μόνο θετικό γεγονός από την κρίση των Ιμίων, είναι ότι απο­φα­σί­στηκε στη συνέ­χεια, να κατα­στρω­θούν σχέδια για φύλαξη νησίδων και βρα­χο­νη­σί­δων , που θα απο­τε­λού­σαν ίσως, στόχους νέων τουρ­κι­κών προ­κλη­τι­κών ενερ­γειών. Το δύσκολο αυτό έργο, ανέ­λα­βαν να εκτε­λέ­σουν οι άνδρες των Ειδικών Δυνά­μεων. Η εμπει­ρία για τα πρώτα τμήματα που εγκα­τα­στά­θη­καν στα ακρι­τικά νησιά μας, ήταν συγκλο­νι­στική. Σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις, δημιούρ­γη­σαν εγκα­τα­στά­σεις για τη δια­βί­ωση τους από το μηδέν, ενώ σχεδόν παντού, είχαν ν΄ αντι­με­τω­πί­σουν το αφι­λό­ξενο έδαφος, την απο­μό­νωση, την κακή δια­τροφή και τη ρουτίνα.

Παράλ­ληλα, εκτε­λού­σαν και καθή­κο­ντα του Λιμε­νι­κού Σώματος, καθώς λαθρο­δια­κι­νη­τές απο­βί­βα­ζαν στα νησιά λαθρο­με­τα­νά­στες, ενώ συχνά πυκνά τουρ­κικά εναέρια ή πλωτά μέσα έκαναν την εμφά­νισή τους κοντά στα νησιά. Φυσικά, τα γεγο­νότα αυτά ελά­χι­στες φορές έγιναν γνωστά.

Φαρ­μα­κο­νήσι, Πάσχα 1997: Το άγνωστο επει­σό­διο με το τουρ­κικό υπο­βρύ­χιο

Ένα από τα νησιά που επάν­δρω­σαν οι κατα­δρο­μείς μας ήταν το Φαρ­μα­κο­νήσι, καθώς απέχει ελά­χι­στα από τα μικρα­σια­τικά παράλια και απο­τε­λούσε… αγα­πη­μένο τόπο λαθρο­δια­κι­νη­τών,για μετα­φορά παρά­νο­μων μετα­να­στών.

Την Κυριακή του Πάσχα του 1997, 27 Απρι­λίου, όλα έδει­χναν ότι στο Φαρ­μα­κο­νήσι η μέρα θα κυλούσε χωρίς απρό­ο­πτα. Τη φρού­ρησή του είχαν ανα­λά­βει άνδρες από το 521 Τάγμα Πεζο­ναυ­τών, με επι­κε­φα­λής τον Λοχαγό Κων­στα­ντίνο Κολο­κούρη. Γύρω στις 10.20 π.μ., ξαφνικά φάνηκε η φιγούρα ενός τουρ­κι­κού υπο­βρύ­χιου με κατεύ­θυνση από τον νότο προς τον βορρά. Ο Λοχαγός Κολο­κού­ρης, ενη­με­ρώ­θηκε από τους άνδρες στο Ακρω­τή­ριο Ψαλίδι, οι οποίοι εντό­πι­σαν το υπο­βρύ­χιο και έσπευσε αμέσως εκεί. Η ανα­γνώ­ριση με τα κιάλια, έδειξε ότι επρό­κειτο για το υπο­βρύ­χιο Yildiray (S350) του τουρ­κι­κού ναυ­τι­κού. Ο Λοχαγός στάθηκε αδύνατο να επι­κοι­νω­νή­σει με την προϊ­στα­μένη διοί­κηση. Ενώ υπήρχε επαφή με το παρα­τη­ρη­τή­ριο του Πολε­μι­κού Ναυ­τι­κού, η επι­κοι­νω­νία με την προϊ­στα­μένη διοί­κηση ήταν αδύνατη. Στο μεταξύ το S535 ήταν εντός των ελλη­νι­κών χωρικών υδάτων και πλη­σί­αζε προς το Φαρ­μα­κο­νήσι.

Ο Λοχαγός Κολο­κού­ρης ανέλαβε δράση. Το στοι­χείο πολυ­βό­λου FN MAG των 7,62 mm άνοιξε πυρ ενα­ντίον του υπο­βρυ­χίου που βρι­σκό­ταν σε από­σταση 800 περίπου μέτρων από το νότιο άκρο του νησιού. Οι βολίδες χτυ­πού­σαν το τουρ­κικό υπο­βρύ­χιο. Ο επι­κε­φα­λής βλέ­πο­ντας ότι το υπο­βρύ­χιο συνε­χί­ζει την πορεία του διέταξε το στοι­χείο αντιαρ­μα­τι­κού STRIM 89 να ανοίξει πυρ. Δύο βλήματα εκτο­ξεύ­τη­καν χωρίς όμως απο­τέ­λε­σμα καθώς το υπο­βρύ­χιο βρι­σκό­ταν εκτός του μέγι­στου βελη­νε­κούς του αντιαρ­μα­τι­κού. Ωστόσο η έκρηξη των βλη­μά­των στο νερό τρο­μο­κρά­τησε τους Τούρ­κους που άρχισαν πανι­κό­βλη­τοι δια­δι­κα­σίες ταχείας κατά­δυ­σης. Τα πυρά όμως που είχε δεχθεί εμπό­δι­ζαν τη δια­δι­κα­σία αυτή και το S 350 συνέ­χισε την πορεία του προς βορρά. Ο Λοχαγός Κολο­κού­ρης στο μεταξύ, είχε προ­λά­βει να μετα­κι­νη­θεί στο βόρειο άκρο του Φαρ­μα­κο­νη­σίου (!) σε ελά­χι­στο χρονικό διά­στημα. Εκεί, στο ακρω­τή­ριο Γέρο­ντας υπήρχε άλλο φυλάκιο και ένας όλμος των 60 mm που όμως δεν έγινε δυνατό να ετοι­μα­στεί για χρήση. Το τουρ­κικό υπο­βρύ­χιο είχε αρχίσει να κατα­δύ­ε­ται. Πριν όμως χαθεί μέσα στη θάλασσα γαζώ­θηκε από σφαίρες άλλου πολυ­βό­λου των 7,62 mm.

Τι έγινε μετά το επει­σό­διο του Φαρ­μα­κο­νη­σίου

Το περι­στα­τικό γνω­στο­ποι­ή­θηκε άμεσα στο ΓΕΕΘΑ το οποίο λει­τουρ­γούσε στους ρυθμούς των ημερών του Πάσχα. Οι επι­τε­λείς έσπευ­σαν να ενη­με­ρω­θούν και να δια­πι­στώ­σουν πιθανές νέες ενέρ­γειες των Τούρκων. Δια­πι­στώ­θηκε ότι στην περιοχή επι­κρα­τούσε ησυχία και δεν εντο­πί­στηκε κάποια κίνηση από τουρ­κι­κής πλευράς. Είναι βέβαια άγνωστο αν το S 350 ήθελε απλά να προ­κα­λέ­σει, να δια­πι­στώ­σει την ετοι­μό­τητα της φρουράς του Φαρ­μα­κο­νη­σίου ή ακόμα και να προ­σεγ­γί­σει το νησί με άγνω­στους σκοπούς. Η ξαφνική του όμως εμφά­νιση και η διακοπή των επι­κοι­νω­νών από την ελλη­νική πλευρά ώθησαν τον Λοχαγό Κολο­κούρη να ανα­λά­βει πρω­το­βου­λία που είχε όμως θετική κατά­ληξη για την ελλη­νική πλευρά. Αυτό φαί­νε­ται ότι «πέρασε» και στην τουρ­κική πλευρά. Στην Άγκυρα επι­κρά­τησε άκρα σιωπή. Οι μονίμως δια­μαρ­τυ­ρό­με­νοι Τούρκοι δεν έκαναν κανένα διάβημα ούτε κάποια άλλη διπλω­μα­τική ενέρ­γεια έστω και σε χαμηλό επίπεδο. Δεν ζήτησαν καν εξη­γή­σεις ενώ και η ελλη­νική πλευρά δεν έδωσε συνέ­χεια.

Έτσι το περι­στα­τικό του Φαρ­μα­κο­νη­σίου που έγινε ανήμερα το Πάσχα του 1997 παρέ­μεινε άγνωστο στο ευρύ κοινό. Σύμφωνα πάντως με πλη­ρο­φο­ρίες, ο Τούρκος κυβερ­νή­της του Yildiray καθαι­ρέ­θηκε ενώ το υπο­βρύ­χιο επι­σκευα­ζό­ταν για μεγάλο χρονικό διά­στημα λόγω των πολλών πληγ­μά­των που είχε δεχθεί στον πύργο.

Ο Λοχαγός Κολο­κού­ρης καλεί­ται να πλη­ρώ­σει τα φυσίγ­για που έριξε!

Σε οποια­δή­ποτε άλλη χώρα του κόσμου, ο Λοχαγός Κολο­κού­ρης θα ήταν ήρωας και θα επι­βρα­βευό­ταν για ό, τι έκανε το Πάσχα του 1997 στο Φαρ­μα­κο­νήσι. Στην Ελλάδα όμως, σχεδόν τιμω­ρή­θηκε. Κλήθηκε στην Αθήνα, συνο­δεία ανδρών του Λιμε­νι­κού Σώματος και οι προϊ­στά­με­νοί του αφού τον επέ­πλη­ξαν θεω­ρώ­ντας «αντι­κα­νο­νική» και λαθε­μένη την ενέρ­γειά του, του ζήτησαν να πλη­ρώ­σει 2 (δύο) εκα­τομ­μύ­ρια δραχμές (από την τσέπη του βέβαια…) για τα φυσίγ­για που έριξε. Σε ορι­σμένα σάιτ δια­βά­ζουμε ότι ο Λοχαγός έριξε 7.500 φυσίγ­για ενα­ντίον του υπο­βρυ­χίου. Ο Σάββας Δ. Βλάσσης στο βιβλίο του «ΙΜΙΑ 1996-2006 ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ» γράφει ότι ρίχτη­καν 200 φυσίγ­για την πρώτη φορά και άλλα 200 τη δεύτερη δηλαδή συνο­λικά 400 φυσίγ­για. Πρό­κει­ται για πολύ μεγάλη διαφορά και προ­σπα­θή­σαμε με τη βοήθεια ενός καλού φίλου, του Γιάννη, παλιού μάχιμου αρμα­τι­στή, να δούμε τι ακριβώς έγινε. Το πολυ­βόλο MAG-FN Herstal είναι βελ­γι­κής κατα­σκευής. Το δρα­στικό του βελη­νε­κές είναι 800 μέτρα ενώ ο μέγι­στος ρυθμός βολής είναι 650 έως 1.000 φυσίγ­για το λεπτό. Δηλαδή ο Λοχαγός θα έπρεπε να ρίχνει για οκτώ περίπου λεπτά συνο­λικά με τα πολυ­βόλα ενα­ντίον του υπο­βρυ­χίου το μάξι­μουμ των φυσιγ­γίων που μπορεί να ρίξει το FN MAG.

Αυτό μας φαί­νε­ται πάρα πολύ δύσκολο αν σκε­φτούμε ότι θα πρέπει να υπάρχει και η ανάλογη τρο­φο­δο­σία. Είχε π.χ. στη διάθεσή του άμεσα 5.000+5.000 σφαίρες ο Λοχαγός; Καθώς κι εμείς έχουμε κάνει βολές με το συγκε­κρι­μένο πολυ­βόλο που υπήρχε σε άρμα Μ-47, θεω­ρούμε άκρως υπερ­βο­λικό τον αριθμό των 7.500 φυσιγ­γίων και πιστεύ­ουμε ότι ο Σάββας Βλάσσης είναι πιο κοντά στην πραγ­μα­τι­κό­τητα. Ο Λοχαγός Κολο­κού­ρης τέθηκε εκτός Κατα­δρο­μών εκστο­μί­ζο­ντας πολλά…γαλλικά προς τους ανω­τέ­ρους του,όπως έχει γραφτεί,αργό­τερα όμως επα­νήλθε στις Ειδικές Δυνά­μεις και πριν λίγα χρόνια απο­στρα­τεύ­τηκε με τον βαθμό του Ταξί­αρ­χου.

Συμπέ­ρα­σμα

Η συμπε­ρι­φορά των ανω­τέ­ρων του προς τον Λοχαγό Κολο­κούρη θυμίζει έντονα την ανάλογη στάση απέ­να­ντι στον Κυβερ­νήτη της φρε­γά­τας “Λήμνος” Ιωάννη Σαλιάρη, ο οποίος «επα­κούμ­βησε» τη ναυαρ­χίδα του τουρ­κι­κού στόλου «Κεμάλ Ρέις» τον Αύγου­στο του 2020 και όπως ακού­σαμε πρό­σφατα από έμπειρο αξιω­μα­τικό του Π.Ν. για κλά­σματα του δευ­τε­ρο­λέ­πτου δεν την έκοψε στη μέση. Η πολι­τική και στρα­τιω­τική ηγεσία της χώρας μας έδειξαν έντονη δυσφο­ρία ωστόσο η πραγ­μα­τική απο­θέ­ωση από τα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης και τα περισ­σό­τερα ΜΜΕ του γεν­ναίου αξιω­μα­τι­κού ανά­γκα­σαν πολι­τι­κούς και επι­τε­λείς να σιω­πή­σουν…

Δεν είμαστε πολε­μο­χα­ρείς ούτε θεω­ρούμε σωστό να ξεκι­νή­σουμε άκριτα τα «θερμά επει­σό­δια» με τους Τούρ­κους. Από την άλλη δεν μπο­ρούμε να δεχτούμε τις απα­ρά­δε­κτες τουρ­κι­κές προ­κλή­σεις χωρίς καμία αντί­δραση. Δεν αρκούν τα δια­βή­ματα. Όπως γράφει πολύ εύστοχα ο Σάββας Βλάσσης: «Το συμπέ­ρα­σμα που εξά­γε­ται είναι δια­χρο­νικά δια­πι­στω­μένο: όταν η τουρ­κική πλευρά αντι­με­τω­πί­σει εξαρχής δυνα­μική στάση δεν τολμά να αντι­δρά­σει. Η μόνη δύναμη που υπο­λο­γί­ζουν οι Τούρκοι είναι η δύναμη των όπλων».

ΣΑΒΒΑΣ Δ.ΒΛΑΣΣΗΣ “ΙΜΙΑ 1996-2006 ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ”,ΕΚΔΟΣΕΙΣ “ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ”,2006

Πηγή protothema.gr

Μιχάλης Στούκας

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.