Άρθρο της Κατερίνας Κουμεντή υποψήφιας με τον Χατζή Χατζηευθυμίου

Η πολι­τική δια­μορ­φώ­νε­ται έτσι ώστε να απαντά στις ανάγκες των πολιτών της πόλης.

Απευ­θύ­νε­ται στους ενή­λι­κες, στους «μεγά­λους» και κάθε παρά­ταξη δια­μορ­φώ­νει τις προ­γραμ­μα­τι­κές της δηλώ­σεις με βάση τις απαι­τή­σεις των μεγάλων! Θεμιτές δια­δι­κα­σίες που όμως παρα­λεί­πουν να συνυ­πο­λο­γί­σουν και έναν άλλο «μικρό» πολίτη που μπορεί να μην έχει γνώση των πραγ­μά­των, αλλά λέει αλή­θειες!

Ποιος υπο­λο­γί­ζει τη φωνή των παιδιών; Ποιος υπο­λο­γί­ζει τις ανάγκες των νέων; Ποιος λαμ­βά­νει υπόψη τους προ­βλη­μα­τι­σμούς τους; Ποιος μπαίνει στη θέση τους; Ποιος βάζει προ­τε­ραιό­τητα το μέλλον τους;

Ο Χατζής Χατζηευ­θυ­μίου, ήδη από την παρου­σί­αση του συν­δυα­σμού ΡΟ.ΔΗ. (Ροδιακή Δημιουρ­γία), εγκω­μί­ασε την προσπάθεια-πρόταση των παιδιών του Ροδίων Παιδεία για τη γέφυρα Κρε­μα­στής και πριν λίγες μέρες τα συνά­ντησε για να ακούσει από κοντά την πρω­το­πο­ριακή πρότασή τους.

Ακόμα μία φωνή παιδιών ακού­στηκε μέσα από ένα άρθρο – ανοιχτή επι­στολή, αυτή των μαθητών του 4ου Γυμνα­σίου Ρόδου! Μια ανοιχτή επι­στολή προς τους υπο­ψή­φιους δημάρ­χους σε σχέση με τα θέματα περι­βάλ­λο­ντος και ανα­κύ­κλω­σης.

Αν και ο καθόλα αρμό­διος να απα­ντή­σει είναι ο κ. Χατζής νομίζω ότι απά­ντηση στα ερω­τή­ματά τους για την πολι­τική της παρά­τα­ξης στα θέματα περι­βάλ­λο­ντος είναι όλα όσα έκανε την περίοδο 2006-10 που ήταν δήμαρ­χος και ενί­σχυσε τον υλι­κο­τε­χνικό εξο­πλι­σμό της καθα­ριό­τη­τας, έκανε τρόπο ζωής την ανα­κύ­κλωση, ενί­σχυσε το πράσινο και δια­μόρ­φωσε πάρκα καθι­στώ­ντας τη Ρόδο «πράσινη πόλη».

Τι γίνεται όμως και με τη φωνή των πιο μικρών παιδιών; Λόγω του λει­τουρ­γή­μα­τός μου γνωρίζω τη σπου­δαιό­τητα του παι­χνι­διού στις δια­δι­κα­σίες μάθησης.

Συμ­βάλ­λει απο­φα­σι­στικά στην κοι­νω­νι­κο­ποί­ηση των παιδιών, στην κατά­κτηση δεξιο­τή­των και ενι­σχύει τη λει­τουρ­γία μάθησης. Συμ­βάλ­λει στην υγιή ανά­πτυξη και δια­μόρ­φωση της προ­σω­πι­κό­τη­τάς τους, στην άθλησή τους και απο­τε­λεί παράλ­ληλα τρόπο δια­σκέ­δα­σης!

Ο κατε­ξο­χήν δια­μορ­φω­μέ­νος χώρος για να παίξει το παιδί μέσα σε μία πόλη είναι η παιδική χαρά! Πώς είναι άραγε οι παι­δι­κές χαρές του δήμου μας; Αρκεί μόνο μία φωτο­γρα­φία για κάθε μία απ αυτές για να δια­πι­στώ­σουμε την απόλυτη αδια­φο­ρία.

Όποια παιδική χαρά της Ρόδου κι αν ανα­κα­λέ­σουμε στη μνήμη μας έχουμε στο νου αγριό­χορτα, σπα­σμένα παγκά­κια, σκου­ρια­σμέ­νες κούνιες, απορ­ρίμ­ματα παντού, χώροι που περισ­σό­τερο απο­τε­λούν σκου­πι­δό­το­πους και μέρη για περι­θω­ρια­κούς παρά παι­δι­κές χαρές!

Η Ροδιακή Δημιουρ­γία (ΡΟ.ΔΗ.), ο Χατζής Χατζηευ­θυ­μίου και όλοι όσοι στε­λε­χώ­νουμε το συν­δυα­σμό θέλουμε να αλλά­ξουμε αυτή την τραγική κατά­σταση για το νησί μας γιατί τα πάρκα και οι παι­δι­κές χαρές πρέπει να επι­στρέ­ψουν πάλι στους πολίτες και τα παιδιά τους. Η γει­το­νιά και η καθη­με­ρι­νό­τητα του πολίτη και του μικρού παιδιού πρέπει να γίνει βιώσιμη, ευχά­ρι­στη, όμορφη.

Πρώτ’ απ’ όλα θα πρέπει να γίνει μια χαρ­το­γρά­φηση των παι­δι­κών χαρών και να δια­μορ­φω­θεί σχέδιο ανά­πλα­σής τους ανάλογα με τις γει­το­νιές που εξυ­πη­ρε­τούν. Σε καιρούς όπου η οικο­νο­μική κρίση έχει καθη­λώ­σει τον πολίτη, ο δήμος πρέπει να παρέχει δωρεάν τα αυτο­νό­ητα στους πολίτες. Πέρα απ’ αυτό πρέπει να λαμ­βά­νει υπόψη την αξία του παρα­δο­σια­κού παι­χνι­διού που αξιο­ποιεί ό,τι του δίνει η φύση κι όχι ό,τι του παρέχει έτοιμο ο σημε­ρι­νός τεχνι­κός πολι­τι­σμός.

Μία τέτοια χαρα­κτη­ρι­στική περί­πτωση απο­τε­λεί η παιδική χαρά στην περιοχή Κοδριγ­κτώ­νος και Βενε­το­κλέων. Ένας αρκετά μεγάλος χώρος που δια­θέ­τει παιδική χαρά, παρα­δο­σιακό μύλο, κτίσμα για εστια­τό­ριο, μεγάλο χώρο πρα­σί­νου! Στο πίσω μέρος φιλο­ξε­νεί­ται και ένα από τα ΚΕΠ του δήμου. Όλο μαζί θα μπο­ρούσε να απο­τε­λέ­σει «πνεύ­μονα» ζωής, πολι­τι­σμική ανά­πτυξη και αισθη­τική ομορφιά για την περιοχή και εν γένει την πόλη της Ρόδου.

Συγκε­κρι­μένα για την ανά­πλασή του μπορούν να ακο­λου­θη­θούν τα εξής:

Ø Διε­πι­στη­μο­νική προ­σέγ­γιση του θέματος θα φέρει την επι­τυ­χία του εγχει­ρή­μα­τος. Ομάδα επι­στη­μό­νων, αρχι­τέ­κτο­νας, παι­δα­γω­γός και καλ­λι­τέ­χνης, θα δου­λέ­ψουν πάνω στις σύγ­χρο­νες τάσεις σχε­δια­σμού, στην ασφά­λεια και στην παι­δα­γω­γική ποιό­τητα της παι­δι­κής χαράς και του χώρου εν γένει.

Ø Θα υπάρχει μελέτη έτσι ώστε ο εξο­πλι­σμός να λαμ­βά­νει υπόψη τις προ­δια­γρα­φές και τις απαι­τή­σεις ασφα­λείας για υπαί­θριους παι­χνι­δό­το­πους (στα πρότυπα ΕΕ) και θα εξα­σφα­λί­ζε­ται η σωστή πρα­κτική εγκα­τά­στα­σης, συντή­ρη­σης και λει­τουρ­γίας τους.

Ø Επίσης, η παι­δα­γω­γική ποιό­τητα του χώρου, είναι βασικό κρι­τή­ριο του πόσο ασφαλής είναι, γιατί αν τα παιδιά πλήτ­τουν θα χρη­σι­μο­ποιούν τον εξο­πλι­σμό κατά τρόπο επι­κίν­δυνο για την σωμα­τική τους ακε­ραιό­τητα. Ο χώρος λοιπόν μπορεί να οργα­νω­θεί και να δια­μορ­φω­θεί ανάλογα με τις δια­φο­ρε­τι­κές ηλι­κια­κές ομάδες (νήπια – μικρά παιδιά – μεγάλα παιδιά), αφού έχουν δια­φο­ρε­τι­κές ανάγκες από ένα παι­χνι­δό­τοπο.

Ø Θα μπορεί να απο­τε­λέ­σει ένα θεμα­τικό παι­χνι­δό­τοπο περι­βαλ­λο­ντι­κής, όπου το παι­χνίδι γίνεται με σκοπό τα παιδιά να εξοι­κειω­θούν με τη φύση ενώ και οι παι­χνι­δο­κα­τα­σκευές να είναι φτιαγ­μέ­νες από τοπικά υλικά.

Ø Θα ληφθούν υπόψη και οι συνοδοί, άτομα τρίτης ηλικίας, και έτσι ο χώρος θα είναι δια­μορ­φω­μέ­νος φιλικά και γι’ αυτούς, ώστε να επι­τρέ­πει την άνετη επί­βλεψη των παιδιών.

Παρό­μοιες πολι­τι­κές θα ανα­πτυ­χθούν και στις άλλες παι­δι­κές χαρές ανάλογα με τις δυνα­τό­τη­τες του χώρου τους. Αυτό που γίνεται προ­τε­ραιό­τητα για τη Ροδιακή Δημιουρ­γία (ΡΟ.ΔΗ.) είναι η γει­το­νιά και η καθη­με­ρι­νό­τητα του πολίτη. Καθα­ριό­τητα, περι­βάλ­λον, πράσινο, πάρκα, παι­δι­κές χαρές, ενι­σχύ­ο­νται και δια­μορ­φώ­νο­νται έτσι ώστε ο πολίτης της Ρόδου και τα μικρά παιδιά της να νιώθουν ότι η πόλη τους τους υπό­σχε­ται ένα βιώσιμο μέλλον!

ΚΟΥΜΕΝΤΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ

Δασκάλα

Υπο­ψή­φια τοπική σύμ­βου­λος Δ.Δ. Ρόδου

με την παρά­ταξη ΡΟ.ΔΗ. του Χατζή Χατζηευ­θυ­μίου