Τα 14 μυστικά της καλής στύσης (γράφημα)

Δείτε ποια είναι τα 14 μυστικά της καλής στύσης, σύμφωνα με το Ινστι­τούτο Μελέτης Ουρο­λο­γι­κών παθή­σεων.

1. Επι­θυ­μία

Για να ξεκι­νή­σει η σεξουα­λική λει­τουρ­γία στον άντρα, είναι απα­ραί­τητο να υπάρχει σεξουα­λική επι­θυ­μία. Συνήθως, η σεξουα­λική επι­θυ­μία του άντρα γίνεται αντι­λη­πτή ως ορμή και συνο­δεύ­ε­ται από σεξουα­λι­κές σκέψεις και φαντα­σιώ­σεις. Ωστόσο, πρό­σφα­τες μελέτες έχουν δείξει ότι η σεξουα­λική λει­τουρ­γία μπορεί να πυρο­δο­τη­θεί χωρίς να προ­ϋ­πάρ­χει απα­ραί­τητα η σεξουα­λική ορμή, αρκεί να υπάρχει η πρόθεση του άντρα να αφεθεί στα σεξουα­λικά ερε­θί­σματα, προ­κει­μέ­νου να ευχα­ρι­στη­θεί. Το ότι οι άντρες έχουν πάντα επι­θυ­μία είναι σαφέ­στατα ένας μύθος. Χαμηλά επίπεδα τεστο­στε­ρό­νης, άγχος και συμ­πτώ­ματα κατά­θλι­ψης, δυσά­ρε­στες προη­γού­με­νες σεξουα­λι­κές εμπει­ρίες ή ακόμη αίσθημα κόπωσης είναι συχνοί παρά­γο­ντες που ανα­στέλ­λουν τη σεξουα­λική επι­θυ­μία.

2. Ερε­θί­σματα

Ωστόσο, δεν αρκεί μόνο η επι­θυ­μία για να πυρο­δο­τη­θεί η σεξουα­λική λει­τουρ­γία, διότι εξίσου σημα­ντικά είναι και τα σεξουα­λικά ερε­θί­σματα. Τα ερε­θί­σματα που ο εγκέ­φα­λος μπορεί να αξιο­λο­γή­σει ως σεξουα­λικά προ­έρ­χο­νται από όλες τις αισθή­σεις (όραση, ακοή, όσφρηση, αφή και γεύση) καθώς και από τις σκέψεις. Ο εγκέ­φα­λος απο­φα­σί­ζει αν τα ερε­θί­σματα είναι σεξουα­λικά χρη­σι­μο­ποιώ­ντας τη μνήμη, τους συνειρ­μούς και λαμ­βά­νο­ντας υπ’ όψιν τις συν­θή­κες. Φαί­νε­ται, δηλαδή, πως δεν αρκεί η εικόνα ενός γυμνού γυναι­κείου κορμιού για να πυρο­δο­τη­θεί η σεξουα­λική λει­τουρ­γία, αλλά πρέπει ο εγκέ­φα­λος να το συσχε­τί­σει με σεξουα­λική ευχα­ρί­στηση ή με ευχά­ρι­στες εμπει­ρίες και να βρί­σκε­ται σε πλαίσιο που επι­τρέ­πει την σεξουα­λική έκφραση (π.χ. τόπος, χρόνος). Χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα δυσμε­νών συν­θη­κών είναι το επι­βε­βλη­μένο σεξ με σκοπό τη σύλληψη. Είναι οι συν­θή­κες κατά τις οποίες τα ερωτικά παι­χνί­δια αντι­κα­θί­στα­νται από θερ­μό­με­τρα και τεστ ωορ­ρη­ξίας, ενώ η ερωτική πρω­το­βου­λία γίνεται κατα­να­γκα­σμός και επιταγή του ημε­ρο­λό­γιου.

3. Συν­θή­κες

Οι κατάλ­λη­λες συν­θή­κες είναι ιδιαί­τερα σημα­ντι­κές. Οι πιο κλα­σι­κές «κακές» συν­θή­κες που δυσχε­ραί­νουν την επί­τευξη στύσης είναι: α) Η παρου­σία τρίτων προ­σώ­πων σε διπλανό δωμάτιο, π.χ. των παιδιών, δημιουρ­γεί φόβο στους δύο συντρό­φους να μην «εκτε­θούν». Β) Το επι­βε­βλη­μένο σεξ συγκε­κρι­μένη ημέρα, ίσως και ώρα. Συνη­θι­σμένο παρά­δειγμα η προ­σπά­θεια για τεκνο­ποί­ηση. Ο άνδρας δεν έχει πάντα διάθεση, ιδιαί­τερα όταν η σύντρο­φος, χωρίς να έχει και η ίδια ερωτική διάθεση, απαιτεί σεξουα­λική επαφή τις γόνιμες ημέρες του κύκλου. Γ) Σεξουα­λι­κές επαφές με περιο­ρι­σμό χρόνου και σε χώρο που δεν εξα­σφα­λί­ζει ιδιω­τι­κό­τητα, π.χ. σε εξω­τε­ρι­κούς χώρους. Σε αυτές τις περι­πτώ­σεις δεν εξα­σφα­λί­ζε­ται η απαι­τού­μενη συναι­σθη­μα­τική εγγύ­τητα, ενώ πολλά είναι τα ερε­θί­σματα διά­σπα­σης της προ­σο­χής λόγω του φόβου μήπως το ζευγάρι γίνει αντι­λη­πτό. Όλα αυτά μπορεί να οδη­γή­σουν σε αδυ­να­μία επί­τευ­ξης ή και δια­τή­ρη­σης της στύσης, της λεγό­με­νης ευκαι­ρια­κής απο­τυ­χίας. Τέτοιες εμπει­ρίες προ­κα­λούν άγχος επί­δο­σης στον άνδρα.

4. Απουσία στρες κατά την επαφή

Το πιο συχνό από τα ψυχο­γενή αίτια της στυ­τι­κής δυσλει­τουρ­γίας είναι το άγχος επί­δο­σης. Με τον όρο αυτό, ανα­φε­ρό­μα­στε στο άγχος που δημιουρ­γεί­ται την ώρα της σεξουα­λι­κής επαφής. Στην περί­πτωση αυτή, ο άντρας αγχώ­νε­ται για το αν θα επι­τύ­χει ικα­νο­ποι­η­τική στύση, για το αν θα ικα­νο­ποι­η­θεί η σύντρο­φός του, για το τι θα σκεφτεί η σύντρο­φος για εκείνον (π.χ. μέγεθος πέους, ποιό­τητα στύσης, αξιο­λό­γηση ως εραστή), παρ’ όλο που τέτοιες σκέψεις δεν είναι συνή­θεις από τις γυναί­κες. Οι σκέψεις αυτές αφενός είναι δυσά­ρε­στες, αφε­τέ­ρου απο­σπούν την προσοχή από το σεξουα­λικό ερέ­θι­σμα, με απο­τέ­λε­σμα να εμπο­δί­ζε­ται η σεξουα­λική διέ­γερση που απαι­τεί­ται για να δημιουρ­γη­θεί ή να δια­τη­ρη­θεί η στύση. Τέτοιες εμπει­ρίες προ­κα­λούν άγχος επί­δο­σης στον άνδρα και εύκολα τον οδηγούν σε ένα φαύλο κύκλο απο­τυ­χιών και σε ψυχο­γενή στυτική δυσλει­τουρ­γία.

5. Ανα­το­μία Πέους

Υπάρ­χουν ουρο­λο­γι­κές παθή­σεις που δυσχε­ραί­νουν τη σεξουα­λική επαφή για ανα­το­μι­κούς λόγους. Η φίμωση είναι κλασική αιτία, όπου στην προ­σπά­θεια να τρα­βη­χτεί το δέρμα του πέους προς τα πίσω και να απο­κα­λυ­φθεί η βάλανος (κεφάλι) προ­κα­λεί­ται πόνος ή σε κάποιες περι­πτώ­σεις είναι αδύνατο να γίνει λόγω ουλής στο δέρμα του πέους (πόσθη). Η απο­κα­τά­σταση του προ­βλή­μα­τος γίνεται είτε με λύση των συμ­φύ­σεων στα παιδιά, είτε με περι­τομή, τη χει­ρουρ­γική επέμ­βαση που γίνεται με τοπική αναι­σθη­σία και αφαι­ρεί­ται το τελικό τμήμα του δέρ­μα­τος του πέους (ακρο­πο­σθία). Οι κάμψεις του πέους, είτε είναι συγ­γε­νείς (δηλαδή ένας άνδρας γεν­νή­θηκε έτσι), είτε όχι π.χ. μπορεί να οφεί­λο­νται στη νόσο του Peyronie (συνήθως μετά από τραυ­μα­τι­σμό κατά την επαφή που σπάνια γίνεται αντι­λη­πτός την ώρα εκείνη αλλά μήνες μετά όταν αρχίζει η κλίση με πόνο κατά τη στύση), το πέος έχει κλίση που μπορεί να ξεπε­ρά­σει και τις 90 μοίρες. Οι κλίσεις πάνω από 30 μοίρες συνήθως δυσχε­ραί­νουν την επαφή και χρειά­ζε­ται χει­ρουρ­γική απο­κα­τά­σταση με ειδικές τεχνι­κές ανάλογα με την περί­πτωση.

6. Οι ορμόνες

Η τεστο­στε­ρόνη είναι το κύριο ανδρο­γόνο που ευθύ­νε­ται για την ερωτική επι­θυ­μία και τα δευ­τε­ρεύ­ο­ντα χαρα­κτη­ρι­στικά του άνδρα (τρι­χο­φυΐα, ανά­πτυξη γεν­νη­τι­κών οργάνων, χροιά φωνής, κατα­νομή λίπους, κ.α.). Επίσης παίζει ρόλο και στη στύση, μόνο όμως όταν τα επίπεδά της είναι παθο­λο­γικά. Η έλλειψή της σπάνια παρου­σιά­ζε­ται στην παιδική ηλικία (πρω­το­πα­θής υπο­γο­να­δι­σμός), ενώ είναι συχνή σε άνδρες μετά την 5η δεκα­ε­τία (υπο­γο­να­δι­σμός όψιμης έναρξης). Η αντι­με­τώ­πιση και στις δύο περι­πτώ­σεις έγκει­ται στη χορή­γηση τεστο­στε­ρό­νης, η οποία πρέπει πάντα να γίνεται με ένδειξη ειδικού ιατρού (π.χ. λήψη σε άνδρες με φυσιο­λο­γικά επίπεδα οδηγεί στα­διακά σε ατροφία των όρχεων και υπο­γο­νι­μό­τητα). Η αύξηση της προ­λα­κτί­νης συν­δέ­ε­ται άμεσα με μείωση της ερω­τι­κής ορμής και δευ­τε­ρο­γε­νώς με στυτική δυσλει­τουρ­γία. Οφεί­λε­ται είτε σε υπε­ρέκ­κριση, είτε σε παρου­σία καλο­ή­θους όγκου της υπό­φυ­σης (προ­λα­κτί­νωμα). Η αντι­με­τώ­πιση στην πρώτη περί­πτωση είναι φαρ­μα­κευ­τική, ενώ στη δεύτερη και χει­ρουρ­γική. Τέλος, οι παθή­σεις του θυρε­οει­δούς αδένα συν­δέ­ο­νται τόσο με στυτική δυσλει­τουρ­γία, όσο και με πρόωρη εκσπερ­μά­τιση (ιδιαί­τερα ο υπερ­θυ­ρε­οει­δι­σμός).

7. Τα νεύρα της στύσης

Είναι προ­φα­νές ότι για την επί­τευξη της στύσης χρειά­ζε­ται ένα ανα­το­μικά άρτιο και λει­τουρ­γικά ικανό νευρικό σύστημα. Τόσο ο εγκέ­φα­λος που δια­χει­ρί­ζε­ται τα σεξουα­λικά ερε­θί­σματα και στέλνει τα αρχικά μηνύ­ματα, όσο και ο νωτιαίος μυελός (με δύο κέντρα στο ύψος του 4ου-6ου οσφυ­ϊ­κών σπον­δύ­λων, καθώς και των 2ου-4ου ιερών σπον­δύ­λων) καθο­ρί­ζουν τη στυτική λει­τουρ­γία του άνδρα. Άρα, οποια­δή­ποτε βλάβη στον εγκέ­φαλο ή το νωτιαίο μυελό μπορεί να έχει επι­πτώ­σεις στη στύση (και στην ούρηση / αφό­δευση). Επίσης, τα περι­φε­ρικά νεύρα παίζουν κρίσιμο ρόλο, αφού αυτά μετα­φέ­ρουν το μήνυμα για στύση από τα νωτιαία κέντρα στο πέος. Έτσι, η περι­φε­ρική νευ­ρο­πά­θεια έχει αρνη­τι­κές επι­πτώ­σεις στη στύση, όπως επίσης και οι χει­ρουρ­γι­κές επεμ­βά­σεις (π.χ. ριζική προ­στα­τε­κτομή για καρκίνο του προ­στάτη) που τραυ­μα­τί­ζουν τα σηραγ­γώδη νεύρα, τα νεύρα δηλαδή που κατα­λή­γουν μέσα στα σηραγ­γώδη σώματα και δίνουν το έναυσμα της χαλά­ρω­σής τους ώστε να γεμί­σουν με αίμα και να προ­κλη­θεί στύση.

8. Τα αγγεία του πέους

Η στύση είναι ένα αγγειακό φαι­νό­μενο. Τα δύο σηραγ­γώδη σώματα, οι 2 κύλιν­δροι δηλαδή που γεμί­ζουν με αίμα για να επι­τευ­χθεί στύση, έχουν στο κέντρο τους από μια αρτηρία που δια­κλα­δί­ζε­ται σε πολλές μικρές αρτη­ρίες, τις ελι­κοει­δείς αρτη­ρίες. Όταν ένα νευρικό ερέ­θι­σμα φτάσει στο πέος, οι αρτη­ρίες δια­στέλ­λο­νται και αυξάνει η ροή αίματος μέσα από τις ελι­κοει­δείς αρτη­ρίες στα σηραγ­γώδη σώματα. Έτσι, αυξά­νε­ται η πίεση μέσα στα σηραγ­γώδη που πιέζουν το φλεβικό δίκτυο που τα περι­βάλ­λει. Με την πίεση αυτή το φλεβικό δίκτυο κλείνει, και η αύξηση της πίεσης γίνεται ακόμη μεγα­λύ­τερη, προ­κα­λώ­ντας σκληρή στύση. Τα γνωστά αίτια που φράσ­σουν τις αρτη­ρίες – ό,τι είναι κακό για την καρδιά, είναι κακό και για τη στύση – είναι αυτά που προ­κα­λούν στένωση/από­φραξη πρώτα στις μικρές ελι­κοει­δείς αρτη­ρίες και μετά στις μεγα­λύ­τε­ρες σηραγ­γώ­δεις αρτη­ρίες. Έτσι τα σηραγ­γώδη σώματα κατα­στρέ­φο­νται σιγά-σιγά από την ισχαι­μία και δε μπορούν να πιέζουν το φλεβικό δίκτυο, Έτσι, το περιο­ρι­σμένο αίμα που φτάνει στα σηραγ­γώδη δια­φεύ­γει μέσω του φλε­βι­κού δικτύου (δυσλει­τουρ­γία του μηχα­νι­σμού φλε­βι­κής σύγκλει­σης).

9. Η στύση είναι το βαρό­με­τρο της υγείας της καρδιάς

Η στύση απο­τε­λεί το βαρό­με­τρο της καρ­δια­κής λει­τουρ­γίας. Μελέτες έχουν δείξει ότι ένας στους πέντε άντρες με αγγειακή στυτική δυσλει­τουρ­γία πάσχει από υπο­κεί­μενη καρ­διαγ­γειακή νόσο (χωρίς συμ­πτώ­ματα) και μέσα στα επόμενα 3 χρόνια θα υποστεί καρ­διακό επει­σό­διο. Στους ασθε­νείς που υπέ­στη­σαν έμφραγμα του μυο­καρ­δίου δια­πι­στώ­θηκε ότι τα 2/3 είχαν πρό­βλημα στύσης, αλλά μόλις το 1/3 είχε συμ­βου­λευ­τεί ουρο­λόγο για τη στυτική δυσλει­τουρ­γία. Αξιο­ση­μεί­ωτο είναι πως η αγγειακή στυτική δυσλει­τουρ­γία «χτυπά» 3 χρόνια νωρί­τερα, προει­δο­ποιώ­ντας για το πρό­βλημα της καρδιάς που έρχεται!

10. Κατά­θλιψη, καρ­διο­πά­θειες, αρνη­τική στύση

Οι τρεις αυτές παθή­σεις είναι γνωστό ότι σχε­τί­ζο­νται. Ένας άνδρας με πρό­βλημα στύσης έχει πολλές πιθα­νό­τη­τες να παρου­σιά­σει δυσθυ­μία ή κατά­θλιψη. Η κατά­θλιψη αυξάνει τις πιθα­νό­τη­τες για καρ­διαγ­γειακό επει­σό­διο. Από την άλλη, η κατά­θλιψη είναι γνωστό αίτιο στυ­τι­κής δυσλει­τουρ­γίας. Τέλος, τα καρ­διαγ­γειακά νοσή­ματα έχουν σοβαρές επι­πτώ­σεις στη στύση, ενώ συχνά οδηγούν στην κατά­θλιψη που επι­βα­ρύ­νε­ται και από την αδυ­να­μία επί­τευ­ξης στύσης. Ένας φαύλος κύκλος με θνη­τό­τητα!

11. Παχυ­σαρ­κία και Σακ­χα­ρώ­δης Δια­βή­της

Είναι γνωστή η σχέση της παχυ­σαρ­κίας με το μετα­βο­λικό σύν­δρομο αρχικά και το σακ­χα­ρώδη διαβήτη μετέ­πειτα. Το μετα­βο­λικό σύν­δρομο είναι ένα σύνολο μετα­βο­λι­κών δια­τα­ρα­χών που οδηγούν ανα­πό­φευ­κτα στην αθη­ρω­μά­τωση και στην καρ­διαγ­γειακή νόσο. Σε αυτές περι­λαμ­βά­νο­νται η παχυ­σαρ­κία, η δυσλι­πι­δαι­μία, η υπέρ­ταση και ο σακ­χα­ρώ­δης δια­βή­της. Κοινός παρο­νο­μα­στής των δια­τα­ρα­χών αυτών είναι η παρου­σία αντί­στα­σης των περι­φε­ρι­κών ιστών (και κυρίως του μυϊκού ιστού) στη δράση της ινσου­λί­νης. Το μετα­βο­λικό σύν­δρομο και πολύ περισ­σό­τερο ο σακ­χα­ρώ­δης δια­βή­της προ­κα­λούν προ­βλή­ματα στη στύση. Πάνω από 40% των δια­βη­τι­κών θα παρου­σιά­σουν πρό­βλημα, ενώ 10 χρόνια με σάκχαρο αρκούν για να προ­κα­λέ­σουν σοβαρό πρό­βλημα στη στύση. Αυτά βέβαια, όταν ο άνδρας αμε­λή­σει το πρό­βλημα γιατί και εδώ η πρόληψη σώζει τις στύσεις.

12. Φάρμακα, Ακτι­νο­βο­λία, Χει­ρουρ­γι­κές Επεμ­βά­σεις

Πολλές κατη­γο­ρίες φαρ­μά­κων έχουν ως ανε­πι­θύ­μητη ενέρ­γεια τη στυτική δυσλει­τουρ­γία. Κύριες κατη­γο­ρίες είναι τα διου­ρη­τικά, πολλά αντι­υ­περ­τα­σικά (όπως οι β-ανταγωνιστές), τα αντι­κα­τα­θλι­πτικά (ανα­στο­λείς επα­να­πρό­σλη­ψης σερο­το­νί­νης) και τα αντι­ψυ­χω­σικά. Επίσης, οι εξαρ­τη­σιο­γό­νες ουσίες έχουν αρνη­τι­κές επι­πτώ­σεις, στη χρόνια χρήση. Τέλος, οι χει­ρουρ­γι­κές επεμ­βά­σεις στην περιοχή της πυέλου απ’ όπου περνούν αγγεία και νεύρα του πέους έχουν επίσης ως συνέ­πεια τη στυτική δυσλει­τουρ­γία. Ιδιαί­τερα η πιο συχνή από αυτές, η ριζική προ­στα­τε­κτομή για καρκίνο προ­στάτη συνο­δεύ­ε­ται σε μεγάλα ποσοστά από προ­βλή­ματα στη στύση, ανε­ξάρ­τητα από τη χει­ρουρ­γική μέθοδο με την οποία γίνεται (ανοικτή, λαπα­ρο­σκο­πική, ρομπο­τική).

13. Ψυχο­γενή ή οργα­νικά αίτια

Τα οργα­νικά αίτια της στυ­τι­κής δυσλει­τουρ­γίας απορ­ρέ­ουν από συστη­μα­τι­κές παθή­σεις που κυρίως προ­σβάλ­λουν τα αγγεία, όπως υψηλή χολη­στε­ρίνη και λιπίδια, υπέρ­ταση, σακ­χα­ρώδη διαβήτη, καρ­διαγ­γειακά νοσή­ματα. Λογικό είναι λοιπόν να είναι σπάνια σε ηλικίες κάτω των 50 ετών. Αντί­θετα, τα ψυχο­γενή αίτια, όπως το άγχος επί­δο­σης που συν­δέ­ε­ται με έναρξη της σχέσης, χρήση προ­φυ­λα­κτι­κού, ενοχές/ανα­στο­λές, σωμα­τική κόπωση κ.α. είναι το κλασικό αίτιο στους νέους. Επι­πρό­σθετα, σημα­ντικά κοι­νω­νικά προ­βλή­ματα, όπως η ανεργία που κτυπά ιδιαί­τερα τους νέους έχει βρεθεί ότι αυξάνει τις πιθα­νό­τη­τες για προ­βλή­ματα της στύσης κατά 4 φορές.

14. Τρόπος Ζωής

Μελέτες σε άντρες με σωμα­τικό βάρος πάνω από το φυσιο­λο­γικό και μέτρια στυτική δυσλει­τουρ­γία έχουν δείξει πως η απώλεια 10% του σωμα­τι­κού βάρους με μεσο­γειακή δια­τροφή και άσκηση μπορεί να λύσει το πρό­βλημα, να επα­νέλ­θει δηλαδή η ποιό­τητα της στύσης στα φυσιο­λο­γικά. Επίσης, το κάπνι­σμα βλάπτει και τα αγγεία του πέους και ευθύ­νε­ται για στυτική δυσλει­τουρ­γία. Η διακοπή του καπνί­σμα­τος επα­να­φέ­ρει τα αγγεία σιγά-σιγά. Άρα, όχι μόνο στα­μα­τάμε την κατα­στροφή τους, αλλά επι­τρέ­πουμε στον οργα­νι­σμό να θερα­πεύ­σει τις «πληγές» των αγγείων. Το σύνθημα για καλή ποιό­τητα στύσεων (με σκλη­ρό­τητα και δια­τή­ρηση) μπορεί να το συνο­ψί­σουμε στην ακό­λουθη πρόταση: ό,τι είναι καλό για την καρδιά είναι καλό και για τη στύση!

Και αν υπάρξει ποτέ πρό­βλημα, όσο νωρί­τερα αντι­με­τω­πι­στεί, τόσο πιο εύκολα απο­κα­θί­στα­ται! Τριάντα χρόνια έρευνας στη στυτική δυσλει­τουρ­γία έχουν απο­δεί­ξει περί­τρανα ότι το πρό­βλημα πρέπει να αντι­με­τω­πί­ζε­ται νωρίς. Κι αυτό γιατί η αντι­με­τώ­πιση είναι πολύ πιο εύκολη, η πρόληψη περαι­τέρω βλαβών περιο­ρί­ζε­ται και τέλος η διά­γνωση μπορεί να ξεσκε­πά­σει σοβα­ρό­τερη παθο­λο­γία που κρύ­βε­ται, π.χ. καρ­διαγ­γειακή νόσο ή σακ­χα­ρώδη διαβήτη. Κάνετε το πρώτο βήμα και μιλήστε στο γιατρό σας σήμερα!

Πηγή: onmed.gr