Κυκλοφόρησε το βιβλίο του Κοσμά Σφυρίου «Χρονικό πολιτικού αποτυπώματος»

Κυ­κλο­φό­ρη­σε σε πε­ριο­ρι­σμέ­νο αριθ­μό τευ­χών, το βι­βλίο του πρώην βου­λευ­τή Δωδ/νήσου και υπουρ­γού Κοσμά Σφυ­ρί­ου, με τίτλο «Χρο­νι­κό πο­λι­τι­κού απο­τυ­πώ­μα­τος».

Ο τί­τλος τα λέει όλα: Πρό­κει­ται για την πο­λι­τι­κή δια­δρο­μή του Δωδ/νή­σιου πο­λι­τι­κού και το απο­τύ­πω­μα που άφησε πίσω του και το οποίο δεν αφορά μόνο πε­ρι­γρα­φές.

Επε­κτεί­νε­ται και στην εξι­στό­ρη­ση της πο­λι­τι­κής κα­τα­στά­σε­ως της χώρας, τόσο στον εσω­τε­ρι­κό, όσο και στον εξω­τε­ρι­κό τομέα και κατά τούτο απο­τε­λεί και ντο­κου­μέ­ντο πρώ­της τά­ξε­ως λόγω και της αντι­κει­με­νι­κό­τη­τας με την οποί­αν πε­ρι­γρά­φο­νται και ανα­λύ­ο­νται πραγ­μα­τι­κά γε­γο­νό­τα, υπό την οπτι­κή γωνία, βε­βαί­ως, του συγ­γρα­φέ­ως.

Είναι πραγ­μα­τι­κά εντυ­πω­σια­κός αλλά ταυ­τό­χρο­να και συ­γκι­νη­τι­κός ο τρό­πος (αλλά και η με­θο­δο­λο­γία) με τον οποί­ον ο Κο­σμάς εξι­στο­ρεί την πο­ρεία του (αυ­το­βιο­γρα­φία) από τα μα­θη­τι­κά-παι­δι­κά του χρό­νια, μέχρι τα πα­νε­πι­στη­μια­κά και την ενα­σχό­λη­σή του με την πο­λι­τι­κή, ενώ με ιδιαί­τε­ρη προ­σο­χή στέ­κε­ται στην οι­κο­γέ­νειά του και στα δύ­σκο­λα χρόνα που προη­γή­θη­καν αλλά και επα­κο­λού­θη­σαν της ενη­λι­κιώ­σε­ώς του.

Η «αυ­το­βιο­γρα­φία» του, που απο­τε­λεί, όπως προ­α­να­φέρ­θη­κε και ιστο­ρι­κό ντο­κου­μέ­ντο για όσους ασχο­λού­νται επι­με­λώς με την (άγρα­φη) νε­ώ­τε­ρη ελ­λη­νι­κή πο­λι­τι­κή ιστο­ρία και με έμ­φα­ση την δωδ/κή, αρ­χί­ζει από την νε­ό­τη­τά του και την «με­τά­βα­σή» του στο στά­διο του ενερ­γού πο­λί­τη και κα­λύ­πτει όλα τα χρό­νια της πο­λι­τι­κής του στα­διο­δρο­μί­ας ως βου­λευ­τή, υπουρ­γού, υφυ­πουρ­γού, κοι­νο­βου­λευ­τι­κού εκ­προ­σώ­που του ΠΑΣΟΚ και γραμ­μα­τέα της Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Ομά­δας.

Με ιδιαί­τε­ρο δέος, αλλά και σε­βα­σμό, στέ­κε­ται πρω­τί­στως σε δύο πο­λι­τι­κά πρό­σω­πα, τα οποία αγά­πη­σε και από τα οποία αγα­πή­θη­κε, τον Αν­δρέα Πα­παν­δρέ­ου και τον προ­σω­πι­κό φίλο του Γιώρ­γο Γεν­νη­μα­τά, ο πρό­ω­ρος και άδο­ξος θά­να­τος του οποί­ου έμελ­λε να αλ­λά­ξει «βιαί­ως» τον πο­λι­τι­κό χάρτη της χώρας.

Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό γνώ­ρι­σμα της συγ­γρα­φής του βι­βλί­ου αυτού απο­τε­λεί αυτό που και ο ίδιος, με αφο­πλι­στι­κή ει­λι­κρί­νεια το­νί­ζει στην ει­σα­γω­γή του βι­βλί­ου του, η οποία, από μόνη της, απο­τε­λεί ένα ολό­κλη­ρο βι­βλίο: «Η νη­φα­λιό­τη­τα και η “κα­θα­ρή” ματιά μου εξα­σφά­λι­σε το πλε­ο­νέ­κτη­μα, να προ­σεγ­γί­ζω πρό­σω­πα και γε­γο­νό­τα, να πε­ρι­γρά­φω την εξέ­λι­ξή τους, ως… τρί­τος».

Το μικρό αυτό ση­μεί­ω­μα, ας θε­ω­ρη­θεί ως η ελά­χι­στη τιμή και ανα­γνώ­ρι­ση στο ση­μα­ντι­κό πραγ­μα­τι­κά έργο που επι­τέ­λε­σε, σε όλα τα στά­δια της πο­λι­τι­κής του ζωής, «ο άν­θρω­πος του ήθους, της ηθι­κής και του ήπιου χα­ρα­κτή­ρα», όπως απ’ όλους ανα­γνω­ρί­ζε­ται, ακόμα και από τους πο­λι­τι­κούς κατά και­ρούς αντι­πά­λους του, ο Κο­σμάς.

Ένας άν­θρω­πος, πο­λι­τι­κός και επαγ­γελ­μα­τί­ας, αυ­το­δη­μιούρ­γη­τος και αυ­τό­φω­τος.

Βα­σί­λης Αθα­να­σί­ου