Εργασιακό νομοσχέδιο: Με ενστάσεις αντισυνταγματικότητας ξεκίνησε η συνεδρίαση

Με φυσική παρου­σία των βου­λευ­τών σε 12μελείς κύκλους, θα εξε­λι­χθεί η τρι­ή­μερη συζή­τηση του νομο­σχε­δίου του υπουρ­γείου Εργα­σίας, όπως ανα­κοί­νωσε με την έναρξη της συνε­δρί­α­σης ο προ­ε­δρεύων Νικήτας Κακλα­μά­νης. Αν και ο τελικός κατά­λο­γος δεν έχει ακόμα δια­νε­μη­θεί στα κόμματα, κοι­νο­βου­λευ­τι­κές πηγές ανα­φέ­ρουν ότι οι βου­λευ­τές που έχουν εγγρα­φεί στον κατά­λογο ξεπερ­νούν τους 200.

Με την έναρξη της συνε­δρί­α­σης ο κοι­νο­βου­λευ­τι­κός εκπρό­σω­πος του ΚΚΕ Θανάσης Παφίλης ενη­μέ­ρωσε την Ολο­μέ­λεια ότι το κόμμα του θα κατα­θέ­σει ένσταση αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας. Επίσης, ο κοι­νο­βου­λευ­τι­κός εκπρό­σω­πος του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρ­λέ­της δήλωσε ότι το κόμμα του κατα­θέ­τει ένσταση αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας. Και οι δύο κοι­νο­βου­λευ­τι­κοί εκπρό­σω­ποι είπαν, εκ προ­οι­μίου, ότι η πρόταση κατα­τί­θε­ται αλλά το νομο­σχέ­διο πρέπει κανο­νικά να απο­συρ­θεί.

Την από­συρση των άρθρων 55 έως 125 (βασικός πυρήνας του νομο­σχε­δίου με τις δια­τά­ξεις περί «προ­στα­σίας της εργα­σίας») ζήτησε ο ειση­γη­τής του Κινή­μα­τος Αλλαγής Γιώργος Μουλ­κιώ­της, σημειώ­νο­ντας ότι η Κοι­νο­βου­λευ­τική Ομάδα του κόμ­μα­τος του δέχεται δια­τή­ρηση μόνο του σκέλους του νομο­σχε­δίου που ανα­φέ­ρε­ται στην κύρωση των διεθνών συμ­βά­σεων.

Στον δημόσιο διάλογο, αλλά και στη συζή­τηση του νομο­σχε­δίου του υπουρ­γείου Εργα­σίας, τις προη­γού­με­νες ημέρες στις επι­τρο­πές της Βουλής, στην αιχμή της αντι­πα­ρά­θε­σης κυβέρ­νη­σης και αντι­πο­λί­τευ­σης βρέ­θη­καν:

οι δια­τά­ξεις για την πρό­σθετη εργασία των απα­σχο­λού­με­νων μερικής απα­σχό­λη­σης (δυνα­τό­τητα υπε­ρω­ριών σε δια­κε­κομ­μένο ωράριο με προ­σαύ­ξηση 12%) (άρθρο 57). Όπως ειδι­κό­τερα ορί­ζε­ται, «αν παρα­στεί ανάγκη για πρό­σθετη εργασία πέραν της συμ­φω­νη­μέ­νης, ο εργα­ζό­με­νος έχει υπο­χρέ­ωση να την παρά­σχει, αν είναι σε θέση να το κάνει και η άρνησή του δεν είναι αντί­θετη με την καλή πίστη. Η πρό­σθετη εργασία μπορεί να παρα­σχε­θεί, εφόσον συμ­φω­νεί ο εργα­ζό­με­νος και κατά ωράριο που δεν είναι συνε­χό­μενο σε σχέση με το συμ­φω­νη­μένο ωράριο της ίδιας ημέρας, υπό την επι­φύ­λαξη των δια­τά­ξεων περί ημε­ρή­σιας ανά­παυ­σης. Αν παρα­σχε­θεί εργασία πέραν της συμ­φω­νη­μέ­νης, ο μερικώς απα­σχο­λού­με­νος δικαιού­ται αντί­στοι­χης αμοιβής με προ­σαύ­ξηση δώδεκα τοις εκατό (12%) επί της συμ­φω­νη­θεί­σας αμοιβής για κάθε επι­πλέον ώρα εργα­σίας που θα παρά­σχει. O μερικώς απα­σχο­λού­με­νος μπορεί να αρνηθεί την παροχή εργα­σίας πέραν της συμ­φω­νη­μέ­νης, όταν η πρό­σθετη εργασία λαμ­βά­νει χώρα κατά συνήθη τρόπο. Σε κάθε περί­πτωση η πρό­σθετη αυτή εργασία δύναται να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί κατ’ ανώτατο όριο μέχρι τη συμπλή­ρωση του πλήρους ημε­ρή­σιου ωραρίου του συγκρί­σι­μου εργα­ζο­μέ­νου.» Η αντι­πο­λί­τευση ζητάει την κατάρ­γηση της διά­τα­ξης επι­ση­μαί­νο­ντας ότι στην Ελλάδα, όπου η υπο­δη­λω­μένη εργασία, ιδιαί­τερα σε παρα­γω­γι­κούς κλάδους είναι σύνηθες φαι­νό­μενο, ιδιαί­τερα στους νέους, οι συγκε­κρι­μέ­νες δια­τά­ξεις μπορεί να έχουν τα ακριβώς αντί­θετα απο­τε­λέ­σματα, με εξο­ντω­τικά δια­κε­κομ­μένα ωράρια για τους εργα­ζο­μέ­νους με χαμη­λούς μισθούς.

Οι δια­τά­ξεις για την αμοιβή της υπέρ­βα­σης χρο­νι­κών ορίων εργα­σίας (άρθρο 58). Το συγκε­κρι­μένο άρθρο προ­βλέ­πει αύξηση του ανώ­τα­του ορίου υπε­ρω­ριών σε 150 κατ΄έ­τος, από 120 ώρες κατ΄έ­τος για τις υπη­ρε­σίες και 96 ώρες κατ΄έ­τος για τη βιο­μη­χα­νία. H ανά­γνωση του άρθρου από κυβερ­νη­τική πλειο­ψη­φία και αντι­πο­λί­τευση δεν ταυ­τί­ζε­ται. Το υπουρ­γείο Εργα­σίας επι­ση­μαί­νει πως «προ­βλέ­πε­ται ότι μπορούν να πραγ­μα­το­ποι­η­θούν μέχρι 150 ώρες νόμιμης υπε­ρω­ρίας κατ’ έτος. Με απόφαση του Γενικού Γραμ­μα­τέα Εργα­σίας μπορεί να χορη­γεί­ται άδεια πραγ­μα­το­ποί­η­σης επι­πλέον των 150 υπε­ρω­ριών, οι οποίες αμεί­βο­νται με προ­σαύ­ξηση 60%, αντί του 40% που ισχύει για τις συνή­θεις υπε­ρω­ρίες. Για την πραγ­μα­το­ποί­ηση ‘παράνομων’ υπε­ρω­ριών ο εργα­ζό­με­νος λαμ­βά­νει απο­ζη­μί­ωση ίση με το ωρο­μί­σθιό του προ­σαυ­ξη­μένο κατά 120%». Η αντι­πο­λί­τευση που ζητάει την από­συρση του συγκε­κρι­μέ­νου άρθρου, επι­ση­μαί­νει, ωστόσο, ότι η συγκε­κρι­μένη διάταξη δεν βοηθάει στη μείωση της ανερ­γίας αλλά παρα­κι­νεί τις επι­χει­ρή­σεις με το υπάρχον προ­σω­πικό να αντα­πε­ξέλ­θουν στην αυξη­μένη ζήτηση. Αυτό θα οδη­γή­σει στην εξου­θέ­νωση του υφι­στά­με­νου προ­σω­πι­κού, με υπε­ρω­ριακή εργασία και κιν­δύ­νους ασφά­λειας και υγείας. Εξίσου ανη­συ­χη­τική χαρα­κτη­ρί­ζει την πρό­βλεψη ότι με απόφαση του ΓΓ Εργα­σίας θα είναι δυνατό να χορη­γεί­ται άδεια στην επι­χεί­ρηση για υπε­ρω­ριακή απα­σχό­ληση των μισθω­τών, επι­πλέον των επι­τρε­πό­με­νων ανω­τά­των ορίων υπε­ρω­ρια­κής απα­σχό­λη­σης (150 ώρες). Υπο­γραμ­μί­ζει εξάλλου ότι η αμοιβή προ­σαυ­ξη­μένη μόνο κατά 60%, έρχεται σε αντι­δια­στολή με την πρό­βλεψη προ­σαύ­ξη­σης παρά­νο­μης υπε­ρω­ρίας κατά 120%.

Η συμ­φω­νία διευ­θέ­τη­σης του χρόνου εργα­σίας (άρθρο 59). Το άρθρο αυτό προ­βλέ­πει ότι η συμ­φω­νία για τη διευ­θέ­τηση του χρόνου εργα­σίας μπορεί να συνα­φθεί και με ατομική συμ­φω­νία, μετά από αίτημα του εργα­ζο­μέ­νου, εάν δεν υπάρχει συν­δι­κα­λι­στική οργά­νωση στην επι­χεί­ρηση ή δεν επι­τευ­χθεί συμ­φω­νία μεταξύ της συν­δι­κα­λι­στι­κής οργά­νω­σης και του εργο­δότη, τηρου­μέ­νων κατά τα λοιπά όλων των ρυθ­μί­σεων που ορίζουν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις, τη διάρ­κεια, τον χρόνο ανα­φο­ράς και τα λοιπά στοι­χεία της διευ­θέ­τη­σης. Απα­γο­ρεύ­ε­ται η απόλυση εργα­ζο­μέ­νου, ο οποίος δεν υπέβαλε αίτημα για διευ­θέ­τηση του χρόνου εργα­σίας, μολο­νότι του ζητή­θηκε από τον εργο­δότη του. Επι­πλέον, ορί­ζε­ται ρητά ότι, σε περί­πτωση κατά την οποία λυθεί η σύμβαση εργα­σίας χωρίς ο εργα­ζό­με­νος να λάβει το χρονικό αντι­στάθ­μι­σμα που προ­βλέ­πε­ται για την αυξη­μένη απα­σχό­ληση, ο εργα­ζό­με­νος θα απο­ζη­μιω­θεί για τις υπερ­βάλ­λου­σες ώρες κατά τις δια­τά­ξεις περί υπε­ρερ­γα­σίας και υπε­ρω­ρίας, ανάλογα με τις ώρες που έχει εργα­σθεί καθ’ υπέρ­βαση του ωραρίου. Η αντι­πο­λί­τευση υπο­γραμ­μί­ζει ότι η συγκε­κρι­μένη διάταξη πρέπει να ανα­κλη­θεί, διότι μπορεί να υπο­κρύ­ψει φαι­νό­μενα εξα­πά­τη­σης των εργα­ζο­μέ­νων, όπως προ­σαρ­μογή της εργα­σίας με βάση τις δρα­στη­ριό­τη­τες της επι­χεί­ρη­σης, αντι­σταθ­μική ανά­παυση και χορή­γηση μειω­μέ­νης απα­σχό­λη­σης σε περιό­δους αναι­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας. «Η έλλειψη Συλ­λο­γι­κής Σύμ­βα­σης Εργα­σίας, μπορεί να απο­τε­λέ­σει εργα­λείο στα χέρια των εργο­δο­τών για κατα­πά­τηση των δικαιω­μά­των των εργα­ζο­μέ­νων», υπο­γραμ­μί­ζουν τα κόμματα της αντι­πο­λί­τευ­σης.

η άδεια άνευ απο­δο­χών (άρθρο 62). Με τις δια­τά­ξεις που εισάγει το υπουρ­γείο Εργα­σίας, καθιε­ρώ­νε­ται για πρώτη φορά ρητά ο θεσμός της άδειας άνευ απο­δο­χών στον ιδιω­τικό τομέα. Πρό­κει­ται για συμ­φω­νη­μένη ανα­στολή της σύμ­βα­σης εργα­σίας, η οποία διαρκεί μέχρι ένα έτος, με δυνα­τό­τητα παρά­τα­σης με νέα συμ­φω­νία μεταξύ των μερών. Η ανα­στολή της σύμ­βα­σης είναι πλήρης, με την έννοια ότι δεν οφεί­λο­νται και ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές για το διά­στημα της άδειας άνευ απο­δο­χών. Μετά τη λήξη της άδειας η σύμβαση εργα­σίας λει­τουρ­γεί όπως ήταν πριν τη λήψη της άδειας, με τα ίδια δικαιώ­ματα και υπο­χρε­ώ­σεις. Η αντι­πο­λί­τευση υπο­γραμ­μί­ζει ότι οι συγκε­κρι­μέ­νες δια­τά­ξεις μπορεί να απο­δει­χθούν εκμε­ταλ­λευ­τι­κές και επι­ζή­μιες για τον εργα­ζό­μενο.

εξαι­ρέ­σεις από την υπο­χρε­ω­τική ανά­παυση της Κυρια­κής (άρθρο 63). Στις επι­χει­ρή­σεις που επι­τρέ­πε­ται να απα­σχο­λούν προ­σω­πικό τις Κυρια­κές και τις αργίες προ­στί­θε­νται οι επι­χει­ρή­σεις logistics, shared services centers, data centers, ψηφιο­ποί­η­σης εγχάρ­του αρχείου, παροχής υπη­ρε­σιών τηλε­φω­νι­κού κέντρου και τεχνι­κής υπο­στή­ρι­ξης πελατών, παρα­γω­γής έτοιμου σκυ­ρο­δέ­μα­τος και security.

προ­στα­σία από τις απο­λύ­σεις (άρθρο 66). Το υπουρ­γείο Εργα­σίας επι­ση­μαί­νει ότι, με τις δια­τά­ξεις που εισά­γο­νται, απα­γο­ρεύ­ε­ται και είναι άκυρη κάθε απόλυση που γίνεται ως αντί­δραση για την άσκηση οποιου­δή­ποτε νομίμου δικαιώ­μα­τος του εργα­ζο­μέ­νου. Η προ­στα­σία των εργα­ζο­μέ­νων ενι­σχύ­ε­ται και από την πρό­βλεψη σύμφωνα με την οποία, εάν κατ’ αρχήν απο­δει­χθούν πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά που οδηγούν στο συμπέ­ρα­σμα ότι η απόλυση είναι απα­γο­ρευ­μένη, ο εργο­δό­της φέρει το βάρος να ανα­τρέ­ψει αυτό το τεκ­μή­ριο. Με βάση τις δια­τά­ξεις αυτές είναι πλέον πολύ δύσκολο για τον εργο­δότη να απει­λή­σει, αμέσως ή εμμέσως, τον εργα­ζό­μενο με απόλυση, σε περί­πτωση που ο εργα­ζό­με­νος ασκήσει νόμιμο δικαί­ωμά του καθώς, πλέον, όχι μόνον προ­βλέ­πε­ται ρητή ακυ­ρό­τητα σε μία τέτοια περί­πτωση, αλλά και προ­βλέ­πε­ται ρητά η αντι­στροφή του βάρους απο­δεί­ξεως υπέρ του εργα­ζο­μέ­νου. Για απο­λύ­σεις που δεν πάσχουν από τόσο σοβαρό ελάτ­τωμα, ακο­λου­θεί­ται η γαλλική ρύθμιση για τις αδι­καιο­λό­γη­τες απο­λύ­σεις, κατά την οποία, μετά από αίτημα είτε του εργο­δότη, είτε του εργα­ζο­μέ­νου, αντί για οποια­δή­ποτε άλλη συνέ­πεια ο εργο­δό­της κατα­βάλ­λει αυξη­μένη απο­ζη­μί­ωση στον εργα­ζό­μενο. Η απο­ζη­μί­ωση αυτή αντι­στοι­χεί κατ’ ελά­χι­στον στις τακτι­κές απο­δο­χές τριών μηνών και κατά μέγι­στον οδηγεί σε τρι­πλα­σια­σμό της απο­ζη­μί­ω­σης καταγ­γε­λίας. Την απο­ζη­μί­ωση αυτή μπορεί να ζητήσει, αντί για ανα­γνώ­ριση της ακυ­ρό­τη­τας της καταγ­γε­λίας, κάθε εργα­ζό­με­νος, ακόμη και όποιος απο­λύ­θηκε κατά παρά­βαση των δια­τά­ξεων του νόμου. Επίσης, τίθεται η δυνα­τό­τητα για διόρ­θωση τυπικών ελατ­τω­μά­των της καταγ­γε­λίας, ιδίως όταν το σφάλμα που εμφι­λο­χώ­ρησε οφεί­λε­ται σε συγ­γνω­στή πλάνη/ εύλογη αμφι­βο­λία, ενώ διευ­κρι­νί­ζε­ται ότι δικό­γραφο που, επί της ίδιας πραγ­μα­τι­κής και νομικής βάσης, σωρεύει αίτημα για επα­να­πα­σχό­ληση με αίτημα για πρό­σθετη απο­ζη­μί­ωση είναι απα­ρά­δε­κτο. Η ανά­γνωση της αντι­πο­λί­τευ­σης όμως είναι δια­φο­ρε­τική και επι­ση­μαί­νει ότι «αν απο­λυ­θείς εργα­ζό­με­νος απο­δεί­ξει ενώπιον δικα­στη­ρίου πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά ικανά να στη­ρί­ξουν την πεποί­θηση ότι η απόλυσή του είναι άκυρη, ενα­πό­κει­ται στον εργο­δότη να απο­δεί­ξει ότι η απόλυση δεν έγινε για τον προ­βαλ­λό­μενο λόγο». Εισά­γε­ται δηλαδή αντι­στροφή από­δει­ξης. Επίσης, ο εργο­δό­της απαλ­λάσ­σε­ται από την υπο­χρέ­ωση πλη­ρω­μής μισθών υπε­ρη­με­ρίας, που υπο­κα­θί­στα­ται από την πληρωμή πρό­σθε­της απο­ζη­μί­ω­σης (η οποία δεν μπορεί να είναι μικρό­τερη από τις απο­δο­χές 3 μηνών, ούτε μεγα­λύ­τερη από απο­δο­χές 24ων μηνών). Δηλαδή, ενώ μέχρι σήμερα συνέ­πεια της άκυρης από­λυ­σης ήταν η επα­να­πρό­σληψη του εργα­ζο­μέ­νου, πλέον δίνεται η δυνα­τό­τητα για μη επα­να­πρό­σληψη με μια επι­πλέον απο­ζη­μί­ωση από τον εργο­δότη. Η επιλογή επα­να­πρό­σλη­ψης ή της λήψης πρό­σθε­της απο­ζη­μί­ω­σης οφείλει να είναι απο­κλει­στικό προ­νό­μιο των εργα­ζο­μέ­νων και όχι των εργο­δο­τών, ανα­φέ­ρει η αντι­πο­λί­τευση.

οι παρεμ­βά­σεις στο συν­δι­κα­λι­στικό νόμο και το πλαίσιο για την κήρυξη απερ­γίας. Μεταξύ άλλων, με τις δια­τά­ξεις που περι­λαμ­βά­νο­νται στο νομο­σχέ­διο, προ­βλέ­πε­ται δυνα­τό­τητα εξ απο­στά­σεως παρου­σίας στις γενικές συνε­λεύ­σεις των συν­δι­κα­λι­στι­κών οργα­νώ­σεων και συμ­με­το­χής στις ψηφο­φο­ρίες, ακόμα και όταν αυτές πρέπει να είναι μυστι­κές, ώστε οι απο­φά­σεις να έχουν την ευρύ­τερη δυνατή δημο­κρα­τική νομι­μο­ποί­ηση (άρθρο 86). Εξα­σφα­λί­ζε­ται και στις ψηφο­φο­ρίες των αιρετών οργάνων και εκπρο­σώ­πων στις συν­δι­κα­λι­στι­κές οργα­νώ­σεις η δυνα­τό­τητα της εξ απο­στά­σεως συμ­με­το­χής. Όλες οι οργα­νώ­σεις οφεί­λουν να παρέ­χουν αυτή τη δυνα­τό­τητα στα μέλη τους με λογι­σμικό που μπορούν να λαμ­βά­νουν δωρεάν από το Υπουρ­γείο Εργα­σίας και Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σεων (άρθρο 87). Ανα­δια­μορ­φώ­νε­ται στην η δια­τύ­πωση των λόγων από­λυ­σης συν­δι­κα­λι­στι­κών στε­λε­χών (άρθρο 88). Η προη­γού­μενη προει­δο­ποί­ηση των 24 ωρών για το έγκυρο της κήρυξης της απερ­γίας ισχύει για όλες τις μορφές απερ­γίας, ήτοι και για τις ολι­γό­ω­ρες στάσεις εργα­σίας, ενώ η γνω­στο­ποί­ηση πρέπει να γίνεται με έγγραφο που επι­δί­δε­ται με δικα­στικό επι­με­λητή (άρθρο 91). Εξα­σφα­λί­ζε­ται η δυνα­τό­τητα των εργα­ζο­μέ­νων να παρέ­χουν εργασία, όταν έχει κηρυ­χθεί απεργία. Στην περί­πτωση που δια­πι­στώ­νο­νται φαι­νό­μενα παρε­μπό­δι­σης της ενά­σκη­σης του δικαιώ­μα­τος αυτού είναι δυνατό με δικα­στική απόφαση να δια­κο­πεί η κηρυ­χθείσα απεργία και καθιε­ρώ­νε­ται αστική ευθύνη για τους υπαί­τιους παρε­μπό­δι­σης εργα­ζο­μέ­νων να προ­σέλ­θουν στην εργασία τους (άρθρο93). Ορί­ζε­ται η υπο­χρέ­ωση στις επι­χει­ρή­σεις κοινής ωφέ­λειας, πέραν του προ­σω­πι­κού ασφα­λείας που οφεί­λουν να δια­θέ­τουν στις απερ­γίες, να εξα­σφα­λί­ζε­ται και η ελά­χι­στη εγγυ­η­μένη υπη­ρε­σία, ώστε οι υπη­ρε­σίες που παρέ­χουν να αντα­πο­κρί­νο­νται στο 1/3 της συνή­θους παρε­χό­με­νης υπη­ρε­σίας (άρθρο 95). Ικα­νό­τητα σύναψης συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σεων – νομι­μο­ποί­ηση εκπρο­σώ­πων (άρθρο 96).

μετα­τροπή της Επι­θε­ώ­ρη­σης Εργα­σίας σε ανε­ξάρ­τητη διοι­κη­τική αρχή. Συνι­στά­ται ανε­ξάρ­τητη αρχή, χωρίς νοµική προ­σω­πι­κό­τητα, υπό την επωνυµία «Επι­θε­ώ­ρηση Εργα­σίας», η οποία απο­λαύει λει­τουρ­γι­κής ανε­ξαρ­τη­σίας και διοι­κη­τι­κής και οικονοµικής αυτο­τέ­λειας, δεν υπό­κει­ται σε έλεγχο ούτε σε επο­πτεία από κυβερ­νη­τικά όργανα, κρα­τι­κούς φορείς ή άλλες διοι­κη­τι­κές αρχές, και καθί­στα­ται καθο­λική διά­δο­χος του προτεινόµενου να καταρ­γη­θεί Σώµατος Επι­θε­ώ­ρη­σης Εργα­σίας (Σ.Ε.Π.Ε.) και του Γενικού Επι­θε­ω­ρητή.

Δια­βά­στε ακόμη: Νέα 24ωρη απεργία από την ΑΔΕΔΥ την Τετάρτη 16 Ιουνίου

Το εργα­σιακό νομο­σχέ­διο που εισά­γε­ται σήμερα στην Ολο­μέ­λεια περι­λαμ­βά­νει δια­τά­ξεις που αφορούν στην κύρωση της σύμ­βα­σης 190 της Διε­θνούς Οργά­νω­σης Εργα­σίας για την εξά­λειψη της βίας και της παρε­νό­χλη­σης στο χώρο της εργα­σίας, όπως και στην ενσω­μά­τωση της οδηγίας (ΕΕ) 2019/1158 του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου και του Συμ­βου­λίου της 20ής Ιουνίου 2019, σχετικά με την ισορ­ρο­πία μεταξύ επαγ­γελ­μα­τι­κής και ιδιω­τι­κής ζωής για τους γονείς και τους φρο­ντι­στές. Περι­λαμ­βά­νει επίσης ρυθ­μί­σεις για άδειες σχε­τι­κές με την προ­στα­σία της οικο­γέ­νειας. Μεταξύ άλλων εισά­γε­ται η αυξη­μένη προ­στα­σία του νέου πατέρα και θεσμο­θε­τεί­ται άδεια πατρό­τη­τας δεκα­τεσ­σά­ρων ημερών με απο­δο­χές κατά τη γέννηση του παιδιού. Γονικές άδειες 2+2 μηνών και για τους δύο γονείς, με επι­δό­τηση του ΟΑΕΔ. Ο νέος πατέρας θα προ­στα­τεύ­ε­ται από την απόλυση μετά τον τοκετό της μητέρας του παιδιού του.

Με το νομο­σχέ­διο εισά­γο­νται δια­τά­ξεις για την καθιέ­ρωση των δια­λειμ­μά­των στην ημε­ρή­σια εργασία. Προ­βλέ­πε­ται η εξο­μοί­ωση των εργα­το­τε­χνι­τών με τους υπαλ­λή­λους, ως προς τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις και την απο­ζη­μί­ωση από­λυ­σης. Επίσης θεσμο­θε­τεί­ται η Ψηφιακή Κάρτα Εργα­σίας που θα απο­τε­λέ­σει εργα­λείο για τους ελέγ­χους και έχει στόχο τη μείωση της παρα­βα­τι­κό­τη­τας των εργο­δο­τών.

Με δεδο­μέ­νες τις μετα­βο­λές που προ­κλή­θη­καν στον εργα­σιακό χώρο από την παν­δη­μία αλλά και αυτές που θα επι­φέ­ρει η 4η Βιο­μη­χα­νική Επα­νά­σταση, εισά­γε­ται θεσμικό πλαίσιο για την τηλερ­γα­σία, με ρυθ­μί­σεις για το δικαί­ωμα απο­σύν­δε­σης, και για την προ­στα­σία προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων. Ορί­ζε­ται, επίσης, η έννοια των «ψηφια­κών πλατφορµών» και εισά­γο­νται κρι­τή­ρια για τον καθο­ρι­σμό της μορφής της συμ­βα­τι­κής σχέσης τους µε τους παρό­χους υπη­ρε­σιών.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ