Παραπέμπονται σε δίκη μάνα και εραστής για εξακολουθητικό βιασμό 14χρονης κόρης!

Την παρα­πο­μπή σε δίκη ενώπιον Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου της περι­φέ­ρειας του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, ενός 51χρονου Ροδίτη, φορ­τη­γα­τζή και της 40χρονης δια­ζευγ­μέ­νης συντρό­φου του, που φέρο­νται να ενε­πλά­κη­σαν σε μια απί­στευτη ιστορία εξα­κο­λου­θη­τι­κής σεξουα­λι­κής κακο­ποί­η­σης, 18χρονης σήμερα μαθή­τριας, κόρης της δεύ­τε­ρης, απο­φά­σισε με βού­λευμα που εξέδωσε το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Η 18χρονη δια­τεί­νε­ται ότι βια­ζό­ταν διαρκώς από την ηλικία των 14 ετών έως και την 24η Οκτω­βρίου 2013. Συμπλή­ρωσε τα 18 έτη της ηλικίας της, την 3η Οκτω­βρίου 2013 και έκτοτε διέμενε με μια φίλη της.

Ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος παρα­πέ­μπε­ται συγκε­κρι­μένα για βιασμό κατ’ εξα­κο­λού­θηση, κατά­χρηση ανη­λί­κων σε ασέλ­γεια στην οποία η παθούσα δεν έχει συμπλη­ρώ­σει τα δεκα­τέσ­σερα έτη και στη συνέ­χεια, ενώ έχει συμπλη­ρώ­σει τα δεκα­τέσ­σερα έτη όχι όμως τα δεκα­ο­κτώ έτη, από πρόσωπο που συνοι­κεί με τον ανήλικο κατ’ εξα­κο­λού­θηση, για απο­πλά­νηση παιδιού που συμπλή­ρωσε τα δώδεκα αλλά όχι τα δεκα­τέσ­σερα έτη και στη συνέ­χεια που συμπλή­ρωσε τα δεκα­τέσ­σερα και μέχρι τα δέκα πέντε έτη κατ’ εξα­κο­λού­θηση, για προ­μή­θεια και κατοχή ναρ­κω­τι­κών ουσιών, από μη τοξι­κο­μανή για ιδία απο­κλει­στική χρήση και για παρα­κί­νηση άλλου σε παρά­νομη χρήση ναρ­κω­τι­κών από μη τοξι­κο­μανή.

Η δεύτερη κατη­γο­ρού­μενη παρα­πέ­μπε­ται για άμεση συνέρ­γεια σε βιασμό κατ’ εξα­κο­λού­θηση, άμεση συνέρ­γεια σε κατά­χρηση ανη­λί­κων σε ασέλ­γεια στην οποία η παθούσα δεν έχει συμπλη­ρώ­σει τα δεκα­τέσ­σερα έτη, έχει συμπλη­ρώ­σει τα δεκα­τέσ­σερα έτη όχι όμως τα δεκα­ο­κτώ έτη, από πρόσωπο που συνοι­κεί με τον ανήλικο και από οικείο κατ’ εξα­κο­λού­θηση και για άμεση συνέρ­γεια σε απο­πλά­νηση παιδιού, που συμπλή­ρωσε τα δώδεκα αλλά όχι τα δεκα­τέσ­σερα έτη, που συμπλή­ρωσε τα δεκα­τέσ­σερα και μέχρι τα δέκα πέντε έτη κατ’ εξα­κο­λού­θηση

Με το ίδιο βού­λευμα παρα­τεί­νε­ται η προ­σω­ρινή τους κράτηση στις φυλακές μέχρι την 1η Νοεμ­βρίου 2014.

To ιστο­ρικό της υπό­θε­σης, που συγκλό­νισε το πανελ­λή­νιο, σύμφωνα με το παρα­πεμ­πτικό βού­λευμα, έχει ως εξής:

Το έτος 2008 και σε χρόνο πριν από την 3η Οκτω­βρίου 2008, ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος συνήψε ερωτική σχέση με την δεύτερη κατη­γο­ρού­μενη και μετα­κό­μισε στην οικία της, σε δημο­τικό δια­μέ­ρι­σμα στη δυτική Ρόδο, όπου η τελευ­ταία διέμενε με τα τρία ανήλικα τέκνα της.

Ενώ η ανήλικη γιόρ­ταζε τα γενέ­θλιά της σε εστια­τό­ριο μαζί με τη μητέρα της καθώς και το σύντροφο της τελευ­ταίας, κάποια στιγμή, που η μητέρα της απου­σί­αζε από το τραπέζι για να πάει στην τουα­λέτα του κατα­στή­μα­τος, ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να της είπε ότι την επόμενη ημέρα θα πάει στο κρεβάτι της και ότι η μητέρα της ήταν σύμφωνη.

Τη φράση όμως αυτή δεν την εξήγησε στην ανήλικη, η οποία και δεν αντι­λή­φθηκε το νόημά της.

Την επόμενη ημέρα και ενώ η ανήλικη, η μητέρα της και ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος βρί­σκο­νταν στην οικία τους, η μητέρα της φέρεται να της είπε να πάει στο δωμάτιο της, όπου την περί­μενε ο σύντρο­φός της. Ανυ­πο­ψί­α­στη, όπως επι­ση­μαί­νε­ται στο βού­λευμα, πήγε στο δωμάτιο, όπου βρήκε τον πρώτο κατη­γο­ρού­μενο ξαπλω­μένο στο κρεβάτι και γυμνό, ενώ η μητέρα της, η οποία την ακο­λού­θησε, της είπε «κάθισε να μάθεις πώς είναι», ενώ της είπε να βγάλει το παντε­λόνι της πράγμα το οποίο εκείνη έκανε, τελώ­ντας σε πλήρη σύγχυση για το τι συνέ­βαινε.

Στη συνέ­χεια και ενώ ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος την ακι­νη­το­ποί­ησε κρα­τώ­ντας της τα χέρια και προ­σπά­θησε να έλθει σε επαφή μαζί της, η οποία όμως φώναζε λέγο­ντας ότι δεν ήθελε και έκλαιγε μέχρι που η μητέρα της, φέρεται να είπε να την αφήσουν.

Πράγ­ματι την άφησαν μέχρι την επόμενη ημέρα, αφού ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος την κάλεσε εκ νέου στο υπνο­δω­μά­τιο και αφού την ακι­νη­το­ποί­ησε πιά­νο­ντάς της τα χέρια και τη ξάπλωσε στο κρεβάτι και της είπε να μην ανη­συ­χεί αφού η μητέρα της γνώριζε και συμ­φω­νούσε με αυτό που συνέ­βαινε, τη θώπευσε στο στήθος και στο σώμα, της κατέ­βασε το εσώ­ρουχο και ήλθε σε επαφή μαζί της.

Η ίδια κατά­σταση φέρεται να συνε­χί­στηκε για ένα χρόνο περίπου και σε καθη­με­ρινή σχεδόν βάση με την ανήλικη να αντι­στέ­κε­ται, ενώ ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να ερχόταν σε κατά φύση συνου­σία μαζί της παρά τη θέλησή της.

Μετά την πάροδο του ενός έτους, η ανήλικη φέρεται να είπε στον πρώτο κατη­γο­ρού­μενο πως θα μιλήσει σε κάποιον και θα απο­κα­λύ­ψει τις πράξεις που διέ­πραττε σε βάρος της.

Ο τελευ­ταίος τότε, κατη­γο­ρεί­ται ότι την απεί­λησε, λέγο­ντας ότι θα τη σκο­τώ­σει, θα τις βγάλει τα έντερα και θα τη βάλει να τα φάει, άλλες δε φορές την ακου­μπούσε στην κοιλιά, στα χέρια και στα πόδια με ένα σουγιά και την τρυ­πούσε.

Όπως τονί­ζε­ται στο βού­λευμα, λόγω της συνε­χούς κακο­ποί­η­σης, της αδυ­να­μίας αντί­στα­σης και του κλί­μα­τος φόβου, που είχε δημιουρ­γή­σει ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος σε βάρος της ανή­λι­κης, αυτή μετά την πάροδο έτους στα­μά­τησε να αντι­στέ­κε­ται, απο­δε­χό­μενη παθη­τικά τις πράξεις του, φοβού­μενη τα αντί­ποινά του.

Μετά την πάροδο ενός έτους από την πρώτη φορά που τελέ­στη­καν οι ανωτέρω πράξεις σε βάρος της ανή­λι­κης και όταν η μητέρα της βρι­σκό­ταν και εκείνη στην οικία, συμ­με­τείχε στη διά­πραξη των ασελγών πράξεων. Συγκε­κρι­μένα έλεγε στην κόρη της να καθίσει για να μάθει, ενώ ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να ερχόταν σε κατά φύση συνου­σία και με τις δύο ταυ­τό­χρονα. Περί τα τέλη του έτους 2010, ο πρώτος κατη­γο­ρεί­ται ότι επι­χεί­ρησε επα­νει­λημ­μένα να έρθει και σε παρά φύση συνου­σία με την ανήλικη, πλην όμως δεν κατά­φερε να ολο­κλη­ρώ­σει τις πράξεις του, λόγω της αντί­στα­σής της, ενώ παράλ­ληλα χρη­σι­μο­ποί­ησε και ένα ερωτικό βοήθημα (δονητή).

Κατά τη διάρ­κεια μίας εκ των περι­πτώ­σεων που επι­χεί­ρησε να έρθει σε παρά φύση συνου­σία με την ανήλικη, φέρεται να ήταν παρούσα και η μητέρα της, η οποία ήταν γυμνή.

Την ίδια χρονική περίοδο, μεταξύ των ανωτέρω περι­γρα­φό­με­νων ασελγών πράξεων, ήταν και η απαί­τησή του από την ανήλικη, να του κάνει και στο­μα­τικό έρωτα.

Περί το έτος 2010 – 2011 όταν η ανήλικη εξέ­φραζε την αντίρ­ρησή της στην ικα­νο­ποί­ηση των σεξουα­λι­κών του ορέξεων, ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να τη χτυ­πούσε, να την έπιανε από το λαιμό και την πετούσε κάτω, να της έκλεινε το στόμα και τη μύτη ώστε να της προ­κα­λέ­σει αίσθημα ασφυ­ξίας. Δύο φορές μάλιστα φέρεται κατά τη διάρ­κεια του ξυλο­δαρ­μού της ανή­λι­κης, να ήταν παρούσα και η μητέρα της, η οποία κατη­γο­ρεί­ται ότι τον υπο­στή­ριζε και ότι ασκούσε και η ίδια ψυχο­λο­γική βία αρνού­μενη να πλύνει τα ρούχα της ανή­λι­κης, μη προ­σφέ­ρο­ντάς της φαγητό και μη καλώ­ντας την στο τραπέζι για να φάει με τους υπό­λοι­πους.

Τις ανωτέρω πράξεις, οι οποίες συνε­χί­στη­καν μέχρι τον Οκτώ­βριο του 2013 φέρεται να τις τελούσε στην οικία, όπου διέ­με­ναν όλοι μαζί, σε μία αγροι­κία όπου ήταν ερημικά και ερχόταν με μεγα­λύ­τερη άνεση με τη βία σε συνου­σία με την ανήλικη, αφού δε τους άκουγε κανείς και άλλοτε σε έτερη οικία ιδιο­κτη­σίας του.

Μάλιστα στην τελευ­ταία οικία ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να κατείχε μικρο­πο­σό­τη­τες ινδικής κάν­να­βης, τις οποίες κάπνιζε.

Μεταξύ των ετών 2010-2013 και κάθε φορά που επι­σκέ­πτο­νταν την αγροι­κία φέρεται να προ­έ­τρεπε την ανήλικη να δοκι­μά­σει και η ίδια ινδική κάνναβη πλην όμως η τελευ­ταία αρνού­νταν.

Στο ίδιο βού­λευμα ανα­φέ­ρε­ται ότι τα αδέλφια της, περί­με­ναν την επι­στροφή της μητέρας τους στο σπίτι, προ­κει­μέ­νου να τους ανοίξει για να μπουν διότι ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος είχε κλει­δώ­σει τις πόρτες και τους απα­γό­ρευε την είσοδο. Τον έβλεπαν δε από τον παρά­θυρο να εξέρ­χε­ται από το δωμάτιο της αδελφής τους, φορώ­ντας μόνο το εσώ­ρουχό του. Περαι­τέρω, εξα­σφά­λι­ζαν, αυτός και η μητέρα τους, την πλήρη υποταγή της ανή­λι­κης, το φόβο και αδυ­να­μία αντι­δρά­σεώς της, απο­ξε­νώ­νο­ντάς την από τον οικο­γε­νειακό περί­γυρο (ξαδέλ­φια, θείους και γιαγιά), απα­γο­ρεύ­ο­ντας της να έχει οποια­δή­ποτε σχέση με αγόρι, απει­λώ­ντας την ότι αν συνάψει σχέση με αγόρι θα σκο­τώ­σει την ίδια και το αγόρι, συνο­δεύ­ο­ντας την παντού ακόμα και στο σχολείο παρά το γεγονός ότι αυτό απείχε ελά­χι­στα μέτρα από το σπίτι τους και μη επι­τρέ­πο­ντάς της να έχει κοι­νω­νι­κές επαφές με παιδιά της ηλικίας της ενώ της υπεν­θύ­μιζε σε τακτά χρονικά δια­στή­ματα ότι είχε δια­συν­δέ­σεις με την αστυ­νο­μία.

Σε ό,τι αφορά τους ισχυ­ρι­σμούς των κατη­γο­ρού­με­νων το δικα­στικό συμ­βού­λιο έκρινε ότι τα όσα ισχυ­ρί­ζο­νται, ότι δηλαδή η ανήλικη προέβη στις ανωτέρω καταγ­γε­λίες προ­κει­μέ­νου να είναι ελεύ­θερη για να κάνει ό,τι θέλει η ίδια, δεν αντέ­χουν στην κοινή λογική, ενώ καταρ­ρί­πτο­νται και από τις κατα­θέ­σεις 6 μαρ­τύ­ρων.