Γ. Σούρλας: «Οι εκλογές στην Αυτοδιοίκηση είναι ιστορικής σημασίας»

«Τα βασι­κό­τερα στοι­χεία της παθο­γέ­νειας του πολι­τι­κού συστή­μα­τος είναι η δια­φθορά και η δια­πλοκή. Το φάρμακο είναι η δια­φά­νεια. Χρειά­ζε­ται να γίνουν ρυθ­μί­σεις σωστές, νομο­θε­τι­κές και συνταγ­μα­τι­κές».

Αυτό δηλώνει, σε συνέ­ντευξή του στη «δ», ο Γενικός Γραμ­μα­τέας Δια­φά­νειας και Ανθρω­πί­νων Δικαιω­μά­των, πρώην υπουρ­γός κ. Γιώργος Σούρλας, που ήρθε πριν λίγες ημέρες στη Ρόδο για την παρου­σί­αση του βιβλίου του.

Σύμφωνα με τον κ. Γ. Σούρλα η ανα­γέν­νηση του πολι­τι­κού συστή­μα­τος μπορεί να γίνει με τις επι­λο­γές που θα κάνουν οι πολίτες στις εκλογές.

«Μπορεί ο στόχος να επι­τευ­χθεί με επι­λο­γές υπο­ψη­φίων οι οποίοι θα μπορούν να σηκώ­σουν το βάρος που θα τους ανα­τε­θεί, θα έχουν τη δυνα­τό­τητα να αντι­με­τω­πί­σουν τα δια­πλε­κό­μενα, τους διε­φθαρ­μέ­νους και θα ανεβούν στην εξουσία χωρίς να έρπουν, να σκύβουν και να γονα­τί­ζουν», δηλώνει ο κ. Γιώργος Σούρλας και προ­σθέ­τει πως και οι εκλογές της ΤΑ είναι ιστο­ρι­κής σημα­σίας.

«Δεν μπορεί τα κρι­τή­ριά μας να είναι τα ρου­σφε­το­λο­γικά, των ανταλ­λαγ­μά­των, της κου­μπα­ριάς, της συγ­γέ­νειας, του γείτονα, του φίλου και του εραστή της πολι­τι­κής. Τα κρι­τή­ριά μας πρέπει να είναι αξιο­κρα­τικά και αντι­κει­με­νικά», τονίζει ο κ. Σούρλας και υπο­γραμ­μί­ζει πως μεγάλο πολι­τικό κεφά­λαιο για τη χώρα είναι ο πρω­θυ­πουρ­γός κ. Α. Σαμαράς, που σηκώνει το βάρος για τη σωτηρία της χώρας.

Η συνέ­ντευξη του κ. Γ. Σούρλα, ανα­λυ­τικά:

• Ποιος ήταν ο λόγος της επι­σκέ­ψεώς σας στη Ρόδο;

Ήρθα στη Ρόδο για την παρου­σί­αση του βιβλίου μου, η οποία έγινε σε μια περίοδο, όπου είναι γενικώς παρα­δε­κτό πως το πολι­τικό μας σύστημα κατέρ­ρευσε. Έχει χρε­ο­κο­πή­σει κάτω από το βάρος της δια­φθο­ράς και της δια­πλο­κής.

Επι­τα­κτική προ­βάλ­λει η ανάγκη να οικο­δο­μή­σουμε ένα νέο πολι­τικό σύστημα. Θα πρέπει να το κάνουμε με πολύ προ­σε­κτικό και υπεύ­θυνο τρόπο.

Να δούμε ποια είναι τα αίτια που οδή­γη­σαν τη χώρα μας στη χρε­ο­κο­πία και την εθνική ταπεί­νωση, σε τι συνί­στα­ται η δια­φθορά και όλα εκείνα τα νοσηρά φαι­νό­μενα της παθο­γέ­νειας του πολι­τι­κού συστή­μα­τος. Έτσι θα μπο­ρέ­σουμε να κάνουμε στέρεες υπο­δο­μές με συνταγ­μα­τική ανα­θε­ώ­ρηση, με νομο­θε­τι­κές και θεσμι­κές ρυθ­μί­σεις για να μπορεί να ακου­μπή­σει η όποια προ­σπά­θεια ανα­γέν­νη­σης του τόπου για να έρθει η ανά­πτυξη. Η κρίση δεν είναι μόνο οικο­νο­μική αλλά εξόχως πολι­τική, κοι­νω­νική και ηθική.

• Γιατί απο­σα­θρώ­θηκε το πολι­τικό σύστημα;

Απο­σα­θρώ­θηκε κάτω από το βάρος της δια­φθο­ράς και της δια­πλο­κής που του επέ­φε­ραν κάποιες αδυ­να­μίες που είχε.

Την ευθύνη κατά κύριο λόγο τη φέρνουν οι πολι­τι­κοί. Αυτό δεν σημαί­νει πως δεν έχουν ευθύνη και οι πολίτες. Πίστευα όταν και εγώ ξεκι­νούσα την πορεία μου, πως αυτό το σύστημα θα άντεχε.

Δεκα­τέσ­σερα χρόνια μετά τη μετα­πο­λί­τευση έγινε η πολύ μεγάλη ρωγμή με το σκάν­δαλο Κοσκωτά.

Δυστυ­χώς από εκείνο το σκάν­δαλο, που στοί­χισε πολλά στη Δημο­κρα­τία και στον τόπο, δεν διδα­χθή­καμε. Ακο­λού­θη­σαν χει­ρό­τερα, όπως το Χρη­μα­τι­στή­ριο, τα ομόλογα και άλλα φαι­νό­μενα, που ζούμε ακόμη στην εποχή μας.

Επο­μέ­νως τα βασι­κό­τερα στοι­χεία της παθο­γέ­νειας του πολι­τι­κού συστή­μα­τος είναι η δια­φθορά και η δια­πλοκή. Το φάρμακο είναι η δια­φά­νεια. Χρειά­ζε­ται να γίνουν ρυθ­μί­σεις σωστές νομο­θε­τι­κές και συνταγ­μα­τι­κές. Πρέπει να γνω­ρί­ζουν οι πάντες τα πάντα δηλαδή τι συμ­βαί­νει σε αυτόν τον τόπο.

Έτσι θα απο­φεύ­γουμε και θα μπο­ρούμε να προ­λά­βουμε και ακόμη να κατα­στεί­λουμε τα φαι­νό­μενα της δια­φθο­ράς.

Εκείνο που λείπει είναι η καλ­λιέρ­γεια της ατο­μι­κής ηθικής συνεί­δη­σης. Ιδιαί­τερα των πολιτών και των πολι­τι­κών. Πρέπει να ανα­πτύ­ξουμε ένα ηθικό κοι­νω­νικό περι­βάλ­λον. Αν δεν υπάρχει αυτή η βάση καμία ρύθμιση και κανένας νόμος και διοι­κη­τική προ­σπά­θεια δεν μπορεί να απο­δώ­σει.

• Πώς μπορεί να γίνει αυτό;

Κατά τη γνώμη μου θα γίνει μέσα από την Παιδεία. Και μέσα από τις επι­λο­γές που θα κάνουν οι πολίτες. Οι εκλογές της ΤΑ και οι ευρω­ε­κλο­γές μπορούν να απο­τε­λέ­σουν την αφε­τη­ρία για ένα τέτοιο ξεκί­νημα ανα­γέν­νη­σης του πολι­τι­κού συστή­μα­τος. Μπορεί ο στόχος να επι­τευ­χθεί με επι­λο­γές υπο­ψη­φίων οι οποίοι θα μπορούν να σηκώ­σουν το βάρος που θα τους ανα­τε­θεί, θα έχουν τη δυνα­τό­τητα να αντι­με­τω­πί­σουν τα δια­πλε­κό­μενα, τους διε­φθαρ­μέ­νους και θα ανεβούν στην εξουσία χωρίς να έρπουν, να σκύβουν και να γονα­τί­ζουν.

Να μπορούν να συγκρου­στούν με όλους εκεί­νους που αντι­στρα­τεύ­ο­νται την ανά­πτυξη και το κοι­νω­νικό σύνολο. Άρα είναι πολύ μεγάλη η ευθύνη των πολιτών.

Είναι ευκαι­ρία να αλλά­ξουμε. Να ξεκι­νή­σουμε κάτι και­νούρ­γιο.

• Μετά την κρίση έχει αλλάξει κάτι σε κεντρικό πολι­τικό πεδίο; Άλλαξε η νοο­τρο­πία των πολι­τι­κών;

Στα θέματα της οικο­νο­μίας γίνο­νται βήματα σταθερά. Πιστεύω πως προ­χω­ράμε καλά. Δεν έγιναν παράλ­ληλα και τα βήματα για το νέο πολι­τικό σύστημα. Υπάρ­χουν μερικά στοι­χεία προ­βλη­μα­τι­σμού και επί­γνω­σης.

Κατά τη γνώμη μου δεν είναι ικα­νο­ποι­η­τικά. Μερικοί δεν έχουν κατα­λά­βει ακόμη τι έχει συμβεί σε αυτό τον τόπο. Όταν παρου­σιά­ζο­νται τα φαι­νό­μενα δια­φθο­ράς μέσα σε μια συμφορά που έχει βρει στην Ελλάδα δεν μπορεί κανείς να είναι αισιό­δο­ξος. Είμαστε όμως υπο­χρε­ω­μέ­νοι να δώσουμε τον αγώνα μας.

• Μιλή­σατε για κοι­νω­νική και οικο­νο­μική κρίση. Έχουν ευθύνη μόνο οι πολι­τι­κοί, που οδη­γη­θή­καμε ως εδώ;

Είναι μια δύσκολη συζή­τηση αυτή, που την έχω επι­χει­ρή­σει πολλές φορές. Δυσκο­λεύ­ο­μαι και τώρα να απα­ντήσω. Μπορώ να πω ότι αν κάνουμε ένα επι­με­ρι­σμό θα δούμε πως φταίνε οι πολι­τι­κοί.

Βεβαίως τους πολι­τι­κούς τους εκλέ­γουν οι πολίτες. Έπρεπε να τους έχουν επι­λέ­ξει με άλλα κρι­τή­ρια και όχι με βάση το προ­σω­πικό συμ­φέ­ρον, τη συναλ­λαγή και το ρου­σφέτι. Κάποιος, που θέλει να πάρει τη θέση μέλους της εθνικής αντι­προ­σω­πείας πρέπει να έχει ωρι­μό­τητα και υπευ­θυ­νό­τητα και να προ­χω­ρή­σει πέρα από αυτές τις συναλ­λα­γές σε όσα απαιτεί η σύγ­χρονη κοι­νω­νία.

• Σε ένα κεφά­λαιο από το βιβλίο σας κάνετε ιδιαί­τερη μνεία για την ευθύνη των υπουρ­γών. Τι πρέπει να αλλάξει;

Είναι το επαί­σχυ­ντο κατ’ εμέ άρθρο 86 του Συντάγ­μα­τος. Κατο­χυ­ρώ­νει το ακα­τα­δί­ω­κτο των υπουρ­γών. Αντέ­δρασα όταν ήμουν βου­λευ­τής.

Είδα πως το πιο προ­σεγ­μένο ήταν το άρθρο 86 που θωρά­κιζε το ακα­τα­δί­ω­κτο. Και εγώ έγινα υπουρ­γός. Δεν αισθάν­θηκα πότε πως θα πρέπει να είμαι κάτι δια­φο­ρε­τικό από τον πολίτη απέ­να­ντι στο σύνταγμα στη δικαιο­σύνη. Δεν δικαιού­ται σήμερα κανείς να είναι σε δια­φο­ρε­τική μοίρα από τον απλό πολίτη και να έχει παρα­γραφή των αδι­κη­μά­των μετά από την παρέ­λευση λίγων ετών. Δεν δικαιού­ται κανείς να έχει άσυλο.

• Τι πρέπει να προ­σέ­ξουν οι πολίτες στις εκλογές της ΤΑ καθώς είπατε πως οι ανα­με­τρή­σεις είναι ευκαι­ρία για ανα­γέν­νηση του πολι­τι­κού συστή­μα­τος;

Είναι ιστο­ρι­κής σημα­σίας αυτές οι εκλογές. Μέσα από την κρίση πρέπει να διδα­χθή­καμε κάτι και να κατα­νο­ή­σαμε πως πρέπει να αλλά­ξουμε. Δεν μπορεί τα κρι­τή­ριά μας να είναι τα ρου­σφε­το­λο­γικά, των ανταλ­λαγ­μά­των, της κου­μπα­ριάς, της συγ­γέ­νειας, του γείτονα, του φίλου και του εραστή της πολι­τι­κής. Τα κρι­τή­ριά μας πρέπει να είναι αξιο­κρα­τικά και αντι­κει­με­νικά. Μπορεί να κατέχει ο εκά­στοτε υπο­ψή­φιος τη θέση; Έχει το ηθικό ανά­στημα; Δια­θέ­τει τη γνώση; Μπορεί να στέ­κε­ται απέ­να­ντι στα συμ­φέ­ρο­ντα; Έχει δείξει ότι μπορεί να παλεύει για το κοι­νω­νικό σύνολο; Δεν είναι δύσκολο να τα μάθει αυτά ο πολίτης. Πρέπει να αλλά­ξουμε τα κρι­τή­ρια επι­λο­γής των υπο­ψη­φίων. Δεν μπορείς να ανα­θέ­τεις την εκπρο­σώ­πηση σε ανθρώ­πους που δεν έχουν πετύχει στην επαγ­γελ­μα­τική τους ζωή ή δεν έχουν καλή οικο­γε­νειακή πορεία.

• Ποιο πρέπει να είναι το δια­κύ­βευμα των ευρω­ε­κλο­γών;

Είμαι στέ­λε­χος και στη ΝΔ και θα ήθελα το κόμμα να πάει καλά. Θα αλλά­ξουμε μυαλά και ρότα; Θα σοβα­ρευ­τούμε; Θα ανα­δεί­ξουμε τους καλύ­τε­ρους από κάθε κόμμα; Αυτό είναι για μένα το ορθό­τερο. Να επι­λε­γούν οι καλύ­τε­ροι από κάθε κόμμα. Αν γίνει αυτό μπο­ρούμε να αισιο­δο­ξούμε.

• Πώς είδατε τη μέχρι τώρα συγκυ­βέρ­νηση με το ΠΑΣΟΚ;

Ήταν απα­ραί­τητη. Δεν μπο­ρούσε να γίνει δια­φο­ρε­τικά. Ο κόσμος απο­φά­σισε συγκυ­βερ­νή­σεις και όχι αυτο­δύ­να­μες κυβερ­νή­σεις. Δικαί­ωμα του λαού. Έχει τη σοφία του και αυτό. Πιστεύω πως όλο το βάρος το σηκώνει η ΝΔ. Αυτή την ώρα τα κόμματα περνούν μια μεγάλη κρίση. Δεν βλέπω στον ορί­ζο­ντα και πολλές φωτει­νές πολι­τι­κές προ­σω­πι­κό­τη­τες. Εκτιμώ πως ο Αντώνης Σαμαράς απο­τε­λεί ένα εθνικό κεφά­λαιο για τη χώρα.

• Ένα πολι­τικό κεφά­λαιο που σηκώνει βάρος για να βγει η χώρα από την κρίση;

Σηκώνει βάρος για τη σωτηρία της χώρας για την ομαλή πορεία της και πιστεύω πως έχουμε υπο­χρέ­ωση να τον στη­ρί­ξουμε. Εγώ που έχω ολο­κλη­ρώ­σει την κοι­νο­βου­λευ­τική μου στα­διο­δρο­μία πήρα τη θέση του Γραμ­μα­τέα Δια­φά­νειας όχι από φιλο­δο­ξία αλλά για να βοηθήσω. Δεν απο­τε­λεί εφαλ­τή­ριο για να πετύχω μια θέση παρα­πάνω. Το κάνω γιατί αισθά­νο­μαι πως έχω υπο­χρέ­ωση να βοηθήσω. Πιστεύω πως έχουμε υπο­χρέ­ωση να τον βοη­θή­σουμε στη προ­σπά­θεια που κάνει πέρα από κόμματα και ιδε­ο­λο­γίες.

• Πώς βλέπετε κινή­ματα, όπως το Ποτάμι και την Ελιά και τι ρόλο θα παίξουν στις εκλογές;

Στη δημο­κρα­τία είναι δικαί­ωμα του καθενός να πολι­τεύ­ε­ται, να ψηφίζει, να ηγείται. Αυτές οι περι­πτώ­σεις δεν έχουν σχη­μα­το­ποι­η­θεί ακόμη. Τα βλέπω σαν σχήματα που είναι απο­δέ­κτες αγα­να­κτι­σμέ­νων πολιτών. Σαν στοι­χεία συγκέ­ντρω­σης των δυσα­ρε­στη­μέ­νων. Αυτό δεν είναι θετικό και δεν μπορεί να εξα­σφα­λί­σει μέλλον. Οι θέσεις και οι απόψεις και η αποδοχή πρέπει να είναι τα αθροι­στικά στοι­χεία ενός κόμ­μα­τος όχι η αγα­νά­κτηση και η εκδί­κηση απέ­να­ντι στο σύστημα που υπάρχει σήμερα.

• Έρχο­νται και εθνικές εκλογές. Πώς σχο­λιά­ζετε τα γκάλοπ;

Δεν έχω μεγάλη εμπι­στο­σύνη στα γκάλοπ. Ξέρω πως ο κόσμος είναι σε μεγάλη στε­να­χώ­ρια και ανα­ζή­τηση. Πάντα προσ­δο­κούσα στην ωρι­μό­τητα των πολιτών που πρέπει να κατα­λά­βουν πως έχουν ευθύνες και να τις ανα­λά­βουν. Το μήνυμά μου είναι να κάνουν σωστές επι­λο­γές στη ζωή, στο επάγ­γελμά τους και στην πολι­τική.