ΜέΡΑ25 Δωδεκανήσου: Ερίζουν για τη δόξα οι τιμητές του… τίποτα για τα παλιά σφαγεία

Μετά τις παρεμ­βά­σεις που έκανε το ΜέΡΑ 25 τόσο με ανα­κοι­νώ­σεις του, όσο και με ερω­τή­σεις στη Βουλή, δόθηκε επι­τέ­λους λύση και σφρα­γί­στηκε ορι­στικά, το κτίριο των παλαιών σφα­γείων που τα τελευ­ταία χρόνια, φιλο­ξε­νούσε παρά­τυ­πους μετα­νά­στες και πρό­σφυ­γες.

Χάρη στις συνε­χείς προ­σπά­θειες μας, το υπουρ­γείο Μετα­νά­στευ­σης και Ασύλου, επι­τέ­λους κινη­το­ποι­ή­θηκε και η άτυπη δομή έκλεισε για τη Ρόδο ορι­στικά.

Χωρίς τις παρεμ­βά­σεις του ΜέΡΑ 25 όμως, η κατά­σταση θα παρέ­μενε ως είχε και ο χώρος, θα συνέ­χιζε να είναι μια υγειο­νο­μική βόμβα για τη Ρόδο, ενώ οι άνθρω­ποι αυτοί θα συνέ­χι­ζαν να ζουν σε άθλιες συν­θή­κες.

Το ανα­φέ­ρουμε για όσους πανη­γυ­ρί­ζουν τώρα, ενώ στο παρελ­θόν αδια­φο­ρού­σαν τόσο για την άτυπη δομή, όσο και για την τύχη των δυστυ­χι­σμέ­νων και ξερι­ζω­μέ­νων από τις πατρί­δες τους ανθρώ­πων που διέ­με­ναν σε αυτή.

Είναι οι ίδιοι που έβλεπαν, ότι οι παρά­τυ­ποι μετα­νά­στες και πρό­σφυ­γες κοι­μό­ντου­σαν στο πάτωμα και όχι σε κανο­νι­κές κλίνες, έχοντας μόνη παρη­γο­ριά την βοήθεια των Ροδιτών, που έσπευ­σαν από την πρώτη στιγμή να τους δώσουν φαγητό, παπλώ­ματα, κου­βέρ­τες, ακόμη και κουρ­τί­νες, για να βάλουν στα χωρίς τζάμια πορ­το­πα­ρά­θυρα του ερει­πίου για να μην κρυώ­νουν και παι­χνί­δια για τα παιδιά.

Είναι εκείνοι που δεν ήθελαν να κάνουν την παρα­μι­κρή επι­σκευή στο κτίριο και έβλεπαν, τις μητέρες μετα­νά­στριες και πρό­σφυ­γες, να πλένουν τα παιδιά τους στη βρύση της αυλής, με κρύο νερό χειμώνα καλο­καίρι, γιατί αυτή ήταν η μονα­δική δυνα­τό­τητά που είχαν και να τους δίνουν να φάνε ότι συγκέ­ντρω­ναν και πρό­σφε­ραν οι κάτοι­κοι της Ρόδου και αδια­φο­ρού­σαν.

Είναι οι ίδιοι άνθρω­ποι που άφησαν τόσα χρόνια το πρό­βλημα να μένει άλυτο και δεν προ­σπά­θη­σαν, να κινή­σουν τις δια­δι­κα­σίες, ούτε για τα αυτο­νό­ητα, δηλαδή για την ταυ­το­ποί­ηση των ανθρώ­πων αυτών.

Έγινε γνωστό τελικά παρότι έφυγαν από τη Ρόδο πόσοι ήταν παρά­τυ­ποι μετα­νά­στες και πόσοι είχαν άδειες προ­σφύ­γων ή μετα­τέ­θηκε η λύση και αυτού του προ­βλή­μα­τος αλλού;

Αυτοί που τόσα χρόνια δεν έκαναν τίποτε, τώρα θέλουν να καρ­πω­θούν το απο­τέ­λε­σμα της προ­σπά­θειας που ξεκί­νησε χάρη στο ΜέΡΑ 25, για να κλείσει ορι­στικά και αμε­τά­κλητα πλέον, αυτός ο χώρος. Τώρα επι­χαί­ρουν και επι­ζη­τούν τη δόξα.

Δεν δικαιού­ται το ίδιο και ο Περι­φε­ρειάρ­χης που στήριξε την κυβέρ­νηση του ΣΥΡΙΖΑ, για να δημιουρ­γη­θούν οι δομές φιλο­ξε­νίας παρά­τυ­πων προ­σφύ­γων και μετα­να­στών σε Κω και Λέρο, αλλά και τη σημε­ρινή, για να γίνουν τα κλειστά κέντρα υπο­δο­χής και ταυ­το­ποί­η­σης.

Για όσους έχουν επι­λε­κτική κρίση και μνήμη τα εύσημα, ανήκουν στους Ροδίτες που τόσα χρόνια έδιναν από το υστέ­ρημα τους, στους εθε­λο­ντές για­τρούς και τον πρώην δήμαρχο Ρόδου κ. Σάββα Καρα­γιάννη, που προ­σέ­φε­ραν τις υπη­ρε­σίες τους για να κρα­τή­σουν στη ζωή τους δυστυ­χι­σμέ­νους αυτούς ανθρώ­πους.

Τα εύσημα ανήκουν στον κύριο Ντίνο Μαντικό, ο οποίος ήταν μέρα νύχτα κοντά στους παρά­τυ­πους μετα­νά­στες και πρό­σφυ­γες που παρα­κα­λούσε τους Ροδίτες, να προ­σφέ­ρουν από το υστέ­ρημα τους για να έχουν να φάνε οι άνθρω­ποι αυτοί και στε­να­χω­ρού­νταν αν κάτι έλειπε από μικρούς και μεγά­λους.

Για αυτό ας πάψουν οι άσκοποι πανη­γυ­ρι­σμοί ιδιαί­τερα από όσους παρα­κο­λου­θού­σαν το δράμα των ανθρώ­πων αυτών τόσα χρόνια άπραγοι, γιατί το μετα­να­στευ­τικό δεν έχει κλείσει, ούτε για τη Ρόδο και κυρίως ούτε για τα υπό­λοιπα νησιά.

ΜέΡΑ 25 Δωδε­κα­νή­σου