Τέλης Παυλίδης: Πέμπτη 25 Μαρτίου 2021! Τί ημέρα κι αυτή!

200 χρόνια από την 25η Μαρτίου 1821!

Τελετές, κυβερ­νη­τι­κής πρω­το­βου­λίας, με συμ­με­τοχή Υψηλών Εκπρο­σώ­πων Αγγλίας, Γαλλίας, Ρωσίας καθώς και εντυ­πω­σιακή, στρα­τιω­τική παρέ­λαση.

Μηνύ­ματα, προ­σω­πι­κο­τή­των της Διε­θνούς Πολι­τι­κής Σκηνής εκφρά­ζο­ντας τον θαυ­μα­σμό τους προς τον απε­λευ­θε­ρω­τικό αγώνα των Ελλήνων και την στήριξη του σημε­ρι­νού αγώνα της Ελλάδος.

Εκδη­λώ­σεις, με πρω­το­βου­λία των σε κάθε γωνιά της Υφηλίου Ελλήνων της Δια­σπο­ράς, εις ανά­μνηση του μονα­δι­κού στην Ιστορία γεγο­νό­τος της Επα­να­στά­σεως του 1821.

Επη­ρε­α­σμέ­νος από τα παρα­πάνω, σπεύδω να μετρο­φυλ­λίσω την υπό ολο­κλή­ρωση «εργασία» μου, η οποία τιτλο­φο­ρεί­ται: «Η συμ­με­τοχή των Δωδε­κα­νη­σίων στην προ­πα­ρα­σκευή και διε­ξα­γωγή του Αγώνος της Παλιγ­γε­νε­σίας».

Πρό­κει­ται, στην ουσία, περί ενός απλού «ευρε­τη­ρίου» Ερευνών, Μελετών, Πονη­μά­των, Αφη­γή­σεων, Διη­γη­μά­των και ονο­μά­των των συγ­γρα­φέων, Δωδε­κα­νη­σίων και μη, που ασχο­λή­θη­καν με το υπ’όψη θέμα.

Κατά το μετρο­φύλ­λι­σμα τού υπό σύνταξη «ευρε­τη­ρίου» συνή­ντησα  τον εκ Πάτμου, εμπο­ρο­ϋ­πάλ­ληλο εις Οδησσό, ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΞΑΝΘΟ, συνι­δρυτή με τους Αθα­νά­σιο Τσα­κά­λωφ και Νικόλαο Σκουφά, της Φιλικής Εται­ρείας, η οποία προ­σέ­φερε μεγί­στης εθνικής σημα­σίας υπη­ρε­σίες μέσα από απί­στευ­τες περι­πέ­τειες.

Πέρι αυτών, αλλά και για τις μετά τον θάνατό τους περι­πέ­τειες, κυρίως του Ξάνθου, μάλλον θα επα­νέλθω.

Περιο­ρί­ζο­μαι σήμερα στην ανά­γλυφη δια­πί­στωση η οποία ανα­δύ­ε­ται και από το «ευρε­τή­ριο» και συνί­στα­ται στο γεγονός ότι οι «Έλληνες των Σπο­ρά­δων», οι Δωδε­κα­νή­σιοι, δηλαδή, δεν παρη­κο­λού­θη­σαν τον Αγώνα της Παλιγ­γε­νε­σίας από την «κερκίδα».

Παρά τον μακράς διαρ­κείας και βαρύ­τα­τον Οθω­μα­νι­κόν ζυγόν μετεί­χαν ενεργά στην Επα­νά­σταση, είχαν θύματα, υπέ­στη­σαν κατα­στρο­φές εις ξηρά και θάλασσα, ακόμη δε και «ολο­καυ­τώ­ματα».

Υπέ­γρα­ψαν όμως τότε με το αίμα τους το «πρω­τό­κολ­λον της απε­λευ­θε­ρώ­σεως» αυτό που … ανε­γνώ­σθη την 31η Μαρτίου 1947, υπό το θρόισμα της υπε­ρή­φανα κυμα­τι­ζού­σης, δια πρώτην φόρα επι­σή­μως, κυα­νο­λεύ­κου, και υπό τον γλυ­κή­τα­τον και θριαμ­βευ­τικό τόνο του «Ύμνου προς την Ελευ­θε­ρίαν».

Αρι­στο­τέ­λης Α. Παυ­λί­δης

τ. Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου – Υπουρ­γός