Στα χρώματα της γαλανόλευκης εμβληματικά κτήρια σε όλο τον κόσμο

Ποιες χώρες αντα­πο­κρί­θη­καν θερμά στην ιδέα, ποιες αρνή­θη­καν δια­κρι­τικά και αυτές που «έδειξαν πόρτα» στην έκκληση της Αθήνας για συμ­με­τοχή στον εορ­τα­σμό για τα 200 χρόνια από την Ελλη­νική Επα­νά­σταση

«Μετά από εύστο­χες σχε­τι­κές ειση­γή­σεις αριθμού Αρχών μας και σε συνέ­χεια οδηγιών κ. Υπουρ­γού, παρα­κα­λεί­σθε όπως, στο πλαίσιο εορ­τα­σμού για τα 200 έτη από την Ελλη­νική Επα­νά­σταση, εφόσον το επι­τρέ­πουν οι κατά τόπους συν­θή­κες και υπάρχει η κατάλ­ληλη υποδομή, διε­ρευ­νή­σετε με τις εκεί αρμό­διες Αρχές τη δυνα­τό­τητα φωτα­γώ­γη­σης σημα­ντι­κού μνη­μείου/κτηρίου της περιο­χής σας με την ελλη­νική σημαία ή τα ελλη­νικά χρώματα, την 25η Μαρτίου, με στόχο την και με αυτό τον τρόπο προβολή της εμβλη­μα­τι­κής επε­τείου». Έτσι, ξεκινά το επείγον σημεί­ωμα του Γενικού Γραμ­μα­τέα του υπουρ­γείου Εξω­τε­ρι­κών Θεμι­στο­κλή Δεμίρη με θέμα την φωτα­γώ­γηση εμβλη­μα­τι­κών κτηρίων ανά τον κόσμο την 25η Μαρτίου, στο πλαίσιο των εορ­τα­σμού της Ελλη­νι­κής Επα­νά­στα­σης.

Πρό­κει­ται για μία σύλληψη του ίδιου του Γενικού Γραμ­μα­τέα, ο οποίος είναι έμπει­ρος και δια­κε­κρι­μέ­νος διπλω­μά­της. Ο Θέμος για τους φίλους του, συνερ­γά­στηκε με τον υπουργό και πράγ­ματι τέθηκε σε εφαρ­μογή μία καλά συντο­νι­σμένη επι­χει­ρήση. Επι­δει­κνύ­ο­ντας αντα­να­κλα­στικά που σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις υπερ­κέ­ρα­σαν τη γνωστή γρα­φειο­κρα­τική αντί­ληψη, οι πρε­σβείες και τα προ­ξε­νεία κλή­θη­καν να συμ­με­τά­σχουν. «Οι διά­φο­ρες εκδη­λώ­σεις αφενός να προ­ε­τοι­μα­στούν κατάλ­ληλα από τεχνι­κής πλευράς, ώστε να διεκ­πε­ραιω­θούν κατά τρόπο άρτιο, ευφά­ντα­στο και δημιουρ­γικό».

Με την σειρά τους, οι Έλληνες πρε­σβευ­τές σε κάθε γωνιά του κόσμου κινη­το­ποι­ή­θη­καν. Επι­κοι­νώ­νη­σαν με τις τοπικές αρχές, δια­μη­νύ­ο­ντας την επι­θυ­μία και ευγενή παρά­κληση της Αθήνας να προ­βλη­θεί η μεγί­στης σημα­σίας για την Ελλάδα επέ­τειος. Το σκε­πτικό πίσω από την εξω­στρέ­φεια αυτή είναι ότι αυτή η επέ­τειος δεν αφορά μονάχα τους Έλληνες. Ο αγώνας αυτός σημα­το­δό­τησε την πρώτη απε­λευ­θε­ρω­τική κίνηση για εθνική ανε­ξαρ­τη­σία. «Ο κόσμος είναι η Ελλάδα που δια­στέλ­λε­ται. Η Ελλάδα είναι ο κόσμος που συστέλ­λε­ται»

, έγραψε ο Βίκτωρ Ουγκώ, εκφρά­ζο­ντας το πηγαίο κίνημα αλλη­λεγ­γύης που εκδη­λώ­θηκε για τη στήριξη της Ελλη­νι­κής Επα­νά­στα­σης.

Το φιλελ­λη­νικό ρεύμα που ανα­πτύ­χθηκε σε πολλές ευρω­παϊ­κές χώρες και στην Αμερική, πριν και κατά τη διάρ­κεια της Επα­νά­στα­σης του 1821, προ­σέ­φερε σημα­ντική βοήθεια στον ελλη­νικό αγώνα. Η φωτα­γώ­γηση εμβλη­μα­τι­κών κτηρίων και η παρου­σία της ελλη­νι­κής σημαίας ή των χρω­μά­των αυτής σε κάθε γωνία του πλανήτη απο­τε­λεί, λοιπόν, μία υπεν­θύ­μιση εκείνου του αγώνα, αλλά και του φιλελ­λη­νι­κού «πυρετού». Μία παγκό­σμια γιορτή, λοιπόν, για την ίδρυση του πρώτου ανε­ξάρ­τη­του κράτους στη Βαλ­κα­νική, η οποία κατέστη δυνατή, όχι μόνο λόγω των υπέ­ρο­γκων θυσιών του ελλη­νι­κού λαού αλλά, κατά ένα μέρος, και της πίεσης που άσκησε το φιλελ­λη­νικό ρεύμα στις Μεγάλες Δυνά­μεις της εποχής.

Όπως συμ­βαί­νει πάντα, κάποιοι πρε­σβευ­τές υπε­ρέ­βα­λαν εαυτόν. Απευ­θύν­θη­καν στις πολι­τι­κές και δημο­τι­κές αρχές, στο δημόσιο, αλλά και στον ιδιω­τικό τομέα. Δεν απο­θαρ­ρύν­θη­καν από τα όχι που εισέ­πρα­ξαν. Αντι­θέ­τως, επέ­μει­ναν και βρήκαν ευφά­ντα­στες λύσεις. Άλλοι, μετά βίας εκτέ­λε­σαν την εντολή της Κεντρι­κής Υπη­ρε­σίας, αφή­νο­ντας στο σκοτάδι την Αθήνα για τα θετικά ή αρνη­τικά απο­τε­λέ­σματα. Υπήρξαν πάντως χώρες που αντα­πο­κρί­θη­καν θερμά. Αντι­θέ­τως, άλλες επέ­λε­ξαν να προ­σφέ­ρουν το λιγό­τερο δυνατό; Aλλες αρνή­θη­καν δια­κρι­τικά και άλλες που «έδειξαν πόρτα» στην έκκληση της Αθήνας, υιο­θε­τώ­ντας, μάλιστα, μία ωμή γλώσσα που απείχε από τη διπλω­μα­τική.

Η Πολωνία δέχτηκε να φωτα­γω­γη­θεί εμβλη­μα­τικό κτήριο της Βαρ­σο­βίας. Ο Έλληνας πρέσβης εκεί Μιχαήλ Ευστρά­τιος Δαρα­τζί­κης ενη­μέ­ρωσε το υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών ότι «υπέβαλα ιδέα φωτα­γω­γή­σεως εμφόρ­του Ιστο­ρίας και συμ­βο­λι­σμού Προ­ε­δρι­κού Μεγάρου (πρόσοψη)». Συνε­χί­ζει, μάλιστα, ενη­με­ρώ­νο­ντας, ότι αξιω­μα­τού­χος της προ­ε­δρίας, ζήτησε να μάθει ένα κεντρικό σύνθημα, το μήνυμα της Ελλη­νι­κής Επα­νά­στα­σης. Ο πρέσβης πρό­τεινε το σύνθημα «για τη δική μας και τη δική σας ελευ­θε­ρία». Αυτό είπε ο Πολωνός ιατρός Αλε­ξά­ντερ Κου­ζάν­σκι που ήρθε στην Ελλάδα και έλαβε μέρος στην Επα­νά­σταση του 1821.

Ο Καναδάς ανήκει στις χώρες που αντα­πο­κρί­θη­καν, σπεύ­δο­ντας να τιμήσει την Ελλάδα και την ελλη­νική κοι­νό­τητα που ζεί εκεί. Στο δημαρ­χείο του Βαν­κού­βερ κυμα­τί­ζει η γαλα­νό­λευκη σημαία. Ο Δήμος της πόλης έχει υψώσει ούτε μία, ούτε δύο, αλλά 56 σημαίες για την ιστο­ρική επέτειο. Παρά τους περιο­ρι­σμούς που επι­βάλ­λει η παν­δη­μία, φέτος οι ομο­γε­νείς θα συγκε­ντρω­θούν με τα αυτο­κί­νητά τους στην εκκλη­σία του Αγίου Νικο­λάου και Αγίου Δημη­τρίου. Εκεί θα ξεκι­νή­σει η πρω­τό­τυπη αυτή παρέ­λαση.

Η Αυστρα­λία επίσης ανήκει στους ένθερ­μους υπο­στη­ρι­κτές της Ελλάδας.

Η φημι­σμένη όπερα του Σιδνεϊ θα φωτα­γω­γη­θεί με τα χρώματα της ελλη­νι­κής σημαίας για να τιμηθεί με αυτό τον τρόπο η επέ­τειος. Την σχετική ανα­κοί­νωση έκανε η πρω­θυ­πουρ­γός της Πολι­τείας της Νέας Νότιας Ουαλίας. Στην απόφαση αυτή συνέ­βαλε καθο­ρι­στικά τόσο η ομο­γε­νής Γερου­σια­στής Σόφη Κότση, όσο και η ελλη­νική κοι­νό­τητα.

Στις ΗΠΑ επίσης λαμ­βά­νει χώρα μία καμπά­νια. Το Σαν Φραν­σί­σκο και η Βοστώνη είναι από τις πόλεις που συμ­με­τέ­χουν. Το Δημαρ­χείο του Σαν Φραν­σί­σκο θα φωτι­στεί με τα χρώματα της ελλη­νι­κής σημαίας από τις 19 μέχρι τις 25 Μαρτίου, ενώ θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί και έπαρση της σημαίας. Το εκεί προ­ξε­νείο και η United Hellenic American Societies της Καλι­φόρ­νια ένωσαν δυνά­μεις. Ο πρό­ε­δρός της Τάσος Ζωγρά­φος δήλωσε ότι «οι Έλληνες και οι φιλέλ­λη­νες όλου του κόσμου συνε­χί­ζουν να στέ­κο­νται ενω­μέ­νοι υπέρ της ελευ­θε­ρίας και της δημο­κρα­τίας». Και άλλα δημόσια κτήρια ανα­μέ­νε­ται να φωτα­γω­γη­θούν. Yπό την αιγίδα της ελλη­νι­κής πρε­σβείας στην Ουά­σιγ­κτον, o εκπαι­δευ­τι­κός οργα­νι­σμός College Year in Athens και το Γενικό Προ­ξε­νείο της Ελλάδας στη Βοστώνη συν­διορ­γά­νω­σαν δια­δι­κτυακή εκδή­λωση, με τον τίτλο «Η Ελλάδα του 1821 και η Αμερική. Μήνυμα ελευ­θε­ρίας». Έγκρι­τος ιστο­ρι­κός ανέλυσε τις πηγές και τις εκφάν­σεις τού αμε­ρι­κα­νι­κού φιλελ­λη­νι­κού κινή­μα­τος.

Στο Βέλγιο, to Manneken Pis, θα «ντυθεί» Εύζωνας. Το φημι­σμένο αγαλ­μα­τάκι των Βρυ­ξελ­λών θα μετα­μορ­φω­θεί, σε μία ειδική τελετή που θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί παρου­σία του εκεί Έλληνα πρε­σβευτή Διο­νυ­σίου Καλαμ­βρέ­ζου. Οι κακές γλώσσες, όμως, κάνουν λόγο για «πολλά λόγια και λίγα έργα», καθώς ούτε σημαιο­στο­λι­σμός επε­τεύ­χθη, ούτε φωτα­γώ­γηση.

Η Ιρλαν­δία επίσης θα αντα­πο­κρι­θεί στο ελλη­νικό αίτημα. Οι σχέσεις των δύο χωρών είναι πολύ καλές και δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς ότι λίγες ημέρες νωρί­τερα, με πράσινο χρώμα φωτα­γω­γή­θηκε το Πανα­θη­ναϊκό Στάδιο, συμ­με­τέ­χο­ντας έτσι στη γιορτή της Ημέρας του Αγίου Πατρι­κίου. Πέρυσι, είχε ντυθεί στα πράσινα η Πύλη του Αδρια­νού. Στη Ρου­μα­νία η πρέσβυς κα Γραμ­ματά επι­σκέ­φθηκε το Πανε­πι­στή­μιο Alexandru Ioan Cuza, όπου λει­τουρ­γεί τμήμα Νεο­ελ­λη­νι­κών σπουδών. Θα φωτα­γω­γη­θεί το κτήριο του Πανε­πι­στη­μίου με την ελλη­νική σημαία κατά την εθνική εορτή της Ελλάδας. Στη Λετονία, ναι μεν θα φωτα­γω­γη­θεί κτήριο, αλλά όχι στις 25 Μαρτίου, αλλά στις 23! Στη Φιν­λαν­δία, πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε φωτα­γώ­γηση του ιστο­ρι­κού κτηρίου, που είναι η έδρα του πρω­θυ­πουρ­γού και το οποίο βρί­σκε­ται στην κεντρι­κό­τερη πλατεία του Ελσίνκι.

Υπήρξαν, όμως, και χώρες που δεν θέλησαν να συμ­με­τά­σχουν στους εορ­τα­σμούς. Κάποιοι ήταν κομψοί στην άρνησή τους και άλλοι προ­κλη­τι­κοί, όπως προ­α­να­φέ­ραμε. Ενδει­κτική η περί­πτωση της Δανίας. Στο αίτημα του εκεί πρέσβη Νικό­λαου Κοτρο­κόη, η απά­ντηση ήταν ωμά απορ­ρι­πτική. Παρά το γεγονός ότι ο κ. Κοτρο­κόης απέ­στειλε σειρά προ­τά­σεων, η Γενική Γραμ­μα­τεία του Κοι­νο­βου­λίου τις απέρ­ριψε όλες. Συγκε­κρι­μένα απά­ντησε ότι το Κοι­νο­βού­λιο υψώνει σημαίες ξένων κρατών μονάχα κατά τη διάρ­κεια επι­σκέ­ψεων ξένων ηγετών.

Αρνή­θηκε επίσης να φωτα­γω­γή­σει το κτήριο, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι «απλά δεν έχουμε τέτοιου είδους παρά­δοση». Εντύ­πωση προ­κα­λεί ότι η δανική πλευρά αρνή­θηκε να συμ­με­τά­σχει σε οποια­δή­ποτε εκδή­λωση που προ­τά­θηκε, με τη δικαιο­λο­γία ότι «δεν υπάρχει αρκετός χρόνος». Χαρα­κτή­ρισε, μάλιστα, την επέτειο των 200 ετών «πολι­τικό γεγονός, με το οποίο δεν ασχο­λεί­ται». Ο Έλληνας πρε­σβευ­τής δεν το έβαλε κάτω. Ετοί­μασε βιντε­ο­σκο­πη­μένο μήνυμα για τους Δανούς δημο­σιο­γρά­φους και τις υπό­λοι­πες πρε­σβείες στην Κοπεγ­χάγη. Επι­χεί­ρησε να συνερ­γα­στεί με το Ελλη­νικό Ινστι­τούτο Δανίας, αλλά και να δημιουρ­γή­σει ένα βίντεο με παιδιά Ελλήνων νέο-μεταναστών. Τα δανικά ανά­κτορα ούτε καν απά­ντη­σαν. Εντέλει, απευ­θύν­θηκε στην Ένωση Βιο­μη­χα­νιών, η οποία ήταν η μόνη που δέχθηκε να φωτα­γω­γη­θεί το κτήριό της, το οποίο βρί­σκε­ται σε κεντρικό σημείο της πόλης.

Δεν επέ­δειξε αντί­στοιχη διάθεση ο πρέσβης της Σου­η­δίας. Η σου­η­δική πλευρά αρνή­θηκε με ένα ξερό όχι την ελλη­νική πρόταση. Ο Έλληνας πρε­σβευ­τής στην Στοκ­χόλμη Ανδρέας Φρυ­γα­νάς, μάλιστα, ούτε καν ενη­μέ­ρωσε το υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών, με τη δικαιο­λο­γία ότι μιας και η απά­ντηση ήταν αρνη­τική δεν είχε δοθεί εντολή να ενη­με­ρώ­σει την Κεντρική Υπη­ρε­σία!

Ούτε η Ολλαν­δία αντα­πο­κρί­θηκε στο αίτημα να τιμήσει την ελλη­νική επέτειο, φωτα­γω­γώ­ντας κάποιο εμβλη­μα­τικό κτήριο, αλλά με το ζόρι δέχθηκε να τοπο­θε­τη­θεί σε κάποιον λόφο η ελλη­νική σημαία. Η πλέον περί­εργη απά­ντηση ήρθε από την Ισπανία. Παρά τις φιλό­τι­μες προ­σπά­θειες του εκεί  Έλληνα πρε­σβευτή, η απά­ντηση και της κυβέρ­νη­σης, αλλά και του δήμου θύμιζε τον Σκρουτζ: «Αν θέλετε να φωτα­γω­γη­θεί κάτι, να πλη­ρώ­σετε το ρεύμα»! Η Ιταλία, πάντως, αντα­πο­κρί­θηκε και η ελλη­νική πρε­σβεία στη Ρώμη έχει ήδη κάνει τις σχε­τι­κές συνεν­νο­ή­σεις. Η μιζέρια που επέ­δει­ξαν εταίροι και σύμ­μα­χοι σ’ ένα τέτοιο ζήτημα μπορεί να μην επι­σκιά­ζει τη σημασία της επε­τείου, αλλά κάτι δείχνει, δεδο­μέ­νου ότι τέτοιες τιμη­τι­κές πράξεις πραγ­μα­το­ποιού­νται σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Γι’ αυτό και η ελλη­νική διπλω­μα­τία δεν πρέπει απλά να προ­σπε­ρά­σει τις απα­ντή­σεις.

Όπως επι­βάλ­λε­ται στις διε­θνείς σχέσεις, όσοι ουσια­στικά προ­σέ­βα­λαν την Ελλάδα θα πρέπει να το βρουν μπροστά τους. Πώς; Σε ζητή­ματα που τους ενδια­φέ­ρουν, η Αθήνα πρέπει να επι­δεί­ξει του­λά­χι­στον επι­φυ­λα­κτι­κό­τητα, αν όχι άρνηση, προ­κει­μέ­νου να τους στείλει το μήνυμα ότι τέτοιες συμπε­ρι­φο­ρές δεν είναι χωρίς κόστος. Δυνα­τό­τη­τες υπάρ­χουν άφθονες και στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ.

Πηγή: protothema.gr

Νεφέλη Λυγερού