Άρθρο του υποψήφιου χωρικού αντιπεριφερειάρχη κ. Δημήτρη Κρητικού

Η Ρόδος, ένα νησί που κατέχει τον τίτλο ενός κοσμο­πο­λί­τι­κου προ­ο­ρι­σμού, έζησε πριν μερικές μέρες, την αγωνία και την αγα­νά­κτηση των κατοί­κων της, οι οποίοι ζήτησαν το αυτο­νό­ητο, δηλαδή να απο­λαμ­βά­νουν τις στοι­χειώ­δεις υπη­ρε­σίες υγείας που θα εξα­σφα­λί­σουν την επι­βί­ωσή τους.

Ήταν οι κάτοι­κοι της νότιας Ρόδου και της περιο­χής του Αττα­βύ­ρου που κατέ­βη­καν με πανό στην πόλη για να μετα­φέ­ρουν σε όλους μας την αγωνία τους. Να νοιώ­σουμε την ανη­συ­χία και το φόβο που ζουν εκείνοι όταν αντι­με­τω­πί­σουν κάποιο πρό­βλημα υγείας, αφού η κατά­σταση σήμερα είναι πλέον τραγική για όσους κατοι­κούν μακριά από την πρω­τεύ­ουσα.

Το αγαθό της υγείας, το δημόσιο αγαθό της υγείας, στη Ρόδο δυστυ­χώς ανα­ζη­τεί­ται. Ανα­ζη­τεί­ται σε ένα νησί με πεντά­στερα ξενο­δο­χεία, που δια­φη­μί­ζε­ται στο εξω­τε­ρικό προ­σβλέ­πο­ντας σε ακόμα μεγα­λύ­τερη αύξηση των επι­σκε­πτών του, που προ­σφέ­ρει στον κρατικό κορβανά εκα­το­ντά­δες εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ…

Σε αυτό λοιπό το νησί οι κάτοι­κοί του λόγω της ανι­κα­νό­τη­τας της πολι­τείας, της αναλ­γη­σίας και της αδια­φο­ρίας, ανα­γκά­ζο­νται να δια­μαρ­τυ­ρη­θούν με πανό για τις ελλεί­ψεις σε ασθε­νο­φόρα, για­τρούς, προ­σω­πικό.

Έχουν δίκιο οι κάτοι­κοι της νότιας Ρόδου να ζητούν πλήρη κάλυψη στις υπη­ρε­σίες υγείας και να θέλουν ανοιχτά ιατρεία, έχουν δίκιο οι κάτοι­κοι του Έμπωνα να θέλουν στε­λε­χω­μένα ασθε­νο­φόρα.

Δεν νοείται κέντρο Υγείας χωρίς σωστά επαν­δρω­μένο ασθε­νο­φόρο!

Είναι επίσης ταυ­τό­χρονα ανα­γκαίο να καλύ­πτο­νται και οι του­ρι­στι­κές περιο­χές πλησίον του αερο­δρο­μίου με ανά­λο­γες δομές υγείας.

Εκτιμώ λοιπόν ότι δεν θα πρέπει οι ελλεί­ψεις να μας οδη­γή­σουν σε διχασμό. Τα προ­βλή­ματα δεν επι­τρέ­πουν τη δημιουρ­γία… στρα­το­πέ­δων. Όλοι έχουν δίκιο, όμως θα το διεκ­δι­κή­σουμε με ομόνοια και κοινούς αγώνες απέ­να­ντι στην πολι­τεία.

Μόνο η συνέ­νωση δυνά­μεων θα μας δυνα­μώ­σει και θα φέρει απο­τέ­λε­σμα. Θα πρέπει να δώσουμε το μήνυμα ότι η Ρόδος δε ζητά ελε­η­μο­σύνη. Ζητά τα αυτο­νό­ητα, αυτά που έπρεπε να έχει και επι­τέ­λους η πολι­τεία να ανα­γνω­ρί­σει τη συμβολή του νησιού μας στην εθνική οικο­νο­μία.

Πρέπει να μάθουμε να απαι­τούμε την ανα­βάθ­μιση και να μη μένουμε απαθείς στην υπο­βάθ­μιση.

Ας μη ξεχνάμε ότι από το 2011 έως το 2014 η περι­φέ­ρεια νοτίου Αιγαίου έχει δαπα­νή­σει για θέματα υγείας ποσό της τάξης των 9,5 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ. Επί της ουσίας, οι παρεμ­βά­σεις που έγιναν στον τομέα της υγείας στα νησιά μας, αντι­στοι­χούν σε μια αγω­νιώδη προ­σπά­θεια να μπο­ρέ­σει να λει­τουρ­γή­σει η περι­φέ­ρεια επι­κου­ρικά με το Υπουρ­γείο Υγείας, ενι­σχύ­ο­ντας τις δομές υγείας, καλύ­πτο­ντας φυσικά τα κενά παρότι δεν έχει τις θεσμο­θε­τη­μέ­νες αρμο­διό­τη­τες.

Το θέμα λοιπόν είναι πως θα απο­κτή­σουμε περισ­σό­τερα στε­λε­χω­μένα ασθε­νο­φόρα και πως θα τοπο­θε­τη­θούν περισ­σό­τε­ροι γιατροί για να καλύ­ψουν επαρκώς το νησί και τις ανάγκες του και όχι να απο­σπώ­νται από άλλες δομές υγείας.

Αυτός πρέπει να γίνει ο κοινός στόχος όλων γιατί ας μη ξεχνάμε η Ρόδος πρέπει να φρο­ντί­σει να καλύψει και τις ανάγκες των επι­σκε­πτών της που φέτος θα ξεπε­ρά­σουν τα 2 εκα­τομ­μύ­ρια.

Είναι οξύμωρο να έχουμε απο­σπά­σει τα εύσημα από τους Γερ­μα­νούς εταί­ρους μας για το πρό­γραμμα δια­κο­πών ατόμων τρίτης ηλικίας με ή χωρίς κινη­τικά προ­βλή­ματα στη Ρόδο, εγκαι­νιά­ζο­ντας έτσι μία νέα μορφή εναλ­λα­κτι­κού του­ρι­σμού, και να μην μπο­ρούμε να διεκ­δι­κή­σουμε τη στε­λέ­χωση ενός ασθε­νο­φό­ρου, ή την τοπο­θέ­τηση ενός γιατρού.

Παράλ­ληλα αμείωτο πρέπει να είναι το ενδια­φέ­ρον μας και για τα υπό­λοιπα νησιά της Δωδε­κα­νή­σου, μικρό­τερα ή μεγα­λύ­τερα που βιώνουν συνεχώς τις ελλεί­ψεις σε ιατρικό και νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό. Αναφέρω χαρα­κτη­ρι­στικά το νοσο­κο­μείο της Κω που παρα­μέ­νει χωρίς παι­δί­α­τρο και σύντομα δεν θα έχει ούτε καρ­διο­λόγο, το πολυ­δύ­ναμο ιατρείο της Κάσου που πρό­σφατα εγκαι­νί­ασε η περι­φέ­ρεια νοτίου Αιγαίου και περι­μέ­νει να απο­κτή­σει για­τρούς και το ιατρείο στο Καστε­λό­ριζο που κατά καιρούς μένει κλειστό.