H Eυρώπη μαθαίνει για τους Aρκιούς – Aφιέρωμα της Deutsche Welle στο σχολείο με τον ένα μαθητή που κινδύνεύει να κλείσει!

Πανευ­ρω­παϊκή διά­σταση έχει προ­σλά­βει η προ­σπά­θεια της δασκά­λας των Αρκιών, κ. Μαρίας Τσια­λέρα, να κρα­τη­θεί ζωντανό το δημο­τικό σχολείο, στο οποίο φοιτά μόνο ένας μαθητής, ο 12χρονος Χρήστος Καμπό­σος, ο οποίος με την νέα σχολική χρονιά θα πρέπει να πάει στην Πάτμο για να φοι­τή­σει στο Γυμνά­σιο.

Ο αγώνας της ηρωικής δασκά­λας, κ. Μαρίας Τσια­λέρα είναι καθη­με­ρι­νός και επι­κε­ντρώ­νε­ται στην προ­σπά­θεια να παρα­μεί­νει ανοιχτό το σχολείο του μικρού νησιού με τους λιγο­στούς κατοί­κους, διεκ­δι­κώ­ντας κίνητρα για να μετα­κο­μί­σουν στο νησί οικο­γέ­νειες με μικρά παιδιά, ώστε οι παι­δι­κές φωνές να μην σιγή­σουν στο μονα­δικό σχολείο του νησιού, με την απο­φοί­τηση του μικρού Χρήστου.

Ο διε­θνούς εμβέ­λειας Γερ­μα­νι­κός Ραδιο­τη­λε­ο­πτι­κός Οργα­νι­σμός Deutsche Welle παρου­σί­ασε ανα­λυ­τικό ρεπορ­τάζ για τον αγώνα της δασκά­λας να παρα­μεί­νει ανοιχτό το σχολείο αλλά και για τον μονα­δικό μαθητή του νησιού, τον Χρήστο, που ονει­ρεύ­ε­ται να γίνει δάσκα­λος, και να επι­στρέ­ψει στο νησί του να διδάξει σε άλλα παιδιά, ευελ­πι­στώ­ντας ότι το σχολείο του θα παρα­μεί­νει ανοιχτό.

Στο νησί βρέθηκε, ο γνωστός ρεπόρ­τερ/κινη­μα­το­γρα­φι­στής Gunnar Köhne, ως απε­σταλ­μέ­νος του Διε­θνούς Εμβέ­λειας Γερ­μα­νι­κού Ραδιο­τη­λε­ο­πτι­κού Οργα­νι­σμού, ο οποίος κατέ­γραψε την καθη­με­ρι­νό­τητα του μικρού Χρήστου και της δασκά­λας του, που τον αγάπησε σαν δικό της παιδί.

Η προβολή του ντο­κι­μα­ντέρ προ­κά­λεσε μεγάλο ενδια­φέ­ρον αλλά και συγκί­νηση στους ομο­γε­νείς της Ευρώπης, που παρα­κο­λού­θη­σαν με μεγάλο ενδια­φέ­ρον την δασκάλα που πριν από πέντε χρόνια, ξεκί­νησε και η ίδια μια νέα ζωή στο νησί των 40 κατοί­κων δίνο­ντας όλη της τη προσοχή, την αγάπη και την φρο­ντίδα στον μονα­δικό μαθητή, τον Χρήστο, το οποίον έχει σαν παιδί της.

Σε αυτό τον βράχο του Αιγαίου, τιμώ­ντας στο ακέραιο το λει­τούρ­γημα του εκπαι­δευ­τι­κού, η Μαρία Τσια­λέρα από τη Θεσ­σα­λο­νίκη, η οποία έχει τιμηθεί από την Ακα­δη­μία Αθηνών «για την αφο­σί­ωση και τη συνέ­πεια με την οποία εκτελεί τα καθή­κο­ντα της», είναι βέβαιον πως άλλαξε την πορεία της ζωής του μικρού Χρήστου ανοί­γο­ντάς του νέους ορί­ζο­ντες.

Η ίδια σε συνέ­ντευξή στη «δ», είχε δηλώσει πως «ο σκοπός να σπου­δά­σει ο Χρήστος είναι ιερός» και τόνισε ότι είναι απο­φα­σι­σμένη το σχολείο των Αρκιών -όπου από το 2019 με δική της πρω­το­βου­λία ανήκει και οργανικά-να παρα­μεί­νει ανοικτό και να φιλο­ξε­νή­σει κι άλλα παιδιά, σε πείσμα του κεντρι­κού κράτους που όπως λέει, έχει ξεχάσει τους λιγο­στούς κατοί­κους του νησιού.

Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», η προ­σπά­θεια της κ. Μαρίας Τσια­λέρα για να μετα­κο­μί­σουν στο νησί οικο­γέ­νειες, απέδωσε καρπούς καθώς ο ομο­γε­νής Γιώργος Τομ­λί­δης, παρα­κο­λου­θώ­ντας στη Γερ­μα­νία μια ελλη­νική τηλε­ο­πτική εκπομπή που παρου­σί­αζε τους Αρκιούς, τους οποίους δεν είχε ξαναδεί ούτε ξανα­κού­σει ποτέ, πήρε την απόφαση να αλλάξει τη ζωή του!

Εντυ­πω­σιά­στηκε τόσο από το νησί και την έκκληση της δασκά­λας, να κρα­τη­θεί ανοιχτό το σχολείο και ζωντανό το νησί, που πήρε την απόφαση να φύγει από το μακρινό Βού­περ­ταλ και να εγκα­τα­στα­θεί σε αυτή τη γωνιά του Αιγαίου.

Αφού ενη­μέ­ρωσε την σύζυγό του Αιμιλία και την κόρη του Ηλιάνα για την πρόθεσή του, μάζεψε χρήματα από τις οικο­νο­μίες του και επι­σκέ­φθηκε το νησί… Οταν πάτησε το πόδι του, στο νησί με τους περίπου 40 κατοί­κους, ήταν πιο σίγου­ρος από ποτέ για την απόφασή του.

Ο κ. Γιώργος Τομ­λί­δης, Καβα­λιώ­της στην κατα­γωγή, μίλησε και ο ίδιος στη «δημο­κρα­τική», επι­ση­μαί­νο­ντας στη συνέ­ντευξή του πως τον εντυ­πω­σί­α­σαν οι Αρκιοί και ο αγώνας της δασκά­λας, η επιμονή της, η υπομονή της και η αγωνία της για να παρα­μεί­νει ανοιχτό το σχολείο που είναι ένας “πνεύ­μο­νας” για τη ζωντά­νια του νησιού. «Πιστεύω ότι θα έπρεπε να δοθούν κίνητρα για να μετα­κο­μί­σει κόσμος σε αυτά τα μικρά νησιά, να ξανα­ζω­ντα­νέ­ψουν, να είναι ανοιχτά τα σχολεία και η καθη­με­ρι­νό­τητα των ανθρώ­πων εκεί να είναι πιο εύκολη. Η ζωή στα μικρά νησιά είναι πιο ποιο­τική από ό,τι στα αστικά κέντρα. Ισως δεν μπο­ρούμε να το δούμε διότι έχουμε μάθει σε μια άλλη κατά­σταση επι­βί­ω­σης και σε άλλους ρυθμούς αλλά η πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι αυτή. Θα μπο­ρού­σαμε να ενι­σχύ­σουμε τα νησιά μας επι­λέ­γο­ντάς τα ως τόπο κατοι­κίας, κερ­δί­ζο­ντας καλύ­τε­ρες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης και παράλ­ληλα βέβαια να τα ενι­σχύ­σουμε πλη­θυ­σμιακά, που σε περιό­δους σαν αυτές της τετα­μέ­νης κρίσης με την Τουρκία, έχει εξαι­ρε­τική σημασία αυτό», είχε πει χαρα­κτη­ρι­στικά.

Ωστόσο, αυτό που απο­μέ­νει για να γίνει ο κ. Τομ­λί­δης και η οικο­γέ­νειά του κάτοι­κοι Αρκιών, είναι κάποια δια­δι­κα­στικά ζητή­ματα που εκκρε­μούν όπως η εύρεση κατοι­κίας -υπόθεση που δεν είναι εύκολη σε ένα μικρό νησί όπου οι υπο­δο­μές είναι περιορισμένες- και η κάλυψη των πρώτων εξόδων για την μετα­κό­μιση.

Όπως δήλωσε η κ. Μαρία Τσια­λέρα στο ρεπορτάζ-ντοκιμαντέρ της Deutsche Welle, είναι σε καθη­με­ρινή επαφή με τον κ. Τομλίδη και προ­σπα­θεί να βρει τρόπο να καλυ­φθούν τα έξοδα που απαι­τού­νται για την μετα­κό­μισή του από το Βού­περ­ταλ στους Αρκιούς, μέσω μεγάλων εται­ρειών που πιθα­νό­τατα θα θελή­σουν να βοη­θή­σουν προ­κει­μέ­νου να μην κλείσει το δημο­τικό σχολείο των Αρκιών.

Το ντο­κι­μα­ντέρ, είχε μεγάλη απήχηση σε πανευ­ρω­παϊκό επίπεδο και η προβολή του συνε­χί­ζε­ται μέσω της δια­δι­κτυα­κής πλατ­φόρ­μας της Deutsche Welle, όπου ο ξεχω­ρι­στός αγώνας της δασκά­λας των Αρκιών, εξα­κο­λου­θεί να συγκε­ντρώ­νει το ενδια­φέ­ρον χρηστών. Αυτό που απο­μέ­νει είναι να λυθούν τα δια­δι­κα­στικά προ­βλή­ματα για την μετα­κό­μιση της οικο­γέ­νειας Τομλίδη αρχικά, ώστε η κόρη τους Ηλιάννα, να είναι εκείνη που θα πάρει από την νέα σχολική χρονιά τη θέση του Χρήστου Καμπό­σου στο δημο­τικό σχολείο, προ­κει­μέ­νου να μην κλεί­σουν οι πόρτες του, με την ελπίδα να ακο­λου­θή­σουν κι άλλα παιδιά που θα δώσουν ζωή σε αυτή την κουκίδα του Αιγαίου.