ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

“Κινδυνεύει η Δημοκρατία;”- Γράφει η Ελευθερία Φτακλάκη

news room 4 λεπτά ανάγνωση
Ελευθερία Φτακλάκη

Μετά την «εισβολή» των φανα­τι­σμέ­νων οπαδών του απερ­χό­με­νου Προ­έ­δρου των Η.Π.Α, Ντό­ναλντ Τραμπ στο Καπι­τώ­λιο, ναι, η δημο­κρα­τία βρί­σκε­ται σε κίνδυνο. Τίποτα δεν είναι πια δεδο­μένο και κανείς δεν μπορεί να προ­οιω­νί­σει το Μέλλον. Ένα μέλλον που αποκτά πλέον άλλα χαρα­κτη­ρι­στικά και δεδο­μένα και από αυτά που ξέραμε…

Την Τετάρτη, στις 6 Ιανουα­ρίου 2021, την Άγια Ημέρα των Θεο­φα­νείων για την Ελλη­νική Ορθο­δο­ξία, η Αμερική έζησε μια απο­φράδα ημέρα. Η δημο­κρα­τία πλη­γώ­θηκε ανε­πα­νόρ­θωτα και οι σκηνές βίας έως και γρα­φι­κό­τη­τας που είδε όλος ο πλα­νή­της, σίγουρα δεν αρμό­ζουν σε μια υπερ­δύ­ναμη, όπως είναι οι Η.Π.Α. Εικόνες που συνειρ­μικά αλλά και ουσια­στικά, παρα­πέ­μπουν σε μια «ματω­μένη» αμε­ρι­κα­νική δημο­κρα­τία, στο θάνατο της ελευ­θε­ρίας της και στην πτώση των αξιών που οι Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες ως προ­με­τω­πίδα προ­ά­γουν στην παγκό­σμια κοι­νό­τητα.

Ο σύγ­χρο­νος δυτικός πολι­τι­σμός θα επι­τρέ­ψει να απε­μπο­λή­σει ένα τόσο σπου­δαίο δώρο, όπως είναι η Δημο­κρα­τία, όπου με την αρι­στο­τε­λική έννοια του όρου, η δημιουρ­γία και δια­χεί­ριση της ανήκει στους πολίτες της. Η δημο­κρα­τία και το κράτος δικαίου είναι τα πιο αγα­πη­μένα επι­τεύγ­ματα του δυτικού πολι­τι­σμού. Ολό­κληρο το οικο­δό­μημα της δημο­κρα­τίας στη­ρί­ζε­ται στην κοινή γνώμη ( με την έννοια της res publica- που αφορά στο δημόσιο συμ­φέ­ρον, στα πολι­τικά δρώμενα), δηλ. στην άποψη που γεν­νιέ­ται και εκφρά­ζε­ται από το ίδιο το κοινό..

Τα «λαϊκά» στρώ­ματα είναι αυτά πάνω στα οποία στη­ρί­ζε­ται η δημιουρ­γία και η εξέλιξη της δημο­κρα­τίας και όλες οι πολι­τι­κές κοι­νω­νι­κής ευη­με­ρίας και πολι­τι­στι­κής ανέ­λι­ξης. Όμως, είναι ταυ­το­χρό­νως και τα «πιόνια» των πολι­τι­κών αρχη­γί­σκων που θέλουν να αντλούν δύναμη από αυτούς και να τους δια­χει­ρί­ζο­νται με βάση την προ­σω­πική τους ατζέντα. Στην περί­πτωση του Τραμπ, συνέβη ακριβώς αυτό: Η αμφι­σβή­τηση μιας δημο­κρα­τικά εκλεγ­μέ­νης κυβέρ­νη­σης, ουσια­στικά έρχεται να επι­βε­βαιώ­σει το ρήγμα που δημιουρ­γή­θηκε τα τελευ­ταία τέσσερα χρόνια στην αμε­ρι­κα­νική κοι­νω­νία, με τις φωνές μισαλ­λο­δο­ξίας , λαϊ­κι­σμού και διχα­σμού που καλ­λιερ­γούσε εντέ­χνως ο Ντό­ναλντ Τραμπ.

Ο Τραμπ, σφρά­γισε με την «ναρ­κισ­σι­στική» και εν τέλει, επι­κίν­δυνη προ­σω­πι­κό­τητά του την αμε­ρι­κα­νική Προ­ε­δρία, υιο­θε­τώ­ντας ένα νέο, για τα αμε­ρι­κα­νικά δεδο­μένα μοντέλο δια­κυ­βέρ­νη­σης: Οικειο­ποι­ή­θηκε το ίδιο το πολί­τευμα, εκμε­ταλ­λευό­με­νος το συλ­λο­γικό θυμικό, «πατώ­ντας» επάνω σε εθνι­κι­στικά στοι­χεία.

Το «δόγμα» Τραμπ, «Πρώτα η Αμερική» (America first), ήταν βαθιά εθνι­κι­στικό και όλη η πολι­τική του δράση κινή­θηκε σε μια «λογική» υιο­θέ­τη­σης ανορ­θό­δο­ξων πολι­τι­κών που οδη­γού­σαν την Αμερική σε μια ιδιό­τυπη απο­μό­νωση. Για αυτό, άλλωστε, και τα θεσμικά αντί­βαρα στο πολι­τικό σύστημα των ΗΠΑ προ­σπα­θού­σαν από την αρχή να περιο­ρί­σουν τις ανορ­θό­δο­ξες επι­λο­γές της εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής του Τραμπ. Τα αμε­ρι­κα­νικά δικα­στή­ρια,

το Κογκρέσο και υπη­ρε­σίες όπως το FBI, η CIA και το Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών, λει­τουρ­γού­σαν ως τρο­χο­πέδη στις επι­διώ­ξεις του Τραμπ.

Για τους έμπει­ρους ανα­λυ­τές, ήταν εξαρχής δεδο­μένο, πως η προ­ε­δρία του Τραμπ αναμ­φι­σβή­τητα θα δημιουρ­γούσε δύσκο­λες συν­θή­κες δια­κυ­βέρ­νη­σης, σύγχυση και αβε­βαιό­τητα. Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε πως ο Τραμπ ξεκί­νησε την προ­ε­δρία του με τη ρήση «σοκ και το δέος» καθώς ήθελα να αλλάξει άρδην την εξω­τε­ρική πολι­τική των ΗΠΑ. Και εν τέλει με «σοκ και δέος» θέλησε να κλείσει τη θητεία του: Για την ακρί­βεια, με αίμα τρόμο και διχασμό στο εσω­τε­ρικό της χώρας.

Ας μην ξεχνάμε πως το πλήγμα στην αμε­ρι­κα­νική δημο­κρα­τία, πέραν της πολι­τι­κής σημειο­λο­γίας, άφησε πίσω της και τέσ­σε­ρις (4) νεκρούς. Σαφώς, το θέμα της ποι­νι­κής ευθύνης για τα θύματα στο Καπι­τώ­λιο, θα απο­σα­φη­νι­στεί από τους εισαγ­γε­λείς, αλλά η ηθική ευθύνη φαί­νε­ται αρκετά σαφής καθώς είναι ηλίου φαει­νό­τε­ρων πως οι «αλλό­φρο­νες» , μιας άλλης εποχής οπαδοί ήταν υπο­κι­νού­με­νοι.

Μια ελεύ­θερη και ενωμένη Αμερική, είναι η απά­ντηση στις εθνι­κι­στι­κές – φασι­στι­κές τάσεις που ανα­δύ­ο­νται ολοένα και περισ­σό­τερο σε περιό­δους κρίσεων, όπως αυτή που ζούμε σήμερα, και υπο­κι­νού­νται από μισαλ­λό­δο­ξους «ηγε­τί­σκους», προ­κα­λώ­ντας ρήγματα στην συνοχή της αμε­ρι­κα­νι­κής κοι­νω­νίας. Η Αμερική πρέπει πολύ γρήγορα να απε­μπλα­κεί από τη δίνη των εσω­τε­ρι­κών της αδιέ­ξο­δων καθώς απο­τε­λεί μια υπερ­δύ­ναμη που προάγει τις δημο­κρα­τι­κές της αξίες, το κράτος δικαίου , το σεβασμό των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των και την ειρήνη.

Απο­τε­λεί ένα παγκό­σμιο σύμβολο της σύγ­χρο­νης δημο­κρα­τίας και το δια­κύ­βευμα για τον νέο Πρόεδρο είναι πολύ δύσκολο. Το μόνο σίγουρο είναι πως η κρίση που έχει δημιουρ­γη­θεί, πρέπει να απο­σο­βη­θεί με τόλμη και απο­φα­σι­στι­κό­τητα. Η Αμερική πρέπει να βγει από την εντα­τική, ενωμένη και δυνατή.

Έγκει­ται στην πολι­τική οξυ­δέρ­κεια και σύνεση του Joe Biden να «επου­λώ­σει» τα τραύ­ματα που φέρει η αμε­ρι­κα­νική δημο­κρα­τία, με όρους πολι­τι­κού πολι­τι­σμού, δημο­κρα­τίας και ενό­τη­τας! Αλλά και στον Τραμπ να αντι­λη­φθεί, έστω και στη δύση της πολι­τι­κής του καριέ­ρας, πως η ειρη­νική μετα­βί­βαση της εξου­σίας απο­τε­λεί ακρο­γω­νιαίο λίθο κάθε δημο­κρα­τίας…

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.