Ομογενείς επιχειρηματίες στους New York Times: «Οι ΗΠΑ να σταματήσουν την Τουρκία»

Με τίτλο: «Η Τουρκία και η Ελλάδα ΜΠΟΡΟΥΝ και ΠΡΕΠΕΙ να ζήσουν μαζί», οι ομο­γε­νείς επι­χει­ρη­μα­τίες των ΗΠΑ, Τζον Κατσι­μα­τί­δης (John A. Catsimatidis), Αντριου Λιβέρης (Andrew Liveris), Ντένις Μεχίελ (Denis Mehiel), Μάικλ Ψαρός (Michael Psaros) και Τζορτζ Στάμας (George P. Stamas) σε κατα­χώ­ρησή τους στην εφη­με­ρίδα New York Times ζητούν τη στήριξη των ΗΠΑ στα ελλη­νο­τουρ­κικά ζητή­ματα.

Δια­βά­στε το κείμενο:

Η Τουρκία κατά τους τελευ­ταί­ους μήνες έχει γίνει παρά­γο­ντας απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης σε μια ευρύ­τερη περιοχή που περι­λαμ­βά­νει την Νοτιο­α­να­το­λική Ευρώπη και την Μέση Ανατολή, και έχει ξεκι­νή­σει μια σειρά από γεω­πο­λι­τι­κές κινή­σεις που προ­κα­λούν ένταση και πιθανές συγκρού­σεις κάτι που δεν αντι­προ­σω­πεύει τις σχέσεις που ο τουρ­κι­κός λαός έχει με τους γεί­το­νές του και με τον υπό­λοιπο Κόσμο.

Οι τουρ­κι­κές κινή­σεις λαμ­βά­νουν χώρα σε πολ­λα­πλά μέτωπα: η μετα­τροπή τού πιο αντι­προ­σω­πευ­τι­κού συμ­βό­λου της συνύ­παρ­ξης του χρι­στια­νι­σμού με το Ισλάμ, η Αγιά Σοφιά, σε τέμενος, παρά­νο­μες δρα­στη­ριό­τη­τες, υπο­στη­ρι­ζό­με­νες από στρα­τιω­τική δύναμη στο Αιγαίο και στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο, προ­κλη­τι­κές κινή­σεις στην Αμμό­χω­στο, που παρα­βιά­ζουν τα ψηφί­σματα του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας του ΟΗΕ, στρα­τιω­τική εμπλοκή στη Συρία, τη Λιβύη και το Ιράκ και τελευ­ταία εμπλοκή ακόμα και στη σύρραξη μεταξύ Αζερ­μπαϊ­τζάν και Αρμε­νίας στο Ναγκόρνο Καρα­μπάχ.

Η επι­χει­ρού­μενη απο­στα­θε­ρο­ποί­ηση μιας ευρύ­τε­ρης περιο­χής βρί­σκε­ται στο επί­κε­ντρο του ενδια­φέ­ρο­ντος χωρών όπως το Ισραήλ και η Αίγυ­πτος και χρήζει της επεί­γου­σας προ­σο­χής των ΗΠΑ.

Η επι­θε­τική συμπε­ρι­φορά της Τουρ­κίας επη­ρε­ά­ζει αρνη­τικά και υπο­νο­μεύει τις θετικές σχέσεις και τις δια­συ­νο­ρια­κές επαφές μεταξύ των λαών της Τουρ­κίας και της Ελλάδας που έχουν μεγάλες προ­ο­πτι­κές.

ΖΗΤΟΥΜΕ:

– Οι Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες να κάνουν χρήση όλων των δια­θέ­σι­μων μέσων για να εμπο­δί­σουν την κλι­μά­κωση της έντασης που επι­χει­ρεί­ται από την Τουρκία.

– Οι Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες να στη­ρί­ξουν τη θέση της Ελλάδας υπέρ της τήρησης του Διε­θνούς Δικαίου, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του Δικαίου της Θαλάσ­σης, και υπέρ της βελ­τί­ω­σης των σχέσεων μέσω του δια­λό­γου, ενώ παράλ­ληλα να συμ­βάλ­λουν στο να απο­φεύ­γο­νται οι απειλές βίας, η στρα­τιω­τική δρα­στη­ριό­τητα και η φιλο­πό­λεμη ρητο­ρική.

– Η Τουρκία και η Ελλάδα μπορούν και πρέπει να ζήσουν μαζί. Οι λαοί τους αξίζουν ένα ειρη­νικό μέλλον με οικο­νο­μι­κές και πολι­τι­στι­κές σχέσεις και συνερ­γα­σία ως πολίτες σύγ­χρο­νων δυτικών δημο­κρα­τιών. Κάτι τέτοιο στο κάτω κάτω θα είναι προς όφελος των γει­τό­νων και της ευρύ­τε­ρης περιο­χής.

Με εκτί­μηση,

Τζον Κατσι­μα­τί­δης (John A. Catsimatidis), Αντριου Λιβέρης (Andrew Liveris), Ντένις Μεχίελ (Denis Mehiel), Μάικλ Ψαρός (Michael Psaros) και Τζορτζ Στάμας (George P. Stamas).

Τζον Κατσι­μί­δης

Ο Τζον Κατσι­μα­τί­δης είναι από τους πλέον ανα­γνω­ρί­σι­μους ομο­γε­νείς. Η προ­σω­πική του δια­δρομή, άλλωστε, απο­τε­λεί την επιτομή του αμε­ρι­κα­νι­κού ονείρου. Αν και σήμερα το όνομά του φιγου­ρά­ρει στις λίστες με τους πιο πλού­σιους Αμε­ρι­κα­νούς και η προ­σω­πική του περιου­σία περι­λαμ­βά­νει 3,3 δισε­κα­τομ­μύ­ρια, η αφε­τη­ρία του δεν θα μπο­ρούσε να είναι πιο ταπεινή. Γεν­νή­θηκε σε μία από τις λιγό­τε­ρες προ­νο­μιού­χες συνοι­κίες του Χάρλεμ από μία οικο­γέ­νεια Ελλήνων μετα­να­στών. Ο πατέρας του ήταν φαρο­φύ­λα­κας στη Νίσυρο.

Κατά τη διάρ­κεια του εμφυ­λίου απο­φά­σισε να ανα­ζη­τή­σει μία καλύ­τερη ζωή στην άλλη άκρη του Ατλα­ντι­κού. Το δύσκολο ταξίδι βρίσκει τον Τζον στην αγκαλιά της μητέρας του. Είναι μόλις έξι μηνών και αγνοεί τί του επι­φυ­λάσ­σει η μοίρα. Η παιδική του ηλικία δεν είναι εύκολη. Ο πατέρας του εργα­ζό­ταν ως βοηθός σερ­βι­τό­ρου. Βασι­ζό­ταν στη γεν­ναιο­δω­ρία των πελατών και στα φιλο­δω­ρή­ματα.

Ο Τζον πριν ακόμα κλείσει τα δέκα του χρόνια, απο­φα­σί­ζει να συμ­βά­λει στα πενιχρά οικο­νο­μικά της οικο­γέ­νειας, πιά­νο­ντας απο­γευ­μα­τινή δουλειά σε ένα μπα­κά­λικο. Είναι απο­φα­σι­σμέ­νος να διεκ­δι­κή­σει ένα καλύ­τερο μέλλον για τον ίδιο. Η εισα­γωγή του στο Πανε­πι­στή­μιο της Νέας Υόρκης για να σπου­δά­σει ηλε­κτρο­λό­γος μηχα­νι­κός απο­τε­λεί το πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύ­θυνση. Είναι το πρώτο μέλος της οικο­γέ­νειάς του που θα σπου­δά­σει στο πανε­πι­στή­μιο. Το γεγονός αυτό γεννά τερά­στιες προσ­δο­κίες και περη­φά­νια στους δικούς του. Ο ίδιος, όμως, δια­κα­τέ­χε­ται από ένα ζωηρό επι­χει­ρη­μα­τικό πνεύμα.

Αυτό θα τον οδη­γή­σει στην αγορά του πρώτου παντο­πω­λείου, ενόσω είναι ακόμα φοι­τη­τής. Είναι το ίδιο μαγαζί, στο οποίο ο εργά­στηκε ως υπάλ­λη­λος παράλ­ληλα με τις σπουδές του. Στο ένα παντο­πω­λείο προ­στί­θε­ται και δεύτερο και τρίτο και ο Τζον στα­διακά βρί­σκε­ται επι­κε­φα­λής μίας αλυ­σί­δας 50 παντο­πω­λείων, με την επω­νυ­μία Red Apple Group. Στον όμιλό του δεν αργούν να προ­στε­θούν και άλλες επι­χει­ρή­σεις, ενώ διευ­ρύ­νε­ται σε διά­φο­ρους κλάδους. Στα 64 του χρόνια η περιου­σία και η επιρροή του είναι τόσο υπο­λο­γί­σι­μες που είχε κερ­δί­σει τον τίτλο του βασιλιά της Νέας Υόρκης. Τότε είναι που ανα­κοι­νώ­νει το νέο του βήμα: την είσοδό του στην πολι­τική. Δηλώνει υπο­ψη­φιό­τητα για δήμαρ­χος της Νέας Υόρκης.

Παρ’ ότι δεν εκλέ­γε­ται, συνε­χί­ζει να έχει ισχυρή παρου­σία στα κοινά. Έχει τη δική του ραδιο­φω­νική εκπομπή, ενώ οι δεσμοί του με το Ρεπου­μπλι­κα­νικό κόμμα είναι ιδιαί­τερα ισχυροί. Ανήκει στον στενό κύκλο του απερ­χό­με­νου προ­έ­δρου Τραμπ, τον οποίο υπο­στή­ριξε και οικο­νο­μικά. Λέγεται ότι ήταν από τους λίγους ανθρώ­πους που απλά μπο­ρούσε να σηκώσει το ακου­στικό και να συν­δε­θεί με τον πρόεδρο. Οι δια­συν­δέ­σεις του, όμως, δεν περιο­ρί­ζο­νται σε αυτόν. Στο παρελ­θόν στήριξε την υπο­ψη­φιό­τητα του επίσης Ρεπου­μπλι­κα­νού Μιτ Ρόμνεϊ, ενώ απο­κα­λεί φίλο τον Μπιλ Κλίντον. Η κόρη του Άντρεα υπήρξε παντρε­μένη με τον Κρί­στο­φερ Νίξον-Κοξ, εγγονό του Ρίτσαρντ Νίξον.

Αντριου Λιβέρης

Με την σειρά του, ο Άντριου Λιβέρης έχει αφήσει το δικό του στίγμα όχι μόνο στην ομο­γέ­νεια, αλλά και στον αμε­ρι­κα­νικό επι­χει­ρη­μα­τικό κόσμο. Έχει συν­δέ­σει το όνομά του με μία από τις μεγα­λύ­τε­ρες εται­ρείες χημικών στον κόσμο. Υπήρξε διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος και πρό­ε­δρος της επι­τυ­χη­μέ­νης πολυ­ε­θνι­κής The Dow Chemical Company. Παρά τα λαμπρά επι­χει­ρη­μα­τικά του επι­τεύγ­ματα και εκείνος έχει ταπεινή κατα­βολή.

Ο παππούς του, το όνομα του οποίου κουβαλά με ιδιαί­τερη περη­φά­νια, μετα­νά­στευσε στο Ντάρ­γουιν της Αυστρα­λίας. Εκεί γεν­νή­θηκε και ο ίδιος, περι­γρά­φο­ντας την παιδική του ηλικία ως «ελλη­νική στο σπίτι αγγλο­σα­ξο­νική έξω από αυτό». Το 1976 σε ηλικία 22 ετών πιάνει δουλειά στα γραφεία της Dow στη Μελ­βούρνη. Αρχίζει από τον πάτο της εται­ρείας, αλλά δεν αργεί να ξεχω­ρί­σει και να ανέβει στην ιεραρ­χία με εντυ­πω­σιακό ρυθμό. Μετα­φέ­ρε­ται στο Μίσι­γκαν των Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών και το 2004 εκλέ­γε­ται διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος της εται­ρείας.

Η κίνησή του να εξα­γο­ρά­σει την εται­ρεία Rohm and Haas το καλο­καίρι του 2008, έναντι 16,2 δισ. δολα­ρίων θεω­ρεί­ται ιδιαί­τερα σημα­ντική και προ­σο­δο­φόρα. Το 2011 ο Άντριου Λιβέρης διο­ρί­στηκε συμπρό­ε­δρος μίας συμ­βου­λευ­τι­κής ομάδας την οποία δημιούρ­γησε ο τότε πρό­ε­δρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα για τη βελ­τί­ωση του τομέα μετα­ποί­η­σης των ΗΠΑ, ενώ και ο διά­δο­χος του Ομπάμα, Ντό­ναλντ Τραμπ, τον έθεσε επι­κε­φα­λής του Αμε­ρι­κα­νι­κού Συμ­βου­λίου Μετα­ποί­η­σης.

Ντένις Μέχιελ

Ο επι­χει­ρη­μα­τίας και επι­τυ­χη­μέ­νος επεν­δυ­τής Ντένις Μέχιελ είχε στο παρελ­θόν θέσει υπο­ψη­φιό­τητα για την θέση του Αντι­κυ­βερ­νήτη. Θεω­ρεί­ται ένας από τους πιο ένθερ­μους υπο­στη­ρι­κτές του Ταμείου Κυπριο­παί­δων, αλλά έχει παίξει και κατα­λυ­τικό ρόλο στην ανοι­κο­δό­μηση του Αγίου Νικο­λάου στο Μαν­χά­ταν. Είναι, άλλωστε, ο πρό­ε­δρος του Οργα­νι­σμού «Οι Φίλοι του Αγίου Νικο­λάου», ένας μη-κερδοσκοπικός Οργα­νι­σμός, ο οποίος έχει ως απο­κλει­στική ευθύνη την ανοι­κο­δό­μηση του Ναού του Αγίου Νικο­λάου.

Μάικ Ψαρός

Ο Μάικ Ψαρός έχει τη δική του εντυ­πω­σιακή δια­δρομή. Κατά­γε­ται από το νησί της Χίου, το οποίο υπε­ρα­γαπά και στη­ρί­ζει οικο­νο­μικά. Είναι συνι­δρυ­τής, συνέ­ται­ρος και συν-διευθύνων σύμ­βου­λος της “KPS Capital Partners”,  μιας κοι­νο­πρα­ξίας οικο­γε­νεια­κών κεφα­λαίων με ενερ­γη­τικό της τάξεως των $5,5 δισε­κα­τομ­μυ­ρίων δολα­ρίων, που επεν­δύει σε δια­φό­ρων ειδών βιο­μη­χα­νίες. Η KPS Capital Partners απα­σχο­λεί δεκάδες χιλιά­δες εργα­ζο­μέ­νων.

Στο παρελ­θόν ανέλαβε και ταμίας του Αρχιε­πι­σκο­πι­κού Συμ­βου­λίου, στέ­λε­χος στην «Ηγεσία των 100», στο «Ταμείο Πίστεως» (Faith Endowment), στους Αρχο­ντες του Οικου­με­νι­κού Πατριαρ­χείου, την «Ελλη­νική Πρω­το­βου­λία», ενώ θεω­ρεί­ται ευερ­γέ­της και δωρητής της Κοι­νό­τη­τας του Σωτήρος στο Ράι, του Αγίου Νικο­λάου στο Μαν­χά­ταν, καθώς και σε άλλα αμε­ρι­κα­νικά ιδρύ­ματα. Με κάθε ευκαι­ρία κατα­φέ­ρε­ται ενα­ντίον του Ταγίπ Ερντο­γάν και της επι­θε­τι­κής του πολι­τι­κής σε βάρος της Ελλάδας και του Οικου­με­νι­κού Πατριαρ­χείου.

Τζόρτζ Στάμας

Ο Ελλη­νο­α­με­ρι­κα­νός Τζορτζ Στάμας είναι ένας εκ των τεσ­σά­ρων νέων εται­ρι­κών συνερ­γα­τών της διε­θνούς νομικής εται­ρείας Gibson, Dunn & Crutcher LLP. Έχει θητεύ­σει σε κάποια από τα ισχυ­ρό­τερα δικη­γο­ρικά γραφεία της Νέας Υόρκης και ειδι­κεύ­ε­ται σε συγ­χω­νεύ­σεις και εξα­γο­ρές επι­χει­ρή­σεων και σε συναλ­λα­γές εται­ρι­κών τίτλων.

Έχει επίσης υπάρξει αντι­πρό­ε­δρος στο συμ­βού­λιο της Deutsche Banc Alex Brown, Inc., ιδρυ­τικό μέλος της FTI Consulting (NYSE), venture partner της New Enterprise Associates και μέλος πολλών συμ­βου­λίων σε δημό­σιες και ιδιω­τι­κές επι­χει­ρή­σεις. Η αγάπη του για την Ελλάδα εκφρά­ζε­ται μέσα από την ίδρυση της Ελλη­νι­κής Πρω­το­βου­λίας (The Hellenic Initiative).

Ουσια­στικά πρό­κει­ται για ένα είδος κινή­μα­τος των Ελλήνων της δια­σπο­ράς που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται εδώ και χρόνια από την Αμερική ως την Αυστρα­λία και το Χονγκ Κονγκ. Επι­κε­ντρώ­νε­ται στη φιλαν­θρω­πία και στην ενδυ­νά­μωση της ελλη­νι­κής επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας σε κάθε γωνία του πλανήτη.