ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Συμβούλιο της Επικρατείας: «Φρένο» στην αναδρομική διεκδίκηση ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ.!!

Δαμιανός Αθανασίου 5 λεπτά ανάγνωση
Συμβούλιο Επικρατείας

Με τις υπ’ αρίθμ. 2551 -2252 και 2553/2020 απο­φά­σεις του Β’ Τμή­μα­τος του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας, που δημο­σιεύ­θη­καν την 9η Δεκεμ­βρίου 2020 και βρί­σκο­νται στο στάδιο της θεώ­ρη­σης και καθα­ρο­γρα­φής, απορ­ρί­φθη­καν, 3 αιτή­σεις αναί­ρε­σης της κοι­νο­πρα­ξίας με την επω­νυ­μία «Κοι­νο­πρα­ξία Νοσο­κο­μείου Ρόδου ΤΕΡΝΑ Α.Ε.-ΑΚΤΩΡ Α.Τ.Ε.-ΕΜΠΕΔΟΣ A.E.-J και ΑΒΑΞ Α.Ε. -ΙΨΕΜ GMHB», με την οποία αιτήθκε να αναι­ρε­θούν αντί­στοιχα ισά­ριθ­μες απο­φά­σεις του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς (Ε’ Τριμελές-Μεταβατική Έδρα Ρόδου), που απέρ­ρι­ψαν αντί­στοι­χες εφέσεις της, κατά αντί­στοι­χων απο­φά­σεων του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου μετά από προ­σφυ­γές κατά εγγρα­φών στους βεβαιω­τι­κούς κατα­λό­γους ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ από τον Δήμο Ρόδου.

Πρό­κει­ται για οφειλές ύψους 68.913, 42 ευρώ για το έτος 1998, 82.416,34 ευρώ για το έτος 1997 και 68.913,42 ευρώ για το έτος 1998.

Με τις προ­σφυ­γές ζητή­θηκε όχι μόνο να γίνει δια­γραφή από τους βεβαιω­τι­κούς κατα­λό­γους, σύμφωνα με τις απο­φά­σεις 4504-4505/2014 της Ολο­μέ­λειας του ΣτΕ, που έκριναν τον φόρο αντι­συ­νταγ­μα­τικό διότι δεν απο­δεί­χθη­καν ικανές προ­πα­ρα­σκευα­στι­κές πράξεις, που είχε υπόψη ο νομο­θέ­της για να επι­βά­λει τον φόρο μόνο στα Δωδε­κά­νησα, αλλά επι­πλέον ζητεί­ται να επι­στρα­φούν τα παρα­πάνω κατα­βλη­θέ­ντα ποσά!!

Όπως είναι γνωστό στη συνέ­χεια των παρα­πάνω απο­φά­σεων της Ολο­μέ­λειας του ΣτΕ και της άσκησης της παρα­πάνω προ­σφυ­γής, κατά μεν το δικα­στικό μέρος η Κ/Ξ εται­ρειών κατα­σκευής του Νοσο­κο­μείου Ρόδου, η οποία με αναί­ρεση στο ΣτΕ πέτυχε την έκδοση των παρα­πάνω απο­φά­σεων, παραι­τή­θηκε άλλης αναί­ρε­σης που επίσης άσκησε σύμφωνα με τα 1324/2015 πρα­κτικά του του ΣτΕ, με συνέ­πεια να μην κατα­στεί δυνατόν να επα­να­κρι­θεί η υπόθεση στο ΣτΕ στη βάση προ­σκο­μι­ζο­μέ­νων συμπλη­ρω­μα­τι­κών στοι­χείων προ­πα­ρα­σκευα­στι­κών πράξεων, ενώ κατά το νομο­θε­τικό μέρος, ο νομο­θέ­της (Βουλή) ως συμ­μόρ­φωση στις απο­φά­σεις του ΣτΕ, σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις της παρ. 9 της Υποπαρ. Δ12 του άρθρου 2 του Ν. 4334/2015 (ΦΕΚ Α 94/14-8-2015) όπως συμπλη­ρώ­θη­καν με τις δια­τά­ξεις του άρθρου 57 του Ν. 4483/2017 (ΦΕΚ Α 107/31-07-2017), αφενός μεν κατάρ­γησε τη σχετική με τον ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ.
διάταξη του άρθρου 60 του Ν. 2214/1994 (Α75) και αφε­τέ­ρου ορί­στηκε ότι κατα­βλη­θέ­ντα ποσά δεν ανα­ζη­τού­νται και ότι βεβαιω­μέ­νες οφειλές από τον καταρ­γού­μενο φόρο και συνα­φείς κυρώ­σεις δια­γρά­φο­νται, κατόπιν δια­πι­στω­τι­κής από­φα­σης του οικείου δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, όπως και έγινε με την απόφαση 594/4-8-2017 του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου Ρόδου.

Πλην όμως δεν έχει κριθεί η ορθό­τητα του νομο­θε­τή­μα­τος, με το οποίο παύεται η ανα­δρο­μική διεκ­δί­κηση δημο­τι­κού φόρου, που έχει κατα­βλη­θεί, κι αν μια τέτοια αίτηση ευδο­κι­μούσε είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα συμπα­ρέ­συρε σε έναν νέο κύκλο διεκ­δι­κή­σεων επι­τη­δευ­μα­τίες και θα οδη­γούσε στην οικο­νο­μική κατάρ­ρευση του Δήμου Ρόδου.

Σημειώ­νε­ται ότι με την υπ’ αρίθμ. 117/2020 απόφαση του Μονο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου απορ­ρί­φθηκε η αίτηση 4 εται­ρειών και 3 επι­τη­δευ­μα­τιών για την επι­στροφή των αχρε­ω­στή­τως κατα­βλη­θέ­ντων δημο­τι­κών φόρων (ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ.) στο Δήμο Ρόδου κατά την τελευ­ταία πεντα­ε­τία (2010-2014).

Υπο­στή­ρι­ξαν, μεταξύ άλλων, στο πολυ­σέ­λιδο δικό­γραφό τους, ότι υπέ­βα­λαν στον Δήμο Ρόδου, αγνο­ώ­ντας την αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τητα και εν γένει την παρα­νο­μία του Δημο­τι­κού Φόρου Δωδε­κα­νή­σου και κατ΄ε­πέ­κταση το αχρε­ώ­στητο των κατα­βο­λών υπέρ αυτού Δηλώ­σεις Από­δο­σης Δημο­τι­κού Φόρου Δωδε­κα­νή­σου (ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ.), συμ­φώ­νως προς τη διάταξη του άρθρου 60 του ν. 2214/1994 φορο­λο­γίας εισο­δή­μα­τος, για τα οικο­νο­μικά έτη 2010, 2011, 2012, 2013 και 2014, βάσει των οποίων τους επι­βλή­θη­καν παρά­νομα οι ανα­λο­γού­ντες δημο­τι­κοί φόροι και πρό­στιμα συνο­λι­κού ύψους άνω των 150.000 ευρώ, τα οποία διεκ­δι­κούν τώρα από το Δήμο Ρόδου, επι­κα­λού­με­νοι τις πρό­σφα­τες απο­φά­σεις της Ολο­μέ­λειας του Σ.Τ.Ε. που έκριναν ότι η επιβολή του ένδικου φόρου, και μάλιστα πάγια, σε μόνους όσους ασκούν οικο­νο­μική δρα­στη­ριό­τητα στη Δωδε­κά­νησο υπέρ των Ο.Τ.Α. αυτής, αντί­κει­ται στην αρχή της φορο­λο­γι­κής ισό­τη­τας και της καθο­λι­κό­τη­τας του φόρου και είναι αντί­θετη προς το Σύνταγμα και ως εκ τούτου ανί­σχυρη.

Χαρα­κτη­ρι­στικό είναι ότι οι παρα­πάνω επι­χει­ρή­σεις και οι επι­τη­δευ­μα­τίες της Ρόδου αξιώ­νουν τους αχρε­ω­στή­τως κατα­βλη­θέ­ντες δημο­τι­κούς φόρους κατά την τελευ­ταία πεντα­ε­τία, παρά τις δια­τά­ξεις του άρθρου 140, του Ν. 4270/2014, του Κώδικα Φορο­λο­γι­κής Δια­δι­κα­σίας, τη της παρα­γρά­φου 2, του άρθρου 90 του Ν. 2362/1995 και του άρθρου 29 παρ. 5 του Ν. 3202/2003 που ορίζουν 3ετή παρα­γραφή για τα αχρε­ω­στή­τως κατα­βλη­θέ­ντα ποσά στο Δημόσιο.

Συγκε­κρι­μένα υπο­στη­ρί­ζουν ότι “ο ορι­ζό­με­νος υπό των ανωτέρω νομο­θε­τι­κών δια­τά­ξεων τριετής χρόνος παρα­γρα­φής, προ­σκρούει σαφώς στη διάταξη της παρα­γρά­φου 1, του άρθρου 4 του Συντάγ­μα­τος (συνταγ­μα­τική αρχή της ισό­τη­τος) και ως εκ τούτου ο νόμιμος χρόνος παρα­γρα­φής των αξιώ­σεων κατά των Ο.Τ.Α. εκτεί­νε­ται στην πεντα­ε­τία, όπως ακριβώς ισχύει και για τις αντί­στοι­χες αξιώ­σεις του Δημο­σίου και των Ο.Τ.Α. κατά ιδιωτών”.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι οι αξιώ­σεις τρία έτη πριν την αίτηση επι­στρο­φής τους, στις 31-12-2014, ήτοι οι χρη­μα­τι­κές αξιώ­σεις επι­στρο­φής κατα­βλη­θέ­ντων ποσών μέχρι και τις 31-12-2011, έχουν υπο­πέ­σει στην τριετή παρα­γραφή του άρθρου 140 παρ. 2 του Ν, 4270/2014.

Επο­μέ­νως, στο Δικα­στή­ριο κατα­λεί­πε­ται η διε­ρεύ­νηση της νομι­μό­τη­τας της αρνή­σεως επι­στρο­φής των κατα­βλη­θέ­ντων φόρων μόνο για τα έτη 2012, 2013 και 2014.

Έκρινε έτσι ότι ο νομο­θέ­της, καταρ­γώ­ντας το άρθρο 60 του Ν. 2214/1994, δεν παρα­βλέ­πει τις ευρύ­τε­ρες δημο­σιο­νο­μι­κές συνέ­πειες που θα υπάρ­ξουν στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό των ΟΤΑ της Δωδε­κα­νή­σου ως προς την πιθα­νό­τητα ανα­δρο­μι­κής διεκ­δί­κη­σης από κάθε φορο­λο­γού­μενο πρόσωπο της επι­στρο­φής των ήδη κατα­βλη­θέ­ντων, οπότε ορίζει περαι­τέρω ρητά ότι κατα­βλη­θέ­ντα ποσά δεν ανα­ζη­τού­νται.

Συνεπώς, τα αιτη­θέ­ντα ποσά θα καθί­στα­ντο πράγ­ματι αχρε­ω­στή­τως εισπρα­χθέ­ντα, εάν ήταν όντως παρα­νό­μως κατα­βλη­θέ­ντα.

Τονί­ζε­ται εξάλλου ότι η ενδε­χό­μενη επι­στροφή ανα­δρο­μι­κώς του συνόλου των κατα­βλη­θέ­ντων ποσών του ως άνω δημο­τι­κού φόρου σε όσους, λόγω άσκησης οικο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας στη συγκε­κρι­μένη περιοχή, προ­έ­βη­σαν στην κατα­βολή αυτού, έστω και κατόπιν εφαρ­μο­γής των περί παρα­γρα­φής δια­τά­ξεων, ενέχει τον κίνδυνο να βλάψει ουσιω­δώς την εκτέ­λεση του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού του Δήμου και να δημιουρ­γή­σει σοβαρές δημο­σιο­νο­μι­κές αβε­βαιό­τη­τες, προ­κα­λώ­ντας ανα­τροπή των οικο­νο­μι­κών δεδο­μέ­νων του.

Καθόσον δε τα κρι­τή­ρια της νομο­θε­τι­κής διά­τα­ξης είναι γενικά και αντι­κει­με­νικά, κατα­λαμ­βά­νο­ντας την απαλ­λαγή για το μέλλον όλων των υπο­κεί­με­νων στο συγκε­κρι­μένο φόρο, αυτή δεν αντί­κει­ται στη συνταγ­μα­τική αρχή της ισό­τη­τας.

Τις υπο­θέ­σεις χει­ρί­στηκε επι­τυ­χώς ο νομικός σύμ­βου­λος του Δήμου Ρόδου κ. Θεό­δω­ρος Παπα­γε­ωρ­γίου.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.