Σ. Λαβρόφ: Κυρίαρχο δικαίωμα κάθε κράτους τα 12 ναυτικά μίλια

Όταν προ­κύ­πτει ζήτημα οριο­θέ­τη­σης της αιγια­λί­τι­δας ζώνης μεταξύ όμορων χωρών, αυτό πρέπει να επι­λύ­ε­ται σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, τονίζει με σαφή­νεια, σε συνέ­ντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ με αφορμή τη σημε­ρινή επί­σκεψή του στην Αθήνα, ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ, κάνο­ντας ρητή αναφορά στη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασ­σας.

Ειδι­κό­τερα, σε ό,τι αφορά στην οριο­θέ­τηση της υφα­λο­κρη­πί­δας και της ΑΟΖ μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρ­κίας, ο Σεργκέι Λαβρόφ δια­μη­νύει ότι η θέση της Ρωσίας, η οποία υπέ­γραψε τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασ­σας του 1982, βασί­ζε­ται στους κανόνες του Διε­θνούς Δικαίου που περι­λαμ­βά­νο­νται σε αυτή τη συνθήκη και σημειώ­νει πως το άρθρο 3 της Σύμ­βα­σης προ­βλέ­πει ότι κάθε κράτος έχει το κυρί­αρχο δικαί­ωμα να καθο­ρί­σει το εύρος των χωρικών υδάτων του έως τα 12 ναυτικά μίλια.

Ανα­φε­ρό­με­νος στην Αγία Σοφία, επι­ση­μαί­νει πως απο­τε­λεί μνημείο παγκό­σμιας κλη­ρο­νο­μιάς της UNESCO, το οποίο ανήκει σε ολό­κληρη την ανθρω­πό­τητα, έχει εξαι­ρε­τική πολι­τι­στική και ιστο­ρική αξία, είναι ιερός τόπος για τους Ορθο­δό­ξους πιστούς της χώρας του και όλου του κόσμου και προ­σθέ­τει ότι για τους Ρώσους έχει ιδιαί­τερη πνευ­μα­τική σημασία.

Παράλ­ληλα, παρα­πέ­μπει στις δηλώ­σεις που έχουν κάνει οι εκπρό­σω­ποι της Ρωσικής Ορθό­δο­ξης Εκκλη­σίας για το καθε­στώς του ναού και εκτιμά ότι είναι σημα­ντική για την αξιο­λό­γηση της κατά­στα­σης του ναού, η δρα­στη­ριό­τητα της ομάδας παρατηρητών-εμπειρογνωμόνων του Κέντρου της Παγκό­σμιας Κλη­ρο­νο­μιάς UNESCO και του Διε­θνούς Συμ­βου­λίου Μνη­μείων και Τοπο­θε­σιών (ICOMOS).

Επίσης, εκφρά­ζει «σοβαρή ανη­συ­χία» σχετικά με την απόφαση της Τουρ­κίας για τα Βαρώσια και καθιστά σαφές πως έρχεται σε αντί­θεση με μια σειρά ψηφι­σμά­των του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας του ΟΗΕ. Στη­λι­τεύ­ο­ντας την απόφαση αυτή, στέλνει το μήνυμα ότι οιεσ­δή­ποτε μονο­με­ρείς ενέρ­γειες εμπο­δί­ζουν τη δια­μόρ­φωση της εποι­κο­δο­μη­τι­κής ατμό­σφαι­ρας και δημιουρ­γούν πρό­σθε­τες επι­πλο­κές στην επα­νέ­ναρξη των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων για την ορι­στική διευ­θέ­τηση αυτού του παλιού προ­βλή­μα­τος.

Περαι­τέρω, ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών της Ρωσίας εκφρά­ζει την ευγνω­μο­σύνη του στην Ελλάδα για την αρωγή στον επα­να­πα­τρι­σμό των Ρώσων πολιτών κατά το πρώτο κύμα του κορο­νοϊού.

Ιδιαί­τερη αναφορά κάνει ο κ. Λαβρόφ στο Έτος Ιστο­ρίας μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας το οποίο σχε­διά­ζε­ται να διε­ξα­χθεί το 2021, που συμπί­πτει με τους εορ­τα­σμούς της επε­τείου των 200 χρόνων από την έναρξη της Ελλη­νι­κής Επα­νά­στα­σης και υπο­γραμ­μί­ζει ότι θα απο­τε­λέ­σει άλλη μια από­δειξη της στενής σύν­δε­σης των ιστο­ρι­κών δια­δρο­μών του ρωσικού και του ελλη­νι­κού λαού.

Εμβα­θύ­νο­ντας στις διμε­ρείς εμπο­ρι­κές και οικο­νο­μι­κές σχέσεις, ο επι­κε­φα­λής της ρωσικής διπλω­μα­τίας προ­τάσ­σει πως οι δύο χώρες έχουν μπροστά στενή από κοινού δουλειά για την απο­κα­τά­σταση, του­λά­χι­στον, του προ κρίσης κορω­νοϊού όγκου εμπο­ρίου και γνω­στο­ποιεί πως κατά τις επαφές του στην Ελλάδα προ­σβλέ­πει στην εις βάθος συζή­τηση αυτού του θέματος.

Ερω­τη­θείς σχετικά με την εμπλοκή της Τουρ­κίας στις διε­νέ­ξεις στο Ναγκόρνο Καρα­μπάχ, τη Συρία και τη Λιβύη, ανα­φέ­ρει ότι Ρωσία και Τουρκία εργά­ζο­νται για τη διευ­θέ­τηση των συγκρού­σεων σε όλες αυτές τις εστίες έντασης, επι­ση­μαί­νο­ντας την ίδια στιγμή ότι οι θέσεις των δύο χωρών για την επίλυση ορι­σμέ­νων περι­φε­ρεια­κών αντι­πα­ρα­θέ­σεων μπορεί, για αντι­κει­με­νι­κούς λόγους, να δια­φέ­ρουν σημα­ντικά. Πιο συγκε­κρι­μένα, επι­ση­μαί­νει ότι στο θέμα του Ναγκόρνο Καρα­μπάχ η προ­σέγ­γιση της Ρωσίας και της Τουρ­κίας έχει η καθεμία δικές της απο­χρώ­σεις.

 

Τι σημα­το­δο­τεί η επί­σκεψή σας στην Αθήνα, 4 χρόνια μετά την τελευ­ταία; Εκτι­μάτε ότι ο εορ­τα­σμός των 200 χρόνων από την Ελλη­νική Επα­νά­σταση απο­τε­λεί ευκαι­ρία για την περαι­τέρω εμβά­θυνση των ελλη­νο­ρω­σι­κών σχέσεων και σε ποιους τομείς;

Χαί­ρο­μαι που μου δίνεται η ευκαι­ρία να επι­σκε­φθώ ξανά την Ελλάδα. Η προη­γού­μενη επί­σκεψη εργα­σίας στην Αθήνα το 2016 συνέ­πεσε με την υλο­ποί­ηση του άνευ προη­γου­μέ­νου κλί­μα­κας κοινού σχεδίου – του αφιε­ρω­μα­τι­κού Έτους Ρωσίας – Ελλάδας, κεντρικό γεγονός του οποίου απο­τέ­λεσε η επί­σκεψη στη χώρα σας του Προ­έ­δρου της Ρωσικής Ομο­σπον­δίας Βλα­ντί­μιρ Πούτιν.

Έκτοτε η διορ­γά­νωση των κοινών θεμα­τι­κών Ετών έχει γίνει μια καλή παρά­δοση. Το 2017-2018 διορ­γα­νώ­θηκε με επι­τυ­χία το Έτος Του­ρι­σμού, το 2019-2020 – το κοινό Έτος Γλώσσας και Λογο­τε­χνίας. Το 2021 σχε­διά­ζε­ται να διε­ξα­χθεί το Έτος Ιστο­ρίας, που συμπί­πτει, και είναι συμ­βο­λικό αυτό, με τους εορ­τα­σμούς της επε­τείου των 200 χρόνων από την έναρξη της Ελλη­νι­κής Επα­νά­στα­σης.

Οι επι­κεί­με­νες εκδη­λώ­σεις θα απο­τε­λέ­σουν άλλη μια από­δειξη της στενής σύν­δε­σης των ιστο­ρι­κών δια­δρο­μών του ρωσικού και του ελλη­νι­κού λαού. Είναι ευχά­ρι­στο ότι στη χώρα σας θυμού­νται το ρόλο που έπαιξε η Ρωσία στην ανά­κτηση από την Ελλάδα της ανε­ξαρ­τη­σίας της και στη θεμε­λί­ωση της κρα­τι­κής υπό­στα­σής της, τιμούν τη μνήμη του πρώτου Κυβερ­νήτη της Ελλάδος, του Υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών της Ρωσικής Αυτο­κρα­το­ρίας Ιωάννη Καπο­δί­στρια. Με τη σειρά τους, οι εξέ­χο­ντες Ρώσοι ποιητές, όπως ο Αλε­ξά­ντρ Πούσκιν, ο Βίλχελμ Κιου­χελ­μπέ­χερ, ο Κοντράτι Ριλέιεβ, ο Βασίλι Καπνίστ, ο Φιόντορ Γκλίνκα και άλλοι είχαν εξυ­μνή­σει πολλές φορές τον γεμάτο αυτα­πάρ­νη­σης αγώνα του φιλε­λεύ­θε­ρου ελλη­νι­κού λαού.

Μια νέα πρό­κληση, τόσο για τις οικο­νο­μίες των χωρών μας όσο και για τη διμερή εμπο­ρική και επεν­δυ­τική συνερ­γα­σία μας, απο­τέ­λεσε η παν­δη­μία του κορο­νοϊού. Τον Ιανουάριο-Ιούλιο του 2020 ο όγκος των εμπο­ρι­κών συναλ­λα­γών μειώ­θηκε κατά 16,1% σε σύγκριση με την αντί­στοιχη περίοδο πέρυσι. Έχουμε μπροστά μας στενή από κοινού δουλειά για την απο­κα­τά­σταση, του­λά­χι­στον, του προ κρίσης όγκου εμπο­ρίου. Προ­σβλέπω στην εις βάθος συζή­τηση αυτού του θέματος κατά τις επαφές με τους Έλληνες συνα­δέλ­φους.

Οι λαοί των χωρών μας έχουν επα­νει­λημ­μέ­νως σπεύσει να βοη­θή­σουν ο ένας τον άλλον. Αυτό συνέβη και φέτος τις μέρες του COVID. Είμαστε ευγνώ­μο­νες στους Έλληνες φίλους για την αρωγή στον επα­να­πα­τρι­σμό των Ρώσων πολιτών. Η συνερ­γα­σία μας ήταν υπο­δειγ­μα­τική, και, επι­πλέον, η πρώτη ελλη­νική πτήση επα­να­πα­τρι­σμού ήταν άνευ πλη­ρω­μής για τους Ρώσους – ένα ξεχω­ρι­στό ευχα­ρι­στώ για αυτό. Από τον Μάρτιο με 7 πτήσεις επα­να­πα­τρί­στη­καν συνο­λικά πάνω από 700 συμπο­λί­τες μας.

Ποια είναι η θέση της Ρωσίας, με εκπε­φρα­σμένη την άποψή  της ότι τα νησιά έχουν υφα­λο­κρη­πίδα και ΑΟΖ, σχετικά με την τουρ­κική προ­κλη­τι­κό­τητα και παρα­βα­τι­κό­τητα, όπως έχει καταγ­γελ­θεί από την ΕΕ και τη διεθνή κοι­νό­τητα, στη Νοτιο­α­να­το­λική Μεσό­γειο τον τελευ­ταίο χρόνο, από την υπο­γραφή του μνη­μο­νίου Τουρκίας-Λιβύης και την απο­στολή τουρ­κι­κών ερευ­νη­τι­κών και πολε­μι­κών σκαφών εντός της ελλη­νι­κής υφα­λο­κρη­πί­δας;

Η θέση της Ρωσίας, η οποία υπέ­γραψε τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασ­σας του 1982, βασί­ζε­ται στους κανόνες του Διε­θνούς Δικαίου που περι­λαμ­βά­νο­νται σε αυτή τη συνθήκη. Συγκε­κρι­μένα, το άρθρο 3 της Σύμ­βα­σης προ­βλέ­πει ότι κάθε κράτος έχει το κυρί­αρχο δικαί­ωμα να καθο­ρί­σει το εύρος των χωρικών υδάτων του έως τα 12 ναυτικά μίλια. Την ίδια στιγμή, σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις οι χώρες για κάποιους λόγους καθο­ρί­ζουν τα χωρικά ύδατα μικρό­τε­ρου εύρους. Και όταν προ­κύ­πτει το ζήτημα της οριο­θέ­τη­σης της αιγια­λί­τι­δας ζώνης μεταξύ των όμορων χωρών, αυτό πρέπει να επι­λύ­ε­ται σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.

Η Ρωσία τάσ­σε­ται υπέρ της διευ­θέ­τη­σης οιον­δή­ποτε δια­φο­ρών απο­κλει­στικά μέσω του πολι­τι­κού δια­λό­γου, της εκπό­νη­σης των μέτρων εμπι­στο­σύ­νης, της ανα­ζή­τη­σης αμοι­βαία απο­δε­κτών λύσεων με βάση τους κανόνες του Διε­θνούς Δικαίου.

Ποιος είναι ο αντί­κτυ­πος στη ρωσική κοι­νω­νία από τη μετα­τροπή της Αγίας Σοφίας στην Κων­στα­ντι­νού­πολη σε τζαμί; Απο­τε­λεί προ­σβολή για τον Χρι­στια­νικό κόσμο, και δη για τον Ορθό­δοξο;

Ο Ναός της Αγίας Σοφίας απο­τε­λεί μνημείο παγκό­σμιας κλη­ρο­νο­μιάς της UNESCO, το οποίο ανήκει σε ολό­κληρη την ανθρω­πό­τητα, έχει εξαι­ρε­τική πολι­τι­στική και ιστο­ρική αξία, είναι ιερός τόπος για τους Ορθό­δο­ξους πιστούς της χώρας μας και όλου του κόσμου. Είναι γνωστό ότι για τους Ρώσους, οι οποίοι κάθε χρόνο επι­σκέ­πτο­νται την Τουρκία, η Αγία Σοφία έχει ιδιαί­τερη πνευ­μα­τική σημασία. Πολλοί από αυτούς έρχο­νται στην Κων­στα­ντι­νού­πολη ακριβώς για να απο­λαύ­σουν την τέχνη των καλ­λι­τε­χνών και των αρχι­τε­κτό­νων, την ομορφιά της εσω­τε­ρι­κής δια­κό­σμη­σης που δια­τη­ρή­θηκε, των μωσαϊ­κών και των τοι­χο­γρα­φιών.

Τακτικά εκφρά­ζουμε τη θέση μας για αυτό το ζήτημα στους Τούρ­κους εταί­ρους, ακόμα και στο ανώτατο και υψηλό επίπεδο. Οι εκπρό­σω­ποι της Ρωσικής Ορθό­δο­ξης Εκκλη­σίας έχουν κάνει μια σειρά από δηλώ­σεις για το καθε­στώς του Ναού.

Ανα­μέ­νουμε ότι η τουρ­κική πλευρά, όπως μας δια­βε­βαί­ωνε επα­νει­λημ­μέ­νως, θα καθο­δη­γεί­ται από τις αρχές του αμοι­βαίου σεβα­σμού, θα δώσει την πρέ­πουσα προσοχή στα αισθή­ματα των Ορθό­δο­ξων πιστών και θα τηρήσει τις δεσμεύ­σεις που ανέλαβε για την εφαρ­μογή όλων των κανόνων και των όρων σε σχέση με το καθε­στώς του μνη­μείου, θα εξα­σφα­λί­σει την πλήρη δια­τή­ρησή του και την προ­σβα­σι­μό­τητα για τους του­ρί­στες και τους προ­σκυ­νη­τές.

Θεω­ρούμε σημα­ντική για την αξιο­λό­γηση της κατά­στα­σης του Ναού την δρα­στη­ριό­τητα της ομάδας παρατηρητών-εμπειρογνωμόνων του Κέντρου της Παγκό­σμιας Κλη­ρο­νο­μιάς UNESCO και του Διε­θνούς Συμ­βου­λίου Μνη­μείων και Τοπο­θε­σιών (ICOMOS). Ευελ­πι­στούμε ότι σε συνέ­χεια της επι­θε­ώ­ρη­σης που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στις 5-9 Οκτω­βρίου θα παρου­σια­στούν τάχιστα τα συμπε­ρά­σματα της επι­τρο­πής, μεταξύ άλλων και η έκθεση εμπει­ρο­γνω­μό­νων για την ποιό­τητα των εργα­σιών ανα­στή­λω­σης, που πραγ­μα­το­ποιού­νται από την τουρ­κική πλευρά, καθώς και οι προ­τά­σεις για την εξα­σφά­λιση της ανε­μπό­δι­στης πρό­σβα­σης των εκπρο­σώ­πων όλων τον θρη­σκευ­μά­των στην Αγία Σοφία.

Πώς βλέπετε την εμπλοκή της Τουρ­κίας στις διε­νέ­ξεις στο Ναγκόρνο Καρα­μπάχ, τη Συρία και τη Λιβύη;

Η Ρωσία και η Τουρκία εργά­ζο­νται για την διευ­θέ­τηση των συγκρού­σεων σε όλες τις εστίες έντασης που ανα­φέ­ρατε. Την ίδια στιγμή, δεν κρύ­βουμε, ότι οι θέσεις μας για την επίλυση ορι­σμέ­νων περι­φε­ρεια­κών αντι­πα­ρα­θέ­σεων μπορεί, για αντι­κει­με­νι­κούς λόγους, να δια­φέ­ρουν σημα­ντικά.

Η ομα­λο­ποί­ηση της κατά­στα­σης στη Συρία απο­τε­λεί ένα έμπρα­κτο παρά­δειγμα μιας καθαρά πραγ­μα­τι­στι­κής και ουσιώ­δους συνερ­γα­σίας Ρώσων και Τούρκων διπλω­μα­τών, στρα­τιω­τι­κών και ειδικών υπη­ρε­σιών, που βασί­ζε­ται στον αμοι­βαίο υπο­λο­γι­σμό των συμ­φε­ρό­ντων. Χάρη στις συνεν­νο­ή­σεις μας, που επι­τεύ­χθη­καν τόσο στο διμερές, όσο και στο τρι­με­ρές (με τη συμ­με­τοχή του Ιράν) πλαίσιο, κατα­φέ­ραμε να δημιουρ­γή­σουμε τον πλέον βιώσιμο σήμερα μηχα­νι­σμό δια­λό­γου – αυτόν της Αστανά. Η ενεργός συνερ­γα­σία των δυο χωρών μας ήταν αυτή που επέ­τρεψε να απο­φα­σι­στεί η παύση εχθρο­πρα­ξιών στη Συρία, να καθο­ρι­στούν οι ζώνες απο­κλι­μά­κω­σης, καθώς και να συστα­θεί η Συνταγ­μα­τική Επι­τροπή. Στις προ­βλη­μα­τι­κές περιο­χές της Συρίας, όπως το Ιντλίμπ και η περιοχή ανα­το­λικά του Ευφράτη, πραγ­μα­το­ποιού­νται κοινές ρώσο-τουρκικές περι­πο­λίες, που παίζουν σημα­ντικό ρόλο στη δια­τή­ρηση εκεί της τάξης και της ασφά­λειας. Η κοινή δουλειά για την εξου­δε­τέ­ρωση των τρο­μο­κρα­τι­κών ομάδων δημιουρ­γεί προ­ϋ­πο­θέ­σεις για τη συνέ­χιση της πολι­τι­κής δια­δι­κα­σίας και της επι­στρο­φής των Σύρων προ­σφύ­γων στην πατρίδα τους.

Τώρα οι Ρώσοι και οι Τούρκοι εμπει­ρο­γνώ­μο­νες συμ­βάλ­λουν στην ειρή­νευση των αντι­μα­χό­με­νων πλευρών και στη Λιβύη. Με από κοινού προ­σπά­θειες κατα­φέ­ραμε την κατά­παυση του πυρός και την επα­να­λει­τουρ­γία του βασικού κλάδου της οικο­νο­μίας της χώρας – της πετρε­λαϊ­κής βιο­μη­χα­νίας. Συνε­χί­ζουμε να εργα­ζό­μα­στε για την προ­σέγ­γιση των δια­πραγ­μα­τευ­τι­κών θέσεων των αντι­μα­χό­με­νων μερών με στόχο την έναρξη των πολι­τι­κών μεταρ­ρυθ­μί­σεων με βάση τα Ψηφί­σματα του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας του ΟΗΕ και τις απο­φά­σεις της Διά­σκε­ψης του Βερο­λί­νου.

Στο θέμα του Ναγκόρνο Καρα­μπάχ η προ­σέγ­γιση της Ρωσίας και της Τουρ­κίας έχει η καθεμία δικές της απο­χρώ­σεις. Δεν κρύ­βουμε ότι δεν υπο­στη­ρί­ζουμε τη θέση ότι δήθεν είναι δυνατή και επι­τρε­πτή η στρα­τιω­τική λύση αυτού του προ­βλή­μα­τος. Θεω­ρώ­ντας και τους δυο λαούς, όσο τον αρμε­νικό, τόσο και τον αζέρικο, ως φίλους και αδελ­φι­κούς λαούς, δεν μπο­ρούμε να συμ­με­ρι­ζό­μα­στε τέτοιες επι­διώ­ξεις. Οι Πρό­ε­δροι της Ρωσίας, των ΗΠΑ και της Γαλλίας ως επικεφαλής-συμπρόεδροι της Ομάδας του Μινσκ του ΟΑΣΕ τάχθη­καν ξεκά­θαρα υπέρ της απο­κλει­στικά πολι­τι­κής διευ­θέ­τη­σης. Η «τρόικα» των συμπρο­έ­δρων είναι αυτή που απο­τε­λεί το κοινώς ανα­γνω­ρι­σμένο πλαίσιο δια­με­σο­λά­βη­σης με στόχο την εξεύ­ρεση διε­ξό­δου από αυτήν την παλιά σύγκρουση.

Στις 10 Οκτω­βρίου μετά τις 11 ώρες συνο­μι­λιών οι Υπουρ­γοί Εξω­τε­ρι­κών της Ρωσίας, του Αζερ­μπαϊ­τζάν και της Αρμε­νίας με συμ­με­τοχή των εκπρο­σώ­πων των ΗΠΑ και της Γαλλίας πέτυχαν τη συμ­φω­νία επί της Κοινής Δήλωσης, που προ­βλέ­πει την κατά­παυση του πυρός, καθώς και την επα­νέ­ναρξη της πλέον ουσιώ­δους δια­πραγ­μα­τευ­τι­κής δια­δι­κα­σίας. Προ­σπα­θούμε να πεί­σουμε τους Τούρ­κους εταί­ρους να ασκή­σουν την επιρροή τους προς την υπο­στή­ριξη αυτής της γραμμής. Είχα σειρά τηλε­φω­νι­κών επι­κοι­νω­νιών για το Ναγκόρνο Καρα­μπάχ με τον Υπουργό Εξω­τε­ρι­κών της Τουρ­κίας Μαχμούτ Τσα­βού­σο­γλου.

Καλούμε όλους τους εξω­τε­ρι­κούς «παίκτες» να κάνουν το παν, ώστε να απο­τρα­πεί η περαι­τέρω κλι­μά­κωση του στρα­τιω­τι­κού σενα­ρίου, να κατευ­να­στούν τα συναι­σθή­ματα των πλευρών, να εντα­τι­κο­ποι­η­θεί η συνερ­γα­σία με στόχο να δημιουρ­γη­θούν οι συν­θή­κες για την επα­νέ­ναρξη της ειρη­νευ­τι­κής δια­δι­κα­σίας.

Τι σημαί­νει η κίνηση της Τουρ­κίας να επε­κτεί­νει το παρα­λιακό μέτωπο της περιο­χής των Βαρω­σίων; Δυσκο­λεύει την επίλυση του Κυπρια­κού;

Για σχόλια σχετικά με το στόχο και τη σημασία της από­φα­σης για το άνοιγμα της παρα­λίας στην περιοχή των Βαρω­σίων, πρέπει να απευ­θυν­θεί κανείς σ’ εκεί­νους που έλαβαν αυτήν την απόφαση.

Αναμ­φί­βολα, αυτό το βήμα προ­κά­λεσε τη σοβαρή ανη­συ­χία μας, επειδή, πρώτον, είναι σε αντί­θεση με μια σειρά Ψηφι­σμά­των του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας του ΟΗΕ: 414 (1977), 482 (1980), 550 (1984), 789 (1992) και 2483 (2019), και δεύ­τε­ρον, οιεσ­δή­ποτε μονο­με­ρείς ενέρ­γειες εμπο­δί­ζουν τη δια­μόρ­φωση της εποι­κο­δο­μη­τι­κής ατμό­σφαι­ρας και δημιουρ­γούν πρό­σθε­τες επι­πλο­κές στην επα­νέ­ναρξη των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων για την ορι­στική διευ­θέ­τηση αυτού του παλιού προ­βλή­μα­τος.

Όπως είναι γνωστό, στις 9 Οκτω­βρίου υπό την προ­ε­δρία μας πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε η ειδική συνε­δρί­αση του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας των Ηνω­μέ­νων Εθνών, όπου ανα­κοι­νώ­θηκε η Δήλωση του Προ­έ­δρου του ΣΑ του ΟΗΕ. Η Ρωσική Ομο­σπον­δία ως μόνιμο μέλος του Συμ­βου­λίου παρα­μέ­νει προ­ση­λω­μένη στις παρα­μέ­τρους επί­λυ­σης, όπως αυτές είναι εγκε­κρι­μέ­νες από τα Ηνωμένα Έθνη, και είναι έτοιμη να συμ­βά­λει στην εφαρ­μογή τους. Προ­σβλέ­πουμε στο ότι μετά την ολο­κλή­ρωση των εκλο­γι­κών δια­δι­κα­σιών στο βορρά της Κύπρου και την ομα­λο­ποί­ηση της επι­δη­μιο­λο­γι­κής κατά­στα­σης στο νησί τα μέρη θα επι­στρέ­ψουν στο τραπέζι των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων και θα ασχο­λη­θούν με την ανα­ζή­τηση των αμοι­βαία απο­δε­κτών λύσεων. Κατά την άποψή μας, αυτό θα βοη­θή­σει τη στα­θε­ρο­ποί­ηση της κατά­στα­σης, την εδραί­ωση της ειρήνης και της ασφά­λειας στην περιοχή.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ