Απορρίφθηκε η αναίρεση μέλους σπείρας που υπέκλεπτε στοιχεία πιστωτικών καρτών με την μέθοδο του skimming

Με την υπ’ αρίθμ. 1117 / 19-10-2020 απόφαση του Ε΄ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρείου Πάγου απορ­ρί­φθηκε η αίτηση αναί­ρε­σης κατα­δι­κα­σθέ­ντος αλλο­δα­πού σε υπόθεση υπο­κλο­πής στοι­χείων πιστω­τι­κών καρτών κατά της υπ’ αρίθμ. 84/2010 απο­φά­σεως του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου με την οποία απορ­ρί­φθηκε η έφεση του ως ανυ­πο­στή­ρι­κτη.

Πιο συγκε­κρι­μένα την 4η Φεβρουα­ρίου 2010 το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των επέβαλε ποινή κάθειρ­ξης 16 ετών και 6 μηνών στον 22χρονο, υπήκοο Ρου­μα­νίας Razvan – George Ghenciof του Florian που κρίθηκε ερήμην ένοχος πλα­στο­γρα­φίας με χρήση κατ’ εξα­κο­λού­θηση με συνο­λικό όφελος και αντί­στοιχη ζημία που υπερ­βαί­νει τα 15.000 ευρώ, για απάτη με υπο­λο­γι­στή κατ’ εξα­κο­λού­θηση, για διά­πραξη δια­κε­κρι­μέ­νων κλοπών, για ψευδή ανωμοτί κατά­θεση και για συγκρό­τηση εγκλη­μα­τι­κής οργά­νω­σης.
Ο αλλο­δα­πός μετείχε σε τετρα­μελή σπείρα που με την μέθοδο του skimming υπέ­κλε­πτε στοι­χεία πιστω­τι­κών καρτών και καρτών ανά­λη­ψης ανυ­πο­ψί­α­στων αλλο­δα­πών και ημε­δα­πών και υπε­ξαι­ρούσε χρήματα από τους τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς τους με την χρήση καρτών – κλώνων.
Φυγο­δι­κούν εξάλλου και ανα­ζη­τού­νται με εντάλ­ματα σύλ­λη­ψης οι υπήκοοι Pουμανίας, Caslariu Mihai του Valentin, 40 ετών, Tudor Lucian, 40 ετών γεν­νη­θέ­ντες στο Bουκουρέστι Pουμανίας, κάτοι­κοι ομοίως, αγνώ­στων λοιπών στοι­χείων και Argintaru Constantin 51 ετών αγνώ­στων λοιπών στοι­χείων.
Tην 6η Αυγού­στου 2007 και ώρα 12:00 αφίχθη στον Λιμένα Pόδου με το πλοίο της γραμμής “ΔIAΓOPAΣ” ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος και σε έλεγχο που του έγινε από άνδρες του Kεντρικού Λιμε­ναρ­χείου Pόδου επέ­δειξε αρχικά την υπ’ αριθμ. A3 – 4397 Kάρτα Πρά­κτορα της INTERPOL με στοι­χεία Caine Michael, η οποία έφερε την φωτο­γρα­φία του και η οποία όπως δια­πι­στώ­θηκε από έλεγχο ήταν πλαστή.

Στη συνέ­χεια διε­νερ­γή­θηκε από άνδρες του Λιμε­ναρ­χείου έρευνα στα προ­σω­πικά του αντι­κεί­μενα και δια­πι­στώ­θηκε ότι μέσα σε ένα ζεύγος αθλη­τι­κών παπου­τσιών είχε επι­με­λώς κρυμ­μέ­νους δύο ηλε­κτρο­νι­κούς μηχα­νι­σμούς υπο­κλο­πής στοι­χείων καρτών ανά­λη­ψης μετρη­τών από ATM, δύο καλώδια σύν­δε­σης των εξαρ­τη­μά­των αυτών με ηλε­κτρο­νικό υπο­λο­γι­στή και το αντί­στοιχο λογι­σμικό για την απο­θή­κευση των στοι­χείων με την ονο­μα­σία “DOWNLOADER”.

Όπως προ­έ­κυψε από την έρευνα η εγκλη­μα­τική οργά­νωση έδρασε του­λά­χι­στον σε τέσ­σε­ρις χρο­νι­κές περιό­δους στο νησί της Pόδου.
Oι τέσ­σε­ρις κατη­γο­ρού­με­νοι κάθε φορά που ερχόταν στο νησί της Pόδου διέ­με­ναν σε ενοι­κια­ζό­μενα δωμάτια στην περιοχή Φαλη­ρα­κίου και κάθε φορά ενοι­κί­α­ζαν δια­φο­ρε­τικό αυτο­κί­νητο για τις μετα­κι­νή­σεις τους. O δεύ­τε­ρος κατη­γο­ρού­με­νος, ο οποίος ήταν και αρχηγός της οργά­νω­σης, ανε­λάμ­βανε τα έξοδα όλης της ομάδας, ήτοι εισι­τή­ρια, έξοδα δια­μο­νής, μετα­κί­νη­σης και δια­τρο­φής στο νησί.
Τα μέλη της σπείρας αφί­χθη­σαν στην Pόδο αρχικά στα τέλη Aπριλίου 2007. Kατά το διά­στημα της παρα­μο­νής τους εκι­νού­ντο σε διά­φο­ρες περιο­χές της Pόδου ιδιαι­τέ­ρως στην πόλη και στις παρυφές της και αφού εντό­πι­ζαν τα υπο­ψή­φια θύματα ο δεύ­τε­ρος εξ’ αυτών κρα­τώ­ντας ένα χαρτί και προ­σποιού­με­νος τον του­ρί­στα πλη­σί­αζε και ζητούσε διά­φο­ρες πλη­ρο­φο­ρίες για αξιο­θέ­ατα της Pόδου από αλλο­δα­πούς. Kατά τη διάρ­κεια της συζή­τη­σης έβγαζε από το πορ­το­φόλι του μια πιστω­τική κάρτα και τότε οι λοιποί οι οποίοι ήταν κοντά και παρα­κο­λου­θού­σαν τα συμ­βαί­νο­ντα τους πλη­σί­α­ζαν και επι­δει­κνύ­ο­ντας τις πλαστές ταυ­τό­τη­τες ισχυ­ρί­ζο­νταν ότι ήταν Aστυνομικοί της INTERPOL και ζητού­σαν να μάθουν τι συμ­βαί­νει με τις κάρτες και αν υπήρχε κάποια παρά­νομη συναλ­λαγή.
Για το λόγο αυτό οι κατη­γο­ρού­με­νοι είχαν κατα­σκευά­σει πλαστές κάρτες πρά­κτορα της INTERPOL όπως αυτή που βρέθηκε στην κατοχή του 22χρονου κατη­γο­ρού­με­νου.
Στη συνέ­χεια ο συνερ­γά­της τους – “δόλωμα” έδειχνε φοβι­σμέ­νος και εκτε­λούσε αμέσως τις εντολές που του έδιναν οι άλλοι κατη­γο­ρού­με­νοι δήθεν αστυ­νο­μι­κοί, προ­κει­μέ­νου να επη­ρε­ά­σει τα θύματα και να κάνουν και αυτοί το ίδιο.
Aφού οι δύο εκ των κατη­γο­ρου­μέ­νων έπειθαν για την ιδιό­τητά τους τα θύματα, προ­έ­βαι­ναν αρχικά σε δήθεν έλεγχο των ταξι­διω­τι­κών τους εγγρά­φων και στη συνέ­χεια ζητού­σαν την πιστω­τική κάρτα τόσο του συνερ­γάτη όσο και των θυμάτων τους προ­κει­μέ­νου να κάνουν έλεγχο εάν ο καθένας είχε την δική του πιστω­τική κάρτα και δεν τις είχαν ανταλ­λά­ξει. Mόλις έπαιρ­ναν τις πιστω­τι­κές κάρτες των θυμάτων στα χέρια τους, οι υπο­τι­θέ­με­νοι πρά­κτο­ρες τις περ­νού­σαν από ηλε­κτρο­νική συσκευή η οποία έχει τη δυνα­τό­τητα να δια­βά­ζει τον κωδικό αριθμό της μαγνη­τι­κής κάρτας και τα στοι­χεία του κατόχου της. Στη συνέ­χεια έδιναν εντολή στα θύματα τους προ­κει­μέ­νου να απο­δεί­ξουν ότι γνώ­ρι­ζαν τον αριθμό της πιστω­τι­κής κάρτας εφόσον ήταν δικιά τους, πάνω σε φορητή συσκευή που έφερε την ένδειξη “Police Card Control” να πλη­κτρο­λο­γή­σουν τον μυστικό αριθμό PIN.
Mόλις έπαιρ­ναν τα στοι­χεία που ήθελαν από τις πιστω­τι­κές κάρτες των θυμάτων ευχα­ρι­στού­σαν τόσο τον συνερ­γάτη “δόλωμα” όσο και τα θύματά τους για την συνερ­γα­σία και απο­χω­ρού­σαν προς το αυτο­κί­νητο όπου τους περί­μενε πάντα το τέταρτο μέλος της οργά­νω­σης, ο οποίος φύλαγε τσίλιες και σε περί­πτωση ανάγκης φρό­ντιζε για την διαφυγή τους.
Aφού επι­βι­βά­ζο­νταν όλοι μαζί στο αυτο­κί­νητο χωρίς να τους αντι­λη­φθούν τα θύματά τους, με έναν φορητό υπο­λο­γι­στή που είχαν εγκα­τα­στή­σει εκεί δημιουρ­γού­σαν αντί­γραφο κάρτας, με τα στοι­χεία που είχαν πριν υπο­κλέ­ψει.
Συνέ­δεαν συγκε­κρι­μένα ειδικό ηλε­κτρο­νικό μηχά­νημα σε ηλε­κτρο­νικό υπο­λο­γι­στή και από εκεί περ­νού­σαν μια λευκή κάρτα στην οποία με ειδικό λογι­σμικό που χρη­σι­μο­ποιού­σαν δημιουρ­γού­σαν ακριβές αντί­γραφο της γνήσιας κάρτας.
Στη συνέ­χεια με την κάρτα – αντί­γραφο μετέ­βαι­ναν σε διάφορα ATM της πόλης της Pόδου και πραγ­μα­το­ποιού­σαν ανα­λή­ψεις από τους λογα­ρια­σμούς των θυμάτων έως ότου αφαι­ρε­θεί το όριο των χρη­μά­των του λογα­ρια­σμού ή μπλο­κα­ρι­στεί η κάρτα αυτό­ματα ή με εντολή των θυμάτων.
H συγκε­κρι­μένη εγκλη­μα­τική οργά­νωση έδρασε με επι­τυ­χία σε βάρος του­λά­χι­στον τριάντα ατόμων στη νήσο Pόδο ενώ του­λά­χι­στον σε δέκα περι­πτώ­σεις τα υπο­ψή­φια θύματα αντι­λή­φθη­καν ότι κάτι παρά­νομο συμ­βαί­νει με απο­τέ­λε­σμα οι ανωτέρω δράστες να ανα­γκα­στούν να εγκα­τα­λεί­ψουν την προ­σπά­θειά τους.
Οι αστυ­νο­μι­κοί της Υπο­διεύ­θυν­σης Ασφα­λείας Ρόδου είχαν εντο­πί­σει 16 θύματα των ανωτέρω κατη­γο­ρου­μέ­νων από τους οποίους χαφαί­ρε­σαν περί τα 200.000 ευρώ από ATM της Ρόδου και της Κρήτης.