Απορρίφθηκε αγωγή ιατρού κατά υπαλλήλων του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου

Με απόφαση, που εξέδωσε χθες το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, απορ­ρί­φθηκε η αγωγή που άσκησε μια ιατρός του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου κατά τριών εργα­ζο­μέ­νων στο ίδιο τμήμα του νοσο­κο­μείου, διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μί­ωση ύψους 260.000 ευρώ για βλάβες που υπέστη από εξύ­βριση και συκο­φα­ντική δυσφή­μιση.

Σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς της από την πρώτη στιγμή που προ­σε­λή­φθη στο νοσο­κο­μείο σε συγκε­κρι­μένο τμήμα δια­πί­στωσε ότι αυτό λει­τουρ­γούσε επί ενάμιση χρόνο χωρίς ιατρό με απο­τέ­λε­σμα να μην μπορεί να γίνει ιατρική διά­γνωση και όλες οι βιοψίες να πηγαί­νουν με απο­στολή των δειγ­μά­των προς εξέταση στο Εθνικό Καπο­δι­στριακό Πανε­πι­στή­μιο Αθηνών.

Με τον τρόπο αυτό το έργο του εργα­στη­ρίου και των ανθρώ­πων που το στε­λέ­χω­ναν περιο­ρι­ζό­ταν στην παρα­λαβή των δειγ­μά­των, τη συσκευα­σία τους και την απο­στολή τους στο εργα­στή­ριο του ΕΚΠΑ προ­κει­μέ­νου να εξε­τα­στούν και να επι­στρα­φούν τα απο­τε­λέ­σματα.

Η κατά­σταση αυτή σύμφωνα με την ενά­γουσα άλλαξε άρδην με την ανάληψη των καθη­κό­ντων της αφού έγινε εφικτή η εφαρ­μογή ιστο­χη­μι­κών χρώσεων και όλες οι βιοψίες να γίνο­νται στη Ρόδο με κάποιες μικρές εξαι­ρέ­σεις αφού φρό­ντισε να εξο­πλί­σει κατάλ­ληλα το εργα­στή­ριο και πέτυχε μάλιστα κατόπιν αιτή­μα­τος της την πρό­σληψη επι­κου­ρι­κού γιατρού, θέση την οποία κατέ­λαβε η δεύτερη των ενα­γό­με­νων.

Παρά τις προ­σπά­θειές της για την εύρυθμη λει­τουρ­γία του τμή­μα­τος, σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς της, άρχισε πολύ γρήγορα να αντι­με­τω­πί­ζει την αρνη­τική στάση των ενα­γο­μέ­νων και συνερ­γα­τών της καθώς είχαν συνη­θί­σει σε άλλους ρυθμούς δου­λειάς με απο­τέ­λε­σμα να δεί­χνουν απρο­θυ­μία να συνερ­γα­στούν.

Έτσι σύμφωνα με την ενά­γουσα ξεκί­νησε ένας πόλεμος ενα­ντίον της με συντο­νι­σμέ­νες ανα­φο­ρές από τους εγκα­λου­μέ­νους προ­κει­μέ­νου να διε­νερ­γη­θεί ΕΔΕ σε βάρος της. Σε αυτές τις ανα­φο­ρές που υπο­βλή­θη­καν από τους τρεις ενα­γό­με­νους στη διοί­κηση του νοσο­κο­μείου εμπε­ριέ­χο­νται, όπως υπο­στη­ρί­ζει, ψευδή γεγο­νότα και άκρως συκο­φα­ντικά για την μηνύτρια-ιατρό όπως ότι δήθεν συμπε­ρι­φέ­ρε­ται αντι­δε­ο­ντο­λο­γικά, βίαια και απει­λη­τικά κι ότι δρα παρά­νομα, με σκοπό να υπο­βαθ­μί­σουν τον χαρα­κτήρα και την προ­σω­πι­κό­τητά της προ­κει­μέ­νου να την εξο­ντώ­σουν κοι­νω­νικά και επι­στη­μο­νικά. Τελικά πέτυχαν τη διε­νέρ­γεια ΕΔΕ σε βάρος της, όπου σύμφωνα με αυτήν κατέ­θε­σαν και οι τρεις ενα­γό­με­νοι κατα­σκευα­σμέ­νες ανα­φο­ρές αλλά παρόλα αυτά δεν της επε­τράπη να λάβει γνώση των εμπε­ριε­χό­με­νων σε αυτήν εγγρά­φων αλλά ούτε και να παρα­στα­θεί κατά την κατά­θεσή της με κάποιον συνή­γορο αφού όπως της διευ­κρί­νι­σαν επρό­κειτο για μία αμε­λη­τέα υπόθεση που απλά θα έκλει­ναν.

Τελικά πέτυχαν την πει­θαρ­χική παρα­πο­μπή και την απο­μά­κρυνσή της από τη θέση που κατείχε στο Νοσο­κο­μείο και όλα αυτά σε συν­δυα­σμό με τον συνεχή εκφο­βι­σμό αλλά και τις καθη­με­ρι­νές απειλές που δεχόταν, την οδή­γη­σαν στην απόφαση να αιτηθεί την από­σπασή της.