“Τα παρωχημένα μοντέλα τουρισμού στη μετά Covid-19 εποχή”

της Ελένης Ν. Καρα­γιάννη

Ζούμε πρω­τό­γνω­ρες κατα­στά­σεις οι κάτοι­κοι στα νησιά που είχαν ως τώρα απο­κλει­στικά έσοδα από τον του­ρι­σμό. Τα δεδο­μένα αλλά­ζουν συνεχώς σε σχέση με τα του­ρι­στικά εισο­δή­ματα, τους δείκτες απα­σχό­λη­σης και ανερ­γίας. Σε μια χώρα που στο πρό­σφατο παρελ­θόν της έχει υποστεί πολλά «χτυ­πή­ματα» στους τομείς της οικο­νο­μίας, του εμπο­ρίου, της απα­σχό­λη­σης και το επίπεδο δια­βί­ω­σης είναι ιδιαί­τερα χαμηλό και πολλά νοι­κο­κυ­ριά πλέον φθάνουν στα όρια της φτώ­χειας. Το πρό­βλημα του μετα­να­στευ­τι­κού έχει επίσης προ­σθέ­σει ένα ακόμη άγχος στην καθη­με­ρι­νό­τητα των πολιτών.

Η Παν­δη­μία του Covid-19 μπορεί να συμπα­ρα­σύ­ρει ακόμα περισ­σό­τερο την οικο­νο­μική ζωή και γι’ αυτό θα πρέπει να στρα­φούμε σε έναν δια­φο­ρε­τικό τρόπο ζωής ο οποίος θα βασί­ζε­ται σε επα­να­σχε­δια­σμό όχι μόνο της καθη­με­ρι­νό­τη­τας αλλά και του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος μιας και από εκεί οι νησιώ­τες ανα­μέ­νουν έσοδα τα οποία θα φέρουν οικο­νο­μική ανάσα στα νοι­κο­κυ­ριά τους.

Η ιστορία πάντα μας δείχνει τη σωστή κατεύ­θυνση και οι λύσεις βρί­σκο­νται μπροστά στα μάτια μας, φθάνει να μπο­ρέ­σουμε να καθα­ρί­σουμε τη σκέψη μας από τα παρω­χη­μένα μοντέλα του­ρι­σμού που μέχρι τώρα είχαν εφαρ­μογή αλλά είναι κορε­σμένα τα οποία δεν έχουν δημιουρ­γη­θεί κατόπιν μελετών από ειδι­κούς αλλά είναι προϊόν του μαζικού του­ρι­σμού και της υπο­κουλ­τού­ρας ή ακόμα και των αντι­λή­ψεων που ακόμη επι­κρα­τούν σε κάποιους κύκλους σχετικά με την ποιό­τητα και την απότομη αύξηση του πλούτου.

Για να λέμε τις αλή­θειες, η ενα­σχό­ληση με τον του­ρι­σμό σε κάποιες περιο­χές έφερνε πολλά έσοδα σε συγκε­κρι­μέ­νες κατη­γο­ρίες επι­τη­δευ­μα­τιών έναντι άλλων, όμως αυτό δεν ενό­χλησε ποτέ, γιατί αναμ­φί­βολα έφερνε έσοδα στο κράτος, θέσεις εργα­σίας και έσοδα στις τοπικές οικο­νο­μίες.

Το πρότυπο όμως του μαζικού του­ρι­σμού είναι πλέον παρω­χη­μένο ειδικά μετά την Παν­δη­μία όπου ολό­κληρη η ανθρω­πό­τητα στρέ­φε­ται προς το φυσικό περι­βάλ­λον. Εφεξής πρέπει υπόψιν μας τις συνέ­πειες της κλι­μα­τι­κής αλλαγής σε οποια­δή­ποτε απόφασή μας.

Τα τελευ­ταία χρόνια πριν την Παν­δη­μία ακού­γαμε από τους κοι­νω­νι­κούς εταί­ρους ότι θα έπρεπε να γίνει μια στροφή προς τον ποιο­τικό του­ρι­σμό για να είναι βιώ­σι­μος. Αυτή λοιπόν είναι η ευκαι­ρία διότι από τις μεγάλες κρίσεις μπο­ρούμε να κάνουμε επα­νεκ­κί­νηση και να διορ­θώ­σουμε τα λάθη του παρελ­θό­ντος.

Ας βάλουμε τη θέση μας στη θέση ενός του­ρί­στα που θέλει να επι­σκε­φθεί τη Ρόδο όχι για να δει τα φαντα­χτερά φώτα που ούτως ή άλλως είναι εισα­γό­μενα αλλά να ζήσει την ιστορία της Ρόδου και να θαυ­μά­σει την όμορφη φύση. Ειδικοί δεν είμαστε αλλά η ιστορία μας διδά­σκει ανα­πο­λώ­ντας, πως πρέπει να κινη­θούμε δυνα­μικά για να μπο­ρέ­σουμε να συνε­χί­σουμε να είμαστε αγα­πη­μέ­νος του­ρι­στι­κός προ­ο­ρι­σμός.

Η Ρόδος είναι προι­κι­σμένη από όλες τις απόψεις. Ιστορία, μνημεία, θάλασ­σες, δάση, υπο­δο­μές από την περίοδο της Ιτα­λο­κρα­τίας, εκεί θέλει να περι­η­γη­θεί ο του­ρί­στας. Να περ­πα­τή­σει σε έναν καλο­στρω­μένο δρόμο, να επι­σκε­φθεί ένα καθαρό πάρκο ή ακόμα για να ασχο­λη­θεί με το αγα­πη­μένο του άθλημα γευό­με­νος φυσικά τοπία. Όταν κατα­φέ­ρουμε να προ­σφέ­ρουμε στους κατα­να­λω­τές του του­ρι­σμού νέα δεδο­μένα σίγουρα θα επα­να­κάμ­ψει ο του­ρι­σμός στο νησί μας. Η ποιό­τητα θα φέρει σίγουρα περισ­σό­τερα έσοδα στις επι­χει­ρή­σεις κυρίως αυτές που δρα­στη­ριο­ποιού­νται και εκτός του κέντρου της Ρόδου. Όσο περισ­σό­τερη ποιό­τητα προ­σφέ­ρουμε τόσο περισ­σό­τερο θ’ αυξή­σουμε τη ζήτηση του ποιο­τι­κού του­ρι­σμού υπο­κεί­με­νοι στους νόμους της προ­σφο­ράς και της ζήτησης των αγορών, προ­ω­θώ­ντας νέα μοντέλα του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης τα οποία θα έχουν σχε­δια­στεί με προ­δια­γρα­φές και μελέτες από ειδι­κούς.

Ελένη Ν. Καρα­γιάννη

Αθλή­τρια Τριά­θλου Από­φοιτη Τμ. Μεσο­γεια­κών Σπουδών Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου Από­φοιτη ΑΣΠΑΙΤΕ παρ. Ρόδου