Β.Καλοπήτας: Δεν τελειώσαμε με τον Φασισμό

Η 7η Οκτώβρη απο­τε­λεί μία ημε­ρο­μη­νία – ορόσημο για την Ελλη­νική Δικαιο­σύνη. Με καθυ­στέ­ρηση πολλών ετών απο­δό­θηκε η δικαιο­σύνη για τον Παύλο Φύσσα, τους Αιγύ­πτιους αλιερ­γά­τες, τον ξυλο­δαρμό των μελών του ΠΑΜΕ. Κρίθηκε και απο­φα­σί­στηκε πως τα μέλη και τα ανώτερα στελέχη της Χρυσής Αυγής συνι­στούν μια εγκλη­μα­τική οργά­νωση που ευθύ­νε­ται άμεσα και έμμεσα για δολο­φο­νίες και ξυλο­δαρ­μούς. Μία απόφαση που αντι­κα­το­πτρί­ζει παράλ­ληλα και το περί κοινού δικαίου αίσθημα.

Χιλιά­δες κόσμου χάρηκε, πανη­γύ­ρισε, γιόρ­τασε με κάθε τρόπο την απόφαση του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Κακουρ­γη­μά­των. Η Τετάρτη ήταν η ημέρα δικαί­ω­σης για τις οικο­γέ­νειες των θυμάτων των εγκλη­μά­των που τέλεσαν τα μέλη και οι μισθο­φό­ροι της εγκλη­μα­τι­κής οργά­νω­σης. Η επόμενη μέρα όμως όρισε την απαρχή μιας δια­δι­κα­σίας ανα­στο­χα­σμού και από­δο­σης ευθυνών για την άνθιση και την άνοδο της Χρυσής Αυγής. Και η δια­δι­κα­σία αυτή θα διαρ­κέ­σει πολύ.

Πρέπει να θυμη­θούμε τι οδήγησε στην άνοδο και την καθιέ­ρωση μιας νεο­να­ζι­στι­κής οργά­νω­σης όπως αυτής της Χρυσής Αυγής. Μην λησμο­νή­σουμε ότι στα πλαίσια της δημα­γω­γίας και του ακραιφ­νούς λαϊ­κι­σμού που κυριάρ­χη­σαν στη πολι­τική σκηνή της χώρας μας την τελευ­ταία δεκα­ε­τία, βρήκε πρό­σφορο έδαφος να αφήσει τα αυγά του το φίδι του φασι­σμού. Και δυστυ­χώς τα αυγά αυτά εξα­κο­λου­θούν να εκκο­λά­πτο­νται.

Παρά τον παρα­γκω­νι­σμό των μελών της, βλέ­πουμε πως συνε­χί­ζουν να πρω­τα­γω­νι­στούν πρώην υπο­στη­ρι­κτές της, συνο­μι­λη­τές ή αυτοί που της έβαλαν πλάτες ώστε να ανα­δει­χθεί μέχρι και σε τρίτο κόμμα. Άτομα ενδε­δυ­μένα με τον μανδύα του φιλε­λευ­θε­ρι­σμού ή του πατριω­τι­σμού που εξα­κο­λου­θούν να παρέ­χουν τις εστίες για να σιγο­καίει η φωτιά του φασι­σμού. Και που όταν τη χρεια­στούν θα την ανα­ζω­πυ­ρώ­σουν για να εξυ­πη­ρε­τή­σουν τους δικούς τους σκοπούς.

Στις 7 του Οκτώβρη έγινε ένα βήμα για να τελειώ­σουμε με την εγκλη­μα­τική οργά­νωση της Χρυσής Αυγής. Δεν τελειώ­σαμε όμως με το φασισμό, τη βία, τον εκφο­βι­σμό, τη μισαλ­λο­δο­ξία, το λαϊ­κι­σμό και ό,τι άλλο διχάζει την κοι­νω­νία μας. Η κατα­δίκη του Ρου­πα­κιά, του Μιχα­λο­λιά­κου, του Κασι­διάρη και των άλλων ηγετών και μελών της στις δικα­στι­κές αίθου­σες ήταν κάτι αυτο­νό­ητο. Ωστόσο η αποβολή της από την Ελλη­νική κοι­νω­νία είναι ένας αγώνας που διαρκεί ακόμα.

Ας λάβουμε την απόφαση της πρω­το­βάθ­μιας κατα­δί­κης της Χρυσής Αυγής ως το εφαλ­τή­ριο ενός αγώνα που θα δώσουμε όλοι μαζί προ­κει­μέ­νου στην κοι­νω­νία μας, στη Χώρα μας, να τελειώ­σουμε με τον νεο­να­ζι­σμό και τον εξτρε­μι­σμό. Ώστε να περι­θω­ριο­ποι­η­θούν αρχικά και να εκλεί­ψουν έπειτα όλοι αυτοί που ισο­πε­δώ­νουν στα­διακά τα τείχη της Δημο­κρα­τίας. Είναι υπο­χρέ­ωση όλων μας. Το οφεί­λουμε στις προη­γού­με­νες γενιές. Το χρω­στάμε στις επό­με­νες.

Βάιος Καλο­πή­τας 10/10/2020